Kervancıoğlu ailesi... Gücün, paranın ve korkunun diğer adı. Onlar kaybetmez. Onlar yıkılmaz. Ama bir gece... her şeye sahip olan o aile, en değerli şeyini kaybetti. Oğullarını. Yıllar geçti. Her şey kaldığı yerden devam etti. Ama kimse bilmedi... O çocuk hâlâ hayattaydı Ve kendi ailesini tanımadan yaşıyordu Aras Karahan... Kendi kimliğini bilmeden yaşayan bir adamdı. Ahu Çavdar ise... o ailenin kapısından içeri bir hizmetçi olarak giren, kaybedecek hiçbir şeyi kalmamış bir kızdı. Ama bazı kapılar sadece açılmaz... kaderi değiştirirdi Çünkü Ahu`nun attığı o adım, sadece kendi hayatını değil... Kervancıoğlu ailesinin geçmişini de geri getirecekti. Ve bazı gerçekler ortaya çıktığında...

Başımızın üstünde çatı olsa ne yarar içinde sıcaklık olmadıkça

İstemiyordum hizmetçisi olduğum mafyaya aşık olmak istemiyordum ama ona aşıktım o da bana aşıktı -Ya benim olacaksın ya da hiçkimsenin

Marsel kızın adi bir gün kaçırılıyor ve onu kaçıran adam onunla zorla evlilik yapiyo zamanla aşik oluyorlar birbirlerine ve marseli kaçıran adam barlas evine gelen hizmetçi yani buse ile marseli aldatıyor

Eskiden tüm kurtların barış içinde yaşadıklarını ve hangi statü de olsalar bile bir aile olarak yaşadıklarını söylerler di ama artık öyle değil ben lara bir omegayım ve biz omegalara değersiz insan gözü ile bakarlar onlar için hizmetçi`den başka bir işe yaramayan değersiz kurtlarız.Bu hayattan nefret ettiğim iki şey var birincisi kurt olmak,ikincisi ise omega olmaktı.Omegaları değersiz olarak gören bir lycan kralı`nın bir omegaya mühürlenmesi. 𝑨𝒓𝒎𝒂𝒏𝒅𝒐 𝑲𝒐𝒛𝒍𝒐𝒗𝒂&𝑳𝒂𝒓𝒂 𝑾𝒊𝒍𝒍𝒊𝒂𝒎𝒔 QH5789QR

Atatürk’e 12 Yıl Boyunca Uşaklık Yapmış Cemal Grandanın Ağzından “GAZİ MUSTAFA KEMAL ATATÜRK”

"İnsanlara güvenmek beni ne hale getirdi görüyormusun Agâh, çaresizleştiriyor ve süründürüyor..." Agâh gözyaşlarımı silmeye çalışıyordu, silmiyordu, acı içinde tepindiğim için. "Eslev meleğim, n`olur yapma..." dedi içinden canını sökmüşlerdi sanki. Benim kalbimi alıp götürdüler Agâh, bırak biraz yansın canım. "Hayır! Melek değilim ben! İğrenç bir insanım, k-koruyamadım onu... Yandı... Agâh yandı, canım gitti Agâh..." Bazen şeytanların meleğe dönüşmesi gerekirdi, bazen ise meleğin bir şeytana dönüşmesi gerekirdi. Çünkü; meleğin canını alırlarsa dönüşeceği kişi şeytandan başka birisi değildir.

Bir trafik kazasında ailesini kaybeden Nuran, hayatta tek tutunduğu dal olan teyzesinin yanına, Mardin’in en güçlü aşiretlerinden biri olan ERENDAĞ konağına sığınır. Ancak bu konak, sıradan bir yer değildir. Her köşesi töreyle, kan davasıyla, suskunlukla örülüdür. Ve bu suskunluğun tam ortasında, bir adam durur: Şahin erendağdı. Şahin, ağalığın ve ailesinin yükünü sırtında taşırken, Nuran’ın hayatına istemeden girer. Nuran içinse o adam, hem kurtuluşun adı olur hem de en büyük yıkımın. Şahin onu öldürmesi gerekirken kurtarır. Çünkü bazen aşk, en beklenmeyen anda, en yanlış kişide filizlenir. Ama bu sadece bir aşk hikâyesi değildir… Bu, bir kadının yasını içinde taşıdığı, töreyle savaştığı, sevilmenin ne olduğunu ilk kez tattığı bir hayatta kalma hikâyesidir. Ve bir adamın, geçmişin kanlı yüküyle yüzleşerek kaderini değiştirme cesaretidir. Aşkın en ağır sınavı, törenin gölgesinde başlar. Ve bazen bir kalp, bir aşireti karşısına alır.

Ben bir gün hayatımın tepetaklak üstüme yıkılacağını düşünmemiştim. Sadece ailemin olduğu bir hayat hayal etmiştim, Bir mafya evinde olduğumu öğrenip iğrendiğim birine aşık olacağımı değil.

Her şey bir peri masalı gibiydi ama bu peri masalı mutlulukla bitmeyecekti...

Annesini ve babasını kaybeden bir kızın halasının çalıştığı evde hizmetçi olması ile başlar herşey

Her şey çok güzel ilerliyordu ta ki o güne kadar...

Ajanlar bir görev için hizmetçi kılığında mafyanın evine gider ve kitap böyle başlar Bu kitabı 3 kişi yazıyordur bilginize