Ben bir aşiret kızıydım. Kurallar, beklentiler ve "uygun eş adayları" arasında sıkışmış bir hayatım vardı. Ama kalbim mi? O, kitaplarda okuduğum imkânsız aşklara çoktan kaptırmıştı kendini. Yanlış numaraya mesaj atmadım. Mafya babasına âşık olmadım. Ama gidip kendi ellerimle bir üsteğmene musallat oldum. Masal sandım. Klişe bir hikâye yazacağım sandım. Ama hayat, o klişeleri bile aratacak kadar acımasızdı. “En fazla ne olabilir ki?” dedim. Ve her şey, tam da o soruyla başladı.

Ferah Dilfeza Yıldız, Kod adıyla Feza, İstihbarat Teşkilatı’nda çalışan bir saha ajanıdır. Son görevinde ekibindeki birinin hatasını üstlenmesi ile ikinci şans olarak Günserin Kasabası’na, açığa alınmış Vural Binbaşını gözlemleme görevi için gönderilir.   Yeni yaratılmış sahte bir kimlik ile Binbaşının hayatına girecek ve Binbaşını sosyal, psikolojik ve gizli olarak gözlemleyecektir.   Yeni ve sahte kimliği, Işılay Günseli Feza.  Gastronomi mezunu, İstanbul’daki küçük restoranını kapatarak Günserin Kasabası’na gelmiş, masum bir kadın rolünde...   Bu süresiz görevi başarı ile tamamladığında Feza olmasına izin verilecek ve ekibi ile görevlere çıkabilecektir.   Açığa alınmış Kara Kuvvetlerinde görev alan Binbaşı Vural Akıner, Günserin Kasabasında kısa süre için görünüşe göre normal bir hayat sürerken, karşı komşusu olarak taşınan genç kadının gözlerindeki fırtınayı fark etmekte gecikmez.   Şüpheler adım adım sarar her yanını, kendini bir yabancı olarak tanıttığı bu kadın kimdir?   Dilfeza için hayatta hiç hataya yer yoktur. Ona kolay gözüken ikinci şansı olan yeni görevinde, hata yapabileceği hiçbir durum olacağını düşünmez ama hayat, her zaman göründüğü gibi değildir. Bir anda çıkan fırtına bile insanı devirebilir. Farklı bir rüzgara kapıldığında kurtulmaya mı çalışacaktır, yoksa fırtınadaki her şeye razı mı gelecektir?   Peki ya Binbaşı, hayatına bir çırpıda giren kadının aslında sahte olduğunu anlayacak mıdır? Kadını her şeye rağmen bu kadar kolay bırakacak mıdır?   “Binbaşı Vural Akıner, Rize. Emredin, komutanım!”   “Feza. Emredin, komutanım!”

"Ateşle oynuyorsun Yüzbaşı." Dedim geriye bir adım atıp bedenime değmek üzere olan ellerden sıyrılırken. Aştığı o sınırın farkına varması, artık durması için bakmıştım gözlerine. "Hayır Üsteğmen ateşle oynayan sensin. Çünkü ateşin ta kendisi benim ve sen, benim ateşimi söndürebilecek tek kişisin Kış." Geriye attığım adımın hiç değeri yokmuş gibi üzerime daha büyük bir adımla gelmişti. Az önceki kurtulduğum elleri zahmetsizce, zaten olmaları gereken yer orasıymış gibi sıkıca kavramıştı belimi. -

Hayat, çoğu zaman seksen yıl süren bir yolculuktur. Ama bir asker için... bir saniyede son bulabilir. O bir saniye, Baran için yeniden doğuştu; Mevsim içinse tutunmaya çalıştığı bir bağlanış. Fakat Mevsim’in sarılacak hiçbir dalı kalmamıştı—ta ki bir kiraz ağacının gölgesine sığınana kadar. Şimdi bir seçim zamanı: Kırık dallara rağmen tutunmak mı, yoksa toprağın sessizliğinde kaybolmak mı?

“Ömür, geçip giden sonu belli olmayan bir yoldur.” derdi annem. Küçükken bilmediğim hiçbir şeyi yapmazdım. Ne bilmediğim bir yola girerdim ne de bilmediğim bir şeyi yerdim. Ama şimdi buradayım. Bilmediği hiçbir yola girmeyen o kız şimdi bilmediği o yolun tam ortasında… Bilmediğim insanların yanındayım. Ne bildiğim bir dille konuşuyorlar ne de bildiğim yemekleri yiyorlar. Tek gayem buradan çıkmak ama burada geçirdiğim üç yılın bana öğrettiği şeylerden birisi de buraya giren yıpranmadan çıkamıyor. Eskiden bilmediği şeylerden korkan çocuk şimdi yok. Neden mi? Çünkü… Bu sefer korkuya yer yok! Tek hedef:Görevi tamamlamak.

Esaretin karanlığında her gün biraz daha tükenirken, tek bir ışık huzmesi kalır: Ona ait olan o siluet. Şimdi, KATRANIN İZİni takip ederek, kaybedilenleri geri getirme ve yaralı bir ruhu karanlıktan çekip çıkarma zamanı. Bir hilalin gölgesinde verilen sözler, karanlığın içinde sınanır. Barlas, sevdiği kadını esaretten kurtarmak için gittiği o topraklarda, aslında kendi cehennemini bulacaktır. Ancak unutma ki intikam, çoğu zaman kurtardığı kişiyi de yakıp kül eder. Bu aşk, onları özgürlüğe mi götürecek, yoksa sonsuz bir karanlığa mı gömecek?

Yıllar önce birbirine bağlanmış iki yürek yanlış bir anlaşılmanın kurbanı olmuştu. Birbirini dinlemeyen iki insan kendini yılların yalnızlığına mahkum etmişti. Yalnış anlaşılmalar zamanla yerini pişmanlığa bırakır. Gerçekler bir bir gün yüzüne çıkar. Bir yanda buruk bir kalp bir yanda hayal kırıklığı. -Üstümüze kar yağıyordu. Omzuma kartopu yiyince karın etkisinden çıkıp kar topunun geldiği yöne baktım. Görüntü hiç şaşırtmıyordu. Elinde kartopuyla bana gülerek bakan bir adet Barış duruyordu karşımda."Öyle mi?"dedim. "Öyle." Sen görürsün bakışı atıp yere eğildiğim gibi elime biraz kar aldım ve ona şekil verme gereği bile duymadan kafasına attım. Daha doğrusu fırlattım. Attığım kartopundan son anda kurtulmuştu. "Bakıyorum da geçen seneye göre paslanmışsınız Melis Komutanım!"bu dediğine güldüm. "Orası hiç belli olmaz Barış Komutanım."dediğimde güldü.

Siz:Meryem nerdesin ya Meryem:Yanlış numara Siz:Ha? Meryem:Kime yazdığını Bilmeden yazma Meryem:Kimsin?

Hayatını işine adamış bir komutan ve kırmızı bültenle aranan bir katil..

Kafamı sırayan o taşın rüzgarı saçlarımı havalandırdığında, sert bir göğse yaslandım. Burnuma dolan o keskin koku, Ağrı`nın dondurucu ayazından daha yakıcıydı..." ​Şehirdeki kriz acil servisi kilitlediğinde, Doktor Cemre bir gecede hayatının sınavıyla karşılaşacağını bilmiyordu. Dışarıda gözü dönmüş bir kalabalık, peş peşe patlayan camlar ve içeri yağan taşlar... ​Ve tüm bu dehşetin ortasında, Cemre’yi göğsüne siper eden o sert bakışlı komutan: Yavuz Yüzbaşı. ​Biri hayat vermeye ant içmişti, diğeri korumaya... Yolları bir kriz anında kesiştiğinde, artık hiçbir şey eskisi gibi olmayacaktı.

Bir yanda Gölge Timi’nin sert ve soğukkanlı komutanı Emir Baran Yılmaz, diğer yanda idealleriyle bir köye atanmış genç öğretmen Reva Karaca. Biri karanlıkla yaşamayı öğrenmiş, diğeri ışığa inanmış. Kader, onları aynı yolda buluşturduğunda; görevle sevda, emirle kalp arasında ince bir çizgi kalır. Ve bazen, en karanlık gecede bile bir umut yanar…

?amil ile Janset`in hikayesini bilir misiniz? Bu hikayeyi herkes bilmez belki ama kavu?amayan iki a????n ismi olarak nitelendirilir bu iki isim...

Birbirine denk olmad??? s�ylenen iki a????..

Bizim hikayemiz ise tam tersi. Biz do?u?tan itibaren birbirine denk, birbiri i�in var olmu? iki a????z..

Hayat bana bir ?ans verdi ve ben bu ?ans? son nefesime kadar iyi de?erlendirece?im. A?latan kafe bu sefer kavu?an iki a??k i�in sonsuza kadar �alacak.

Elbruz Kerem Kurt..

❕İlk bölümler acemi bir dille yazılmıştır. Kitap final olduktan sonra profesyonel bir düzenlemeye tâbi olacaktır. Bunu baza alarak okumanızı rica ediyorum. “Bazen en derin yarayı, en sessiz kişi taşır.” Gökçe Akçay, psikoloji son sınıf öğrencisidir. Mezun olabilmek için bir danışanla terapi süreci yürütmesi gerekir. Ancak karşısına çıkan sıradan biri değildir: Sessiz, yaralı ve geçmişiyle savaşan bir asker. Kendi içindeki karanlıkla mücadele eden Gökçe, henüz kendini iyileştirememişken başkasına umut olmaya çalışır. Bu terapi, sadece bir akademik görev değil; kalpleri birbirine dokunan iki ruhun zorlu ve içten bir yolculuğuna dönüşecek. Yayın Tarihi: 10.07.2025 ♡ ❗Kitabın tüm hakları yazara aittir. Kesinlikle kopyalanamaz.

Dünya sessizliğe bürünüp herkes kendi kabuğuna çekildiğinde başlar onların hikayesi. Gün ışığının sahteliğine sığınmak yerine, karanlığın dürüstlüğünde birbirinin yarasına bakarak büyüyen ruhların hikayesi... Bir zamanlar "biz" olmanın verdiği o sarsılmaz güven, şimdilerde yerini soğuk bir sessizliğe ve yankısız sorulara bırakınca yaşardı en kuvvetli darbeyi. Gündüz maskeler takılabilir, bakışlar yabancılaşabilir ama gece çöktüğünde gerçekler saklanamaz. Gece Kuşları için artık hiçbir şey eskisi gibi değil. Bu gece, karanlıkta kaybolanları değil o karanlıkta birbirini yeniden bulmaya çalışan paramparça kalpleri okuyacağız. Gökyüzü bir kez kırıldı mı yıldızlar bile küsermiş peki ya ruhlar? Onlar yeniden aynı gökyüzünün altında birleşebilecek mi?

Yanlış Hat Komutan Sara Çıraş, anne ve babasının tatlı ellerinden Ankara`ya tayininin atanmasıyla gelir. Ancak peşini bırakmayan biride vardır. Alp malı, Sara`ya platonik olan can dostu Alp ona olan aşkını anlattıktan sonra kesin bir cevap alır hayır. Susmak bilmeyen rahatsız edici mesajlar. Sar yeni evinin olduğu apartmanın bahçesinde kimsesiz bir hat bulmasıyla başlar. Bir gece absızın telefonunu delip geçen bir mesaj. 0546... Seni buldum. Siz Pardon, kimsiniz? 0546... Beni delirtme lan puşt, dolandırıcı herif. Siz Ehe ehe, abi sen kimsin? 0546... Bu yeni taktik mi? Siz Ne taktiği be! Kim olduğunu söylesene? 0546... Sen benim kim olduğumu biliyor musun? Siz Hayır. 0546... Ben Yüzbaşı Vurgun Ulak. Siz Peki sen benim kim olduğumu biliyor musun? 0546... Hayır Siz Ay, ödüm koptu, hadi bay. Bu kişiyi engellediniz engeli kaldırmak için basınız Yanlış Hat Komutan

Rüyamdan uyandığımda saat 10:10`du beynimde; "Bir kere de bana ihtiyacın olsun bir alo de gelmezsem gençliğim solsun"şarkı sözleri yankılanıyordu. Kendi kendime "Onda numaram yok olsa bile aramaz dedim. Ama ben de onun nosu olsa arardım"dedim. Sadece rüyamda bile seni gördüğümü fark ettim.

Eylül Ateş… Bir binbaşı. Disiplinli, güçlü ve duygularını saklamayı bilen bir komutan. Ama onun bile bilmediği bir gerçek var… Geçmişte saklanan bir sır, yıllar sonra karşısına çıkmak üzere. Hayatına ansızın giren bir kız, onun tüm düzenini altüst eder. O kız… Sadece bir yabancı değildir. Onun kaderidir. Onun geçmişidir. Ve belki de… hiç bilmediği kızıdır. Gerçekler ortaya çıktıkça, Eylül Ateş en büyük savaşını artık cephede değil, kalbinde verecektir. 💔 Bazı sırlar saklı kalmaz…

Çocukluğunda kaçırılıp hayatı zindan edilen Asena avcı büyüdü hayalini gerceklestirip asker oldu. Kıdemli Üsteğmen asena avcı herkesin degimiyle "dişi kurt" diye anılıyordu. Kıdemli üsteğmen Asena avcı gittiği gorevde yaralanır ve bu yaralanma sonucu gerçek ailesine kavuşur bu süreçte Asena avcı sadece ailesini değil çocukluk aşkı Talha bozkurt ile aynı timde olduğunu farkeder.

"Söylesene Zanümar Neden Yeşillerine olan Hasretim Ayrılık Gülünden Daha Fazla Yakıyor?" "Ayrılık Gülüne Olan Hasretlik Alışılandı. Zor Olan Alıştığın Yeşillerin Kaybı..." “Ve Sana Şerefim Üzerine Yemin Ediyorum Aden Soylu Sarının Verdiği Acı Yeşilin Yanında Bir Hiç Olarak Kalacak.” Gözümden Akan Yaşı Silerken Ellerimdeki Sarı Gülü Tam Kalbimin Üstüne Bastırıp Konuşmaya Başladım. “Bende Sana Söz Veriyorum Zanyar Koral Elindeki Saat Çalışmaya Başladığında Senden Vazgeçeceğim. Hiç Var Olmamış Gibi Gidişimi Hissettirmeden...” Konuşmam Biterken Gözlerim Öfkeyle Elindeki Saati Sıkan Adamın Ellerindeydi. Öfkeliydi Çünkü İkimizde Biliyorduk O Saatin Hiç Bir Zaman Çalışmayacağını... Üzgünüm Zanümar O Saat Babanın Öldüğü Saatte Senin Ellerinde Durmuştu. Ve Senin Cesaretin O Saati Çalıştırmaya Yetmez...

Aynı hedefe doğrulmuş iki namlu, birbirine inanmayan iki yabancı asker... ​Üsteğmen İnci Nehan, yeni görev yerine adım attığı ilk gün, sokakların karanlığında büyük bir avın peşine düşer. Ancak tam hedefini köşeye sıkıştıracakken, karşısına çıkan bir yabancı tüm planlarını altüst eder. ​Biri kaçakçının peşindeki gölge, diğeri o gölgeyi tehlike sanan bir Yüzbaşı: Alp Karaca. ​Birbirlerinin gerçek kimliğinden habersiz girdikleri o ilk köşe kapmaca, askeriye koridorlarında büyük bir şokla son bulacaktır. Şimdi ikisi de aynı timde, aynı operasyonun tam merkezindedir. Aralarındaki o inatçı didişme yerini büyük bir mücadeleye bırakırken, tehlike çemberi giderek daralmaktadır. ​Çünkü namlular bir kez kesiştiğinde, artık geri dönüş yoktur.

Aleda`nın bir gecede tüm hayatı değişir. Önce yıllardır yaşadığı ailesinin yalan olduğunu anlar. Sonra gerçek ailesinin yanına gitmek istememesine rağmen gitmek zorunda kalır ve oraya alışamamasıyla devam eder. Eğer gerçek ailem temalı bir kitap arıyorsan benim kurguma bayılacaksın. Hemen kooooş :)

"Ben senin kızın değildim. Bir deneydim. Bir silahtım. Ve bugün, içimde insanlığa dair kalan son kırıntıları da yok ettin. Teşekkür ederim baba." Bazı zehirler damarlarda dolaşır. Bazıları ise insanın ruhuna işler. Bir kez bulaştığında, geriye kalan hiçbir şey eskisi gibi olmaz...

"Herkes hayaletlerin öldüğünü sanır. Oysa asıl tehlikeli olanlar, yedi yıl uyuyup intikam için geri dönenlerdir. Geçmişin kanlı sayfaları modern bir plazanın otoparkında yeniden açılıyor; bu kez oyunun kurallarını katiller değil, zirvedeki avukat yazacak."

"Tim Gökbörü" Hainin kim olduğunu öğrenmek için timin en içine kadar sızan bir istihbaratçı… Geçmişin acılarıyla mücadele eden bir tim komutanı… İhanet, intikam ve sırlarla örülü bir hikâye… Kıdemli Üsteğmen Tomris Demir, ağabeyinin intikamını almak ve hainin maskesini düşürmek için Gökbörü Timi`ne katılır. Ama bu görev sandığından çok daha zordur. Hain, en yakınındadır ve doğru kişiye güvenmek ölüm kalım meselesi hâline gelir. Sırlar açığa çıktığında her şey altüst olacak. Tomris geçmişin yüküyle yüzleşirken, Ülgen Karaman onun için en büyük sınav olacaktır. Bu timde kim dost, kim düşman? "Tim Gökbörü": Tehlikenin gölgesinde, dostlukla ihaneti ayırmanın imkânsızlaştığı bir savaşın hikâyesi. Cesaretin sınandığı, kalplerin çarpıştığı bu mücadelede, kimse masum değil…

"Bir kalbe iki aşk da sığıyormuş sevgilim; bir vatan bir sen..." Küçüklüğümden beri bir kalbe iki sevginin sığacağına hiç inanmazdım. Bir sevgi varsa bununla yetinmeliydik. Biri varsa diğeri eksik olmalıydı. Annem varsa babam,babam varsa annem olmayacaktı. Böyle de oldu. Hayatımın hiç küçümsenemeyecek kadar büyük bir bölümünü buna inanarak geçirdim. İki sevgiyi asla aynı anda hissetmedim. Bir kalbe iki sevgi sığmıyordu buna emin olmuştum. Sonra gerçek ailem geldi. Bana bir kalbe iki sevginin sığacağına inandıran annem ve babam vardı. Abilerim,hatta kardeşim bile vardı. Çok sevdiler, çok istediler. Anne,baba ve çocuktan oluşan o ailenin içine düşmek beni hiç olmadığı kadar afallattı. Ne yapacağımı asla bilemedim. Ailem vardı bu çok güzel bir şeydi. Abilerim benden nefret ediyordu bu çok kötü bir şeydi. İçine düştüğüm bu ehvenişer yani kötünün iyisi hâli kendi içimde çok uzun sürdü. Ne onlara kendimi açabildim ne de aramızdaki duvarları indirebildim. Beceriksizce kendi çapımda sevdim onları yalnızca. İçimde kimseye hissettirmediğimi sandığım savaşım hiç bitmedi ama ben hepsini çok sevdim. Zaman gerçekten her şeyin ilacıydı. Birdenbire kaldıramadığım o duvarlar kendiliğinden yıkılmaya başlayınca daha iyi anladım bunu. Bir şey istediğimiz anda olmuyorsa zorlamamak gerekiyordu. Daha güzel daha doğru bir anda bizi öyle veya böyle buluyordu. Ve bunlar olurken tüm savaşlarımın, gözyaşlarımın ve acılarımın şahidi ve mükâfatı olan adamlar benimleydi. Şahit abim, mükâfat sevgilim. Abimle kurduğumuz küçük dünyamıza inat,bizden bağımsız kurulan büyük dünyayı ben çok sevdim. 21/09/2021 💫 Kapak: @okyanus_grisi Bu bir KURGU`dur. Gerçek meslek, kişi ve kuruluşlarla alakası yoktur. Aile+aşk kurgusudur💙