Otasında oturan alara bir anda kendini paralel evrende bulur ve artık koskoca bir sarayın prensesiydi...

Açelya karahan sadece 19 yaşında bir kız idi nerden bilebilirdi abisi Gökhan yüzünden bir ton çile çekeceğini... bakalım onca çileye rağmen mutlu bir hayatı olacak mı?

Bazı insanlar hayatınıza tesadüfen girmez. Bazıları, en çok düştüğünüz anda karşınıza çıkar. Nehir, kaybettiği hayallerinin yasını tutarken karşısına çıkan yabancının hayatını bu kadar değiştireceğini bilmiyordu. Ama her yaranın bir izi, her hikâyenin bir bedeli vardı. Ve bazı sonlar, en başından beri kaçınılmazdı. Peki bir kuğu, son kez dans etmeden önce ne kadar ileri gidebilir?

İleride ki yapılan kendi cenaze törenime bakıyordum. Evet yanlış duymadınız kendi cenaze törenim. İşte böyle başlamıştı, 15 yaşında ki Hazal ölmüş, 25 yaşında yeni bir Clara gelmişti dünyaya...

"Korkuyor musun benden?" diye sordu. Dürüst davranıp başımı salladım. Önce sessizlik oldu. Sonra çenemde elini hissettim. Yüzümü kendisine çevirip gözlerimi yeşilleriyle buluşturdu. Ademelması hareket etti. "Neden?" Sessiz kaldım. "Cevap ver." Yutkundum ve yeşillerini işaret ettim. "Siz kızınca çok korkunç bakıyorlar." "Söküp verirsem eline, geçer mi korkun?" dedi ciddi sesiyle. Başımı hızla iki yana salladım. "Hayır!" Sonra gözlerimi kaçırıp utanarak devam ettim. "Gördüğüm en güzel gözler onlar." "Karar ver kız çocuğu; korkunç mu, güzel mi?" dedi, sanki vereceğim cevap onun için önemliymiş gibi. Utansam da bakışlarımı yeşillerine çevirdim ve aklımdan geçeni dilimle kavuşturdum: "Korkunç güzel." Önce baktı sonra dudaklarını yavaşça kıvırdı. Cevabıma tepkisi daha da utandırdı beni. DİKKAT! Bu kitap; şiddet, argo, travma vb. unsurları içermektedir. Küçük okuyucu kitlesine uygun değildir. BU PLATFORMDA "ATEŞBAR" İSİMLİ İLK KİTAPTIR. TÜM HAKLARI ŞAHSIMA AİTTİR. KOPYALANAMAZ VE ÇALINAMAZ! • Bu hikâyedeki tüm karakterler ve olayların gerçek kişi ve kurumlarla ilgisi yoktur. Tamamen hayâl ürünüdür.

Aile, Mahalle,Sırlar. Mahalle kurgusu!☆+1& sahneler vardır !.☆Yaş farkı vardır.!☆Şımarık kız hissiyatı vardır!☆Abimin arkadaşı konuludur.☆ ★»Yıllardır aynı mahallede yaşayan ve abilerinin arkadaşı olan Polat,Lalin`e aşıktır.Lakin Lalin`in bundan haberi yoktur onu abisi olarak görmektedir.Bir gün, yanlış anlamadan dolayı Polat mahalleyi,ailesini ve Lalin`i terk eder.Buna anlam veremeyen Lalin 5 yıl sonra Polat`ın tekrar mahalleye gelmesiyle şoke olur.Tek fark vardır ki Polat mahalleye tek başına dönmemiştir... ✨Lalin Balcalı&Polat Aras Çelik✨💕 Yaz günlerinin ve geçmişin birbirine mıhlandığı beğeneceğiniz, geceleri herkes uyuduktan sonra;okuyup hayallere dalabileceğiniz bir kurgudur. Keyifli okumalar.💕✨

Lee Minho için Han Jisung okulda kolay bir hedefti. Sessizliği, geri adım atışı, kendini savunmakta zorlanması… Minho`nun onu her gün biraz daha köşeye sıkıştırması için yeterliydi. Han ise hiçbir şey yapamıyordu. Çünkü Minho`ya karşı koymanın işleri daha da kötüleştireceğini biliyordu. Ta ki bir gece Minho, Han`ı okuldan tamamen farklı bir yerde görene kadar. Ne okulda ezilen çocuk vardı karşısında, ne de herkesin sustuğu o Han. Minho ilk kez onun gerçekten kim olduğunu merak etti. Ve belki de asıl sorun buydu. Çünkü bazı insanlardan nefret etmek kolaydır. Peki ya nefret ettiğin kişinin, yaptığın her şeyi sorgulamana neden olduğunu fark edersen?

"Evlendin..." dedi. "En büyük pişmanlığım." dedim. "Çocuğun var." dedi. "Beni hayata bağlayan son dal." dedim. Sabrının sonuna gelmişti. "Neden bana böyle umursamazca davranıyorsun? Ne hale geldiğimi görmüyor musun? Yeşim neden bana bunu yapıyorsun? Kurbanın olayım yapma."  "Bu hayatta herkes yaptığı şeyin karşılığını verir Savaş Özdemir. Tekrardan uyarıyorum bu saatten sonra benim adım senin diline senin adın benim dilime yasaklı. Beni hayata bağlayan tek şey kızım ve bu hep böyle olacak. Son konuşmamız son hesaplaşmamızdı."  Bitmişti, bitirmiştim ve o da farkındaydı. Hiç başlamayan bir şeyi nasıl bitirebilirsin ki? "Yeşim biliyor musun kalbimin kapısında ki kilit kırıldı." dediğinde kalbim hızla çarpmaya başladı. Dudaklarımda acı bir tebessüm oluştu. "Savaş biliyor musun kilidi kırmaya çalışırken anahtar da kırıldı." ** Yeşim Vural artık saf duygularla Savaş Özdemir`e aşık olan bir kız değildi. Büyümüştü... Artık bekar bir anneydi ve onu hayatta tutan tek şey küçük kızıydı. Savaş Özdemir ise... Siz onu okuyun daha iyi anlarsınız.

Başkarakterimiz Yüzbaşı Asena Çağan, çocukluk hayalini gerçekleştirmiş, cesur ve idealist bir kadın askerdir. Görevi gereği tayin olduğu sınır bölgesindeki kışlada, kendi timine liderlik etmeye başlar. Yeni bir şehir, yeni sorumluluklar ve bir o kadar da ağır geçmişin yüküyle baş başadır. Askerî hayatın zorlukları, timin güvenliğini sağlama görevi ve acı dolu kişisel kayıplar Asena`nın ruhunda derin izler bırakmıştır. Fakat tüm bu karmaşanın içinde, güven ve bağ kurma ihtiyacı ağır basar. Asena, yalnızca bir komutan değil; aynı zamanda timindeki askerlerle güçlü bir kardeşlik bağı kuran bir abla, bir sırdaş olur. Askerî disiplinin katı sınırları içinde, duygular bastırılmak zorundadır. Ancak Asena`nın karşılaştığı kişiler arasında zamanla doğan çekim, gözle görülmeyen ama hissedilen bir bağa dönüşür. Bu ilişki, bir askerî kışlada, hem duygu hem de etik sınavları beraberinde getirir. İçsel çatışmalar, görev ile kalp arasında kalan duygular Asena`yı düşündürmeye başlar. Aşk, bu dünyada bir zaaf mı yoksa güç mü olacaktır?

Anlaşmalı Evlilik temalı bir kitaptır. Aşiret,Bebekli Erkek ve Aksiyon doludur. Aylin monoton hayatı içinde yaşamını sürdüren kendi halinde bir doktordur. Fakat iş adamı olan babası pek tekin işler yapmaz bu yüzden Aylin tefecilerle yüzyüze gelmek zorunda kalır. Ta ki karşısına hayat güvencesini veren Alkan çıkana kadar.

Kitabın kapağı ve tüm içerikleri bana aittir. Hiç bir yerden esinlenmedim. Kimse de benim kitabımdan esinlenmesin!

"Üç haftalık kayboluşun ardından Defne Aydın`ın nasıl, ne şekilde Türkiye`ye döndüğü ise hâlâ belirsizliğini koruyor. Genç şarkıcının kaçırıldığı mı, yoksa kendi isteğiyle mi ortadan kaybolduğu soruları sosyal medyada gündem oldu. Ünlü ismin, Devran Arıkan ile ne tür bir ilişki yaşadığı ise henüz netlik kazanmış değil..." . . . Defne Aydın, hayallerini sahne ışıklarıyla büyüten genç bir şarkıcıydı. Hayatında yalnızca iki arkadaşı ve onu seven dinleyicileri vardı. Bir gecede alkışlardan kelepçelere, özgürlükten karanlığa sürüklendi. Defne Aydın, yabancı bir ülkede alıkonuldu, öldürülmek istendi. Devran Arıkan. Güçlü, tehlikeli, kaçışı olmayan bir adam. Defne`yi kurtardı ama aynı zamanda onu kendine bağladı. O bir kurtarıcı mıydı, yoksa hayatına giren en büyük felaket mi? Bu, minnetle başlayan bir yakınlık. Korkuyla büyüyen bir tutku. Ve gitmek istedikçe daha çok çekildiği bir aşktı. Devran onun kalkanıydı. Ama aynı zamanda kafesiydi. Ve aralarında, her nefeste hissedilen bir gölge vardı: Akdeniz belası. Bu hikâyede aşk, güven kadar tehlikeli.

Dört üniversite öğrencisinin yurtdışında çıktıkları gezide kaybolmalarıyla başlayan aşk hikayelerini konu alır.. !Bu hikâye eğlence amaçlı yazılmıştır.!

*7 Olamaz mı? Siz Olamaz *7 Öyle olsun ;) Siz öyle olacak zaten Siz Ya Allah aşkına ne sanıyorsun kendini sen Siz Gecenin bir yarısı mesaj atıyorsun Siz Seni tanımıyorum bile oe *7 Ama oe falanda ayıp oluyor *7 Popüler kültür kölesi :) Siz Eeee Siz Senin derdin ne ? Siz Gecenin bir yarısı bir kıza mesaj atıyorsun ve o kız seni tanımıyor  bile Siz Kendini havalı göstermek için de cevap vermiyorsun ? Siz Sence kim popüler kültür kölesi bu durumda *7 Sazan gibisin:) *7 Her halta bilip bilmeden atlıyorsun *7 Ve bu seni daha da tatlı kılıyor Siz Sen kimsin ? *7 Kim olduğumu bosver *7 Konuşmak istesem gerçek hayatta da karşına çıkardım *7 Ama o özgüven bende yok maalesef *7 Tek bilmeni istediğim şey şu,  sapık falan değilim ve eğer rahatsız oluyorsan engelleyebilirsin Siz Bu kişiyi engellediniz . Lütfen engeli kaldırmak için dokunun .

Siz: BUNU YAPMIŞ OLAMAZ EN SEVDİĞİM KARAKTERR! 0551***: Kimsin? Siz: Karakter diyorum ölmüş. Sen kalkmış kim olduğumu soruyorsun.

Texting/yarı texting hikaye

Ege Aksoy insanların anlattıklarından çok, sakladıkları şeylerle ilgilenirdi. Bu yüzden gece yarısı gelen o mesaj dikkatini çekti. Bir fotoğraf. İki kelime. Ve kim olduğunu söylemeyen bir kız. Süveyda. Aynı okulda olduklarını söylüyordu. Onu uzun zamandır tanıyormuş gibi konuşuyordu. Ama Ege onu tanımıyordu. En azından öyle sanıyordu. Her gece biraz daha uzayan mesajlar... Paylaşılan şarkılar... Saklanan gerçekler... Ve cevabı giderek daha tehlikeli hâle gelen bir soru: Bir insanı hiç tanımadan sevebilir misin? Yoksa bazen en büyük sır, her gün yanından geçip giden kişidir? Belki tekrar konuşurlar. Belki de hiçbir şey eskisi gibi olmaz

Bazı hikâyeler kurgulanır. Bazıları ise yaşanır. Bu roman ikisinin arasında bir yerde duruyor. YAR`IM “Ah sen, bir Ozan olursun bazen... sustukça sızlayan.” Bazı insanlar hayatımıza gelmez. Yerleşir. Kök salar. Ve gittiklerinde geride yalnızca bir boşluk değil, bizden bir parça bırakırlar. Ahsen ve Ozan birbirlerini henüz çocukken buldular. Büyürken birbirlerinin en yakını, ilk aşkı, en büyük yarası oldular. Ama bazen sevmek yetmez. Bazen doğru insanla yanlış zamanda karşılaşırsın. Bazen kalmak isterken gitmek, tutmak isterken bırakmak zorunda kalırsın. Sonra hayat devam eder. Yıllar geçer. Şehirler değişir. İnsanlar büyür. Başka aşklar, başka hayatlar, başka yollar girer araya. Ve bir gün, yıllar önce yarım bıraktığın insan karşına yeniden çıkar. Ama artık ne sen eskisi gibisindir ne de o. YAR`IM, yalnızca yıllara meydan okuyan bir aşkın değil; aileden taşınan yaraların, büyümenin, çalışmanın, kaybetmenin, yeniden başlamanın ve insanın kendi hayatını kurarken kim olduğunu keşfetmesinin hikâyesi. Çünkü bazı aşklar unutulmaz. Bazılarıysa unutulmadığı için değil, bir gün yeniden seçilebildiği için yaşar. Belki bu hikâyede kendinizden bir parça bulacaksınız. Belki yıllardır unuttuğunuzu sandığınız birini... Belki de kitabı kapattığınızda aklınızda yalnızca tek bir soru kalacak: Bir hikâye gerçekten ne zaman biter?

Bir tarafta dürüstlük hastası adam diğer tarafta zor durumda olan bir kadın ve kaderin onlara sunduğu karşılaşma.

05** *** 03 02 Yeter ya 05** *** 03 02 Dayanamıyorum artık 05** *** 03 02 Seni çok seviyoeum 05** *** 03 02 Seviyorum ne kelime 05** *** 03 02 Deli gibi aşığım 05** *** 03 02 3 yıldır 05** *** 03 02 Seni ilk gördüğümden beri 05** *** 03 02 Sne o okula adımını attığından beri 05** *** 03 02 Ama sana kim olduğumu söyleyemeyeceğim 05** *** 03 02 Eğer reddedilecelsen kim olduğumu bilmeden reddedileyim ~~~~~~ 05** *** 03 02 Tamam haklısın ama beni de anla eğer sevmezsen karşına çıkmam eğer azıcık bile seversen çıkarım karşına derim ki 05** *** 03 02 SENİ SEVİYORUM HAYATIMIN SÜSÜ OLUR MUSUN ~~~~~~ Peki Aysun, gizemli anonimin, Hayatının Süsü mü olacaktı yoksa kalbindeki yarası mı?

Zengin bir ailenin ilk ve tek kızı olan Aurora eski sevgilisi Paxton`ın kendisini rahatsız etmesi sebebiyle koridorda görse yolunu değiştirececeği tekinsizlerden biri olan Joshua Jhonson ile bir anlaşma yapar. Ancak Joshua`yı daha çok tanıdıkça ve ikili istemsizce yakınlaştıkça Aurora joshua`nın karanlık tarafı ile karşılaşmak zorunda kalır. ♠💗♠💗♠💗Keyifli okumalar💗♠💗♠💗♠

Onu görmek için limonlu kek yapıp götürmek aşkın kaçıncı seviyesiydi? Ama o beni görmüyordu... Olsundu, ben ona limonlu kek yapmaktan pasta şefi olmaya bile vardım!

Bazen insanın kaderi, adını bile bilmediği bir yabancıyla kesişir. Yasemin, hayatının en büyük sınavını tek başına vermek zorunda kalacağını düşünüyordu. Yavuz ise geride bıraktığını sandığı bir hikâyenin, bir gün yeniden karşısına çıkacağını... Bazı yaralar konuşularak değil, susularak büyür. Bazı mesafeler kilometrelerle değil, kırgınlıklarla ölçülür. Aynı soyadı altında başlayan bu yolculukta ne sevgi kolaydı ne de güven. Geçmiş peşlerini bırakmazken, aile bağları, gelenekler ve sırlar iki yabancıyı aynı çatı altında yaşamaya mecbur bıraktı. Peki, kaderin yan yana getirdiği iki yabancı, birbirinin yuvası olabilecek miydi? Çünkü bazen bir soyadı sadece bir isim değildir... Bazen bir ömrün en ağır yüküdür.

Bazı aşklar yanlış zamanda başlamazdı. Yanlış insanların kalbinde de doğmazdı. Sadece yanlış bir yerde filizlenirdi. Onların arasında aşılması imkânsız görünen uçurumlar yoktu. Bir kara tahta, birkaç sıra ve toplumun çoktan çizdiği keskin bir sınır vardı. Biri o sınırın önünde duruyordu. Diğeri hemen karşısında. Her şey olması gerektiği gibiydi. Ta ki sıradan bakışlar birkaç saniye fazla sürmeye, sessizlikler sözcüklerden daha çok şey anlatmaya başlayana kadar. Yaklaşmaları yanlıştı. Uzak durmalarıysa her geçen gün biraz daha imkânsız. Çünkü o sınıfta öğretilmeyen tek bir ders vardı: İnsan, kalbine nerede durması gerektiğini öğretemezdi. Birinin elinde tebeşir vardı. Diğerinin önünde henüz yazılmamış bir hayat. Ve aralarında yalnızca bir tebeşir mesafesi... Ama bazen en kısa mesafeler, aşılması en ağır bedelleri isterdi. Çünkü bu hikâyede mesele birbirlerini sevip sevmeyecekleri değildi. Mesele, birbirlerini sevdiklerinde kaç kişinin hayatını kıracaklarıydı.

Aşk, bazen sığınacak tek liman; bazen de tek damlasıyla insanı yakan bir kor ateştir. ​Onlarınki, birbirlerinin yörüngesinde kaybolmuş iki ruhun, kaçtıkça birbirine yakalandığı bir kıyametti. Ne gurur yenebildi bu yangını, ne de aradaki kırgınlıklar söndürebildi. Birbirlerine söylenmemiş her söz, kalplerine vurulmuş bir prangaya dönüştü. Kara Sevda, tutkunun ve imkansızlığın sınırlarında gezen; karanlığın içinden geçerken bile tek bir dokunuşla tutuşan iki insanın unutulmaz hikayesi. Sevmek, bazen sadece kaybetmeyi göze almaktır.