ANKARA`DA BA?LAYIP, HAKKAR?`YE UZANAN B?R A?K H?KAYES?...

K�l ve Kelep�e, bir imzan?n nas?l kelep�eye, bir sevdan?n nas?l k�le d�n�?t�?�n�n hik�yesi.

Ankara`da lise son s?n?fta ba?layan masum bir gen�lik, bir olayla Hakk�ri`den Urfa`ya uzanan a??r bir kaderin i�ine savrulur.
?ehrazat, sadece en yak?n arkada??n?n d�?�n�ne gitmi?ti. Yard?m etmek, yan?nda olmak, dostlu?unu bor� bilmek i�in. Geri d�nece?ini san?yordu.

Rojhat, g�c�yle tan?nan bir a?a, s�z�yle suskunluk yaratan bir adamd?. Sevdi?ini sand??? kad?n? korumakla sahip olmak aras?ndaki �izgiyi �oktan ge�mi?ti. ?ehrazat ka�mak istedik�e, kelep�e darald?. Herkes sustuk�a, k�l �o?ald?.
Bu bir a?k hik�yesi de?il.

Bu, bir kad?n?n yava? yava? kaybolu?u.
Ve herkesin "niyeti iyiydi" dedi?i bir felaket.

K�l so?ur...
Ama kelep�e iz b?rak?r.

Kazadan sonra 5 y?l boyunca haf?zas?n? kaybeden ve Arel ile evlenip bir �ocuk sahibi olan Efsun, bir g�n aniden her ?eyi hat?rlar.

?haneti, ka�???n? ve Arel`in hayat?na nas?l dahil oldu?unu hat?rlayan Efsun, bu sahte yuvadan ka�mak ister.

Ancak Arel Hanc?o?lu, a??r? kontrolc�, sadist ve tak?nt?l? yap?s?yla Efsun`u b?rakmamaya kararl?d?r. Hikaye, haf?zas?n? kazanan bir kad?n?n �zg�rl�k m�cadelesi ile onu tamamen kontrol� alt?na almak isteyen tak?nt?l? bir adam?n psikolojik ve duygusal sava??n? konu al?r.

Kitap ?ahs?ma aittir. Herhangi bir benzerlik ya da (�)al?nma durumunda gerekli i?lemler yap?l?r...

Zamanın iyileştirici bir tarafı olduğuna dair anlatılan o büyük cümlelerin hiçbiri, bu odanın kapısından içeri girememişti. Takvimler, o kapkara gecenin üzerinden tam üç yıl geçtiğini söylüyordu ama benim için her şey her yılın bu zamanlarında hâlâ hastane odasında uyandığım ilk sabah kadar taze ve donuktu. Bu üç yıl içinde halamın evine, bu yeni odama, sabahları uyanıp mutfaktan gelen sesleri dinlemeye bir şekilde alışmıştım. İlk zamanlardaki o tamamen boşalmış, içi boşaltılmış nesne gibi duran halim geride kalmıştı. Kendime küçük, sakin bir rutin kurmuştum. Haftanın birkaç günü gittiğim kütüphane, yürüyüş yaptığım sessiz sokaklar, odamdaki kitaplar... Hayatımı bir şekilde toparlamıştım, kenardan da olsa akıp giden dünyaya ayak uydurabiliyordum artık. Ama Mart ayı geldiğinde, o toparlanan ne varsa yerini görünmez bir ağırlığa bırakıyordu. Havaya sızan o bildik Mart ayazı, caddelerin gri rengi içimdeki o her zamanki durgunluğu sarsıyor, altından hiç geçmeyen bir sızıyı yüzeye çıkarıyordu. Yılın diğer günlerinde saklamayı, rafa kaldırmayı başardığım o ezici üzüntü, tam da bugünlerde göğsümün tam ortasına bir taş gibi oturuyordu.

Yetiskin sahneler vardir boksor ve ögrenci❤‍🔥

"Ağlamayı bilmediğim için gülüyorum!" JOKER

Arkadaşına takıntılı olan mafyadan onu kurtarmak isteyen Doğa. Yağmurdan kaçarken doluya tutulur. Kendini hiç istemediği bir olayda bulur artık hiç bir şey eskisi gibi olmaz.

Duzenlenecek askolar

Not : Bu hikaye yaşanmış bir olaydan "ilham alınarak" yazılmıştır. Aşk bazen bir umut , bazen bir kabus olabilir... Melis , hayat dolu , hayalleri olan genç bir kadındı. Ayhan`la yaşadığı romantik aşk , geleceğe dair umutlarını süslüyordu . Ta ki geçmişin karanlık gölgesi hayatına tekrar girene kadar... Samir , üniversite yıllarında Melis`in kalbini kazanamamıştı. Ama yıllar sonra döndüğünde , onu kaybetmeye tahammülü yoktu. Sevgi sandığı takıntı , tehlikeli bir saplantıya dönüştü. Melis ve Ayhan , mutlu bir geleceğe adım atmaya hazırlanırken , Samir`in hastalıklı aşkı her şeyi Paramparça etti. Kaçırılan bir kadın , yarım kalan bir aşk , karanlıkta doğan bir çocuk , zorla kurulan bir hayat... Peki Melis , bu karanlık tünelden çıkabilecek mi ?

İki küle dönüşmüş kalp, birbirini bulursa ne olurdu? Küller aşkla tekrar alevlenir miydi? Yoksa gökyüzüne karışıp sonsuza dek kayıp mı olurlardı? Geçmişin yakasından kurtulmaya çalışan iki insan, bir bar sahnesinde bulmuşlardı birbirlerini. Herkese, her şeye, en çokta geçmişlerinin gölgelerine rağmen onlar için bir arada kalabilmek, bir arada olmayı seçmekten daha zor olacaktır. Sinan, içindeki müziği yıllar önce sevgilisiyle beraber gömmüş bir menajer Sena, sesini tablolarıyla duyurmak isteyen ama geçmişinde bıraktığı izlerden korktuğu için kabuğunu kıramayan bir ressam Beraber ya geçmişin yaralarını sarsacaklardı ya da yaktığı ateşte kül olup yanacaklardı

Hangisi iyidir kendi çıkarları için can alan mı, başkasının canı için can alan mı? Hangisini hak ediyorum? Tanrının bana sonsuz armağan edeceği cenneti mi, yoksa şeytanın bana hükmedeceği cehennemi mi? Ya da yaptıklarımın cezası olarak bana gönderilen mesaj mı?

Bilmiyorum neden bu sefer de hersey sıradan olup bitmedi ki bu sefer başıma niye bela kondu gitmedi. Mahallede sıradan bir evdi kaçıp girdiğim nerden bilcektim ki hayatını tehlikeye atan adama aşık olacağım ( bu kitap wattpad filan klasik karışık yapmaya çalışacağım okumadan uyarayım:)

Cemre: Selam, yavru ceylanım. :) Yavru Ceylan: Pardon?? Yavru Ceylan: Kimsiniz? Cemre: Beni nasıl tanımazsın yaaa! Yavru Ceylan: Yabancı numara; numaramı nereden buldunuz? Sizi tanımıyorum. Cemre: Karınım, çocuklarınla bırakıp gittiğin karınım

Hem yazar hem mimar olan ALEV TOMRİS KESKIN işine bağlı kendi küçük dünyasında yaşayan biriydi. Yazdığı son kitap mardin ili ile ilgili olduğundan mardine gitmisti. Gezdiği yerlerde notlar alıp fotoğraflar çekiyordu. Nerden bilebilirdi mardin onun gerçeği ve gizemi olacağını