"Bugün kaçıncı kez öttü bu..." diye söylendi Mira, kolundaki sensöre sinirle bakarak. Umut gülümsedi. "Biliyor musun?" dedi. "Sensörün her öttüğünde bir çiçek dikeceğim." Mira kaşlarını çattı. "Ne?" "Böylece ondan nefret etmek yerine, her sesi yeni bir hayatın başlangıcı gibi hatırlarsın." "Bir gün çiçek dikmekten yorulursan?" Umut hiç düşünmeden cevap verdi. "O zaman orman olur." Bazı insanlar yazmak için yaşar. Bazılarıysa yaşayabilmek için yazar. Umut Aksu, hayatı boyunca kendini başkalarının hikâyelerinde arka planda kalan sessiz bir ağaç gibi hissetti. Mira Yıldırım ise kendi hayatına sığamayan bir kızdı. Biri satırlara tutunarak yaşadı. Diğeri o satırlara tutunarak hayatta kaldı. Ve bazen... İnsanı hayata bağlayan şey büyük mucizeler değil, bir ekranın ardındaki yabancı, bir sensör sesi ve o sese verilen küçücük bir sözdür. Peki ya bazen umut, bir duygu değil de bir insanın adıysa?

Aile ortamında gürültülü ve asi bir tip olan Rana`nın arkadaş ortamında anksiyetesi yüzünden zorluklar yaşayıp bunu etrafındaki insanlara yansıtmamaya çalışması yüzünden kötü duruma düşüp zorluklar yaşayan Rana bu zorlukların altından nasıl kalkacak?

"Nazlı ." Ne diye sürekli Nazlı diye sesleniyordu bu adam bana . Zaten sinirli olan bedenimi iyice geriyordu . "Naz , benim adım Naz . Nazlı diye seslenip durma sinirlerimi bozuyorsun ." "Nazlı ." Ya beni beni dinlemiyordu . Ya da anlamaya beyni yetmiyordu. Zaten okuldayken de hiç beyni basmıyordu derslere . "Ne var ? " "Evlenelim mi ?" Ne saçmalıyordu bu adam . "Gülşah Hanım`la konuşmalarınızı duydum.Evlenelim mi ?" "Annemle konuşmalarımızı mı dinledin ? Gerçi okuldayken de hep insanların konuşmalarını dinlerdin , gıcıklığından hiç ödün vermemişsin ." "Sorumun cevabı bu değil .Evlenelim mi ? " "Senin çıkarın ne olacak bu evlilikten ? " "Senin gibi somurtkan bir karım olacak yetmez mi ?" ... Genç kadın yıllardır hastalıkla mücadele eden babasını biraz olsun mutlu edebilmek için kabul etmişti bu evliliği.Genç adam ise annesinin baskısından kurtulmak için kabul etmişti . Bir anlaşma yapmışlardı . Sadece bir süre evli kalıp sonra boşanacaklardı . Ama bilmiyorlardı ki ilkokulda birbirinden hiç haz etmeyen iki çocuktan birbirlerine iyi gelecek iki yürek olacaklarını ... Bir Nazlı kız ve Deli bir Rüzgar`ın hikayesi ...

Ceylin Şahiner, yıllardır başka birinin hayatı uğruna kendi kimliğini kaybetmiş genç bir kadındır. Hazal Neva Kurter ise ölümün kıyısında geçen ömrünün yüküyle yorulmuş, kırılmış ve tüm bu duygularını öfkeye dönüştürmüştür. Bir cenaze nedeniyle Amerika`dan Türkiye`ye döndüklerinde, geçmişten gelen bir trajedi, onları yıllar sonra aynı kıyıya sürükler ve hiçbir şey eskisi gibi kalmaz. Tunç Karan Gökdemir, kendi vicdanıyla verdiği savaşın faturasını, sekiz yaşındayken yaşadıkları olayın bir diğer şahidine, Hazal`a kesmek ister. Ancak onun yerindeki kişi aslında Ceylin`dir. Ve Ceylin haberdar dahi olmadığı bir geçmişin yükünü taşırken, Tunç`un öfkesinin tam ortasında kalır. Hakketmediği bir nefretle, sahibi olmadığı bir vicdan azabıyla sınandığında bir yandan da kendine ait bir hayatı keşfetmeye başlayacaktır. Tunç, nefret etmesi gerektiğini düşündüğü birine çekilirken; Ceylin başkasına ait olan bir kimliği sahiplenir. İnsan bazen bir yalanın içinde bulur kendi gerçeğini ancak bir yalan üzerine kurulan aşk, gerçeğe dönüşebilir mi? "Kimim, nereye aitim, neden doğdum, ne zaman öleceğim bilmiyorum ama mesele nefes almaksa; ilk defa nefes aldığımın bu kadar farkındayım." ✨

Gerçek sandığı ailesi ile mutlu olamamışken Yeni öğrendiği ailesi ile mutlu olabilecekmi aden....

Bazı kayıplar insanı ağlatmaz. Bazı kayıplar insanın aklını alır. O, sevdiği adamı kaybettikten sonra eskisi gibi olamadı. Önce anılarla konuşmaya, sonra gerçeklerle hayali birbirine karıştırmaya başladı. Günler geçtikçe daha kötüye gidiyordu. Ta ki hastane odasının kapısı kapanana kadar. Çünkü bazı aşklar ölümden sonra bile bitmez.

Geçmişte yaşadıkları yüzünden kaç kere hastanelik olan küçük Çağın, doktorların koyduğu tehşis ile yaşamaya mecbur bırakılır. Yavaş yavaş tanıştığı insanların yüzünü,ismini hatta nerede olduğunu bile unutur hâle gelen Çağın,2021 yılında kütüphanede ders çalışırken yanında kıpırtı sezer. Açık kumral teni ve lüle lüle saçları ile bir "Afet`i" andıran kıza gönlünü kaptırır. Uzun zaman kalbinde yaranan boşluğu fark eden Çağın`ın hatırladığı tek şey, kızın en sevdiği şarkı ve okuduğu okuldur. Peki, kafasına koyduğu şeyi yapmaya niyetli bir genci kim durdurabilir? ~~~~ Sınıfın sessiz ve kendisini alzheimer diye tanıtan çocuğunu merak eden Afet,okulun düzenlediği şarkı yarışmasına katılır fakat çocuğun da katıldığından bihaberdir. Öğretmenlerden numarasını alıp konuşturmaya çalışan Afet`in aklında neler vardır?

BURASI BENİM DÜNYAM. Burada düşüncelerim, hayallerim, saçmalıklarım, güzel anılarım ve anlatamadığım şeyler var. Bazen güleceğim. Bazen sinirleneceğim. Bazen hiçbir şey anlamayacağım. Ama hepsi benim. Bu günlüğü açtıysan artık beni biraz tanıyorsun. Sonunu merak ediyorsan okumaya devam et. Çünkü sonunu ben bile bilmiyorum. 🖤 Deniz, 13 — Başlangıç: 2026 “İyi şanslar. Çünkü şansa ihtiyacınız olacak.” 😈 Her ay 4 14 ve 24de yeni bölüm gelecek

"Canavarı uyandırdıysan eğer uysallaştırmayı da öğreteceksin. İnine girdin bir kere, yanmayı da yakmayı da göze almak zorundasın, Vera." ❝Uyuşturucu kaçakçılığının yeni örgüt lideri olan Kutay K. Karaca, güvendiği ve her şeyini bildiği sağ kolu olan Ayaz Sarınç`ın milyon dolarlık parasını kaçırıp, tüm bilgilerini de baş düşmanına satıp ihanet ederek ortadan kaybolması, büyük bir borcu ve ödemesi gereken bir ihanet bedelini de beraberinde getirir. Ayaz`ın babası olan Ender Sarınç, kefareten Kutay Karaca`ya büyük kızı Nida`yı para karşılığı satıp ihanetin bedelini ödemeyi planlar ancak plan istedikleri gibi ilerleyemeden Nida`nın kül olan cesedi bulunur. Ablasının ölmediğinden emin olan doktor kardeşi Vera, bu işin peşine düşerken borcu ödeyecek olan yeni kişidir. Öfke dolu başladığı bu yolda hedefinde Kutay K. Karaca vardır ancak unuttuğu detay ise Vera`nın babasının geçmişte, örgütüm başına geçmek için öldürdüğü eski uyuşturucu lideri Vladislav`ın da intikamının hesabını soracak olmasıdır. Tüm ihanetin ve geçmişin bedelini başa geçen yeni örgüt lideri Kutay Karaca ödetecekken bir süpriz çıkagelir. Vera`nın lisedeyken illegal araba yarışçısı olan eski flörtünün takıntılı ezeli rakibi de yıllar sonra peşlerine düşer. ❞

Senden kalan ufacık bir not benimle dalga geçti sevgilim. ————————— Tuna -hevesini aldım senden heves. Heves- tuna seni iten hiç bir zaman ben olmadım ama artık tutanda olmucam. Düşünce anlatsın ne demek olduğunu.

Alt tarafı basit bir kan testi insanın hayatını ne kadar değiştirebilir ki? ​Derin Öz, ailesi bildiği kişiler tarafından şiddet gören ve çocukluğunu yaşayamayan bir kızdır. Küçük kardeşinin ilik kanseri olması nedeniyle tüm aile üyeleri hastaneye gidip doku testi yaptırırlar ve olaylar gelişmeye başlar.

Mihri 17 yaşında sıradan bir aileye sahipti. Üniversite sınavında istediği bölümü kazanan Mihri ailesi ile bunu kutlamak için gittiği restoranda, dönüşte bir kaza geçirir. Beyninin frontol bölümü hasar alır. Tuğan ailesine bir gece gelen telefonla ölen kızlarının aslında ölmediğini öğrenirler. Bir hastalık, bazılarının umudu oldu.

Kendi hayatında bile varlığının sorgulandığı özgeçmiş adı altında yapılan manipüle ve sadist ithamlar.. Ukde..içinde her daim bir heves kırıntısı kalan kızlar içindir.Ölüm ile yaşam arasındaki çizgiye bile layık olamamış kızlaradır.. Ukde yaşasa da yaşamasa da ölümsüzdür.

Ben Aden Ayza geçmişini bilmeyen geleceğini kestiremeyen bir kız 9 yılını bir câni`nin elinde geçiren sonrasında yetimhaneye verilerek 1 yılını daha kâbus olarak geçiren bir kız ama sonrasında Sonrasında 5 kişilik bir ailenin evlat edinmesi ile 6 yılını rüya gibi geçiren bir kız ama geçmişini unutmuş sanki 6 yıl değilde 16 yıl dır beraberlermiş gibi düşünen bir kız Peki benim hikayemi okumaya hazır mısınız?

Bir sabah sıradan başlayan hayatın, beklenmedik bir mücadeleye dönüşmesini anlatan gerçek bir yaşam öyküsü... Bu kitap sadece bir hastalık hikâyesi değil; umut etmeyi, beklemeyi, kaybetmeyi ve yeniden ayağa kalkmayı anlatıyor. Her bölüm, yaşanmış olaylardan ilham alarak kaleme alınmıştır.

Bazen bir telefon gelir ve o an bütün duygu durumun tekrardan geçmişe hapsolur...

"Belki de bu mektubu asla okuyamayacaksın ama, dinle beni Lavinia`m." Sevdiğini kaybeden bir adamın, hastaneye yatırılmasının ardından yazdıkları.

"Numaramı nereden buldun?" Adam dudaklarını sinirden kemiriyordu. "Sen." dedi nefretle. "Sen karşına çok yanlış bir kişiyi aldın. Eninde sonunda bana yakalanacağını biliyorsun değil mi? Benden gerçekten kaçabileceğini mi sanıyorsun? Nefes aldığın bu ülke bile bana aitken?" Kadın ses değiştirici cihazın ardından yalandan gülümseyerek konuştu. Halbuki içi acıyordu. "Beni yakalayacağın gün ben değil sen öleceksin. Bunu göze alabilecek kadar cesaretli bir adam değilsin sen." Adam olumsuzca başını iki yöne doğru salladı. "Bizi bu hale sen getirdin." dedi içinden atamadığı nefretle. "Şu lanet dünyada bir seni sevmiştim, onu da piç ettin. Aşkımı nefrete çevirdin, bedelini de kan vere vere ödeyeceksin." "İhanetimi çok büyütmüyor musun sencede Zifir?" dedi kadın umursamaz görünmeye çalışarak. "Hadi diyelim hayatımı mahvettin. Bir gün elindeki her şeyi kaybedince ne yapacaksın peki? Sadece eli armut toplayan sen değilsin sonuçta. Bende seninle savaşıyor olacağım." Derin bir sessizlik oluştu. İki aşık. Kafaları karışık. Hayır çiz, iki düşman. Sonu ise hüsran. "Sen beni bitiremezsin Evren Yıldırım." Diyerek devam etti hattın diğer ucundan Güneş. "Çünkü seni ben var ettim, ben yoksam sende ölürsün. Buna cesaret edemezsin." "Canavar tarafımı uyandırdın bir kere. Birlikte öleceğiz, bana ihanetinin bedelini ödemeden seni siksen bırakmam bu saatten sonra. Senin için köpek olacak eski sevgilin değil, ihanet ettiğin düşmanın var karşında. Kaçacak delik bul, seni yakaladığım an bir daha kaçamayacaksın ve hayatıma hapsederek cehennemin olacağım senin biricik eski sevgilim."

"Çürük Umut", metropolün kalabalığında yapayalnız yaşayan, odasındaki koltuğa ve tükenen umutlarına tutunmaya çalışan yaşlı bir adamın trajik hikâyesidir. Amansız bir hastalığın pençesinde sessizce ölen ihtiyar, toplumun duyarsızlığı yüzünden ancak bedeni çürüyüp dışarıya koku yaydığında fark edilir. Metin, modern insanın yalnızlığını ve yabancılaşmasını sarsıcı bir dille ele alır.

İnsan bazen bazı şeyler için geç kalır, içinde sakladığı şeyleri kelimelere dökmek için zaman acımasızca akar....

Küçücük yaşında izlemek zorunda kaldığı cinayet ve onda bırakılan bir emare.. Her gün bakmak zorunda kaldığı bir iz, peşini bırakmayan geçmişine ortak olan kabuslar ile beraberin de gelen hastalıklar. Biteceğini sandığı hayat onun şaşkınlık duygusuna son vermek istemişti sanki... "Kızım, Çelik ailesi senin doğumda karıştırılma ihtimalin üzerine geldiler. Senin onların kızları olabileceğini düşünüyorlar."

21 yaşında, hayata karşı hem kırılgan hem de inatçı bir genç kadın. Doğuştan gelen kalp rahatsızlığı onu her an gölgelese de, buz pistinde kayarken ve kulaklığından müzik dinlerken kendini gerçekten özgür hissediyor. Annesinin anıları hâlâ en değerli hazinesi; onunla paylaştığı küçük mutluluklar, Chicago’nun soğuk sokaklarında yankılanıyor gibi. İnsanları derinden seven, ama sevgisini göstermeyi pek bilmeyen biri.

Sevip de gösteremeyen ve bunu anlatamayan babalara ithafen, bir babanın ağzından yazılmış kitaptır. Hayatın zorluklarıyla baş başa kalmış bir durumda, tek ışığı kızı olan bir baba.

Adım Farah dizisinden alıntı yapılmıştır. Mahsa 28 yaşında İranlı bir kadındır. 6 sene evvel İran`dan Fransa`ya kaçarken İstanbul`da durmak zorunda kalır çünkü hamile olduğunu öğrenmiştir. Kaçak olarak burada yaşamaya başlar. üstelik, oğlu pars`ın nadir rastlanan bir hastalığı vardır. bağışıklık sistemi doğuştan çok zayıf olduğundan, pars hastalıklara açıktır. bu yüzden sterli bir ortamda yaşamak zorundadır. tıp eğitimi almış olmasına rağmen, Mahsa kaçak olarak İstanbul`da temizlikçi olarak çalışmaktadır. masanın hayatındaki gayesi oğlu parsın sağlığına kavuşması ve normal çocuklar gibi bir hayatı olabilmesidir. bir an evvel para biriktirip oğlunun tedavisini tamamlayıp tekrar Fransa`ya gidecektir. Ancak Mahsa,nın dünyası bir gecede alt üst olur. temizliğe gittiği bir mekandan mafyanın işlediği bir cinayete şahit olur ve Dönmez Kara ile tanışır. Mahsa canı pahasına olay yerini hiçbir iz bırakmadan temizler. ancak cinayetin görgü tanığı olduğu için mafya öldürülmesini ister ve bu görev Dönmez`e verilir. Dönmez mafya liderinin yanında büyümüş, kimsesiz, yalnız bir adamdır. ölen kişinin polis olduğu ortaya çıkınca mahsa için işler daha da içinden çıkılmaz hale gelir bir yandan da polis Yavuz tarafından sıkıştırılmaktadır. Dönmez ve Mahsa bu ölüm kalım çıkmazında önüne geçemedikleri duygularıyla da sınanacaklardır.

Gökyüzünün en büyük çelişkisi… Bir yanda, karanlıktan korkan ama ışık saçmaya mecbur hisseden Güneş; geçmişin gölgelerinden kaçarken, parladıkça kendi yarasını gizlemeye çalışan. Diğer yanda, ışığını kaybetmiş Ay; yüklerin ağırlığı altında gençliğini tüketmiş, sessiz gecelerde yalnızca başkalarının varlığıyla parlayabilen. Biri ışığını kaybetmenin acısıyla boğuşurken, diğeri ışığının yükünü taşımaktan yorulmuştu. İki yaralı kalp, iki farklı yol… Biri güçlü görünmek için ışığını zorla yayar, diğeri hayata küsmüşçesine kendi karanlığına saklanır. Ama aynı gökyüzünün mahkûmları olarak, aynı hikâyede buluşmaktan kaçamazlar. Çünkü bazı yollar, ne kadar farklı görünse de aynı noktada kesişmeye mahkûmdur. Kader, bazen en sert fırtınaları aynı gökyüzünde toplar; bazen de iki uzak ışığı, tek bir çizgide karşı karşıya getirir. Ve işte o anda, gölge ile ışığın sınırı silinir, hangi tarafın diğerini aydınlattığı belirsizleşir. Birbirlerine benzemeyen ama birbirlerinin eksikliğini taşıyan bu iki ruh, aynı sorunun cevabını ararken kendilerini hiç beklemedikleri bir yolculuğun içinde bulurlar: Karanlıkla yüzleşmek mi daha zordur, yoksa ışığı taşımak mı? Ve gökyüzünde ayrı duran bu iki ışık, yeryüzünde birbirinin eksikliğini tamamlamaya başlar. Ama bu tamamlanış, bir iyileşme mi getirecektir, yoksa yeni yaralar mı açacaktır? Çünkü cevaplanması gereken bir çok soru vardır: Ay mı Güneş’ten güç alır, yoksa Güneş mi Ay’ın saklı kalan karanlığını aydınlatır? Ya biri ışığını kaybederken diğeri kendi ışığından korkuyorsa… O zaman gerçek aydınlık nerede saklıdır? -İTHAFTIR- "Ne gündüzdün, ne gece. Ne tamamen vardın, ne de yok. Ama kalbimin en sessiz yerinde hep sen vardın. Seni hiç tanımadan tanıdım, görmeden bildim. Bu kitabı, bir rüya kadar gerçek, bir dua kadar saf olan o hissin sahibine armağan ediyorum..."