Ülkesine ihanet eden bir adamla nişanlanmak zorunda kalan bir kadın ve her şeye rağmen onu seven bir adam. 2039 yılında işgal altındaki İstanbul’da yaşanan bir aşk hikayesi. Yasaklarla büyümüş Ofelya Zaharyas, onu gerçek kimliğine kavuşturacak Çağlar Kuzgun’la tanışır ve hikaye başlar. Fakat Çağlar hem Konstantinopolis adına çalışan bir asker hem de bir haindir. Ofelya ise babasına rağmen işgal altındaki İstanbul’un kurtuluşunu desteklemektedir.

"Seninle asla evlenmeyeceğim Yüzbaşı." "Bende seni seviyorum Üsteğmenim." Bazı evlilikler bir imzayla başlar. Bazılarıysa bir kaderle. Asena Umay, disiplinli bir üsteğmen. Hayatını kurallarla, mesafelerle ve kontrolle yaşamaya alışmış biri. Ama ailesinin yükü omuzlarına çöktüğünde, önüne konulan tek çıkış yolu… hiç tanımadığı bir adamla evlenmek olur. Togay Uluca. Yüzbaşı. Soğuk, mesafeli ve duvarları olan bir adam. Aralarındaki bağ ne aşktır ne de güven. Sadece bir anlaşma. Sadece zorunlu bir birliktelik. Birbirlerini tanımadan başlayan bu evlilik, kelimelerden uzak, mesafeli ve sessiz bir şekilde ilerler. Ta ki kader, onları aynı görevin içine sürükleyene kadar. Karanlık bir gecede, denizin ortasında başlayan o operasyon; yalnızca düşmanları değil, saklanan gerçekleri de ortaya çıkarır. Çünkü bazen en büyük tehlike, karşındaki insan değil… ona hissetmeye başladıklarındır. Asena, ilk defa kontrolünü kaybetmenin ne demek olduğunu öğrenirken; Togay, yıllardır kilitlediği kapıları aralamak zorunda kalır. Ama bazı hikâyeler düz bir çizgide ilerlemez. Bazı bağlar, kurulurken kırılır. Ve bazı gerçekler… ortaya çıktığında her şeyi geri dönülmez şekilde değiştirir.

Bir çift mavi göz, yeşil hareleri sarıp sarmaladı. Bir yanda dalgalı bir deniz, Bir yanda ıssız bir orman... Anlamadılar birbirlerine olan yakınlıklarını. Ama bir gün fark ettiler kalplerindeki sevdayı. Bazen bazı şeyler tesadüf olmazdı. Enes ve Gizem`in karşılaşması gibi...

Bir insan vücudunda 2 tane kalp olur mu? Tıpta olmaz ama benim kalbimde bir üsteğmenin kalbi var ve işin kötüsü ben ne yapacağımı bilmiyorum. Ya o kalbi söküp eline vereceğim ya da içimde taşımaya devam edeceğim... *** Bu kitabın kurgusu tamamen şahsıma ait olup, içinde geçen olaylar, kurumlar ve kuruluşların gerçek hayatla hiçbir bağlantısı yoktur. Başlanma tarihi: 31/08/25

ASKER? KURGU.

Abisinin yemin törenine gelen begüm her?eyden habersiz gerçek a?k?n? bulacakt? asl?nda..

Birinin görevi çocuklata umut olmakt?...

Di?erinin görevi ise o umutu korumakt?.

Bahar, Erzurum'da görev yapan genç bir s?n?f ö?retmenidir. Her sabah ö?rencilerine yaln?zca ders de?il, sevgi,cesaret ve umutta ö?retir. Hayat? sakin ve düzenliyken, bir okul gezisinde yolu pençe timi ile kesi?ir.

Pençe Timi'nin komutan? üste?men Alperen Akkaya, Vatan u?runa can?n? ortaya koymaktan çekinmeyen, disiplinli ve sessiz bir askerdir. Yan?na ise karde?i Selim ve silah arkada?lar? Asena, Tomris, Karan, Volkan ve Poyraz vard?r. Her biri farkl? bir karaktere sahip olsada onlar? bir arada tutan tek bir ba? vard?r: Vatan Sevgisi.

Bir gezi s?ras?nda ba?layan k?sa kar??la?ma...

Hiç konu?ulmayan duygular...

Görevler, ayr?l?klar, fedakarl?klar ve hiç bitmeyen bekleyi?ler...

Bazen bir ö?retmenin duas?, bazen bir annenin gözya??, bazen de bir askerin sessizce verdi?i söz...

Peki, Vatan sevgisi ile a?k ayn? kalpte ya?aya bilir mi?

Ve kader, birbirinden tamamen farkl? iki hayat? ayn? yolda bulu?turdu?unda, hangi s?nav onlar? bekliyordur?

Çünkü baz? hikâyeler mutlu bir tesadüf de?il , fedakârl?kla yaz?l?r...

Mira "Sude niye 10 fincan var, biz 9 kişiyiz" Sude "Komutan bugün evde" Mira "Ben o adamın karargahtan çıkıp lojmana geldiğine şahit olmadım. Bide üstüne gelip bizle kahve içecek. Hiç inandırıcı değil" Savaş "Ben buradayken yapmasaydın bari dedikodumu üsteğmenim" Mira "Dedikodu değil komutanım bilgi aktarımı ve doğrular" ******************************************* Babaannesi ve dedesinin ardından abisininde vatan uğruna şehit olmasıyla asker olmaya karar veren Mira, abileriyle aynı karargahta çalışıyordur. Öyleki aynı bölükte hatta aynı timdedir. Sevdiklerini kaybetmenin acısını yaşayan Mira, başkalarının bu acıları yaşamaması için görevini en güzel şekilde yapmaya hep hazırdır. Çocukluk, ortaokul ve lise arkadaşlarıyla birlikte aile oldukları bu timin ve Mira`nın yaşadıklarını öğrenmeye hazır mısınız? ***************************************** Hayat hep acı ve gözyaşı mı demekti? Yoksa yaşadıklarımız mutluluğumuzu mu gölgelerdi?

Hayatını insanları iyileştirmeye adamış bir doktor... Ve hayatını savaşmaya adamış bir asker. İki karakterimiz kimsesizler yurdunda arkadaş olup bir gün yollarını ayırmışlardır. Lakin kader onları bir acilde karşılaştırır. Bu hikayede Aras Demir ve Defne Yalının zorluklarla mücadelesini okuyacağız....🤗

Selamün aleyküm millet! Ya da buralarda nas?l deniyorsa... Merhaba!

?Ben Ramazan. Öyle süslü laflardan, fiyakal? kelimelerden pek anlamam. Bozk?r?n ba?r?ndan kopup gelmi?, akl? bir kar?? havada iki arkada??yla ömrünü tüketmeye çal??an, sevdiklerine laf söyletmeyen, damar? att? m? da gözü dünyay? görmeyen Yozgatl? biriyim i?te.

?Benim dünyam nettir karde?. Askerim ben...

Vatan dedi?in, insan?n kalbini adad???, u?runa tereddütsüz can verece?i o tek büyük sevdad?r san?rd?m. Gö?sümdeki o sars?lmaz asker damar?yla, nöbette gözümü k?rpmad???m gecelerle büyüdüm. Vatan sevdas? gibi kutsal bir hissin yan?na ba?ka hiçbir a?k yakla?amaz, kalbimi ba?ka hiçbir ?ey böyle yakamaz san?yordum. Hayat?m? düz bir çizgide ya?ay?p gidiyordum asl?nda.

Ta ki o güne kadar...

?S?cak bir yaz günü, denizin ortas?nda bir çift göz gördüm. ?lk defa kalbimin bu kadar h?zl? çarpt???n? hissetmi?tim. Yabanc? bir memleketin, hiç bilmedi?im bir dilin k?z?yd? o. Ama kalbin dili birmi?, onunla ya?ad???m an anlad?m.

?Tabii benim hikayem öyle sessiz sedas?z, romantik bir masal gibi ba?lamad?... E?er dinlemek istersen seve seve anlat?r?m. ?Anlayaca??n?z; ba?? beladan, gönlü sevdadan kurtulmayan bir adam?n, s?n?rlar? a?an imkans?z ve tutkulu a?k hikayesindesiniz.

??imdi burada, bu hikayeyi size anlatmaya geldim. Eee, benim ad?m Ramazan... Sen de arkada??m olmak ister misin?

Mardin ağası yüzbaşı dicle`nin berdel hikayesi

ARAZ KIZILKURT&M?NELA ÇEV?K

Askeriyenin koridorlar? sessiz,sakin ve ?ss?zd?.Minela koridorun en ba??nda ciddi bir ifade ile elindeki dosyalar? inceliyordu.Üzerinde her zamanki gibi askeri üniformas? vard?.At kuyru?u yapt??? saçlar?ndan asi bir tutam ç?km?? yüzüne do?ru dü?mü?tü.Koyu kahve gözleri büyük bir dikkatle yaz?larda geziniyordu.

Koridorun ba??nda ritmik bir ayak sesi yank?land???nda kafas?n? kald?r?p bakma ihtiyac? hissetti.Kar??dan gelen ki?i koca heybetiyle ilerleyen Arazd?.Onun da üzerinde asla ç?karmad??? üniformas?,aya??nda postallar? vard?.Yüzünde komutan olman?n verdi?i disiplinle ilerliyordu.Kahverengi saçlar? biraz da??lm??t? ve bu ona asi bir hava katm??t?.Gözlerinde ki kararl?l?k ve liderlik adeta yan?yordu.

Bir orman? and?ran ye?il gözleri Minelan?n kahveleriyle çarp???nca as?l hikaye ba?lad?.

Bu bir a?k de?il,sevda hikayesiydi.

Sevip de hemen kavu?anlara a?k,sevip de engeller a?arak kavu?anlara sevda denirdi.

Onlar?n ki de sevdayd?.

Vatan sevdas?n?n yan?nda filizlenen gönül sevdas?.

**ÜNİFORMANIN ARDINDA** Duru Aksoy, yirmi dört yaşında, hayatını insan kurtarmaya adamış genç bir acil tıp doktorudur. Devlet hastanesinin yoğun acil servisinde gecesini gündüzüne katarken tek bir kuralı vardır: **Önce hastam.** Bora Akın ise yirmi yedi yaşında, görevine ve askerlerine sonuna kadar bağlı bir üsteğmendir. Sert, disiplinli ve duygularını belli etmeyen Bora için görev her şeyden önce gelir. Ta ki bir gece, yaralı bir asker devlet hastanesinin acil servisine getirilene kadar... Duru hastasını kurtarmaya çalışırken Bora, askerinin başından ayrılmak istemez. İkisinin ilk karşılaşması bir tartışmayla başlar. Biri emir vermeye alışmıştır. Diğeri emir almamaya. İkisi de birbirine karşı geri adım atmaz. Fakat hayat onları tekrar tekrar aynı yerde karşılaştırdıkça, aralarındaki öfkenin yerini merak, merakın yerini güven ve güvenin yerini hiç beklemedikleri bir duygu alacaktır. Ancak Bora`nın dünyasında her görevin bir bedeli vardır. Ve Duru, sevdiği adamın üniformasının ardında sakladığı sırlarla yüzleşmek zorunda kalacaktır. **Bazen en büyük savaş, düşmana karşı değil, kalbine karşı verilir.**

?ocukluk a?k? olan asker ve savc? y?llar sonra bir yang?n yüzünden kar??la??rlar ve bir görev sayesinde yollar? tekrar kesi?ir, birini kurtarmak için anla?mal? evlilik yapmak zorunda kal?rlar

"Kimsesiz olduğum için mi bu kadar kolay arkanı dönüp gidiyorsun?" İlk defa dile getirdiğim gerçekle boğazımdaki yumru yutkunmamı, göğsümdeki acı nefes almamı engelliyordu. Bana doğru döndü, donuk ifadesinin altında pişmanlık ya da üzüntü aramaya çalıştım ama hiçbir duygu barındırmıyordu. Ondan gelecek şeye hazırlamaya çalıştım kendimi ve o, asla duymak istemediğim o kelimeyi söyledi. "Evet." Eski adı,,,, Yüzbaşı`m

Babam? küçük ya?ta kaybettim.

Herkes onun ard?ndan “kahraman” dedi.

Ben ise sadece babam? istedim.

Y?llar sonra kendime verdi?im bir söz u?runa, onun hayat?n? kaybetti?i topraklara ö?retmen olarak gittim.

?anl?urfa'n?n küçük bir köyünde yeni bir hayat kurmaya çal???rken kar??ma ç?kan Üste?men Kaan Y?ld?r?m'?n hayat?m? bu kadar de?i?tirece?ini bilmiyordum.

Ben çocuklar?n korkular?n? iyile?tirmek için gitmi?tim.

O ise onlar? korumak için oradayd?.

?kimiz de bunun sadece bir kar??la?ma oldu?unu dü?ündük.

Oysa baz? hikâyeler, “Merhaba.” ile de?il, geçmi?te kalan bir yaran?n yeniden aç?lmas?yla ba?lar.

Yıllar önce yanlış adamı seçmenin bedelini, bugün baba evine elinde küçük bir çocukla dönmek zorunda kalarak ödüyordu Bahar. Zamanında komşularının oğlu Serdar`la değil de, doğrusunun o olduğuna inandığı adamla evlenerek en büyük hatayı yapmıştı. Şimdi nedamet vaktiydi genç kadın için, şimdi maziye dönme vaktiydi... Giderken son gördüğü de, döndüğünde ilk bulduğu da yine Serdar olacaktı. Artık savaş pilotu, binbaşı F-16 Çelebi olan Serdar...

Geçmi?i a??r yaralarla dolu olan bir komutan?n ad? Saye Gölge’dir.

Engerek Timinin komutan? Saye Gölge…

Sadece gölgelerden ibaret olan Saye Gölge…

Y?llar?n öfkesini, k?rg?nl???n? ve kinini ta??yan Saye Gölge…

Ad? gibi herkesin hayat?nda bir gölge olan Saye Gölge’ydi o.

Karanl?k bir yola ad?m atm??t?; görevi amcas?n? bitirmekti.

Amcas?n? seve seve bitirecekti ama çok daha farkl? planlar? vard?.

Kimsenin bilmedi?i planlar? vard?.

O planlar? tam tam?yla i?leyecek miydi, yoksa hayata kaybetti?i gibi burada da m? kaybedecekti?

Gelin, hadi birlikte okuyal?m.

Uyar?:

Kitapta ?iddet ve intihara meyillilik vard?r. Ayr?ca acemice yaz?lm??t?r.

Bugün tam bir ay oldu buraya geleli. Dört duvarın arasındayım. Küf kokuyor burası, biraz da is. Derin bir koku çekiyorum içime, işte diyorum kendime; İşte benim yaşama sebebim bu. Zar zor sığdığım yatak bu gece bana dar olmakta kararlı, uyku denen o lanet şey girmiyor gözüme. Bedenim bir külçeden farksız, dört gündür uyumamışım. Yine girmiyor. Gözümü her kapattığımda cesetler beliriyor o karanlıkta. Ceset denmez ona, olsa olsa leştir o. Derdi amcam yanımda olsaydı. Haklı, leşti her biri. `İlk günler kusarsın sürekli, uyuyamazsın, rüyana girer kabus ederler.` Demişti amcam, şimdi söylediği her şeyi yaşıyorum. Apansız bir ürperti geliyor engel olamadığım, rüyalarımı kabus ediyorlar epey bir vakittir. Bunların hepsi birkaç aya mazi olacak, biliyorum. Ne artık rüyama girecekler, ne de leşlerini görünce kusacağım. Ben artık öldürmek için yaşayacağım. Ben kim miyim? Ben Dinçer, Dinçer Demirsoy. Başka da hiçbir şey değilim zaten. Hayatta bir şey olmak için işte şimdi tam da buradayım. Tek bir kelimeyle anlatamadığım bu şehirdeyim. Ölü kentteyim, ölü zırhlarının içindeyim, leşlerin her gün daha da arttığı bir mezarlıktayım.

Bazı sırlar,bir ömür taşınmayacak kadar ağırdır.Bazı yeminler,ölümden sonra bile bozulmaz. İki kardeş... Aynı acının farklı yüzleri. Biri hayat kurtarmaya ant içti. Diğeri,karanlığı avlamaya. Ama bu kez düşman, Onların geçmişinden çıktı. Gerçek ortaya çıktığında,hiç bir şey eskisi gibi olmayacak. ŞAFAK NİŞANCISI&ÖLÜM NÖBETÇİSİ

Bir olaydan kaynaklı yüzbaşı ile konuşmak için Karargaha gittim ancak beni içeriye askerler almayınca Sevgiliyiz yalanını ortaya attım. En fazla ne olabilirdi ki? Kitabımın hakları tamamen bana aittir. Kitabımın kopyalanması , çalınması durumunda yasal işlem başlatılır.

Hayat?n?n her döneminde ?iddete maruz kalan bir k?z çocu?u, y?llar sonra saç?n?n teline zarar gelse ortal??? y?kacak bir time sahip olaca??n? nerden bilebilirdi ki?

Onlar kim mi?

"ECEL T?M?"

-Selam, eceliniz geldi...

"Bazı insanlar ailelerini doğdukları gün kaybeder... Bazıları ise yıllar sonra bulur." Yüzbaşı Eylül Kara, Türk Silahlı Kuvvetleri`nin en başarılı komutanlarından biridir. Disiplini, cesareti ve soğukkanlılığı sayesinde katıldığı her görevi başarıyla tamamlar. Emrindeki tim; Baran, Hakan, Burak ve Selim onun için yalnızca asker değil, yıllar içinde ailesine dönüşmüş insanlardır. Fakat Eylül`ün içinde hiç kapanmayan bir yara vardır... Küçük yaşta yetimhaneye bırakılmış, anne ve babasını hiç tanımadan büyümüştür. Hayatı boyunca kimsesiz olduğuna inanmış, bu yüzden kalbini kimseye kolay kolay açmamıştır. Ta ki sıradan görünen bir operasyon, geçmişin üzeri örtülen sırlarını birer birer ortaya çıkarana kadar... Bir dosya... Bir fotoğraf... Ve yıllardır saklanan büyük bir gerçek... Eylül, aslında sandığından çok daha büyük bir ailenin parçası olduğunu öğrenecektir. Fakat gerçek ailesine ulaşabilmesi için önce onları hedef alan karanlık güçlerle savaşması gerekecektir. Kan bağı mı daha güçlüdür... Yoksa birlikte canını ortaya koyduğun insanlar mı

İki kişiliği arasında kalmış, küçüklüğüyls konuşan ve bütün Timlerden kovulan ve son şansı olan Deli Ayaz`ın Timinde kendini benliğine kavuşan Hare Kurt yıllar sonra gerçek aşkla tanışır ve vatanından sonra kendini gerçekten bir yere ait hisseder.

deli bir asker ve ilk görü?te a??k olan mafyan?n anla?mal? evlili?i mi!!?

Yıllar sonra o sert dağ karakoluna ilk defa ayak basıyorlar. Geride bıraktıkları bir kardeşin kabrini ziyaret etmek, o yarım kalmış hatıralarla yüzleşmek için uzun zamandır bekledikleri o an sonunda gelmiştir. Aktif görevdeki dört asker, dostlarının vasiyetini yerine getirmek ve toprağın altına gömdükleri o acıyı tazelemek için yola koyulur. Fakat bu dönüş, sandıkları gibi sessiz ve huzurlu bir anma ziyareti olmayacaktır. Kasabada atılan ilk adım, geçmişin kilitli kapılarını ardına kadar aralarken; dağların arasında yankılanan rüzgâr, asıl hesaplaşmanın henüz başlamadığını fısıldayacaktır. Çünkü bazı vedalar asla bitmez, sadece doğru zamanı bekler.