Hi� bilmedi?in bir d�nya da hayatta kalabilecek misin?

Herkes bir şey bilir. Ama kimse konuşmaz. Külün hiç dinmediği bir dünyada, insanlar unutmayı öğrenmiştir. Kim olduklarını. Nereden geldiklerini. Ve gökyüzündeki iki ışığın gerçekten ne olduğunu. Dusk da diğerleri gibidir. Ta ki rüyalar onu çağırmaya başlayana kadar. Önce bir kelime. Sonra bir yüz. Sonra bir ses. Ve her cevap yeni bir soruya dönüşür. Çünkü bazı sırlar keşfedilmez. Uyandırılır. Bu bir kahramanlık hikâyesi değil. Bu, unutulmuş bir gerçeğin yeniden hatırlanma hikâyesi.

Y?T?K S?NYAL

?Kafan?z?n i�indeki bir �??l??? takip ederek ne kadar uza?a gidebilirsiniz?
?Vance, do?du?u g�nden beri �evresindeki teknolojiyi bozan s?ra d??? bir g��le ve sadece kendi zihninde yank?lanan gizemli bir uzay sinyaliyle ya?ad?. Kendini hi�bir yere ait hissedemeyen bu d??lanm?? gen�, kim oldu?unu ve ger�ek evini bulmak i�in sinyalin pe?inden giderek insanl???n hen�z ayak basmad???, s�z�len adalarla kapl? vah?i Aethel gezegenine ula??r.
?Ancak orman?n derinliklerinde sinyalin kayna??na ula?t???nda, arad??? ge�mi?in asl?nda t�m evrenin gelece?ini tehdit eden sars?c? bir s?r oldu?unu fark edecektir.
?Vance i�in bulutlar?n �zerinde epik bir hayatta kalma m�cadelesi ba?l?yor. ��nk� bazen "ev" dedi?iniz yer, ka�maya �al??t???n?z en b�y�k tuza??n?zd?r.

Savaşın gölgesinde kalan bu şehirde, geride kalan tek şey küller ve fısıltılardı. Peki ya o karanlığın ortasında parlayan bir ateşböceği, her şeyi aydınlatmaya yetebilir miydi? Yoksa bazı sırlar, sonsuza kadar karanlıkta mı kalmalıydı?

Bu kitap ilk kitabın devamıdır

Dünyanın sonu mu geldi yoksa bu yeni düzenin ilk senaryosumuydu.

Dante cehennemi yazarken onu dokuz �embere ay?rm??t?.

Belki de insan?n k�t�l�?�n� anlaman?n ba?ka bir yolu yoktu g�nahlar? birbirinden ay?rmak, her birini kendi cezas?na yerle?tirmek ve sonunda insan?n kendi karanl???nda ne kadar ileri gidebilece?ini g�rmek gerekiyordu. O zamanlar cehennem, topra??n alt?nda bir yer de?ildi. ?nsanlar?n yapt?klar?n?n kar??l???n? buldu?u, kap?s?nda geri d�n�?�n olmad??? bir yerdi.

Y�zy?llar ge�ti.?nsanlar cehennemin varl???na inanmay? b?rakt?.Ger�i insanlar kendi cehennemi yaratmakta ustayd?.

Baz? cehennemler Tanr? taraf?ndan yarat?lmaz. ?nsanlar aciz korkular?yla ve bu koca evrende kendini �nemli bir ?ey olarak g�ren kibirleriyle yava? yava? haz?rlar sonunu, emin ad?mlarla in?a ederler.

Duvarlar?n? ta?la, kap?lar?n? �elikle, kurallar?n? korkuyla �rerler. ?�ine g�nahk�rlar? de?il, art?k kimsenin kurtaramayaca??na inand?klar? insanlar? koyarlar.

Ve buna cezaevi derler.

Infernum.

Dante'nin dokuz �emberinden y�zy?llar sonra, d�nyan?n g�zlerinden saklanan dokuz katl? ba?ka bir cehennem vard?. Fakat burada kimse kay?kla Styx nehrini ge�miyor, kimse ?eytan?n kar??s?na �?km?yordu.

Burada insanlar birbirlerinin ?eytan?yd?.

Cehennemi ya?amalar? i�in �lmelerine gerek yoktu. Ama cenneti ancak hayal edebiliyorlard?. Ger�i infernuma d�?m�? birinin cenneti hayal etmeside trajikomikti.

Ben neden buradayd?m hen�z bilmiyordum. Cehennemlik oldu?um i�in mi infernuma d�?m�?t�m? Yoksa sadece kaderin ac?mas?z bir cilvedimiydi? Tanr? bilir.

Ama sonradan �?rendi?im bir ?ey vard?.Dante cehenneme indi?inde yolun sonunda �?k??? bulmu?tu.

Benim cehennemimde ise as?l mesele �?k??? bulmak de?ildi.

Mesele, �?kt???mda h�l� ayn? insan olup olmayaca??md?.

Bir bitki Bir ilaç Bir mucize Ve sonrasında gelen kâbus...

Biz birbirimize söz verdik küçükken. Asla ayrılmayacaktık. Ama ya birimiz ihanet eder, Veda bile edemeden giderde Yıllar sonra karşılaşırsa?

"Ona sevdiğimi söylemem her şeye bedel olmuştu, canıma bile." Edalyn adındaki cennet muhafızının karşılaştığı sorunlar ve çözümlerini anlatan bu hikâye "Cennettin Kapıları" serisinin ilk kitabıdır ve bakalım Edalyn istediği şeye ulaşıp katili bulabilecek mi?

Loki dizini ben yazsam nasıl olurdu? Senaryolarda değişiklik olacak ama sadece eğlence amaçlı.

Kaitlyn 20 yaşında güzel bir kızdı. Hep güler yüzlüydü ve güldüğünde açık yeşil gözleri parlardı. İnsanların düşüncelerinin kısıtlandığı bu dünyada, hayal kurulamaz, hissedilmez ve hatıralar silinirdi bunu az çok biliyordu. Ama o buna rağmen bazılarının özeneceği bazılarının şaşıracağı ve çoğunun da yargılayacağını bilmesine rağmen gülümserdi. Yaşamanın amaçsızlığını biliyor ve bu amaçsızlıkta somurtmaya değmez diyordu. Belki de somurtacağı bir şey yaşamamıştır. Ya da... Hatırlamıyordur...

Sessizlik. Şehrin en merkezinde gecesinin gündüzünden daha kalabalık olan yerinde tek bir ses yoktu. Belki de yaşayan hiç kimse kalmamıştı. Belki de hepsi güvenli bir alan bulmuştu. Keşkelerim yine bulut olup üstüme yağarken yeniden dışarıyı dilemeye başladım belki bir kuş cıvıltısı duymayı ümit ettim.

​"Her şey, New York`un gece yarısı sokaklarında, gökyüzünün altındaki o sıradan günde başladı." ​Bilinmeyen bir teknoloji, Stark Industries`in mühürlü kasalarından sızan gizemli bir küre ve bir gencin ellerine mühürlenen saf enerji... Prism, hayatının tamamen değişeceğinden habersizdir. ​Bir tarafta sıradan bir hayatın karmaşası, diğer tarafta ise tüm evrenin dengesini değiştirebilecek devasa bir güç. Tabii ki bu enerji imzasını fark eden tek kişi o değildir. ​Gökyüzünü yarıp gelen ikonik kırmızı-altın zırhı ve zekasıyla Tony Stark — Iron Man, bu gizemin peşine düştüğünde hiçbir şey eskisi gibi olmayacaktır. ​Güç bir tehlikeye dönüştüğünde, demir ve ışık aynı hedef için çarpışmak zorundadır. ​"Prism: Stark Protokolü" yakında yayında! Bu epik serüvene ortak olmaya hazır mısın?

**Geçmişin Mimarı** 2036`da bir kuantum mühendisi olan Derin, kendi icadı bir kazayla İkinci Dünya Savaşı`nın ortasındaki Türkiye`ye savruluyor — bedeni yirmili yaşlara dönmüş, elinde hiçbir şey yok ama kafasında bir asrın bilgisi var. Hayatta kalmak için bildiklerini kullanan Derin, kurduğu küçük atölyeyi zamanla bir güce dönüştürüyor: **Derin Alet Dükkanı**. Bir yandan bir askerle kurduğu dostluk yavaşça aşka dönüşürken, bir yandan da attığı her adım onu bir mühendislikten devlete uzanan yola sürüklüyor. Geçmişi yeniden inşa eden bir kadının hikayesi: **Geçmişin Mimarı.**

tüm dünyayı esir alan zombi salgınında 3 kardeşin hayatta kalma mücadelesi. Can, musti ve fatoş`nun hayatta kalma mücadelesini hem de aralarındaki güçlü kardeşlik bağlarını sorguladıkları bir macera

Zil çaldığında ders başlamayacak... Hayatta kalma mücadelesi başlayacak." Sıradan bir pazartesi sabahı, okulu kaplayan gri bir sis ve kulakları tırmalayan karanlık bir zil sesi... 20 kişilik bir sınıf, bir anda kendilerini dış dünyayla bağı kesilmiş, devasa canavarlarla çevrili bir hayalet okulun içinde kapana kısılmış bulur. Kurallar son derece basit: Derse geç kalmak yasak. Görevleri reddetmek yasak. Eşya unutmak yasak. Ve en önemlisi... Katil bir öğretmenle göz göze gelmek yasak. Karşılarındaki adam, duvardan bir gölge gibi geçen, kusursuz ve acımasız geçici öğretmen Poyraz. Bu okulda başarısız olmanın cezası sadece ölüm değil; gerçek dünyadaki varlığının tamamen silinmesi. Kimse seni hatırlamayacak, hiç doğmamış gibi yok olacaksın. Lidya, bu kanlı oyunda hayatta kalmak için sınırlarını zorlamaya, sistemin verdiği en akılalmaz görevleri bile yerine getirmeye kararlıdır. Ancak Poyraz’ın ona verdiği görevler ağırlaştıkça ve aralarındaki karanlık çekim karşı konulmaz bir hal aldıkça, oyunun kuralı değişir. Ölümün kıyısında filizlenen tehlikeli bir aşk, sırlar ve 20 kişinin hayatta kalma savaşı... Zil senin için çalmadan önce kaçabilecek misin, yoksa karanlığa teslim mi olacaksın?

Günümüz zamanında yaşayan ama içinde hep eskiye özlem duyan bir genç kadının gerçekten de zamanda geriye gider ve sıradan diye betimlediği hayatı bir anda sıradışılaşır.

Zehra ve Altay... Aynı sınıfta, birbirine tahammül edemeyen iki zıt karakter. Zehra için Altay sadece sinir bozucu, ukala ve sürekli tartıştığı bir çocuktur. Onunla her karşılaşmaları küçük bir savaşa dönüşür. Ama Zehra`nın bilmediği bir şey vardır... Altay, ona dört yıldır sessizce aşıktır. Zehra, nefretiyle körleşmişken; Altay sevgisini saklamaya devam eder. Atışmaları zamanla komik anlara, o anlar ise farkında olmadan kalp çarpıntılarına dönüşür. Peki nefretle başlayan bir hikaye... Gerçekten aşkla bitebilir mi? Yoksa bazı çizgiler, aşıldığında her şeyi geri dönülmez şekilde değiştirir mi?

Bilim insanlığın doğayı anlaması için doğmuştu. Başlangıçta böyleydi ama zamanla insanoğlu daha fazlasını keşfetti. Büyülü gerçeklerin aslında bilimle olağanlaştığını, kaybettikleri düzeni yeniden kurabileceklerini sandılar.Fakat insan, anlamaya başladığı her şeyi kontrol etmek istedi. Doğanın sırlarını çözmek yetmedi; kendi sınırlarını da yeniden yazmak istedi. İyi olan her şeyi kararttı, kendisi için uygun olanı beyaz ilan etti. Çünkü bazen en büyük karanlık, kendisini aydınlık sanarak büyürdü. Kızıl Nodus, insanlığın kusurlarını yok etme fikriyle doğdu. Ancak kusursuz bir insan yaratmaya çalışırken, geriye insanlığın kendisinden ne kalacağını hiç sorgulamadı.

Kontrolün en büyük kontrolsüzlük olduğunu nasıl mı öğrendim. Bu savaşin ortasında kaldiğimda tek düşündüğüm buydu...

Beş genç sessizce birbirlerine bakıyordu. Artık isimlerini biliyorlardı. Ama hâlâ cevaplanmamış en büyük soru vardı: Bu güçler gerçekten onlara mı aitti? Lina kitabı tekrar açtı. Sayfalar yavaşça hareket etti. Bu kez hiçbir yazı yoktu. Sadece beş boş alan vardı. “Sanırım…” dedi Lina, “bir şey bekliyor.” “Neyi?” diye sordu Deniz. Lina cevap veremeden ormanın içindeki hava değişti. Rüzgâr bir anda durdu. Toprak hafifçe titredi. Ve beş sembol aynı anda parlamaya başladı. ⸻ Aras’ın avucundaki kurt sembolünden beyaz bir ışık yükseldi. Işık önce küçük bir gölgeye dönüştü. Sonra büyüdü. Ağaçların arasından güçlü bir kurt çıktı. Gözleri Aras’a bakıyordu. Ama bu sıradan bir kurt değildi. Sanki içinde binlerce yıllık bir güç taşıyordu. Aras nefesini tuttu. Korkması gerekiyordu. Ama aksine… İlk kez kendini tamamlanmış hissetti. Kurt ona yaklaştı ve başını eğdi. Aras fısıldadı: “Sen… beni tanıyorsun.” ⸻ Efe’nin sembolü parladı. Gökyüzünden güçlü bir kanat sesi duyuldu. Bulutların arasından bir kartal süzüldü. Kanatlarını açtığında ormanın üzerini kaplayan bir gölge oluştu. Kartal Efe’nin omzunun üzerinden geçti. Sanki ona şunu söylüyordu: “Gör. Ama her gördüğüne inanma.” ⸻ Lina’nın kitabındaki yılan sembolü ışık saçtı. Toprakların arasından zarif ama güçlü bir yılan çıktı. Lina geri çekilmedi. Çünkü onun gözlerinde korku değil, bilgi vardı. Yılan ona baktı. Sanki geçmişin tüm sırlarını biliyordu. ⸻ Deniz’in sembolü parladığında ormandaki nehir hareketlendi. Suyun içinden büyük bir gölge yükseldi. Bir köpek balığı. Ama sudan çıkmıyor, suyun içinde bir ruh gibi hareket ediyordu. Deniz ona baktığında okyanusun derinliklerini hissetti. Sessizliği. Gücü. Hayatta kalma içgüdüsünü. ⸻ Son olarak Mira’nın sembolü parladı. Ama diğerlerinden farklıydı. Ormanın içi ağırlaştı. Toprak çatladı. Ağaçların arasından büyük bir ayı çıktı. Mira korkuyla geri çekildi. Çünkü onun gücünü en çok o korkutuyordu. Ayı ona doğru yürüdü. Ama saldırmadı. Sadece yanında durdu. Mira’nın gözleri doldu. Çünkü ilk kez gücünün düşmanı olmadığını anladı. ⸻ Beş hayvan beş gencin karşısında duruyordu. Kurt. Kartal. Yılan. Ayı. Köpek balığı. Lina kitabın son sayfasına baktı. Orada yeni bir cümle yazıyordu: “Miras sahiplerini buldu.” Ama sayfanın en altında hâlâ boş bir yer vardı. Altıncı bir alan. Ve o alanın üzerinde tek bir kelime: “Bekleyen.” Beş genç birbirine baktı. Çünkü artık biliyorlardı. Onların hikâyesi yeni başlamıştı. Yüzyıllar önce bazı insan aileleri, doğanın en güçlü canlılarıyla özel bir bağ kurdu. Bu bağ zamanla unutuldu, efsaneye dönüştü. Ancak bazı soyların içinde hâlâ “Kayıp Gen” adı verilen gizli bir miras yaşamaktadır. Birbirini hiç tanımayan beş genç, ailelerinden gelen bu eski gücü taşımaktadır.Ama hiç birinin haberi yoktur peki olunca ne olacak

Babasından kalan miras sonucu kötü işlere bulaşan Aras kendi seçimiyle daha da kötü işlere adımını atması ve daha nice kişiyi istemeyende olsa bu yola sürüklemesi.

Bir felakete doğup her şeyi bir felaket ile bitirmesi gibiydi hayat... Avluda büyük bir sessizlik hakimdi merdiven başında durmuş olanları izliyordum "Kızı istiyorum dedim Fırat ağa"diye bağırdı önde duran adam Kızı istiyorum mu demişti adam " Kızım senden yaşça küçüktür Kaden ağzından çıkan kelama dikkat edesin" Diye karşılık vermişti babam Duyduğum cümleyi idrak edip yavaş adımlar ile merdivenlerden inmeye başladım. "Töre`yi bilmez misin Fırat ağa ya kan akacak ya kızı vereceksin" Merdivenin son basamaklarını da inip adının Kaden olduğunu öğrendiğim adama doğru ilerledim "Haddini bilesin ağa, sen kimi kimden istersin" O an avludaki bakışlar bana dönmüştü, Kaden denen adamın önüne geçip bakışlarımı gece karası gözlerine diktim. "Ben sizin töreleri bilmem o töreler ile de ilgilenmem" O da aynı şekilde bakışlarını bana çevirdi ve sırıtmaya başladı "Sen karışma küçük hanım bilmediğin törelere burnunu sokma" Bu sefer ben güldüm "Az önce babama `Töre`yi bilmez misin Fırat ağa ya kan akacak ya kızı vereceksin` demedin mi sen abi" Abi lafını duyunca gözleri kızardı bakışlarını bana çevirip sinirle baktı. Bakışlarını umursamadan konağın girişinde bekleyen Demir`e baktım. O da bana bakıp göz kırptı ve hemen yanımdaki yerini aldı. Kaden denen adam bir Demir`e bir de bana bakıyordu "Kararı Fırat ağa verecek dedim. Ya kan akacak ya kız verecek" Benden sanki bir malmışım gibi bahsetmesi çık sinirimi bozuyor ve onu burda öldürme isteği geliyordu ama tartışma çıkarmak istemiyorum,gürültüyü kaldıramam şuan "Beni istiyorsan eğer muhattabın babam değil benim ağa bozuntusu" Kaden üstüme eğilip yüzümüzü aynı hizaya getirip baktı bana "Tekrar söylüyorum küçük hanım benim muhattabım baban sen değilsin" Kaden bana bakmaya devam ederken arkasında gördüğüm kişi ile gülümsedim.

Eva için her şey bundan sonra başlayacak… Bu sözleşme, çalışanın biyolojik ölümünün kesin olarak tespit edilmesi veya işveren tarafından tek taraflı feshedilmesi dışında hiçbir şekilde sona erdirilemez!