Bazı güller en güzel hâlini baharda değil, küllerin arasından yeniden doğarken alır. Bazı insanlar ise birbirlerinin hayatına huzur olmak için değil, sakladıkları bütün gerçekleri ortaya çıkarmak için girer. Meftun Gazel İnan, adaletin peşinden koşarken kendi kalbinin en büyük davasıyla karşılaşacağını bilmiyordu. Geçmişin gölgeleri, söylenmemiş sözler ve kimsenin göründüğü kadar masum olmadığı bir dünyada, bazı gerçekler suskunluğa mahkûmdu. Peki ya sevgi, bir gün en büyük ihanetin ardına saklanırsa? Güllerin solduğu, küllerin hâlâ sıcak olduğu bu hikâyede herkesin bir sırrı, her sırrın da bir bedeli var. Çünkü bazı aşklar, gerçeği öğrendiğinde değil, ona rağmen kaldığında sınanır.

"Ateşle oynuyorsun Yüzbaşı." Dedim geriye bir adım atıp bedenime değmek üzere olan ellerden sıyrılırken. Aştığı o sınırın farkına varması, artık durması için bakmıştım gözlerine. "Hayır Üsteğmen ateşle oynayan sensin. Çünkü ateşin ta kendisi benim ve sen, benim ateşimi söndürebilecek tek kişisin Kış." Geriye attığım adımın hiç değeri yokmuş gibi üzerime daha büyük bir adımla gelmişti. Az önceki kurtulduğum elleri zahmetsizce, zaten olmaları gereken yer orasıymış gibi sıkıca kavramıştı belimi. -

“Aynı anda kaç cephede savaşabilir bir adam?”
Dağda terörle, köyde aşiretle, evde babasının bıraktığı enkazla...
​Jandarma Uzman Çavuş Emir Kaan Yılmaz, İklim’in adalet savaşında onun en büyük kalkanı oldu. Sözleşmeli başlayan bu evlilikte, sadece bir koca değil; İklim’in hayalleri için onunla ders çalışan bir öğretmen, kardeşleri için bir ömür feda eden bir ağabeydi.
​Ama bir şeyler ters gidiyor... Emir Kaan’ın vakur duruşunun ardında, timinden bile sakladığı o sarsıcı sır ne? Adar’ın karanlık gölgesi üzerlerine çökerken, Emir Kaan bu savaşı tek parça bitirebilecek mi?
​Bazı borçlar kanla, bazı yeminler canla ödenir. Peki bu bedel, nasıl ödenecekti?

___
Kitap Yayınlanma tarihi : 24.04.2025

Yarım Kalan Sigara isimli ve içeriği hakkında yazılan ilk kitaptır. Taklidi, kopyalanması durumunda yasal işlem başlatılacaktır. İyi okumalar ...

Ferah Dilfeza Yıldız, Kod adıyla Feza, İstihbarat Teşkilatı’nda çalışan bir saha ajanıdır. Son görevinde ekibindeki birinin hatasını üstlenmesi ile ikinci şans olarak Günserin Kasabası’na, açığa alınmış Vural Binbaşını gözlemleme görevi için gönderilir.   Yeni yaratılmış sahte bir kimlik ile Binbaşının hayatına girecek ve Binbaşını sosyal, psikolojik ve gizli olarak gözlemleyecektir.   Yeni ve sahte kimliği, Işılay Günseli Feza.  Gastronomi mezunu, İstanbul’daki küçük restoranını kapatarak Günserin Kasabası’na gelmiş, masum bir kadın rolünde...   Bu süresiz görevi başarı ile tamamladığında Feza olmasına izin verilecek ve ekibi ile görevlere çıkabilecektir.   Açığa alınmış Kara Kuvvetlerinde görev alan Binbaşı Vural Akıner, Günserin Kasabasında kısa süre için görünüşe göre normal bir hayat sürerken, karşı komşusu olarak taşınan genç kadının gözlerindeki fırtınayı fark etmekte gecikmez.   Şüpheler adım adım sarar her yanını, kendini bir yabancı olarak tanıttığı bu kadın kimdir?   Dilfeza için hayatta hiç hataya yer yoktur. Ona kolay gözüken ikinci şansı olan yeni görevinde, hata yapabileceği hiçbir durum olacağını düşünmez ama hayat, her zaman göründüğü gibi değildir. Bir anda çıkan fırtına bile insanı devirebilir. Farklı bir rüzgara kapıldığında kurtulmaya mı çalışacaktır, yoksa fırtınadaki her şeye razı mı gelecektir?   Peki ya Binbaşı, hayatına bir çırpıda giren kadının aslında sahte olduğunu anlayacak mıdır? Kadını her şeye rağmen bu kadar kolay bırakacak mıdır?   “Binbaşı Vural Akıner, Rize. Emredin, komutanım!”   “Feza. Emredin, komutanım!”

"Leyla." "Efendim?" Çenesini alnına sürttüğünde kadının gözleri kendiliğinden kapandı. "Yüreğim yanıyor Leyla. Yok mu bunun bir çaresi?" Kafasını kaldırıp yüzbaşıya baktığında onu ilk defa bu kadar çaresiz ve aciz görüyordu. "Çay demleyim mi? Sen seversin." "Artık çay içmek istemiyorum."  Leyla ağlayacak gibi oldu. Ne yaparsa o hüzünlü gözler ışıl ışıl parıldardı? "Gel buraya." dedi en sonunda. Boş bakışlar üzerine çevrildiğinde derin bir nefes alarak dizini pat patladı ve uzanması için komutana yer açtı. "Hadi." İkiletmeden genç kadının dileğini yerine getirerek başını dizine yasladı. "Leyla." dedi tekrardan. "Ölüyorum." "Biliyorum." dedi kadın. "Bende yandım." Dikkat! Bu kitap tamamen eğlencesine kaleme alınmış bir kurgudur. Dolayısıyla kitapta geçen olay, kişi, zaman, mekan gibi unsurların gerçek hayatla hiçbir ilgisi yoktur. Wattpad platformunda yazılmış, daha sonra Kitapped`e taşınmıştır.

Ben bir aşiret kızıydım. Kurallar, beklentiler ve "uygun eş adayları" arasında sıkışmış bir hayatım vardı. Ama kalbim mi? O, kitaplarda okuduğum imkânsız aşklara çoktan kaptırmıştı kendini. Yanlış numaraya mesaj atmadım. Mafya babasına âşık olmadım. Ama gidip kendi ellerimle bir üsteğmene musallat oldum. Masal sandım. Klişe bir hikâye yazacağım sandım. Ama hayat, o klişeleri bile aratacak kadar acımasızdı. “En fazla ne olabilir ki?” dedim. Ve her şey, tam da o soruyla başladı.

Hayat, çoğu zaman seksen yıl süren bir yolculuktur. Ama bir asker için... bir saniyede son bulabilir. O bir saniye, Baran için yeniden doğuştu; Mevsim içinse tutunmaya çalıştığı bir bağlanış. Fakat Mevsim’in sarılacak hiçbir dalı kalmamıştı—ta ki bir kiraz ağacının gölgesine sığınana kadar. Şimdi bir seçim zamanı: Kırık dallara rağmen tutunmak mı, yoksa toprağın sessizliğinde kaybolmak mı?

“Ömür, geçip giden sonu belli olmayan bir yoldur.” derdi annem. Küçükken bilmediğim hiçbir şeyi yapmazdım. Ne bilmediğim bir yola girerdim ne de bilmediğim bir şeyi yerdim. Ama şimdi buradayım. Bilmediği hiçbir yola girmeyen o kız şimdi bilmediği o yolun tam ortasında… Bilmediğim insanların yanındayım. Ne bildiğim bir dille konuşuyorlar ne de bildiğim yemekleri yiyorlar. Tek gayem buradan çıkmak ama burada geçirdiğim üç yılın bana öğrettiği şeylerden birisi de buraya giren yıpranmadan çıkamıyor. Eskiden bilmediği şeylerden korkan çocuk şimdi yok. Neden mi? Çünkü… Bu sefer korkuya yer yok! Tek hedef:Görevi tamamlamak.

Esaretin karanlığında her gün biraz daha tükenirken, tek bir ışık huzmesi kalır: Ona ait olan o siluet. Şimdi, KATRANIN İZİni takip ederek, kaybedilenleri geri getirme ve yaralı bir ruhu karanlıktan çekip çıkarma zamanı. Bir hilalin gölgesinde verilen sözler, karanlığın içinde sınanır. Barlas, sevdiği kadını esaretten kurtarmak için gittiği o topraklarda, aslında kendi cehennemini bulacaktır. Ancak unutma ki intikam, çoğu zaman kurtardığı kişiyi de yakıp kül eder. Bu aşk, onları özgürlüğe mi götürecek, yoksa sonsuz bir karanlığa mı gömecek?

Yıllar önce birbirine bağlanmış iki yürek yanlış bir anlaşılmanın kurbanı olmuştu. Birbirini dinlemeyen iki insan kendini yılların yalnızlığına mahkum etmişti. Yalnış anlaşılmalar zamanla yerini pişmanlığa bırakır. Gerçekler bir bir gün yüzüne çıkar. Bir yanda buruk bir kalp bir yanda hayal kırıklığı. -Üstümüze kar yağıyordu. Omzuma kartopu yiyince karın etkisinden çıkıp kar topunun geldiği yöne baktım. Görüntü hiç şaşırtmıyordu. Elinde kartopuyla bana gülerek bakan bir adet Barış duruyordu karşımda."Öyle mi?"dedim. "Öyle." Sen görürsün bakışı atıp yere eğildiğim gibi elime biraz kar aldım ve ona şekil verme gereği bile duymadan kafasına attım. Daha doğrusu fırlattım. Attığım kartopundan son anda kurtulmuştu. "Bakıyorum da geçen seneye göre paslanmışsınız Melis Komutanım!"bu dediğine güldüm. "Orası hiç belli olmaz Barış Komutanım."dediğimde güldü.

Siz:Meryem nerdesin ya Meryem:Yanlış numara Siz:Ha? Meryem:Kime yazdığını Bilmeden yazma Meryem:Kimsin?

Hayatını işine adamış bir komutan ve kırmızı bültenle aranan bir katil..

Kafamı sırayan o taşın rüzgarı saçlarımı havalandırdığında, sert bir göğse yaslandım. Burnuma dolan o keskin koku, Ağrı`nın dondurucu ayazından daha yakıcıydı..." ​Şehirdeki kriz acil servisi kilitlediğinde, Doktor Cemre bir gecede hayatının sınavıyla karşılaşacağını bilmiyordu. Dışarıda gözü dönmüş bir kalabalık, peş peşe patlayan camlar ve içeri yağan taşlar... ​Ve tüm bu dehşetin ortasında, Cemre’yi göğsüne siper eden o sert bakışlı komutan: Yavuz Yüzbaşı. ​Biri hayat vermeye ant içmişti, diğeri korumaya... Yolları bir kriz anında kesiştiğinde, artık hiçbir şey eskisi gibi olmayacaktı.

Bir yanda Gölge Timi’nin sert ve soğukkanlı komutanı Emir Baran Yılmaz, diğer yanda idealleriyle bir köye atanmış genç öğretmen Reva Karaca. Biri karanlıkla yaşamayı öğrenmiş, diğeri ışığa inanmış. Kader, onları aynı yolda buluşturduğunda; görevle sevda, emirle kalp arasında ince bir çizgi kalır. Ve bazen, en karanlık gecede bile bir umut yanar…

Şamil ile Janset`in hikayesini bilir misiniz? Bu hikayeyi herkes bilmez belki ama kavuşamayan iki aşığın ismi olarak nitelendirilir bu iki isim...

Birbirine denk olmadığı söylenen iki aşığı..

Bizim hikayemiz ise tam tersi. Biz doğuştan itibaren birbirine denk, birbiri için var olmuş iki aşığız..

Hayat bana bir şans verdi ve ben bu şansı son nefesime kadar iyi değerlendireceğim. Ağlatan kafe bu sefer kavuşan iki aşık için sonsuza kadar çalacak.

Elbruz Kerem Kurt..

Dünya sessizliğe bürünüp herkes kendi kabuğuna çekildiğinde başlar onların hikayesi. Gün ışığının sahteliğine sığınmak yerine, karanlığın dürüstlüğünde birbirinin yarasına bakarak büyüyen ruhların hikayesi... Bir zamanlar "biz" olmanın verdiği o sarsılmaz güven, şimdilerde yerini soğuk bir sessizliğe ve yankısız sorulara bırakınca yaşardı en kuvvetli darbeyi. Gündüz maskeler takılabilir, bakışlar yabancılaşabilir ama gece çöktüğünde gerçekler saklanamaz. Gece Kuşları için artık hiçbir şey eskisi gibi değil. Bu gece, karanlıkta kaybolanları değil o karanlıkta birbirini yeniden bulmaya çalışan paramparça kalpleri okuyacağız. Gökyüzü bir kez kırıldı mı yıldızlar bile küsermiş peki ya ruhlar? Onlar yeniden aynı gökyüzünün altında birleşebilecek mi?

Yanlış Hat Komutan
Sara Çıraş, anne ve babasının tatlı ellerinden Ankara`ya tayininin atanmasıyla gelir. Ancak peşini bırakmayan biride vardır.
Alp malı, Sara`ya platonik olan can dostu Alp ona olan aşkını anlattıktan sonra kesin bir cevap alır hayır.
Susmak bilmeyen rahatsız edici mesajlar. Sar yeni evinin olduğu apartmanın bahçesinde kimsesiz bir hat bulmasıyla başlar. Bir gece absızın telefonunu delip geçen bir mesaj.

0546...
Seni buldum.

Siz
Pardon, kimsiniz?

0546...
Beni delirtme lan puşt, dolandırıcı herif.

Siz
Ehe ehe, abi sen kimsin?

0546...
Bu yeni taktik mi?

Siz
Ne taktiği be! Kim olduğunu
söylesene?

0546...
Sen benim kim olduğumu biliyor musun?

Siz
Hayır.

0546...
Ben Yüzbaşı Vurgun Ulak.

Siz
Peki sen benim kim
olduğumu biliyor musun?

0546...
Hayır

Siz
Ay, ödüm koptu, hadi bay.

Bu kişiyi engellediniz engeli kaldırmak için basınız

Yanlış Hat Komutan feza

Rüyamdan uyandığımda saat 10:10`du beynimde; "Bir kere de bana ihtiyacın olsun bir alo de gelmezsem gençliğim solsun"şarkı sözleri yankılanıyordu. Kendi kendime "Onda numaram yok olsa bile aramaz dedim. Ama ben de onun nosu olsa arardım"dedim. Sadece rüyamda bile seni gördüğümü fark ettim.

Eylül Ateş… Bir binbaşı. Disiplinli, güçlü ve duygularını saklamayı bilen bir komutan. Ama onun bile bilmediği bir gerçek var… Geçmişte saklanan bir sır, yıllar sonra karşısına çıkmak üzere. Hayatına ansızın giren bir kız, onun tüm düzenini altüst eder. O kız… Sadece bir yabancı değildir. Onun kaderidir. Onun geçmişidir. Ve belki de… hiç bilmediği kızıdır. Gerçekler ortaya çıktıkça, Eylül Ateş en büyük savaşını artık cephede değil, kalbinde verecektir. 💔 Bazı sırlar saklı kalmaz…

Çocukluğunda kaçırılıp hayatı zindan edilen Asena avcı büyüdü hayalini gerceklestirip asker oldu. Kıdemli Üsteğmen asena avcı herkesin degimiyle "dişi kurt" diye anılıyordu. Kıdemli üsteğmen Asena avcı gittiği gorevde yaralanır ve bu yaralanma sonucu gerçek ailesine kavuşur bu süreçte Asena avcı sadece ailesini değil çocukluk aşkı Talha bozkurt ile aynı timde olduğunu farkeder.

"Söylesene Zanümar Neden Yeşillerine olan Hasretim Ayrılık Gülünden Daha Fazla Yakıyor?" "Ayrılık Gülüne Olan Hasretlik Alışılandı. Zor Olan Alıştığın Yeşillerin Kaybı..." “Ve Sana Şerefim Üzerine Yemin Ediyorum Aden Soylu Sarının Verdiği Acı Yeşilin Yanında Bir Hiç Olarak Kalacak.” Gözümden Akan Yaşı Silerken Ellerimdeki Sarı Gülü Tam Kalbimin Üstüne Bastırıp Konuşmaya Başladım. “Bende Sana Söz Veriyorum Zanyar Koral Elindeki Saat Çalışmaya Başladığında Senden Vazgeçeceğim. Hiç Var Olmamış Gibi Gidişimi Hissettirmeden...” Konuşmam Biterken Gözlerim Öfkeyle Elindeki Saati Sıkan Adamın Ellerindeydi. Öfkeliydi Çünkü İkimizde Biliyorduk O Saatin Hiç Bir Zaman Çalışmayacağını... Üzgünüm Zanümar O Saat Babanın Öldüğü Saatte Senin Ellerinde Durmuştu. Ve Senin Cesaretin O Saati Çalıştırmaya Yetmez...

Aynı hedefe doğrulmuş iki namlu, birbirine inanmayan iki yabancı asker... ​Üsteğmen İnci Nehan, yeni görev yerine adım attığı ilk gün, sokakların karanlığında büyük bir avın peşine düşer. Ancak tam hedefini köşeye sıkıştıracakken, karşısına çıkan bir yabancı tüm planlarını altüst eder. ​Biri kaçakçının peşindeki gölge, diğeri o gölgeyi tehlike sanan bir Yüzbaşı: Alp Karaca. ​Birbirlerinin gerçek kimliğinden habersiz girdikleri o ilk köşe kapmaca, askeriye koridorlarında büyük bir şokla son bulacaktır. Şimdi ikisi de aynı timde, aynı operasyonun tam merkezindedir. Aralarındaki o inatçı didişme yerini büyük bir mücadeleye bırakırken, tehlike çemberi giderek daralmaktadır. ​Çünkü namlular bir kez kesiştiğinde, artık geri dönüş yoktur.

Aleda`nın bir gecede tüm hayatı değişir. Önce yıllardır yaşadığı ailesinin yalan olduğunu anlar. Sonra gerçek ailesinin yanına gitmek istememesine rağmen gitmek zorunda kalır ve oraya alışamamasıyla devam eder. Eğer gerçek ailem temalı bir kitap arıyorsan benim kurguma bayılacaksın. Hemen kooooş :)

"Ben senin kızın değildim. Bir deneydim. Bir silahtım. Ve bugün, içimde insanlığa dair kalan son kırıntıları da yok ettin. Teşekkür ederim baba." Bazı zehirler damarlarda dolaşır. Bazıları ise insanın ruhuna işler. Bir kez bulaştığında, geriye kalan hiçbir şey eskisi gibi olmaz...

"Herkes hayaletlerin öldüğünü sanır. Oysa asıl tehlikeli olanlar, yedi yıl uyuyup intikam için geri dönenlerdir. Geçmişin kanlı sayfaları modern bir plazanın otoparkında yeniden açılıyor; bu kez oyunun kurallarını katiller değil, zirvedeki avukat yazacak."