(Ruhun Barut İzi adlı birinci Kitabın Devamıdır) Dağların feryadı dinmiş, geriye sadece ölümcül bir sessizlik kalmıştı. Yüzbaşı Aras’ın diz çöktüğü o toprakta, artık ne bir emir hükmediyordu ne de bir kurşun. Çaresizlik, bir hançer gibi saplanmıştı göğsüne. Herkes onu geride bırakıp gitmişti, herkes yokluğunu kabullenmişti. Ama Aras için bu karanlık, teslim olunacak bir son değildi. Kaybolan ruhunu bulana kadar durmayacaktı. Barutun sustuğu, ruhun haykırdığı o tek yerde, tek bir hakikat yankılanıyordu: Herkes gittiğinde bile, aşk yalan söylemez. Tüm hakları saklıdır. Eserimin izinsiz çoğaltılması veya paylaşılması durumunda yasal yollara başvurulacaktır.

KARIŞAN 2 ÇOÇUK

Geçmişinin karanlığıyla büyüyen elfida,hayatın ona yaşattığı acılara rağmen dimdik ayakta kalmayı öğrenmiş bir askerdir. Çocukluğunda yaşadığı travmalar, onu kırmak yerine daha da güçlendirmiştir.türk silah kuvvetlerinde yüzbaşı rütbesine kadar yükselen elfida,bir operasyonda timinin büyük bir kısmını kaybedince hayatının en büyük sınavı ile karşılaşır Askerliği bırakmak zorunda kalan elfida,geçmişiyle ve kayıplarıyla yüzleşirken yeniden avcı timine dönme kararı alır. Tim komutanı yaman ile arasında giderek büyüyen çekim ise işleri daha da karmaşık hale getirir. Görev,sadakat, aşk ve geçmişin bölgeleri arasında sıkışan elfida hem kalbiyle hem de sorumluluklarıyla savaşmak zorundadır.

Bir görev... 4 şehid dönüyor 1 ölü. Çünkü şehidler ölmez. Yaşayanlarda nefesle yaşamaz. Bir vicdan yükü yeter ölü bir ruh için. Ama yaşamak zorunda. Hemde ölümden beter.

Hudutsuz bir sevdaya tutulmuştu iki aşık. Birinin kalbî vatan diyor diğerinin ki masumlar diyordu ama kalbe söz geçirebilen var mıydı bu diyarda? Peki aşklarına söz geçirebilecekler miydi yoksa tutuldukları sevdada hudutların da ötesine mi geçeceklerdi?

"Bana işimi öğretmeye çalışma Yüzbaşı. Kadın olduğum için beni küçümsemeye kalkarsan, zararlı çıkan sen olursun."Herkes onun bir efsane olduğunu sanıyordu; klavye başında orduları kör eden, sistemleri birer kağıt gibi yırtıp atan görünmez bir gölge... Ama kimse Oyunbaz’ın, Hakkari’nin buz kesen ayazında, keskin gri gözleriyle ölümü bile titreten Kıdemli Üsteğmen Asena Yılmaz olarak sahaya ineceğini tahmin etmemişti.Asena, yeni atandığı timi bir cehennemin ortasından söküp aldığında, sadece düşmanlarının değil; kehribar gözlü, şüpheci Yüzbaşı Ulaş Ateş’in de tüm dünyasını altüst etti. Ulaş için o, çözülmesi gereken tehlikeli bir bilmeceydi; Asena içinse Ulaş, sabrının sınırlarını zorlayan bir engel.Dağdaki kanlı pusulardan, aile sofrasındaki gerilimli sessizliğe; mutfaktaki intikam dolu bir kahveden, karanlık sokaklardaki bıçak sırtı kovalamacalara uzanan bir hikâye...Asena’nın o fırtınalı gri bakışları ardında sakladığı sırlar açığa çıktığında, Araf Timi için hiçbir şey eskisi gibi olmayacak.

Lidya ailesi ile yeni bir yere taşınarak yeni bir hayata başlarlar fakat yeni okulunda karşılaştığı Ayaz ile pek araları iyi değildir bu süreden sonra Aradan yıllar geçer ve tekrar karşılaşırlar fakat birbirlerine karşı tavırları daha değişik bir hal almaya baslar

Bazı insanlar demir parmaklıkların özgürlüğü engellediğini sanır. Yanılıyorlar. Özgürlüğü asıl engelleyen şey, insanların sana bakışlarıdır. Ben bunu on dokuz yaşımda öğrendim. Koğuşun nemli duvarına yaslanmış, tavandaki çatlağı izliyordum. Dışarıdan gelen ayak sesleri koridorda yankılanıyordu. Her ses, her kapı gürültüsü içimde aynı korkuyu uyandırıyordu. Çünkü burada kimse bana ismimle seslenmiyordu. Benim bir adım yoktu. Ben onlar için sadece “vatan haini”ydim. Oysa işlemediğim bir suç yüzünden buradaydım. Ne kadar anlatsam da kimse dinlemiyordu. Bazen geceleri gözlerimi kapatıp geçmişi düşünüyordum. Babamı. Annemi. Bir zamanlar normal olan hayatımı… Sonra tekrar gözlerimi açıyordum. Ve karşımdaki demir parmaklıklar bana aynı gerçeği hatırlatıyordu: Masum olmak, her zaman özgür olmak demek değildi.

İstanbul`a tutkuyla bağlı Savcı Ceren Yılmaz, mafya lideri Pamir Tan`ın suçlarını örtbas etmeyi reddedince kendini bir anda İstanbul`dan binlerce kilometre uzakta, Hakkari`de bulur. Özel eğitimli asker abileri Eren ve Eray`ın yanında geçireceği yeni hayat, Ceren`i tüm prensiplerini sorgulatacak olaylarla karşı karşıya bırakır. Ancak kader, yoluna Gölge Timi`nin en başarılı askerlerinden biri olan Çınar Üstün`ü çıkaracaktır.

Bazı savaşlar cephede kazanılır, bazıları vicdanda. En zoru ise ikisini aynı anda vermektir.”

AKLINI, GEÇMİŞİNİ KAYBEDEN BİR KADIN. SIRLARIN HAYAT BULDUĞU BİR HİKAYE. MEMBANIN LANETİ YÜZÜNDEN SOLAN HAYATLAR. • GEÇMİŞİ UNUTMAK İSTER İNSAN. PEKİ BİR İNSAN KENDİSİNİ BİLE UNUTURSA NE OLUR? GEÇMİŞİMİN PEŞİNE DÜŞEN BEN, BU YOLDA TANIMADIĞIM BİR ADAMA KALBİMİ VERDİM. AMA ZİHNİM BİLMİYORDU Kİ HİÇ BİR ŞEY BİTMEDİ.

27 yıl önce karıştırılmış bir kızın hayatının nasıl değiştiğini olaylar gerçekleşirken kızın kapısını aşk çalması. 🍁 Ben Asena,kimisine göre kasırga, kimisine göre zehir, 27 yaşında askerim. Beyaz tenli siyah saçlı 170 boylarındayım.Hayatımın değişeceğini bilmeden çalan telefonumu açtım ve aslında 27 yılın yalan olduğunu öğrendim.5 abi,1 ikiz 1 erkek kardeşim olduğunu öğrendim.Hayatımda bundan sonra iyimi gidicekti yoksa sarpa sarıp hayatım alt üst mü olacaktı?

KÜLLERİN ALTINDA Her yaranın bir izi vardır. Bazı izler tane işler. Bazıları ise ruha... Üsteğmen, geçmişinin yükünü sessizce omuzlarında taşıyan, duygularını görevine gömmüş başarılı bir askerdir. Hayatı boyunca tek bir şeye inanmıştır: Vatan uğruna gerekirse her şey feda edilir. Yeni görevi, düşman topraklarında esir tutulan Kartal Timini kurtarmaktır. Başarılı olması neredeyse imkansız olan bu operasyon, onu yanlızca savaşın ortasında değil, hiç hesap etmediği duyguların da içine sürükler. Fakat savaşın gizlediği sırlar, kurşunlardan daha ağırdır. Aylar sonra ortaya çıkan bir kayıt, yıllardır doğru sandığı her şeyi yerle bir eder. Geçmiş yeniden gün yüzüne çıkarken, dost ve düşman arasındaki çizgi silinmeye başlar. Çünkü bazı gerçekler ne kadar derine gömülürse gömülsün... Bir gün mutlaka küllerin altından çıkar. Ve o gün geldiğinde, hiçbir hayat eskisi gibi kalmaz.

"Merağınız geçti mi komutanım ? " " Geçmedi Tomris .Garip bir şekilde sen anlattıkça ve bu kadar hayatıma dahil olmaya devam ettikçe sana olan merakım artıyor " **************** "Çünkü onlara bağlanamam baba , tekrardan bir yıkım için kumar oynayamam " Gözlerimden gelen yaş benden bağamsız haraket ediyordu "Her gece onları görüyorum baba, gülüyorlar ama ben onların yüzündeki hüznü görüyorum. Bu rüyalar ilerledikçe kabusa dönüşüyor, her gece istisnasız her gece o patlama anını görüyorum " Yere çöküp sırtımı dolaplara yaslarken babamda ocağın altını kapatıp benim yanıma oturdu . "Hiçbir şey diyemedim , Alihan `ın annesi oğlumu buraya nasıl sığdırdınız dediğinde ben ona `oğlun patlamada şehit oldu parçalarını bulamadık ağırlık yapsın diye tabutuna kum torbaları koyduk `diyemedim baba ." Hıçkırık "Sercan komutanımın eşi törende kriz geçirirken iki yaşındaki kızına bakmaya utandım " nefesim daralıyordu . "Alinin babasına oğluna sahip çıkamadım demeye utandım. Çaylağımızdı o yeni gelmişti daha askerliğinin güzelliklerini yaşayamadan şehit oldu " Bir hıçkırık daha Babam başımı göğsüne çekerek saçımı okşadı "Aslının kimsesi yoktu biz birbirimizin kimsesi olmuştuk o gitti ben yine kimsesiz kaldım. Abin var ben varım deme baba bu farklı "

Uluslararası kanlı bir örgütü bitirmek için bir araya gelen ekip. ‘Kök’ümüz gökte, kalplerimiz bir. “Türk, yııldırımdır, kasırgadır, dünyayı aydınIatan güneştir.” Mustafa Kemal Atatürk

Merak uyandıran, bir asker ve bir savcının aksiyonlu yaşamı...

" neden intihar etmek istedin?" Diye sordu. " Aslında bir çok nedenim var ama hepsi sana saçma gelecektir" dedim " Sen söyle bakalım" dedi yola bakarken. " Annem beni doğurunca çöpe atmış 10 yaşıma kadar yetimhanede büyüdüm. Sonra annem beni oradan aldı Ben pişman oldu diye düşündüm ama annem benim sürekli dövdü" yutkundum. " Daha sonra evlendi ama beni kocasına yeğeni olarak tanıttı" " Arkadaş ortamım çok kötü babam olmadığı için sürekli dalga geçilen oldum. Sevgilim desek az önce bir fotoğraf aldım en yakın arkadaşımın aldatmış" dedim zorla " Senin kadar güzel birini nasıl aldatabilirler" diye mırıldandı.

​"Biri gecenin amansız ayazını taşıyan buz mavi, diğeri vatanın umudunu saklayan zümrüt yeşili... İki farklı dünya, tek bir namlu. Ve o namlunun ucunda filizlenen imkansız bir aşk." ​Genelkurmay`ın en zorlu sınır ötesi operasyonları için devreye soktuğu 12 kişilik efsanevi Gökbörü Timi`nin başında, gözlerinin sırrıyla düşmana korku salan Üsteğmen Alparslan "Sehar" Dağhan vardır. Onun kalbi de gözleri gibi buz tutmuş, aşka ve merhamete kapanmıştır. Ta ki o gizemli operasyonda yolları Alya Soykan ile kesişene kadar. ​Savaşın, barut kokusunun ve ihanetin tam ortasında, birbirine tamamen zıt iki ruh karşı karşıya gelir. Alparslan bir yandan timini cehennemden çıkarmaya çalışırken, diğer yandan kalbini bu inatçı kızın sıcaklığına karşı korumak zorundadır. ​Şafak sökene kadar sürecek bu amansız mücadelede, aşk mı galip gelecektir yoksa operasyonun acımasız gerçekleri mi?

Kıdemli üsteğmen Umay Şahin, bir buçuk yıldır peşinde olduğu terör örgütü liderinin izinin bulunmasının ardından harekete geçer. Albayın emri üzerine ilk aşama olarak Gediz albayın yanına giden üsteğmen, karşında bulduğu Ateş timiyle ve öğrendiği bilgilerle operasyona başlarlar. Savaş Bozkurt ve Umay Şahin, düşmanın kurduğu ölüm oteline el ele giriş yaptıklarında artık hiçbir şeyin eskisi gibi olmayacaklarını biliyorlardır. > Maskeler şanlı bir görev için takıldı, silahlar kavrandı ve kalplere düşen aşk ateşi her yana sıçradı. - 𝘌𝘤𝘳𝘪𝘯 𝘚𝘶 ♡

Siz: o şimdi asker canı neler ister Siz: uykuda mevlam beni ona gösterrr 0546*******: kimsin? Siz: sıkılan herhangi biri

Bir güz gecesi, sınırın sessizliğini kurşun sesleri bozdu. O gece iki çocuk yalnızca ailelerini değil, isimlerini, geçmişlerini ve çocukluklarını da kaybetti. Yıllar sonra kader, onları aynı timde yeniden karşı karşıya getirdi. Üsteğmen Ahu Zerda... Geçmişini hatırlamayan, duygularını üniformasının ardına saklayan genç bir asker. Yüzbaşı Alparslan Batur... Çocukluğundan beri unutamadığı tek kişiyi yıllar sonra karşısında bulan bir komutan. Biri hatırlamak için savaşırken, diğeri unutmamak için yaşar. Peki, kader onları yeniden bir araya getirdiğinde geçmişin yaraları kapanacak mı, yoksa bir güz gecesi başlayan acı her şeyi yeniden mi yıkacak? Bazı savaşlar sınırda başlar. Bazıları ise insanın kalbinde...

Kitap önceden yayınlanmıştı ancak bazı sorunlardan dolayı diğer hesabımı silmek zorunda kalmıştım daha doğrusu katılmıştı ama şimdi geri açılmış ve ben o kitaplarımı buradan devam ettirmek istiyorum. Çalmak gibi bir durum ortada yok lütfen bu şekilde herhangi bir yorum atmayın.kitap tammamen bana aittir.

"Bana uyumadan önce sayı sayma mı söylemişti ama saydıkça bir insana yaklaşabileceğimi söylememişti" Bir operasyon sonrası ağır yaralanan yüzbaşı Aras Ege Sancak ölümün kıyısından dönmüştür. Onun için sıkıcı ve boğucu geçen hastane günlerinden bir gün kapısını küçük bir kız aralar hasta olan bu küçük kız Aras Ege`nin içine dokunur. Elindeki künye`yi sahibine veren küçük kız Aras Ege`ye "uyuyamıyor musun o zaman uyumadan önce sayı say uykun gelir"demesiyle her şey başlar. Nereden bilebilirdiki sayı saymanın ilk başta hayalde olsa sonradan gerçek olan birisini Aavcı Eylül Aksoy`u vereceğini

Her kalbin kırıldığı bir durak, her yaranın sığındığı bir liman vardır. İstanbul`un kalabalık ara sokaklarında, zamanın durduğu, tozlu plakların ve yaşanmışlıkların koktuğu , insanların eski mektuplarını, yarım kalmış hikâyelerini, unutamadıkları anıları bıraktığı o küçük yer… Kırık Kalpler Durağı Ben oraya kaçmak için gidiyordum. O ise sessiz kalmak için. Ben başkalarının hikâyelerine dokunuyordum. O, kendi hikâyesini herkesten saklıyordu. Bir gün yine dükkânın arka tarafındaki rafların arasında onu gördüm. Her zamanki gibi sessizdi. Her zamanki gibi ulaşılmaz. Ve ben hayatımın en mantıksız cümlesini kurdum. “Benimle sevgili olur musun?” Yiğithan’ın başı yavaşça bana döndü. Yüzündeki ifade birkaç saniye tamamen boş kaldı. “…Ne?” “Sevgili olalım.” Kaşları çatıldı. “Kayra, saçmalama.” “Ciddiyim.” “Ben değilim.” Sesi sertti. Kızmıştı. Hem de gerçekten. “Ne dediğinin farkında mısın sen?” Farkındaydım. Peşimden ayrılmayan Furkan vardı. Kaçacak yerim kalmamıştı. Bunu yapmak zorundaydım. Çünkü Furkan beni onunla sevgili sanıyordu. Ve karşımda kardeşimin komutanı duruyordu. Soğuk. Mesafeli. Güven veren. “Yardım et bana,” dedim yavaşça. “Sadece bir süre.” Yiğithan uzun uzun yüzüme baktı. Sanki evet derse her şey değişecekmiş gibi. Belki de değişecekti. “Bu kötü bir fikir.” “Biliyorum.” “Sonu iyi bitmez.” “Muhtemelen.” Bir sessizlik oldu. Sonra gözlerini kapatıp derin bir nefes verdi. “…Tamam.” Kalbim bir an durdu. Başımı kaldırdım. “Sadece şu çocuk senden uzak dursun diye,” dedi sertçe. “Başka anlam çıkarma.” Çıkarmadım. Çıkarmamaya çalıştım. Belki de çıkarmalıydım. Ama kimse bana aynı hatıra dükkânına tekrar tekrar gelen iki insanın, bir gün birbirinin anısına dönüşebileceğini söylememişti. Ben Kayra. Ve bu… Kırık kalplerin arasında başlayan, sahte bir sevgililiğin gerçek olmaya cesaret ettiği hikâyeydi.

Yanlış çarpıntılar kalp acıtır... Doğrular ise aşkları...