Arel Kayahan, yıllar önce kardeşine verdiği sözü yerine getirmek için girdiği tıp fakültesinde hayatının aşkı Aren Demir`i bulacağını ve Aren sayesinde aile sıcaklığını yaşayacağını bilmiyordu. Aren sayesinde geleceği umut dolu ise geçmişinde bilmediği sırlar yatıyordur. "Şeker yemenin yaşı olmazdı. Olmamalıydı. Şeker sadece çocuklar için değildi. Şeker yemenin bir diğer anlamı ben çocuk olamadım demekti. Benim de çocuk olamadığım gibi." Her haftasonu yeni bölüm:)) 210626

Okulum için ailemden uzak bir şehre gitmek zorunda kaldım. Aslında sevdiğim adam yüzünden ailemi ve şehri terk ettim. Geri döndüğümde her şey eskisi gibi mi olur bilemiyorum ama artık ben eski ben değilim onun farkındayım.

Mardin`den, doğup büyüdüğüm memleketten, sokaklarında ip atladığım topraklardan kopmak zorunda kalmıştım. Ailemi bırakıp da geldiğim Karadeniz`de, hiç bilmediğim bir memlekette öğretmenlik yapmaya gelmiş, tam da yapayalnız kaldım dediğim anda, birisinin ailesi olmak için adım atmıştım buralara. O yetim, Ben yurtsuz... Ben onun herşeyi, o benim yurdum olacaktı. İkinci bir aileye sahip olacağımı bilemezdim. Bir yaren kazanacağımı da... Birinin yareni olacağımı da...

Bir insan hafıza kaybı yaşadıktan sonra bazı insanlar değişebilir mi? Kardeşimin katili kim? neden öldürdü? Neden hafıza kaybı yaşadım?

Dedektif Asena GÜMÜŞ, hayatını kadın cinayetlerine adamış hırslı bir gençtir. Asena Gümüş`ün dedektif olma macerasını en baştan başlayarak dinleyeceksiniz. Cinayetlerde Asena`ya yardım etmek isterseniz hazır olun! Başlıyoruz!

sadece bir bağlantı,

"Anla artık; intikam falan umurumda değil. Ben seni seviyorum." Babasının iflasından sonra okul değiştirmek zorunda kalan Nil, lisenin son sınıfını yeni dostlar, karmaşık aşklar ve gizemli bir düşmanla tamamlamak zorunda kalır. Babasının eski iş ortağı onun peşindedir ve onu öldürmek ister. Barış, Ayaz ve Mert üçlüsünden hangisi Nil’İ bu durumdan kurtaracak ya da kurtarabilecek mi?

Hayatının yalan olduğunu öğrenen ve bir yalanla hayatına giren hayatının aşkı

Ayperi Alaz, yıllar önce ailesiyle birlikte çocukluğunu geçirdiği mahalleden zorunlu olarak ayrıldığında, ardında sadece anılarını değil, ilk aşkını ve yarım kalmış bir hikâyeyi de bırakmıştı. Aras Deniz Karan… bir zamanlar onun en yakını, en güvendiği ve kalbini ilk kez çarptıran kişiydi. Ama bir gün hiçbir açıklama yapmadan hayatından çekilmiş, Ayperi’yi sessiz bir kırgınlıkla baş başa bırakmıştı. Yıllar sonra Ayperi geri döndüğünde, geçmişin sandığından çok daha canlı olduğunu fark eder. Eski sokaklar, unutulmuş sandığı anılar ve en önemlisi Aras… yeniden karşısındadır. Ama bazı karşılaşmalar sadece geçmişi hatırlatmaz. Hesaplaşmayı da beraberinde getirir.

Yıllarca ailesinden ayrı kalan biri, sevdiklerinin yokluğunda büyüyen bir boşlukla yaşarken, her yeni günü hem özlemle hem de yalnızlıkla karşılar...

Sosyal medyadan tanımadığın birisine yazarsan ve bu kişi okuldaki zorban çıkarsa n`olur?

İki düşman sınıf birbiri ile anlaşmayan bir grup genç, geçmişten olan bazı sırlar, rekabet ve kıskançlıklar birbiri ile anlaşmayan bu gençler zamanla anlaşmaya başlayacak mı? aralarında ki bu rekabet sona erecek mi? bol bol eğlence ve kaosla dolu bu gençlerin hikâyesine hoş geldiniz argo kelimeler içerir BATU VE DİĞERLERİ 🫸🏻👽🫷🏻 BATU 765** kişisini gruba ekledi BATU 543*** kişisini gruba ekledi BATU 482*** kişisini gruba ekledi BATU 672*** kişisini gruba ekledi BATU Buğra kişisini gruba ekledi BATU Serkan kişisini gruba ekledi BATU Ecrin kişisini gruba ekledi BATU sizi gruba ekledi BATU: Öhüm öhüm öncelikle hoş geldiniz canım biricik arkadaşlarım😙 BATU: şimdi siz diyeceksiniz ki `aman tanrım bu harika grupta ne arıyorum ben?` BATU: Bu yüzden siz sormadan ben açıklayayım size BATU: Ben düşündüm ve taşıdım `ulan` dedim `bu düşmanlık çok uzadı kos koca insanlar olmuşuz aynı okuldayız hep birimizi görüyoruz hata ve hata aynı kulüpte olanlarımız bile var hep bir gerginlik, kavga, gerilim,` dedim benim bu işe bir el atmam lazım BATU:Ve inanılmaz ve parlak zekamla bir grup kurmaya karar verdim 😎 BATU: ve sakın biriniz bile çıkmayı aklınızdan geçirmeyin Buğra kişi gruptan ayrıldı Serkan kişi gruptan ayrıldı 672 ***kişi gruptan ayrıldı Ecrin kişi gruptan ayrıldı 482*** kişi gruptan ayrıldı 765*** kişi gruptan ayrıldı 543***kişisi gruptan ayrıldı BATU: fotoğraf (⁠?⁠・⁠・⁠)⁠σ

Yeni cerrah olan Aylin, görev için Mardin`e gelir. Ancak bilmediği bir gerçek vardır... Bu şehir sadece sokaklardan ibaret değildir. İki büyük aşiret, görünmeyen bir savaşın içindedir. Ve Aylin, daha ilk gecesinde kendini bu savaşın tam ortasında bulur. Güç, sırlar, ihanet ve kader... Bazı karşılaşmalar hayatı değiştirir. Bazıları ise kaderi.

Şu hayattaki en şanslı insan aklı ile kalbi aynı düşünen insandır.

-Ana karakterimiz bilmediği bir numaraya mesaj atmasıyla başlar. -Annesiyle babası ayrılan Ukde Aydın, yarım kalmış hayatının bir parçası olarak gördüğü arkadaşlarıyla ayakta durmaya çalışır. -Yeni tanıştığı kişinin, ilerde değer vereceği biri ve yarım kalmış hayatının eksik parçası olduğunu bilmez. -Geçmişinden kurtulamadığını çok geç farkeder. Bu yüzden bazı fedakarlıklar yapmak zorunda kalır. Sırf sevdiklerini korumak için. --------------------------------------------------------------------------- "Sen benim yarım kalan hikayemsin." "Ben o hikayenin en mutlu cümlesiyim, Ukde." --------------------------------------------------------------------------- ``Seninle olmak yazılmamış bir romanın ilk cümlesi gibi...Hiç bitmesin diye sonunu getirmediğim o hikaye." ``Ukde, ruhumun diğer yarısını sende buldum; sende tamamlandım, seninle ben oldum. Geldin ve aldın beni o uçurumun kıyısından." ``Sen beni buldun, bende seni...`` --------------------------------------------------------------------------- 🖤- Seni Buldum-🖤 🖤 ... İyi Okumalar...🖤

A Kakslsl kslsks

"Hiç mi sevmedin beni?" diye sordum, sesimin titrememesine özen göstererek. Arkasını döndü ve gözlerimin içine baka baka, "Hiç sevmedim seni" dedi ve o an... gök gürledi, yağmur bardaktan boşalırcasına toprağa düşmeye başladı. Yanağımdan düşen gözyaşını elimin tersiyle silip ayağa kalktım. "Defol" dedim, sesimin çıktığından bile emin değildim. Elimle kapıyı gösterdim. İç çekişini duydum, kapıdan gidişine uzun uzun baktım. Kalbim acıyordu, ruhum kanıyordu, sanki biri kalbimin üstünden tırla geçmiş de paramparça olmuş gibi... Kadın o gece anladı gözlerin de yalan söylediğini ve "Gitmez" dediklerinin gidebileceğini.

"Bir daha yüksek sesle konuşma yok tamam mı?" Sesinde yumuşak bir tını vardı. Normalde ona göre olmayan bir sesti. Yutkunmamak için zor tutum kendimi. "Niye ki?" Demeden edemedim. Merak ediyordum benim ondaki yerim neresiydi? "Sesinin kısılmasını istemiyorum Akça." Şuan başka bir durumda olsak anında `yaa` diye demeden edemezdim ama şuan gülümsemedim. Kızgındım ya ben ona. "Niye?" Dedim tekrardan. Sinirlenmesini bekledim ama sakince soruma cevap verdi. "Senin sesini duymam gerekiyor." "Niye?" Sabır diler gibi başını iki yana salladı. Yüzünü yüzüme yaklaştırıp gamzelerini göstererek gülümsedi. "Sesin bana huzur veriyor."

Bir çocuk, not isteme bahanesiyle bir kıza yazmaya başlar. Ama kız sandığı gibi biri değildir; ters, sabırsız ve kimseye yüz vermeyen biri. Çocuk ise her şeye rağmen yazmaya devam eder. Çünkü bazen en saçma bahaneler, birini tanımak için bulunur. ✨

“Sözler sözlere karıştı. Kavga iyice büyüdü ve alevlendi. Kor bir alev gibi sönmesi imkânsız oldu.” “Ve bu olayda yanan Alina oldu”

Siz: Uyumak gibi basit bir eylemi, insani bir ihtiyacı yerine getirmek bu kadar zor olmamalıydı. Siz: Şimdi sen yatağında mışıl mışıl uyuyorsundur tabi sana hava hoş. Siz: Bense salondaki saatin kaç saniyede bir ses çıkardığını sayıyorum. Siz: Böyle de sana uyumak kadar normal bir ihtiyacını karşıladığın için sitem eder gibi oldum. Siz: Yanlış anlama, öyle bir niyetim yok. Seni uyuduğun için suçlu hissettirmeye çalışmam tam bir aptallık olurdu. Siz: Bencil bir insan değilim ben. Siz: Tamam belki ucundan, birazcık bencil olabilirim ama kesinlikle kötü bir niyetim yok. Siz: Bu iyi niyetli bencil insanın sana küçük bir sorusu var. Siz: Bazı geceler, bak her gece demiyorum. Bazı geceler... uyumadan önce kafamı dağıtmama yardımcı olur musun? Benimle sohbet eder misin?

Olduğu yerde kaldı; bir iki dakika boyunca karşısında yükselen koca yapıya baktı. Ev… Hayır, ev değil. Konak demek lazımdı. Ev dediğin sıcak olurdu, samimi olurdu. İçinde aile olurdu. Kürşat için burası iki buçuk sene önce evdi. Şimdi ise taş duvarları olan, soğuk, sessiz bir konaktı.

Dört yaşında kaybolan Ezel’in yıllarca ailesi tarafından aranırken bir gün okçuluk dersinden dönerken kaçırılır. Teröristlerin esiri olarak hapsedildiği mağarada, hayatının en tehlikeli sınavı başlar. Kılıç Timi ile kurduğu bağlar, ihanet ve ölümcül çatışmalarla sınanırken, Ezel ve en büyük abisi her yerde kayıp kardeşi için iz sürer. Ama gerçek, beklenmedik bir şekilde ortaya çıkacaktır… Aile, dostluk ve cesaretin gölgesinde, kaybolan bir kızın hayatta kalma mücadelesi başlar. Zeynep ve Mert’in desteğiyle, ölümle burun buruna geçen bir macera sizleri bekliyor... Kitap tamamlandığı zaman yazım yanlışları düzeltilecektir mantık hataları düzeltilecektir....

"Benimde kurallarım var! Seninle aynı odada asla kalmam." "Karımı değil başka oda da yanı başımdan ayırmam." "Karın değilim!" "Olmayacağı anlamına gelmiyor?" "Olmayacağım." "Evlilik cüzdanında soyadımı soy adın yaptım." Bazı hayatlar sessiz başlar. Sessizlik, çoğu zaman en büyük gürültünün habercisidir. Aslı için aile, aynı çatı altında yaşanan bir zorunluluktan ibarettir. İsimler vardır ama bağlar eksiktir. Kelimeler vardır ama hiç söylenmemiştir. Geçmişte yapılan seçimler, bugün kaçılan yüzlere dönüşürken; Gizli işler, yarım kalmış hesaplar ve yanlış insanların doğru zamanlarda ortaya çıkışı, Aslı’yı hiç istemediği bir yolun ortasına bırakır. Sadakat ile suç, Korumak ile susmak, Kaçmak ile yüzleşmek Arasındaki çizgi her geçen gün biraz daha silinir. Bir isim yeniden ortaya çıkar. Ve bir kaza, her şeyi geri dönülmez şekilde değiştirir. Yıllar sonra karşısına çıktığında, Tanıdık olan tek şey ismidir. Bakışları değişmiş, duruşu sertleşmiştir; Aynı tarafta durup durmadıkları bile belirsizdir artık. Onun gelişi, geçmişin gerçekten geçmişte kalmadığını değil, Bazı şeylerin hiç tamamlanmadığını hatırlatır. Ve bazı bağlar, sevgiyle değil, zorunlulukla yeniden kurulur. Bu bir masumiyet hikâyesi değildir. Bu bir kahramanlık hikâyesi hiç değildir. Bu, iyi olmak için geç kalmış insanların, Yanlış tarafta ayakta kalmaya çalışma hikâyesidir. bazı insanlar… En çok sevdiklerini, En sessiz yerlerinden kaybeder. Psikolojik Dram – Gerilim – Suç – Duygusal

Eskişehir`den gelen bir Tarih Öğretmeni…  Beste Suerdem.. Hayatındaki tek ciddi ilişki annesinin bastırdığı çeyiz takımıyla sınırlı. Evlilik baskısından kaçarak geldiği İstanbul’da, iki yakın arkadaşıyla birlikte kurduğu bekar evinde hayata sıfırdan başlıyor. Sadece çamaşır makinesini değil, kendi hayatını da yeniden kuruyor. Ama hayat bu ya, tam “Kendi çağımı başlatıyorum” dediği anda, üst daireye çevik kuvvet kadar çevik ama duygular konusunda yavaş çalışan bir komşu taşınıyor. “Ya Tutarsa” dediği şey evlilik değil aslında. Bir kadının hem kendini bulma, hem de kahkahalarla kaybolma hikâyesi. Nasreddin hocanın `ya tutarsa` sözünü hayat felsefesi yapan Beste`nin hikayesine sizlerde hoşgeldiniz❣️