kader, en kanlı oyunlarını küllerin arasında oynar. ​"Krallıklar devrilip tahtlar küle döndüğünde geriye kalan tek şey kanla sulanmış bir enkazdır. Peki ya ruhunu kaybettiğinde uğruna savaşacak bir aşk, kanını dökebileceğin bir vatan kalmış mıdır gerçekten?" Tahtlar devrildi, kılıçlar çekildi... Ve bu kanlı oyunda ilk düşen, sadece krallıklar olmayacak; Çünkü en tehlikeli düşman, insanın kalbinde sakladığıdır. Biri tahtını geri almak için ölümü göze almıştı. Diğeri ise halkını korumak için hayatını feda etmişti.

Ülkenin kralına ikinci eş olarak uygun görülen çiçek peri`nin hikayesi.

"Eğer bu ülke için savaşacaksan onların değil bizim için savaş, kadınlar için savaş." wattpaddeki kitabımı burada da yayımlıyorum.

Hiç bir çiçek onun kadar eşsiz ve güzel kokmuyordu.. Delta Prens Minho. Omega jisung. Delta`nın çiçeği...

"Benim adım Felix, ben erkeğim." diye söyledi Felix aynadan kendini süzerken. Fakat aynadaki yansıması tam tersini gösteriyordu

Kim bilebilirdi Sebepsiz yere insanları öldüren birinin bir gün kraliçe olcağını

Krallıkta bilinen güçlü tüccarın gölgede büyüyen günahıydı o. Meşru bir nefretin, gayrimeşru bedeli olarak doğmuş ve bu yabancı evrenin en karanlık köşesine, krallığın sevilmeyen prensine mahkûm edilmişti. ​Biri varlığı leke sayılan bir kurban, diğeri tacının altında yalnızlığa terk edilmiş buzdan bir prens idi. Bu sevgisizliğin ve acımasız sarayın duvarları arasında, iki dışlanmış ruh karşı karşıya gelecekti. Şimdi ya birbirlerinin karanlığında silinip gideceklerdi ya da dışlandıkları bu krallığı gök ve toprakla beraber ateşe vereceklerdi. 🜁 🜃

Krallığın hüküm sürdüğü karanlık bir düzende, herkesin kaderi Galibiyet Akademisine bağlıydı. Herkes bir ölümcül oyunun içindeyken, kazanmak yalnızca hayatta kalmak değil, geleceği yeniden yazmaktı. Peki bu akademiye bambaşka sebeplerle giren Aden`in kaderine ne yazılmıştı? Araya giren yasaklı duygular, saklanan gerçekler ve istenildiği gibi ilerlemeyen bir oyun... Aden tüm bunlara rağmen dimdik durabilecek miydi, yoksa pes etmek kaçınılmaz mıydı? Kitabın tüm hakları saklıdır. Kitabı çalmanız dahilinde yasal işlemler başlatılacaktır.

Yaşadıklarından sonra sadece sessizlik isteyen felaket büyücüsü Elaris huzura kavuşmuşken ona gelen insanla birlikte aslında sıkıldığını fark eder ve biraz eğlenmek için insanlığa bakmaya karar verir. Sıkıldığım için yazıyorum bırakma ihtimalim var. Deneyimim yok zaten.

İki gün önce Valerion, yeryüzünün kilometrelerce altında, sarsılmaz bir kadim sessizliğin içindeydi. Burası, sadece sıradan ölümlülerin gözlerinden değil; dünyadaki en güçlü büyücülerden, kadim ölümsüzlerden ve karanlık iblislerden bile büyüyle tamamen gizlenmiş olan Frugan Tapınağı`ydı. Yeryüzünde varlığını sürdürebilmeyi başarmış, soyuna ait kalan son gizli Kristal-Doğan sığınağı burasıydı. Dış dünyadaki hiçbir varlık, ne kadar muazzam bir kudrete sahip olursa olsun bu tapınağın yerini sezemez, surlarına dokunamaz, hatta varlığına dair en ufak bir zihinsel iz bile bulamazdı. Sadece ve sadece Kristal-Doğanların geçebildiği bu mabet, aynı zamanda soyun tüm üyeleri için ortak bir merkezdi; dünyanın her neresinde olurlarsa olsunlar, bu kadim tapınağı her an zihinlerinin bir köşesinde hissediyorlardı. Mekanı büken gizli geçitlerin ardındaki bu kutsal mabette, zaman bile dışarıya nispeten daha yavaş akıyordu. Tapınağın devasa kristal sütunları, asırlardır olduğu gibi Valerion`nun damarlarındaki parıltıyla aynı kutsal tempoda, huzurlu bir mor ışıkla nefes alıyordu. Tapınağın içi, sadece taş ve kristalden ibaret cansız bir mabet değil; adeta kendi ritmiyle yaşayan, nefes alan bir organizmaydı. Havada, gözle görülebilir yoğunlukta mor bir kadim enerji nehirler halinde akıyor; metalik zeminlerden yükselip devasa sarkıtların arasından süzülerek adeta mistik akıntılar oluşturuyordu. Bir taştan çıkıp bir diğer kristal kütleye doğru havada zikzaklar çizerek dalgalanan bu ham enerji akışları, dokunduğu her yüzeyde parıldayan kırılmalar yaratıyordu. Duvarları süsleyen kristallerin üzerlerine, sıradan büyücülerin alfabelerine hiç benzemeyen, evrenin temel taşlarını simgeleyen benzersiz ve kadim rünler işlenmişti. Bu simgeler, havada akan mor enerji nehirleri kendilerine her temas ettiğinde sanki uykudan uyanırcasına canlanıyor, tapınağın derinliklerine doğru boğuk ama huzur veren bir uğultu fısıldıyordu. Valerion, bu enerjinin etrafında bir pelerin gibi sarıldığını, etinin altındaki damarlarla havada adeta dans eden o mor akıntıların aynı kutsal frekansta titreştiğini hissedebiliyordu. Burası, her hücresiyle saf büyünün kendisiydi.

Kara Kargalar Örgütü, Valeria krallığının prensesi Helena Evelina Blackthorn`un annesini öldürdüler. Prenses Helena yıllar sonra bu ölümün intikamını almayı istemektedir. Ve bunun için Kara Kargalar Örgütüyle savaşacaktır. Ta ki aşk gözünü kör edip davasını unutturana kadar. Davasını tekrar hatırladığında ise sırtından yediği hançerle her şey için pişman olucaktır. Ya da aşkı onu kurtaracaktır.

Yalan bir hayat... Elvi gerçeğe yaklaşmak için önce yok olması gerektiğini bilmiyordu. Hiç beklemediği bir anda kendini yasaklı bölgede bulmuştu. Üstelik tanımadığı bir adamla birlikteydi. Hayatta kalmak için ona ihtiyacı vardı ama bu adam ona hiçte yabancı gelmiyordu.

Bir kişi düşünün ki sarayda doğmuş büyümüş ve bir kişi daha düşünün saraya karşı her zaman ön yargılı olan ve kin besleyen biri….

tesadüfen geçmişe giderek prenses olduğunu öğrenen bir kızın hikayesi.

Ben kimdim? Bana söylenen kişi olmadığımı biliyordum kendimi ait hissetmiyordum. Peki ben nereye aittim

Dalya, Ahter ve Yaman`ın hikayesi... Geride bırakılan üç çocuğun kaderini yeniden yazdığı bir dünya! Ne olursa olsun vazgeçmeyenlerin mücadelesi...

Ölümün Çiçeği 1. Kitap Tekrar dağıtılacak kartlar Geri dönecek gelmemek üzere gidenler Sonu getiren sonsuzluğu da vermeli Ama önce huzurunu kaybetmeli O gece üç farklı evde üç farklı kişi acı çekti. Aynı gökyüzüne bakıp aynı dilekleri tuttular. Kayıpları aynıydı, yapabilecekleri sınırlı. İkisi kaderin ağlarını örüp onları tuzağına çektiğini düşünüyordu, ama sonuncusu… O; onları çoktan kendi tuzağına, kendi oyununa davet etmişti. Amansız bir savaş değildi onları bekleyen, daha doğrusu savaşacakları düşmanları yoktu. Şu ana kadar kaybettikleri her bir damla onları yeniden yaratmaya çalışacaktı. Bedenin yaralanınca kan, kalbin yaralanınca gözyaşı akar derlerdi; birinin bedeni ve kalbi ölmemek için direnirken ne olurdu peki? Kalbim sana anlatamadığım her şeyin mezarı, seni de oraya gömmekten korkuyorum.

Size söylediğim her sır sizde kalmalı. Aksi taktirde sizi öldürmek zorunda kalacağım.

Yüz yıl boyunca savaşın ve kaosun uğramadığı Eldarya gezegeni, bir gecede değişti. Krallığın temelini oluşturan dört kutsal güç; Yıldırım, Ateş, Karanlık ve Aydınlık, yüzyıllardır denge içinde yaşamıştı. Ta ki kralın ölümüyle birlikte bu denge parçalanana kadar… Taht boş kalmış, halk korkuya kapılmıştı. Ancak asıl sorun kralın ölümü değildi. Savaşın başlamasına neden olan gizemli kişi hâlâ ortaya çıkmamıştı. Krallığın en güçlü dört koruyucusu, tahtın gerçek sahibi olmak için mücadeleye girişirken kadim bir sır gün yüzüne çıkar: Tahtı ele geçirmek isteyenler önce kendilerine dört varis bulmak zorundadır. Çünkü eski bir kehanete göre gerçek kral, ancak dört varis bir araya geldiğinde ortaya çıkacaktır. Yıldırımların gölgesinde saklanan sırlar, alevlerin içinde büyüyen öfke, karanlığın fısıldadığı ihanetler ve aydınlığın koruduğu gerçekler… Dostluklar düşmanlığa, kardeşlikler ihanete dönüşürken herkes aynı sorunun peşindedir: Tahta kim geçecek? Varisler yalnızca krallığın geleceğini değil, dünyanın sonunu da belirleyecektir. Dört güç. Dört varis. Bir taht. Ve yaklaşan son savaş…

Arien, beş ülkenin asırlardır ittifaklarını sürdürdüğü Astera Kıtası`nda, Saraheling Krallığı`nın tek varisidir. Ailesini bir kaza sonucu kaybetmesinin ardından tahta geçtiğinde ise, korkunç bir gerçeğin varlığıyla yüzleşir. Tahtına göz dikmiş kuzeni, tecrübesiz danışmanı ve gizemli bir haydut lideriyle birlikte Arien, ülkesi ve tahtı uğruna ne kadar ileri gidebilir?

Seyrek nüfuslu Blumezzona`ya batının zengin kenti Sumpous`tan yeni taşınan küçük bir aile gelir, bu küçük ve tatlı aile yanlarında en az kendileri kadar tatlı bir vebada getirir, hastalık hızla yayılır ve kasaba yok olmanın eşiğine gelir. Malchior kasabada gelişen ani olayların ardından gizemli yaşlı komşusu Licorice ve arkadaşları ile birlikte kuzeydeki ıssız ormana "şifa" aramaya giderler fakat aradıklarını şifanın gerçekte ne olduğunu öğrendiğinde, kendini kuzeydeki ormanin iki devleti arasındaki savaşın ortasında bulur. Yıllardır süren savaş, kayıp prenses, gerçekleşmesi an meselesi olan kehanet ve barışın kaderi tamamen Malch`ın elindedir

"Neden bu bölgedesin" keskin gözleri ve çatık kaşları ile bana bakıyordu. "Bu koridorun saray hizmetçilerine yasak olduğunu bilmiyor musun" sorudan daha çok hesap sorar tarzda konuşuyordu. Artan korkum ve telaşımla ne cevap vereceğimi bilemedim sanki en ufak sözümde burda canımı alacak gibi bakıyordu. Titrek bir nefes aldım kekelememeye çalışarak cevap verdim "B-ben özür dilerim efendim yanlış koridora girdiğimi fark etmedim" kesik bir nefes çektim içime. Bakışları daha da şüpheci bakmaya başladı. Yalan söylediğimi düşünüyor olmalıydı. Şüpheci gözlerle bakmaya devam ettikçe beni daha da ter basmaya başladı. Ellerim titriyordu gerginlikten. Derin bir nefes aldı "Fark etmemiş olman ilginç çünkü buraya kimse yanlışlıkla da olsa adımını atamaz" diyerek cümlesini tamamladı. Karşımda ki adam konuştukça içimde sıkıntılar büyüyordu. Lanet Rowena beni neyin için bulaştırmıştı. "N-neden efendim" Derin bir iç çekti "Burası sarayın unuttuğu bir yer küçük virelya" dedi. ----------------------------------------------- Kitapta geçen olay ve kişiler tamamen kurgudan ibarettir.

Kral Richard zehirlenerek öldürüldüğünde, cinayetin tek şahidi kızı Prenses Elissa Lara olur. Prens Louis`in katil olduğunu gören Elissa, tek erkek varisi kaçırıp gizleyerek oyunu değiştirir. Varis kaybolunca tüm şüpheler ona döner; halk bir kadına tahtı emanet etmek istemez, saray meclisi ise onu bir kuklaya çevirmeye çalışır. Ama Elissa yıllardır beklemektedir. Herkesten iki hamle öndedir. Karşısındaki tek gerçek tehdit ise krallığın baş muhafızı Alaric`tir; sadık, güçlü ve tehlikeli. Aynı zamanda Elissa`yı gerçekten görebilen tek kişi. Çünkü bir prenses tahta yürüdüğünde, krallık ya diz çöker, ya da onun planlarında yanar...

Tammy ve hayatındaki değişikliklere eşlik edecek olanlara...

Size bir efsane anlatayım. Bir gün Ay`ın Ruhu binlerce yıl süren yalnızlığından bıkmış, usanmış. Gözlerini kapatmış, ellerini birbirine kenetlemiş. O gün tanrılara yalvarmış. "Beni yalnızlığımdan kurtarın." demiş. Günlerce ettiği dualar, tanrıların kulaklarına kadar ulaşmış. Tanrılar ona bir erkek çocuğu bahşetmiş. Bu çocuk, bembeyaz tenini ay parçalarından, gözlerini zifiri geceden, kalbini ise en parlak yıldızlardan almış. Ay Ruhu, çocuğu kucağına aldığı anda Ay dolunay halini bürünmüş. Efsaneye göre çocuk her ağladığında ay, hilal şeklini alırmış ve çocuk için bir beşik olurmuş. Zamanla bu çocuk büyümüş ve affedilemez bir günah işlemiş. Annesi onu cezalandırmak için dünyaya göndermiş. O cezanın bedelini ödeyene kadar dünyada mahsur kalmış. Her kayan yıldız çocuğun günahının bedeliymiş.