"��nk� benim ruhum h�l� o karanl?k odada hapis."

?ahin Timi'nin K?demli �ste?meni Gazel T�rko?lu, d�rt y?l �nce timiyle beraber bir bask?n operasyonuna �?kar. Fakat o operasyon onun d�rt y?ll?k esaretinin ba?lad??? g�n olur. �l�mler izler, �l�mlere sebep olur ve �l�m� en derinlerinde, kendi ruhunda ya?ar ama bu esaret ona yaln?zca ac?y? ve kay?plar? de?il, ya?amak i�in bir sebep de vermi?tir. ?ntikam.

D�rt y?l boyunca hi�bir haber al?namayan ve ailelerine ?ahadet haberleri verilmi? olan ?ahin Timi'nin pe?ine d�?en ve bir g�rev sonucunda onlarla ilgili bilgiye ula?an Y�zba?? Atlas Karahan, �n�ne �?kan b�t�n engellere ra?men iz s�rmeyi b?rakmaz.

Atlas'?n liderlik etti?i Ayaz Timi onu bu cehennemden kurtarana kadar Gazel, karanl?kta kalm?? bir ay�i�e?i kadar solmu?, ancak ayn? zamanda karanl???n dipsizli?inde umudun en saf bekleyi?iyle ya?atm??t?r kendini. Bu intikam yolunda, karanl??? en diplerde g�rm�? ve koca bir �rg�t� dilsiz oldu?una inand?rm?? olan bu kad?n, konulan t�m kurallar? yeniden yazacak kadar ezber bozacakt?r.

Umut oldu?u s�rece bekleyi? daima vard?r. ��nk� her bekleyi?, ba?ka bir bekleyi?e kap? a�ar.

"Hayat?m? kurtard?n?z, te?ekk�r ederim."

"Hayat?m? kurtard?m, rica ederim."

?lk yay?m tarihi: 08.01.2025

Kitab?n ge�ti?i y?l 2025`tir.

Bu kitaptaki olaylar ve ki?iler, yer, mekan ve zaman tamamen kurguda ibarettir. Ger�ekle hi�bir alakas? yoktur.

Kad?n?n tek amac?, ne yaparsa yaps?n onu b�nyesinde bar?nd?rmaya devam eden anas?n? korumakt?... VATAN`INI

Zelal do?du?u g�n yetimhaneye dahi b?rak?lmayarak, �st soka??nda ki ��pe at?lan bir bebekti. Do?du?u andan itibaren bir kurban, Vatan? ele ge�irmek isteyenlerin bir oyunca??yd?.

Ama nereden bilebilirlerdi ki, o oyuncak olarak g�rd�kleri k?z bilmeden onlar?n oyunlar?n? bozarak, vatan hainlerini kendi oyununa dahil edece?ini...

..

Can ba??m?yd? �nemli olan?

Yoksa kan ba??m??

?kisinden de �nemli olan tek bir ?ey vard?!

O da VATAN!

Tamamen bana ait �zg�n bir kurgudur.

(Klasik olmayan bir askeri ger�ek ailem kurgusudur.)

Benim ad?m G�ne? Alkan. Baz?lar?n?n "anas?z babas?z yetim" dedi?i, fakat d�?man?n?n bile sayg? duydu?u K?demli �ste?men G�ne? Alkan. Hayat?m, ya?murlu bir 12 Ekim sabah?, yetimhane kap?s?na b?rak?ld???m o g�n ba?lad?. Do?du?um an teredd�t etmeden terk edilmi?tim. O g�nden sonra kimseyi kaybetme l�ks�m olmad?, ��nk� kaybedecek kimsem yoktu. Ta ki hayat?m?n temelinin bir yalan �zerine kuruldu?unu �?renene kadar.

Yirmi dokuz y?l �nce, masumiyetim bir ter�ristin intikam oyununa kurban gitti. Bir baban?n kararl?l???, bir annenin sevgisi ve bir ailenin hayat? o oyunun enkaz?nda kald?. Benim ger�ek ailem de o enkaz?n i�indeydi.

Ama o enkazda bir ?ey daha kaybolmu?tu: G�ne?`in kalbindeki o k���c�k ne?e k?r?nt?s? ve yumu?ac?k ger�ek benlik. Y?llard?r g�rmezden geldi?i, sert kabu?unun alt?nda saklad??? o k?r?lgan G�ne?.

Bu yol, onu yeniden tamamlayacak, sert duvarlar?n? k?racak ve hayat?nda eksik olan o tek par�ay?, o k���c�k ne?e k?r?nt?s?n? bulmakla ilgili.

G�ne?, ailesinin sevgisinde kaybolan benli?ini bulmak ve o k?r?k g�ne?i yeniden yakacak olan ????a ula?mak zorundad?r.

Kimileri asker olmay? bir meslek olarak se�er� O ise ya?aybildi?i bu vatana bir ?ey katmak bu u?urda �lmek i�in se�ti .

�ocuk ya?ta ailesinden kopar?lan ge , y?llar boyunca �ekti?i ac?lar? i�ine g�merek en zorlu e?itimlerden ge�ti. Her d�?�?�nde yeniden aya?a kalkt?, her yaras?nda biraz daha g��lendi. Kimseye yaslanmad?, kimseyi aramad?. Tek ba??na ya?amay? �?renmi?ti

Ama bilmedi?i bir ?ey vard?...

Onu hi� unutmayan bir aile vard?. Y?llard?r her ?ehirde, her haberde, her umut k?r?nt?s?nda k?zlar?n? arayan bir anne ve baba... Onlar vazge�medi.

Bir tarafta vatan? i�in can?n? ortaya koyan cesur bir kad?n asker, di?er tarafta tek dile?i k?z?na bir kez daha "evine ho? geldin" diyebilmek olan bir aile...

Bazen en b�y�k sava? cephede verilmez. Bazen en a??r m�cadele, insan?n kendi kalbiyle verdi?i m�cadeledir. Peki, y?llar?n ay?rd??? bir aileyi kader yeniden bir araya getirebilecek mi?

"Hayatında en pişman olduğun an neydi?" Bana baktı gülümsedi, "Sana aşık olmak..."

Alvin`in finali i�ime asla ama asla sinmedi. O y�zden 2. Seri �?kart?yorum. Umar?m be?enirsiniz ballar?mmmmmmm
Konuyu yazm?yorummm
*BU KURGU TAMAMEN YAZARIN HAYAL G�C�NE BA?LIDIR*
*K?TAPTA GE�EN H?C B?R ?EY GER�EK DE??LD?R*
�p�ld�n�zzz...

Şarjörü doldurup atış kulaklığımı taktım. Karşımdaki hedefin kırmızı alanını delik deşik ederken rahatladığımı hissediyordum. Şarjördeki mermi bittiğinde atış kulaklığımı enseme indirip masanın üzerindeki mermilere uzandım. O sırada kulağıma dolan tok postal sesleri bana kimin geldiğini müjdeliyordu. Bir adamı yürüyüşünden tanıyor olmak garipti. Üsteğmen hala yanıma gelmemişti, merakla başımı geriye çevirdim. Arkamdaki masaya yaslanmış anlamlandıramadığım bakışlarla beni izliyordu. Bir eli yaslandığı masada, diğer eli de palaskasındaydı. Genelde omzuna asmaktan hoşlanmadığı bordo beresi ise tıpkı benimki gibi omzundaydı. Başımla kısa bir selam verip önüme döndüm. Tekrar pozisyon alıp hedefime odaklandım. Ben atış yaparken üsteğmen de yanımdaki alana girip atışa başlamıştı. Kavga eder gibiydik o an, kurşun seslerimiz ise sustuğumuz kelimelerimizi ifade ediyordu. İkimizin de kurşunları bitmişti, bakışlarımız birbirini bulduğunda yine o gizemli karaları karşıladı beni. Ben savaşmaya devam etmek ister gibi mermilere uzattım elimi, ama susmayı da beceremedim işte. "Yurdunuzu arıyor gibisiniz üsteğmenim, gözleriniz sürekli bir arayışta sanki." Ona bir cevap hakkı tanımadan atış yapmaya başladım, silahımın tetiğine basmaya devam ederken yanımdaki adamın da pür dikkat beni izlediğini biliyordum. Son mermime de veda etmiştim. Başımı çevirdiğimde yine o bakışlara mahkum edildim. Aramızdaki birkaç adımlık mesafeyi sonlandırıp yanıma geldi, elini uzatıp atış kulaklığımı çıkardı. Aramızdaki tek engel o kulaklıkmış gibi biraz daha yaklaştı bana, gözlerime daha yakından baktı. "Belki de yurdumu bulduğum için sürekli gözlerine bakıyorumdur teğmenim." Bordoya boyanırken aşka karışan iki yürekli askerin hikâyesi...

Yazar:ecrinn2 Kitap bana ait değildir! Sevgi ve özlemle... Kitap şarkıları: seda tripkolic-gözlerinin yeşilini özledim ogün sanlısoy-saydım semiramis pekkan-bana yalan söylediler Özlem tekin-aşk her şeyi affeder mi 2 haftada bir bölüm.

Korku insana her şeyi yaptırır , peki biz neyden korkarız? Aşk mı? hayatımız da yaşadıklarımızdan mı? sevilmekten mi? yoksa geçmişimizden mi? Acı çekmekten korkan biri, zaten korktuğundan acı çekiyordur. `` Korkarak yaşıyorsanız yalnızca hayatı seyredersiniz.  ~ Friedrich Nietzsche ~``

Bazen hayat öyle planlar yapar ki, ya o sulara kapılmanız ya da o sulara karşı koymanız gerekir. herkesin atladığı şeyse o sularda nasıl yüzüleceğini öğrenmektir. Lavin Asena Karayel, Yüzbaşı Lavin Asena Karayel timiyle beraber başarılarıyla tanınmış bir timdi. Bir gün gelen bir teklif ve yeni bir askerle timiyle başka yollara, başka sulara savulur. Ya o suda boğulacaklardır ya da o suya karşı koyacaklardır. Artık hiçbir şey eskisi olmayacakdır. -Düşmandan Aşka -Güçlü Kadın Karakter -Ters Köşe Tüm Hakları Saklıdır

Efe ve Gece’nin yıllar sonra kavușması

Bu kitap Wattpad uygulamasında 90 bin okuyucuya ulaşmış bir kitaptır. Wattad platformuna erişim yasağı geldiğinden dolayı kitap burada yayınlanmıştır. KİTAP İLK KURGUMDUR VE OLDUKÇA FAZLA HATASI VARDIR.

Yusuf Ateş ve Zeynep Yıldırım`ın muhteşem ve zorlu bir tanışması ile güzel yollara çıkacaklardır.

Merhabalar ben Umay Aydoğan 26 yaşında Özel kuvvetler de Astsubay çavuşum. Kumral, kahverengi gözlü başörtülü normal bir askerim. Şimdiler de nefret ettiğim saçlarım stres ve sinir başta olmak üzere birçok sebepten griye çalan bir beyaz olmuştu. Saçlarımdan nefret ettiğim için onları siyaha veya başka bir renge boyamayı hiç düşünmedim ve düşünmüyorum da. Sevdiklerimin yanında çoğu zaman eğlencenin dozunu kaçırıyordum. Gerçekten de sevdiğim insanların yanında yanında çok cıvık, herşeyin dozunu abartan biriydim. Özellikle de Rüzgar komutanımla beraberken birbirimize söylemiyorduk ama birimize bir şey olsa yardıma ilk biz koşardık. Ama sevmediğim bir kişiye karşı alaycı ve çok soğuk davranırım. Çünkü o kişiyi sevmiyorum bence gayet makul bir sebepti. Çocukluk hayalim olan mesleği yapmak için çok şey çektim küçükken ama hiçbiri beni yıldırmadı ve ben ailemin beni sileceğini bilerek ailemdeki herkesten gizli kuzenimin yardımıyla askeri lise seçmelerine katıldım ve kazandım.Geçen seneye kadar hiçbiri benimle konuşmuyor benden nefret ediyorlardı. Ta ki şehadete çok yaklaştığım o ana kadar... Onun sayesinde şehit olmamış, şehadet haberim aileme ulaşmamıştı. O, Miraç komutanımdı. İyileştikten sonra onun timine verildim ama o yoktu. Esir düşmüştü. Onu timiyle onu kurtardığımızda içimden bir ses onunla aramızın diğerleri gibi olmayacağını söylemişti. Öyle de olmuştu. Asla diğerleri gibi değildik. Karşılıklı olarak birbirimizi biraz yıprattık. Fakat yine de birbirimizden vazgeçmedik.