Masallar... Ah... Hani şu ölü çocukların bile sevimli hayaletler kılığına sokularak tatlılaştırıldığı, yazarların zihninde dolaşan; anı bahçelerinden bir üzümmüşçesine tane tane dudaklarına bulaşan zehirli aroma tadındaki vahşeti, ruh hapishanesinin içindeki karanlık bir hücreye kapatmayı başaramayıp kalemlerine bulaşan kanla kâğıda döktükleri şu dandik öyküler mi? Tanrım... Hâlâ onları okuyan kaldı mı? Bence artık çocuklarımızı uyutmak için daha yaratıcı yöntemler denemeliyiz. Ya da daha gerçekçi hikayeler uydurmalıyız. Mesela... Ya Kırmızı Başlıklı Kız, kurtla bir olup büyükannesini yeseydi? O zaman ne olurdu? Yaşlı bir kadının birkaç gün fazla yaşaması, gerçekten Kırmızı Başlıklı Kız`ın açlığını dindirmesinden daha mı önemli? Ben... Pek sanmıyorum. Eğer Kırmızı Başlıklı Kız ben olsaydım; muhtemelen sivri bir bıçak alır ve büyükannemin kalbini sökerdim. Sonra da etiyle güzel bir ziyafet çeker ve hayatıma hiçbir şey olmamış gibi devam ederdim. Ta ki açlık yeniden bastırana kadar. Peki... Ya sen? Sen ne yapardın? Karanlığın Prensi, AshLupin Katili yıllar sonra tekrar sahada. Ancak bu sefer kurallar, alışılmışın dışında. Günah çemberine eklenen yeni bir halka, her şeyi değiştirdi. Bu kitapta çeşitli rahatsız edici öğeler bulunmaktadır. Yaşınız küçükse, lütfen es geçiniz. Öykünün tamamı yazar Judgement Lane tarafından kaleme alınmıştır. İzinsiz herhangi bir alıntı veya kopyalamada yasal işlem başlatılacaktır.

Bilim, sınırını aştığında bedelini tüm millet öder. Yapılan bir deneyin kontrolden çıkmasıyla ortaya çıkan bir virüs, Türkiye’nin geleceğini bir günde değiştirdi. Sokaklar artık güvenli değil. Her köşe başında kana susamış bir avcı… İnsanlığın en büyük sınavı başlıyor: ya hayatta kalmak için savaşacaksınız ya da kan için avlanacaksınız.

Prangalı Kader İki küçük bedenin, birbirlerinin kaderin fırtınalı aşkla prangalanışına şahitlik ediyoruz bu kitapta. Siz de bu serüvende bizlerle olun. Yazardan saygılar... Rona`nın kaderi, daha o doğmadan aşiret büyükleri tarafından çizilmişti. O kız büyüdü, serpildi ve tüm aşiretin karşısında dimdik durdu; ama kader onları çoktan ağına almıştı. Miran Mirza dağ olsa yıkılmazdı ama ihanete boyun eğmişti. Atalarının verdiği sözler, kaderlerini daha onlar bebekken yazmıştı. İki büyük Mardin aşireti; biri ağa, biri hanım ağa... Töreden kaçamazlardı, çünkü onlar törenin içine doğmuşlardı. Rona bunu anlayamadı, başına büyük ağlar örüldü. Bundan kaçabilecekler mi, yoksa prangalara boyun mu eğecekler? Sevgili Okurlarım, Bu yolda benden desteklerinizi esirgemezseniz çok sevinirim. Bu kitap klasik aşiret kitabı değildir; çetrefili, fırtınalı bir öyküsü bizi bekliyor. Sevgilerimle!

-arkadaşımın kuzeni o abi dediğim adam nasıl kocam olabilir saçmalamayın.

"Seni bir çöplüğe bıraktıklarında, dünya üzerindeki tüm yuvalar sana yabancılaşır. Ben o çöplükten kendi küllerimle doğdum. Şimdi ise bir İnci değil, namlunun ucundaki kurşunum." Dört yaşında, ülkenin en karanlık terör örgütü tarafından intikam uğruna kaçırılan ve sınırın soğuk bir köşesinde, bir çöp konteynerinin kenarına ölüme terk edilen küçük bir kız çocuğu... Travmanın sessizliğine gömülen, yetimhanenin buz gibi koridorlarında büyüyen ve o duru, yeşil gözlerine bakan herkesin bir eşya gibi sahiplenmek istediği bir çocuk. Ama onun kalbi bir kez kırılmıştı ve o, bir daha asla terk edilmemek için kimsenin elini tutmadı. Tek sığınağı, kendisi gibi kimsesiz olan Yiğit’ti. Devletin en gizli askeri projesi olan "Gölge Nesil" yetimhanenin kapısını çaldığında, o küçük kız çocukluğunu tamamen feda etti. Ağlayarak, yalvararak, tırnaklarıyla kazıyarak girdi o acımasız eğitim kampına. Korkudan titreyen o küçük kız öldü; yerine asice, sertçe ama kalbindeki hassas yaraları kimseye göstermeyen bir savaşçı doğdu: Üsteğmen Hazal Bir yanda, kızlarını öldü bilip 20 yıllık bir hasretle kavrulan köklü bir askeri aile: Karasoy Ailesi. Albay Akif Karasoy ve her biri ayrı birer güç olan abileri, pamuklara saracakları "İnci"lerini ararken; karşılarında helikopterden atlayan, sivil hayata ve aile sevgisine duvarlar örmüş asabi bir tim komutanı bulacaklardı. Diğer yanda ise...Hazal ın hayatına adeta bir fırtına gibi giren, onun gibi sert, onun gibi tavizsiz Tim Komutanı. İnci, bugüne kadar kimseye açmadığı o yaralı kalbini, her adımında kendisini sınayan bu adamın karşısında koruyabilecek miydi? Kalbini aşka tamamen kapatmış bu iki savaşçı, dağların ortasında imkansız bir sevdaya düşerken, kuralları yıkmayı göze alabilecekler miydi?

Her sabah aynı rutinle geçen günlerim o kafemin kapısından girene kadar böyleydi.Ben Meira bu benim hikayem.. #yetişkiniçerik

Moskova… karın her şeyi susturduğu ama hiçbir gerçeği yok edemediği bir şehir. Işıkların altında düzen, gölgelerin içinde ise güç konuşur. Ve bu şehirde bazen en büyük tehlike… bir insandır. Elena Sokolova buraya yalnızca bir dosyanın peşinden geldiğini sanıyordu. Ta ki o dosyada kendi adını gördüğü ana kadar. Artık bu bir soruşturma değil, kaçamayacağı bir oyundur. İzlenen, yönlendirilen ve adım adım merkeze çekilen Elena için gerçek ile tuzak arasındaki çizgi giderek silinmektedir. Maksim Volkov ise bu oyunun kurallarını yazan adamdır. Soğuk, hesapçı ve dokunulmaz. Onun dünyasında kimseye yer yoktur… ta ki Elena gelene kadar. Çünkü ilk kez biri, onun kurduğu dengeleri sarsacak kadar yakına gelmiştir. Aralarında başlayan şey bir iş birliği mi… yoksa yavaş yavaş büyüyen bir tehlike mi, kimse bilmiyor. Ama kesin olan bir şey var: Bu şehirde kalp ile akıl aynı tarafta durmaz. İki zihin. Tek bir şehir. Ve tehlikeli bir çekim. Çünkü bazı savaşlar kurşunlarla değil… bakışlarla başlar. Ve bazı hatalar, insanın en çok hissettiği anda yapılır.

Kitapda sadece cinsellik vardır (Karakterlerin yaptıkları tamamen kendi istekleri iledir. Zorlama, tecavüz, kadına şiddet yoktur. Dediğim gibi tamamen kendi istekleri ile yapılan şeylerdir!)

"Bana bir evlat verirsen, baban yaşar." Bu cümleyle başladı her şey. Nil için hayat o an ikiye ayrıldı: Babasının aldığı her nefes ve hiç tanımadığı bir adamın, Vefa Kerim Düzkaya’nın buz gibi dünyasında ödeyeceği ağır bedel. Bir yanda dini nikahın gölgesine sığınmış iki yabancı, diğer yanda silahların patladığı, sırların döküldüğü ve sadakatin kanla sınandığı bir savaş... Nil, o altın kafese sadece babasını kurtarmak için girmişti; ancak kalbinin o kafesin anahtarı olacağını hiç hesaba katmamıştı. Önce karanlığı aydınlatan Umut doğdu, sonra küllerinden yeniden doğan bir aşk... Şimdi fırtına dindi, silahlar sustu. Geçmişin yaraları, minik bir elin dokunuşuyla iyileşebilir mi? Kırılmış bir kalp, kendisini en çok acıtan adamda huzuru bulabilir mi? Vazgeçmeyenlerin, affedenlerin ve her şeye rağmen aşkı seçenlerin sarsıcı hikayesi. Eğer hazırsan, Araf’a hoş geldin.

Hırsın ve açgözlülüğün gözünü kör ettiği bir ağa… Sözü kanun, hükmü kader olan bir adam… Ve bu düzenin içinde ezilen, sessizce yaralanan bir genç kız… Nazlı, ait olduğu toprağı arayan narin bir çiçekti. Kader, onu acının tam ortasına savurmuştu; yarası derindi, umudu ise neredeyse tükenmişti. Tam da her şeyin karanlığa gömüldüğü yerde, gücüyle olduğu kadar yüreğiyle de hükmeden bir ağa çıktı karşısına: Seyithan Dağlı. Bazı yaralar vardır, zorla değil sevgiyle iyileşir. Bazı sevdalar vardır, kaderi bile dize getirir. Nazlı’nın yarası, Seyithan’ın kalbinde merhem bulurken; sevda, hiç olmadığı kadar güçlü, hiç olmadığı kadar gerçek bir hâl aldı. Naz Yarası, acıyla yoğrulmuş bir kaderin, aşkla yeniden yazılışının hikâyesi…

Bir bratva lideri. Bir pakhan. Anlaşmalı bir evlilik.

Görme engelli ve dilsiz bir genç kız. Hayatı toz pembeyken, hayatına giren adamla nekadar karışabilir. Geçmişi ve bu günü karanlık bir adam. Annesinin zoruyla kendine varis istediği için varisini doğuracak anlaşmalı evlilik yapacak bir kadın arar. Hayatı zor karanlık ve düşmanları olan bir adam.Bu iki insanın yolları kesişirse en fazla ne olabilir ki! Hikaye şahsıma aittir. Çalınması gibi bir durumda yasal işlem başlatılacaktır.

Bir Mahalle’den çok daha fazlası… Mahallenin sıcaklığını iliklerinize kadar hissedeceğiniz, Dostlukları ile içinizi ısıtacak, Sevdası yüreğinden büyük olan karakter ile tanışacağınız bir evren… Bu Mahalle de kendinizden bir parça mutlaka bulacaksınız. Keyifli okumalar 🫶🏻 "Tüm hakları saklıdır. © [2026] [Kevser Emek]. Bu eserin izinsiz kullanımı ve kopyalanması durumunda telif hakları ihlali bildirimi yapılacaktır. "Bu hikayenin tüm hakları şahsıma aittir. Hikayenin herhangi bir bölümünün, yazarın (Kevser Emek ) yazılı izni olmaksızın kopyalanması, çoğaltılması, başka platformlarda paylaşılması veya basılması kesinlikle yasaktır. Aksi takdirde yasal yollara başvurulacaktır.”

Baktı Mafya ona, içindeki hisleri bakışlarında fark etti. Kadın bu işi zevkle değil, zorunlulukla yapıyordu. Mekânda bulunan herkes kadının dansına şehvetle bakarken Mafya ona sahiplenici bir şekilde bakıyordu. Kadında bir an önce buradan gitmek ister gibi bir hava vardı ve o an Mafyanın içinden geçen cümle şuydu "Bu kadını kurtarmam lazım..."

✨ Bu kitap olumsuz örnek ve +18ögeler içerir.Dikkate alınız. ✨ © Tüm Hakları Saklıdır Az önce tam da önündeki apartmanın girişine bir araba yanaşmış ve içinden gök gürültüsü sesli kadınla o soyuna sövdüğü dingil inmişti.O an avucundaki yüzüğü daha da sıktı.Yani kadının dün gece bu yüzüğü masa da bırakmasının hiç bir anlamı yoktu.Sigarasından son bir nefes daha çekip yola attı izmariti Cellat.Arabayı çalıştırıp mahalleden çıkarken buruk bir tebessüm vardı yüzünde.Zaten senin her şeyin yarımdı kalbin tam mı olur sandın diye acımasız bir ses içini kemiriyordu.

Safir kitabımdaki Bulut Yağız Sungur`un hikayesidir. Bağımsız okunabilir. "Tavrını sevmedim, Duru. Çocuklar için düzgün bir aile ortamı oluşturmak istiyorum, diyorum. Ve dalga mı geçiyorsun?" Demişti Bulut Yağız sinirlenmeye başlarken. Kızın bu düşüncesiyle boynuna atlamasını beklememişti. Evet, boynuna atlasa hoşuna giderdi ama aralarında bu kadar duvarlar varken beklememişti, Bulut Yağız. Yine de bu kadar alaycı bir ton da beklediği bir nokta değildi. "Yağız, bizim bir aile olma ihtimalimiz o kadar yok ki. Yani seninle bir ilişkim olacağına, gider babamın çocukları öğrenince bulduğu adamla evlenirim daha iyi.." Demişti Duru gülüşünü yavaş yavaş keserken.

Düzenlenecek: adı, kapağı... Bir alfaya mühürlenmek mi? +1& fantastik.

Ruhefza; karanlık bir yetimhanede filizlenen bir canın, başkalarının yaşamını kurtarma pahasına verdiği savaşı anlatır. Hanne, küf ve pasın içinden çıkıp nefes olmaya ant içerken; Teoman, ölümü göze aldığı anda ona bağışlanan “Ruhefza’sını” aramaya başlar. Kaderleri kesiştiğinde; belki bu hayatları birleşecek, belki de gün olup dağılan iskambil kâğıtlarına işleyecektir.

İçerik;+1& sahneler vardır yaşı küçük olanlara önermem Ateş:Bundan böyle benimsin,bu elbiseyi çıkarmassan seni altıma alırım bırakmam! "Eda, şiddetin ortasında hayallerine tutunan bir tıp öğrencisi. O ise ailesiz büyüyen, kalbi taş gibi sert bir mafya. Birbirlerini yok edecekler… ya da birbirlerinde kendilerini bulacaklar.” Küfür romantizm içerir.

Öfke. Artık ona duyduğum en büyük duygu bundan ibaretti.

Ece, Deniz ve Alara üniversite okumak için İzmir`den Ankara`ya taşınırlar. Yeni şehirde yaşamaya çalışırken hem okul hem de mahalle hayatına alışmak zorundadırlar. Taşındıkları mahallede herkesin sevdiği ve saygı duyduğu biri vardır: Ömer Ali. Mahalledeki çocuklarla ilgilenir, yaşlılara yardım eder ve herkesin derdine koşar. Bu yüzden mahallede ona "mahalle abisi" denir. Başta Ece ile Ömer Ali pek anlaşamaz. Ece, onun fazla karışkan olduğunu düşünür. Ömer Ali ise Ece`yi biraz inatçı bulur. Ancak zamanla birlikte geçirdikleri vakit arttıkça birbirlerini daha iyi tanımaya başlarlar. Üniversite hayatı, mahalledeki komik olaylar, yeni arkadaşlıklar ve zamanla gelişen duygular arasında Ece ve Ömer Ali`nin yolları hiç beklemedikleri şekilde birbirine bağlanır.

“Üniversitede tıp öğrencisi olan Işıl Karaca ile okula yeni gelen öğretim üyesi Utku Alacay’ın aşk hikâyesi.”

Uyarı; ağır +1& içeriktir bunu göz önünde bulundurarak okuyunuz (burdan kaldırılma ihtimaline karşılık inksprede okumaya devam edebilirsiniz) В любви нет победителей. Есть только те, кто готов заплатить больше.(Aşkta kazanan yoktur. Sadece daha fazlasını ödemeye hazır olan vardır.) 危険な罪(Tehlikeli Günah) Liliti`nin yolunda, intikamın arzusunda yanarken hedefim oydu. İntikam ne kadar günahkarsa ben de bir o kadar günahkardım Anastasia sokolov; "GEREKİRSE KENDİ OYNUMUN PİYONU OLURDUM, YETERKİ KAZANAN OLAYIM...." onların arasında ki yasak, aşk değil strateji oynuydu. -asıl konu ANLAŞMA bölümüyle başlamaktadır- Uyarı; yapılacak olan her hangi bir argo yorum silinecek ve şikayet edilecektir (Oy ve yorum bölüm sonunda atarak yazarı motive ediniz) -ilk bölümler düzenlenerek yazım hataları zamanla giderilecektir -

Odada beklerken içeride birbirini yiyen kalabalığın sesini duyuyordum. Herkes kan görmek için kendisini paralıyordu. Karşımdaki adamlar genç oğlanı iki yandan tutup sürükleyerek önümden geçirdiler. Nihayetinde onunla yalnız kaldık. Şimdi düşünüyordum da belki de buraya geldiğimi Yabancıya söylemeliydim. Çakallar sofrasına düşmüştüm ve arkamda duracak birine ihtiyacım vardı. Bunu neden yaptığımı kendime hatırlatıp söze girdim. "Benim de bir şartım var." Ucuz purosunu dudaklarından uzaklaştırıp leş sırıtmasıyla bana baktı. "Nedir?" derken sesi keyifli geliyordu, beni gördüğüne memnun olmuştu. "Son maçta karşımda Barutu istiyorum." Duyduklarıyla katıla katıla gülmeye başladı. Durumun trajikomikliğinden zevk alıyor gibiydi. Kumar oynuyordum ama kartların benden yana olması için ne gerekirse yapacaktım. Purosundan derin bir nefes çektikten sonra konuşmaya başladı. "Öyleyse kıvılcımı buldum demektir." ... Ne olup bittiğini bile anlamadan bir çukura düşmüştüm. Çukurdan çıkmak için halat sarkıtan Yabancıya güvenmekten başka şansım yoktu. İpi tuttum. 🥀 "İğneyle yüreğime işlendin gül oyası, artık istesende gidemem senden." 🥀

Tek isteği; bebeğiyle sakin bir hayat kurmak olan bir kız, bebeğinin babasının eli kanlı bir mafya olduğunu öğrenir.