Karadeniz`in hırçın dalgalarını ezbere bilen 30 yaşındaki Özel Kuvvetler Komutanlığı`nda görevli Üsteğmen Giray Bozkurt, sosyal medyada gezinirken karşısına bir haber çıkar. 28 yaşındaki Avukat Asena Tekin`in hakkında tutuklama kararı çıkarıldığını öğrenen Giray Bozkurt, boy boy fotoğrafları paylaşılarak adı manşetlere kazınan bu Avukat`ın aslında çoktandır hayatında olduğunu öğrenir. Nedenini öğrenmek için ise onun kullandığı taktiği kullanır. Asena için ezelden beridir var olan aşk, Giray için düşmandan aşka başlığını temsil edecektir; ancak kimsenin bundan haberi yoktur. Oylamanız dileğiyle, iyi okumalar. Zehra B.

Yağmur nizamiyenin ışıkları altında perde gibi yağıyordu. Kadın kapının önünde dururken montundan su damlıyordu. Nöbetten çıkan üsteğmen onu görünce kaşlarını çattı. “Burada beklemek yasak.” “Beklemiyorum.” “Kime geleceksiniz?” “İçeride birine.” “Randevunuz var mı?” “Hayır.” “O halde neden geldiniz?” Kadın bir an sustu, sonra düz bir sesle konuştu: "Görmek istediğim kişi yakınım"dedi Üsteğmen kadını birkaç saniye süzdü. Yağmur ikisinin arasına ağır bir sessizlik bırakmıştı. “Kimliğinizi görebilir miyim?” Kadın kimliği uzattı. Adam okuyunca bakışı değişti. Kapıyı açtı. “Buyurun.” Kadın içeri adım atarken arkasından sadece şu cümleyi duydu: “Yağmur dinene kadar çıkmayın.” Kadın gözlerini devirerek yürümeye devam etti. --------------------------------------------------------------------------- Bazı karşılaşmalar tesadüf gibi görünür, ama kader en çok yağmur altında çalışır. O gün nizamiyede açılan kapı yalnızca bir askeri alanın kapısı değildi; iki yabancının hayatına aynı anda düşen, sessiz ama geri dönüşsüz bir başlangıçtı. Birinin görevi sınırları korumaktı, diğerinin kalbi ise çoktan o sınırların içine düşmüştü. Ve ikisi de o an bilmiyordu ki, bazı hikâyeler bir selamla değil… bir sorguyla başlar. Çünkü gülün açtığı yerde diken de vardır. Ve kader, en çok birbirine dokunmaması gereken hayatları birbirine yaklaştırmayı sever. ----------------------------------------------------------------- Vatanın aydınlığında doğup,gül dikeninin karanlığında solan bir aşkın hikayesi.

Yanıyorum... Yok olmak için değil Yeniden doğmak için Anka kuşu misali Vatanım için ……… bir görev dönüşü kimsenin beklemediği fakat herkesin hayranlık duyduğu ateşim ben . yanıyorum yok olmak için değil anka kuşu gibi yeniden doğmak için Bu beden de olduğum sürece umut her daim var olucak Kaybedecek bir şeyim yoksa neden korkayım ki Ölünce üzülücek kimsen yoksa ölümden neden korkayım ki Nerden bilebilirdim ki benim bir ailem var Sadece Vatanım için yaşayan kişiydim ben Ben... Kıdemli üsteğmen asena`yım şehitlik bir ödüldür benim için o zaman ........ Şehadet şerbetini içme vakti

Şef bir kadın ve Asker bir adamın imkansız olmayan aşk hikayesi...

"Bembeyaz bir odaya kapattı beni... Suçum neydi bilmeden, cezamı içime gömdüm. Duvarlar sessizdi, babam gibi. Ben o gün çocukluğumu içeride bıraktım."

Arkadaşlar normalde bir kitabım vardı yeni yine askeriydi isimler falan aynı ol ak ama hikaye farklı olcak gibi düşünün neden diğer kitabımı bıraktım derseniz BOK gibi olduğuna karar verdim👍

Ögretmen &Asker Aşkı

Görev için bir köye sızıp, orada yakalansaydın?

Bir insan 21 yaşında ölmezdi açıkça tabir yaşarken ölmezdi . Ama Amara için herşey ters gitti çocukluktan kalan tranva ölü bir anne ondan farksız bir baba kardeşi için açtığı savaş kapanmış artık yeni bir savaş başlıyordu . YÜZBAŞI TOPRAK ŞAHİN . Bu yolda timi ve kendini feda etmiş bir asker Amranın aksine aileyle büyümüş o sevgiden yoksun bırakılmamıştı . Bu yolda ölenler geride kalıyordu yaşayanlar ise bir ölü olarak devam ediyordu....

Geçmiş yükü, sadakatin sınavı ve vazgeçmemenin bedeli. son mermi umudun tükendiği anda ayakta durabilenlerin hikayesi…

Eşinin ölümüyle hayatını oğluna adayan Jandarma Özel Harekat Yüzbaşı Oğuzhan Yener ile komşu olan sınıf öğretmeni olan Nur Su Yalın’ın hikayesidir…

Seni yıldızlar kadar çok seviyorum sevgilim…

Bazı insanlar doğarken yalnız kalır. Bazılarıysa yaşarken eksilir... Neva, annesinin yarım kalmış hayalini tamamlamaya çalışan bir cerrah. Barlas, babasının izinden yürüyen bir asker. İkisi de güçlü, ikisi de yalnız. Hayat, yollarını hiç beklemedikleri bir yerde kesiştirir. Aşkın ve ölümün, bekleyişin ve vazgeçişin arasında, bir çizgi kadar ince, bir vatan kadar büyük bir hikâye başlar. Bu, iki ruhun buluşma hikâyesi. Ama belki de en çok... yarım kalanların tamamlanma hikâyesi.

Onlar altı kişiydi. İsimlerinden çok kod adlarıyla tanındılar. Emir geldikçe gecenin içine girdiler, gölgede kaldılar. Yüzbaşı Aras Çelik, timini tek bir hat gibi yönetirken; Üsteğmen Defne Bozkurt, karanlığın içinde soğukkanlılığıyla iz bırakıyordu. Görevler sertti, düşman görünmezdi, hata payı yoktu. Her operasyon bir sınavdı. Her sessizlik, yaklaşan çatışmanın habercisi. Ve bazı gecelerde, görevle duygular arasındaki çizgi tehlikeli biçimde incelirdi. Ve tam her şey kontrol altına alınacak derken, beklenmedik bir aşk filizleniyor. Bu hikâye yalnızca silahların, emirlerin ve çatışmaların hikâyesi değil. Bu, aynı siperin altında omuz omuza duranların, vatan için susanların, ve geceyle gölge arasında kalanların hikâyesi. Kurşun geçebilir. Emir değişebilir. Ama aynı timde verilen yemin kolay bozulmaz. Çünkü bazı görevler bitse bile, hikâyesi devam eder. Bir yandan askerî disiplin, bir yandan kahkaha, bir yandan da kalp atışlarınızı hızlandıracak bir aşk hikâyesi. Gece ve Gölge Arasında sizi hem güldürecek hem de heyecanla sayfaları çevirtecek bir hikaye.

Derin yaralı bir çok çocuk tek bir timde buluşursa ne olur? hepsinin farklı bir hikayesi, farklı bir acısı vardı... peki onları buluşturan kader miydi? yoksa bambaşka bir şey miydi?

Erkek kılığına giren birini tanıyorum. Kızıl saçlı, çilli ve mavi gözlü. Peçeyle yüzünü saklıyor. Yüzbaşından kılıç eğitimi alıp, Onunla yolculuk yapıyor ve aynı çadırda kalıyor. Kadın olduğu anlaşılınca evlenmek Yüzbaşı ile evlenmek zorunda kalıyor. Bu kim mi? Mahinur Hatun`dan başkası değil.

KIZIL GÖLGE Adaletin rengi bazen siyahtır. Bazen de kan kırmızısı. Derin, kızıl saçlarının ardına saklanmış keskin bir zihinle, devletin kimsenin dokunmaya cesaret edemediği dosyalarının peşine düşen bir avukattır. Korkmaz, geri adım atmaz ve susturulmayı reddeder. Ancak açtığı her dosya, onu biraz daha karanlığın merkezine çeker. Üst katına taşınan Aras ise sessizliğiyle dikkat çeken bir adamdır. Uzun boylu, sert bakışlı ve fazlasıyla disiplinli… Göründüğünden çok daha tehlikeli bir kimliği vardır. Onun dünyasında isimler gerçektir ama asla tamamlanmaz. “Aras” yalnızca bir perdedir. Görevle adalet, sadakatle vicdan ve mantıkla kalp arasında sıkışan bu iki güçlü karakter için tek bir soru kalır: Gerçek ortaya çıktığında kim hayatta kalacak? Kızıl Gölge, gizli kimlikler, devletin saklanan yüzü ve kaçınılmaz bir yakınlaşma arasında, gerilimle örülü bir aşk hikâyesi anlatıyor. Bazı gerçekler ortaya çıktığında… Artık kimse masum değildir.

"Künh... öz demek. Bir insanın özüne indiğinde, onu dilediğin gibi yeniden yoğurursun. Ortaya çıkan artık bir asker değil silah olur." Bir avcı. Bir kurt. Bir ihanet. Ormanın karanlığında başlayan karşılaşma, gölgelerin ardına gizlenmiş büyük bir gerçeği yerinden oynatacak. Gerçek ortaya çıktıkça, birbirlerine en uzak olması gereken bu iki insanın yolları, farkında olmadan aynı karanlıkta birleşiyor. Bir avcı gerçeğe ne kadar yaklaşırsa, o kadar hedef olur. Bir kurt ne kadar köşeye sıkışırsa, o kadar tehlikeli hale gelir. Ve bazen... kader iki yabancıyı birbirlerinin hem en büyük tehlikesi hem de tek sığınağı yapar.

AŞK neydi üç harftan oluşan bir kelimemi,yoksa hissedilebilir tehlikeli bir duygumuydu umay ve alparslanda hiç hissetmemişti,ve bu duygunun hep üç harfli bir kelime olarak kalacağını zannediyorlardı şimdilik... KIDEMLİ ÜSTEĞMEN UMAY ASENA BOZ bir gözü gecenin alaca karanlığı gibiyken diğer gözü bir sis kadar pusluydu.yani bir gözü lacivert,bir gözü griydi.bundan dolayı insanlar ona uzaylı damgası takar korkar ürkerdi,bir zamanlar çok takıyodu fakat artık umrunda değil. insan birine girince çıkamıyordu o sisli ve karanlık denizden.umay`ın gözleride kaderi gibiydi geçmişi bir okadar karanlık ve sisiliydi.yetimhanede büyümüş iki ŞEHİT kızıydı.ve bunun zorluğunu ve acısını sadece yaşayan bilirdi... YÜZBAŞI ALPARSLAN SAVAŞ AKINCI o kor bir ateş gibi yanan kahve gözlerine bir bakıldımı SARIP SARMALARDI bakıldımı ürperdi insan korku salardı gözleri o konuşmasa gözleri konuşurdu mutlu bir ailesi vardı.ailesine kesinlikle benzemiyordu mesleğindenmi bilinmez sertti kabaydı,nazik ve hoşgörülü hiç değildi ailesi ise ponçikti tatlıydı nazik ve hoşgörülüydü... EVET,UMAYLA ALPARSLANIN AŞK HİKAYESİNİ VE TİMİNDE GEÇEN OLAYLARI YAZACAĞIM UMARIM BEĞENİRSİNİZ

İntikamın, ihanetin ve aşkın kesiştiği yollarda insanı bekleyen tehlikeler nelerdir? Asena, acıların kadınıydı. Ama hiçbir zaman yenilmezmiş gibi davranmadı. O gün, gözlerinin önünde ailesini kaybettiği an, hayatı ikiye bölündü: öncesi ve sonrası. O günden sonra her şeyini ortaya koydu. Yıllarca eğitim aldı. Yıllarca emek verdi. Yıllarca aynı yoldan dönmeyi aklından bile geçirmedi. Çünkü vazgeçerse, kaybettiklerinin gerçekten yok olacağını biliyordu. Vatanı korumak… İstihbaratçı olmak… Sessiz kalmayı öğrenmek… Ve sonra… Altay ve ekiple tanıştığı gün geldi. ÖZKUT’a adım attığı anda, her şeyin değişeceğini hissetti. Henüz nedenini bilmiyordu. Ama bazı kaderler, daha başlamadan insanın içine çökerdi.

İnsan bazen susarak büyür. Sevgi yerine korkuyla, şefkat yerine sabırla. Bazı çocuklar hayata erken alışır. Yük taşır, iz bırakır, ama ses çıkarmaz. Yıllar geçer, her şey içte birikir. Sonra bir gün, hiç beklenmeyen bir anda, biri çıkar. Karanlığı yarar, yalnız olmadığını hatırlatır. O andan sonra hayat aynı kalmaz. Bu satırlar, ayağa kalkmayı seçen birinin izidir. Geçmişi değiştiremese de, geleceğini kendi elleriyle kuran birinin.

bir esir ve esaret bundan doğan bir güç ; esaret bir veda bir söz bir can borcu hayat tekerrürden ibarettir istemeseniz bile irel içinde öyle tekerrür

"Merağınız geçti mi komutanım ? " " Geçmedi Tomris .Garip bir şekilde sen anlattıkça ve bu kadar hayatıma dahil olmaya devam ettikçe sana olan merakım artıyor " **************** Timini bir patlamada kaybeden kıdemli üsteğmen Tomris Yücel yeni atandığı time ve yeni görev yeri olan Şırnağa alışması gerektiğini biliyordu ama geçmişi unutabilecek miydi?

Sancar Karaner Ve Efsun Albayrak Üniversitede yıl sonu tatbikatında aynı ekibe düşerler, ama o zamanlar ikiside birbirlerinin içindekki kor alevden haber değil...

Bir yüzbaşı ve bir aşiret ağasının yolları Şırnak’ın topraklarında kesişti. Biri görevle, diğeri suskunluğuyla savaşıyordu. İki ayrı dünya, iki ayrı yemin… Ve aralarında, adı konmamış bir bağ vardı. Devletin sert gölgesiyle aşiretin susmayan sesi çatışırken, bir bakış her şeyi değiştirdi. “Meftun olduğum gözleri, küf yeşiliydi,” dedi adam. O an, ne emir kaldı ne kural. Bir dosya açıldı, geçmişle hesap kesildi, sadakat yeniden tanımlandı. Kimi zaman bir sorgu odasında, kimi zaman dağ yollarında yürüdüler. Ama asıl mücadele, kalplerinin sessizliğindeydi. Küf Yeşili, yasak bir yakınlığın, çözülmemiş sırların ve susarak anlatılan bir aşkın hikâyesi. Sınır çizgilerinin ötesinde, duyguların tam ortasında…