Abimin komutanı demek ha? - Öylesine birine yazdığım bu mesajın abimin komutanına gideceğini nereden bilebilirdim? Aheste: Of çok kötü bir gündü. Annemle temizlik yaptık sadece. Sıkıcııı! Zifir: Öyle mi? Ne temizliğiymiş bu. Aheste: Asker olan abim ve iki arkadaşı gelecek. (Arkadaş dediğime bakma komutanı) Aheste: Umarım hızlıca geçer şu `misafirlik` işleri Zifir: Sevinmemiş duruyorsun. Aheste: Yanii bilmiyorum ki? Askerler çok yapılı oluyormuş sence gelenlerde öyle olur mu?? Zifir: Hahaha bilemiyorum kendin görmelisin bence.

Gerçek ailesini arayan arya ala Mardin`e yeni ortağıyla sözlesme imzalamaya gider ama yolda kaza yapan birini görür ve...

" Ablam aslında haklıymış. " dudaklarımın arasından çıkan sözlere ben bile inanamamıştım. Hiç düşünmemiştim, birgün ablamı haklı bulacağımı. Keşke onu dinleseydim. Sözlerine kulak verseydim. En azından şuan parçalanan ruhum olmazdı. Ablam haklıymış derken ne demek istediğimi anlamadı. Kaşları usulca çattı ardından " Böyle yapma- " diyerek bana doğru bir adım attı. Dolu gözlerimi ona çevirdim. Onun yüzünden ağladığımı görünce söyleyeceği sözler dudaklarının arasından mühürlü kaldı. Konuşmaya devam etmedi, edemedi. Onun atttığı bir adıma karşılık geriye doğru bir adım attım. Bunu yapmamla yüreğinden bir parça kopmuş gibi baktı yüzüme. Önceden olsa bu yüz ifadesi beni kahrederdi ama artık onun duygularıyla ilgilenmiyorum. " Bitti, " diyebildim sadece ardından gözlerine bir daha bakmadan hızla arkamı dönüp koşar adımlarla ilerlemeye başladım.

Asker ve öğretmen... Emir ve Yürek serisi 1. Kitap

asker yüzbaşı ile asker üsteğmenin aşkı

Duru demirin hayata küsmüş tam vazgeçeçeken yüşbaşi ya aşık olması

"Bazı isimler vardır; sadece rüzgarda yankılanır, kayıtlara geçmez. Bazı kahramanlar vardır; nişanları göğüslerinde değil, ruhlarındaki yara izlerinde saklıdır. Bizim hikayemiz, güneşin doğuşunu bekleyenlerin değil, karanlığın kalbine kor bir ateş gibi düşenlerin hikayesidir. Vatan; üzerinde yürüdüğümüz topraktan ibaret değildir. O, bir yetimin huzurlu uykusu, bir annenin titreyen duası ve mermilerin vızıldadığı o puslu dağlarda alınan son nefestir. Bizim için `vatan` demek, ardımızda bıraktığımız her şeyi bir kenara itip, önümüzde duran sancağa sarılmaktır. Anka Timi sadece bir askeri birlik değildir; onlar aynı ateşte yanan, aynı küllerden doğan ve birbirinin kaderine mühürlenmiş bir kardeşlik bağıdır. Gökyüzünde Asena’nın kanat sesi, yerde Aras’ın gür sesi yankılandığında; ölüm bile karşısında duracak bir can bulamaz. Çünkü Anka için ölmek, bitiş değil; vatan toprağında yeniden filizlenmektir. Bu kitap; barut kokusunun içindeki o tertemiz dostluğu, namlunun ucundaki o soğuk yalnızlığı ve her şeye rağmen `Vatan sağ olsun!` diyenlerin sarsılmaz iradesini anlatır. Şimdi kemerlerinizi bağlayın ve kulaklarınızı telsizden gelecek o sese verin. Çünkü Anka yükseliyor ve pençesini düşmanın kalbine geçirmeye yeminli." > "Biz öldük demeden, vatan sağ olmaz!

Yıllardır gittiğiniz psikoloğunuzun aslında öz abiniz olduğunu öğrenseydiniz ne yapardınız?

“Biz kadınlar komutan... Biz kadınlar çok değişiğiz. Bizim ellerimizden midesi bulanan adamları yine kendi ellerimizle tedavi ediyoruz.” Seri 3 kitap olarak planlanmıştır. Seri Adı: Güven Hattı dır. İlk kitap: Sınır Ötesi.

Mardin`den, doğup büyüdüğüm memleketten, sokaklarında ip atladığım topraklardan kopmak zorunda kalmıştım. Ailemi bırakıp da geldiğim Karadeniz`de, hiç bilmediğim bir memlekette öğretmenlik yapmaya gelmiş, tam da yapayalnız kaldım dediğim anda, birisinin ailesi olmak için adım atmıştım buralara. O yetim, Ben yurtsuz... Ben onun herşeyi, o benim yurdum olacaktı. İkinci bir aileye sahip olacağımı bilemezdim. Bir yaren kazanacağımı da... Birinin yareni olacağımı da...

Su Altı Taarruz askerlerini anlatan bir kitaptır, kişiler ve kurumlar tamamen hayal ürünüdür. Derinliklerin büyüsü, denizin en karanlık yüzünde saklıdır. Yüzeyin sakinliği, aldatıcıdır; sanki su, sonsuz bir sessizlik içinde duruyormuş gibi görünür. Oysa derinlere indikçe, soğukluk ve karanlık yavaş yavaş dokunuşlarını hissettirir. Her dalga, hafifçe titreyen bir fısıltı gibi; bilinmezliğin çağrısıdır. Bir grup seçkin Su Altı Taarruz ekibi, suyun altında var olan bu karanlıkla yüzleşmek üzere görevlendirildiğinde, henüz neyle karşı karşıya olduklarının farkında değillerdi. İlk adımlarını attıkları bu bilinmezlikte hem düşmanlarla hem de kendi içlerindeki korkularla hesaplaşacaklar. Fırtına yaklaşıyor ve Kraken Kapanı oluşuyor. “Derinliklerin sessizliğinde, en karanlık korkularımızla yüzleşmek zorundayız; çünkü burada, suyun altında sadece düşman değil, kendi içimizdeki canavar da uyandırılıyor.” "Tüm Hakları Saklıdır." YAZIM TARİHİ: 18.05.2025

Hayatsız bir ruh gibi yaşayan iki asker. Şahsen bu ikisi dışarıdan böyle göründüklerinden haberi olmayan iki yabancıydı.

Bir kızın ilk aşkı babasıdır derler. Onun ise ilk aşkı abisiydi. Her şeyiydi onun. Tek kelimeyle, "Her şeyi" ...

Küçükken çok iyi arkadaş olan Nehir ve Kaan, ailelerinin kavgası yüzünden farklı şehirlere gideceklerini bilmez. Büyüyünce Nehir ve Kaan`ın ilk karşılaşmaları şöyle olur: doktor olan Nehir, asker olan Kaan`ın ameliyatını yapar. İkiside birbirine aşina gelir ama hatırlayamazlar. İki çocuğun hayallerini çalmıştı aileleri ama kader izin vermemişti.

Kendi halinde yaşıyan gölge ajanı olan Atlas ve hayatına bi anda giren şehit kızı Ayça

Yüzbaşı Özge ve yüzbaşı cihanın düşmandan aşka hikayesi (küfür içerir)

Ayağımı bir kez daha burkunca kendimi usulca taşların üzerine bıraktım. Allah aşkına beni taşımanız için asker dışında ne olmam lazım ilk yardım çantası mı Kaan Demir: Hayır karım olman kâfi

“Unutmak bir seçimdi… hatırlamak ise bedeli olan bir savaş.”

Generalin doktor kızı ve Kıdemli Üsteğmenin hikayesi

Yarım kalmış bir aşkın, kırgınlıkların ve umutların hikayesi… Sırlarla örtülü bir mesafede, uzaktan sevmek en büyük sınavdır.

İstanbul’un kalabalık, güvenli ve steril hastane koridorlarından, Hakkari’nin sınır çizgisinde, barut kokan çetin dağlarına uzanan bir yolculuk… ​Aksa Soykan; hayatı boyunca yüksek sesle konuşmamış, insanı incitmekten korkan, merhameti kalbinden taşan naif bir genel cerrah. Onun savaşı, ne pahasına olursa olsun yaşatmakla ve yaraları sarmakla ilgiliydi. Ancak sivil bir doktor olarak atandığı o askeriyenin kapısından içeri adım attığında, sadece askerlerin yaralarını değil, kendi kaderini de o dağların sert rüzgarına teslim edeceğinden habersizdi. ​Ve O... Gözleri dipsiz bir kuyu kadar siyah, çehresi o çorak topraklar kadar sert ve mesafeli bir asker. Varlığıyla gölgeleri bile titreten, kalbini ve geçmişini sarp dağların ardına gömmüş bir komutan. ​İki farklı dünya, Albay’ın odasında, tek bir bakışla kesişti. Biri şifa dağıtan yumuşak bir el, diğeri tetiği tutan sarsılmaz bir iradeydi. ​Savaşın tam ortasında, silah seslerinin gölgesinde büyüyen sessiz bir bağ… Aksa, bu vahşi coğrafyada hem hayata tutunmayı öğrenecek hem de o siyah gözlerin ardındaki en derin, en dokunulmamış yarayı iyileştirmeye çalışacaktı.

Nerden bilirsin ki yıllar önce seni patlamadan kurtaran kadın senin gerçek aşkın olaylar tesadüf mü 👾

Hakkâri`nin sert dağlarında görev yapan bir Komando Timi... Görevle şekillenmiş hayatlar, söylenmeyen korkular ve dağların ortasında sessizce filizlenen beklenmedik bir bağ. Yüzbaşı Tolga, sınır hattında görev yaparken disiplinin dışına çıkmamayı öğrenmiş bir subaydır. Onun dünyasında duygular, ertelenmesi gereken ayrıntılardır. Ta ki yolu, çocuk seslerinin azaldığı bir köyde görev yapan öğretmen Zehra ile kesişene kadar.Bir yanda operasyonlar, sorumluluk ve askerî gerçekler vardır. Diğer yanda tebeşir tozu, umut ve hayata tutunma çabası. Bu hikâye; Hakkâri`nin sertliğinde sınanan bir timin, yarım kalmış hayatların ve görevle kalp arasında kurulmaya çalışılan kırılgan bir dengenin hikâyesi. Bir tim. Bir yüzbaşı. Bir öğretmen.

Romantik/ Aksiyon/ Askeri Karanlığın içinden bir ses yükseliyor…
“Gerçek bazen en tehlikeli yalandır.” Bir adım atılıyor.
 Bir silah doğruluyor.
 Bir isim fısıldanıyor. Ve bütün sırlar, tek bir kurşunla dağılmaya hazır. Aybüke’nin adımları, artık geri dönülmez bir yolun taşlarına vuruyor.
Dost bildikleri, düşmana dönüşüyor.
Gölgelerden çıkan her yüz, yeni bir ihanetin habercisi. Dost ile düşman arasındaki çizgi bulanıklaşırken, en yakınında duranların bile yüzleri maskelerle gizlenir. Bir karar, bir adım, bir söz… 
Her şeyin kaderi değişir. Bu defa sadece hayatlar değil; gerçekler de ölümle sınanacak.
Ve gerçeğe en çok yaklaşan, en çok kaybedecek. İhanetin gölgesinde, aşkın sınavında, ölümle yüzleşirken…
 Bir tek soru kalır:
 Kime güveneceksin? “Benim yolumdan gel, seni en büyük kralları bile yöneten bir soytarı yapayım. Tüm dünyayı da senin şaklabanın.” Zaman daralıyor…
Her şey yanıyor… Bir çığlık. Bir dua. Bir kahkaha…
 Ve gerçek, herkesin kanını akıtacak kadar keskin. “Burası başlangıç değil.
Burası sonun doğduğu yer.” Sonra yalnızca o cümle kalıyor: “Öldürsene beni, Elmas. Hadi, öldür.” Bu defa sadece bir timin değil, bir milletin kaderi yazılacak. Ve kaderin adı: Vazgeçtiklerimiz.

Zeynep Kartal İzmir`de babasının baskısından kaçıp öğretmenlik yapmak için atandığı bu şehirde hayatı gayet sakindi. Ta ki o komutanla Yavuz Akalp`le tanışıp hayatı altüst olana kadar... Kendini bir anda silahların, çatışmaların ortasında bulur. Onu korumayı kendine görev edinen kişi ise sert mizacı, keskin dili ve sarsılmaz disipliniyle tanınan bir SAT komandosu: Üsteğmen Yavuz Akalp. Başta sadece bir görev gibi görünen bu yakınlık, zamanla ikisi için de daha karmaşık bir hâl alır. Tehlike her adımda peşlerindeyken, güven ve mesafe arasında kurdukları o ince denge giderek kırılmaya başlar. Bir yanda ülkeyi hedef alan büyük bir plan, diğer yanda inkâr edilen duygular... Kuralların, sınırların ve gururun ortasında sorulması gereken tek bir soru kalır: Bazen kalbi korumak mı daha zordur, yoksa birini gerçekten sevmek mi?