Bazen bir cinayet işlemek gözümüze tek mantıklı seçenek gibi gelebilir. Unutmayın, bazı geçitler sadece ölülerin adımlarını hatırlar. Orythel`in Laneti`ne vurulmamanız dileğiyle. DİKKAT: Kitappad`de "Orythel`in Laneti" adıyla yazılmış ilk kitaptır.

"Kızın başını yakıyorsun yani." "Öyle de demeyelim be reis. Benim de ne kadar nazik, centilmen bir bey olduğumu biliyorsun." Dedi. "Uzatma Cevdet. Benden ne istiyorsun?" Diye sordum. "Akşama nikah şahidim ol. Vallahi senden başka düzgün insan tanımıyorum." Dedi. "Hayatta olmaz. Ben oraya adım atmam." Dedim. "Olur olur, benim için ya!" ------- "Ömer nerede, dışarı mı çıktı?" Diye sordu Emir ekmeğini ısırırken. Ben de ısırık alırken "o ne alaka?" Diye sordum. "E evlenmişsin, abim öyle dedi." Dedi. "Abin ne düşündüğünü bilmiyorum ama okyanusun ortasında bir gemide nikah kıyamayacağıma göre hala bekarım. Yine de bırak o öyle bilsin. Haddini fazla aştı dün akşam." Dedim. ------- "Eğer düşersek paraşütümü açmaya yardım eder misin?" Diye sordum. "Paraşütünü bile ben giydireceğim. Şimdi gözlerini açar mısın?" Yavaşça gözlerimi açarken hafifçe bana eğilmiş yüzünde gezdirdim gözlerimi. Yüz ifadem komik olmalıydı ki gülümsemeden 1 saniye bile geçirmiyordu. Gözlerinin içine bakarken "söz mü?" Diye sordum. "Söz." Dedi. "Kendini Anadolu`nun bağrında bir paraşütle süzülürken hayal edebiliyor musun? Şahsen ben edemiyorum. Çünkü bende öyle bir şans var ki iç Anadolu`da olmayan martı bile gelir beni bulup çarpar. Ve ben yine düşerim." "Düşme esnasında paraşütünü benim giydireceğime inanıyorsun ama ölmeyeceğine mi inanmıyorsun?" Dedi şaşkınca. ------- "Sorun çözüldüğüne göre ben kalkayım." Dedi Ömer. "Bir şey yemedin." Dedim. "Olsun, çok uykusuzum. Şu an daha ağır basıyor." Dedi Ömer. "Araba süremezsin böyle. Bütün gece de uyumadın zaten. Biraz burada dinlen öyle gidersin." Dedim. "Bütün geceyi nereden biliyorsun lan sen!" Dedi abim bağırarak. "Bütün gece birlikte olduğumuzdan abi!" Dedim ben de sinirle. Gerçekten artık ben de sinirleniyordum. "Oww." Dedi Emir. "İşte şimdi yandık." ------- Kesişim adlı kitabımın devamıdır, bağımsız da okunabilir.

Bir gece. Bir hata. Ve geri dönüşü olmayan bir bağ... Petek, tek gecelik bir hatanın ardından hayatının tamamen değişeceğini bilmiyordu. Haftalar sonra öğrendiği hamilelik gerçeğiyle yalnız kalacağını düşünürken, kader onu o gecenin sahibiyle yeniden karşı karşıya getirdi. Merdan... Kurallarla yaşayan, gücün ve geleneğin içinde büyümüş bir adam. Ve onun dünyasında, evlilik dışı bir çocuk asla kabul edilmez. İki yabancı... Bir zorunluluk... Ve kaçamayacakları bir kader bağı.

Kuzgun uçtu, evini aradı. Kuzgun uçtu, tuzağa düştü. Kar yağdı, bir ev tüm ihtişamına rağmen yok oldu. Sesleri içine çekti, içindekileri kovdu. Deva gelene kadar. Deva Kuzgun, hayatın kıyısında tutunmaya çalışan genç bir kadındır. Umutsuzca bir sığınak ararken, karşısına çıkan şüpheli derecede ucuz lüks bir villa, ona hem umut hem de huzursuzluk getirir. Seçeneksiz kalan Deva, bu fırsatı kaçırmaz… İzan Karavezir’in parmakları masaya vurdu kendini. Tak. Deva’yı gördü. Tak. Evi karşısına çıkardı. Tak. Kuzgun tuzağa düştü. Tak. Onunla tanışma zamanı gelmişti. İzan Karavezir, bir planını daha başarıyla sonuçlandırmıştı. Sırada kendini tanıtmak ve Kuzgun’un sınırlarını keşfetmek vardı. ** ÇALINTI VE KOPYALAMA DURUMUNDA YASAL İŞLEM BAŞLATILACAKTIR. Kapak tasarımı atesemiliter`e aittir. Kendisine emekleri için teşekkür ediyorum.

Çiçek gibi kızlara tavsiye vermek için yazılmış bir tavsiye günlüğüdür. Umarım işinize yarar kızlar ✨💗🍵💅🏼🥥

Bozkurt serisinin 2. Kitabıdır askerin kadın doktorun erkek olduğu devranın tersine döndüğü bir kurgudur biri okumadıysanız önce ona bakmanızı öneririm

Aynı dosyanın peşindeydiler... ama birbirlerinin kanını dökmeye yeminli gibiydiler. Alp Aras Korkmaz, inandığı adaletin izinden şaşmayan sert bir adamdı. Selen Yılmaz ise zeka oyunlarını seven, sivri dilli ve kurallarına sadık bir kadındı. Her karşılaşma bir savaş, her söz bir meydan okumaydı. Ama zamanla dosyadan daha karmaşık bir şeye bulaştılar; kalplerine.

Deniz ve Alev sahilde birbirleri ile tanışıp aşık olan iki gençti. Uzak mesafe ilişkilerine yakından devam etmek için taşınmıştı Alev. Çok mutlulardı... Peki bu ikisinin sonsuza kadar beraber kalmalarını engelleyen şey neydi?

Kaderinde kim varsa her nerde olursan ol seni bulacaktır

~~~ Şu anlık açıklama ve kapak koymayacağım. Kurgunun akışına göre karar vereceğim.

Her şey asosyal birinin sosyal olma yolunda adım atmasıyla başladı. Birce Satürn`ün tek yerlisi isimli kullanıcı adıyla hikayeler paylaşmaya başlar. Ve bu hikayeler kendisi gibi asosyal olan birinin dikkatini çeker. Sorun bu kişinin mecazi anlamdaki cümlelerinin gerçek oluşundaydı.

İki eski sevgili, ayrıldıktan sonra ilk kez; üstelik terk eden tarafın yeniden birleşmek istemesi ile konuşmaya başlamışlardır. Biraz mizah, birazdan çok kötü espri. Hera ve Can`ın hikayesine hoş geldiniz... @Heramera: İflah olmazsın sen. @Heramera: Ulan evimin kapısına gelip beni terk ettiğin taksinin fişini bırakmak ruh hastalığının kaçıncı seviyesi? @Cantoker: Hera, Hera, Hera. @Cantoker: O fişi bıraktım çünkü @Cantoker: İt gibi pişman olduğumu anladığında alnıma çarpman kolay olsun istedim. @Cantoker: Kızın yerine kendimize trip atıyoruz aldığımız tepkiye bak.

Biri gün ışığının en saf haliydi, diğeri gecenin en koyu tonu... Zeynep, İstanbul’un huzurlu bir semtinde, her şeyi incelikle örülmüş bir hayatın içindeydi. Sırça köşkünde, ailesinin çizdiği o kusursuz yolda yürürken kalbi henüz dünyayla tanışmamıştı. Ta ki o dar ara sokakta, öfkesi kanına karışmış, bakışları uçurumlar kadar derin ve karanlık olan Kerem’le çarpışana dek. Kerem, hayatın sillesini erken yemiş, umudunu sokak lambalarının soluk ışığında kaybetmiş, asi ve kimsesiz bir ruh... Onun dünyasında sevgi zayıflık, merhamet ise sadece bir masaldı. Zeynep, elindeki bembeyaz dantelli peçeteyi Kerem’in kanayan yarasına uzattığında, sadece bir yarayı temizlemeye niyetlenmişti. Oysa o peçete, iki ayrı dünyanın birbirine bağlandığı ilk düğüm olacaktı. “Senin bu beyaz peçeten, benim kirimi temizlemeye yetmez hanım kızı,” diyen bir adamla; her karanlığın bir şafağı olduğuna inanan bir genç kızın hikayesi bu. Aile bağlarının sınandığı, inancın merhametle harmanlandığı ve aşkın en yaralı halinin bile nasıl iyileştirebileceğini anlatan bu romanda; sormaya cesaret edemeyeceğiniz o soruyu soracaksınız: Karanlık, ışığı içine mi çeker; yoksa ışık, karanlığı en kuytu yerinden mi aydınlatır?

Derin bir nefes alıp kapıyı çaldım. Bugün büyük umutlarla çaldığım kaçıncı kapıydı saymadım. Bu devirde iş bulmak gerçekten zordu. "Geliniz." Usulca kapıyı açtım. Karşımda ki deri koltukta oturan kadın bakışlarından zor biri olduğunu belli ediyordu. Yüzüme ufak bir gülümseme yerleştirdim. Masaya doğru ilerledim ve elimi uzattım. "Merhaba. Ben Arzu YANAR. İş görüşmesi için gelmiştim."

Leon ve Arden aslında çocukluk arkaşılar fakat bir sebepten dolayı ayrılıyorlar. Bu süreçte ikiside kariyerlerine odaklanıyor ve Arden eskrimci, Leon ise futbolcu oluyor. Olaylar Leon`un Arden`in okul takımına transfer olmasıyla başlıyor.

Doğduğundan beri Vatanını kendisine görev bellemiş; adını, ruhunu, hissini, benliğini ve kendisini Cumhuriyete adamış Özel Kuvvetler personeli Üsteğmen Parla Sönmez, çocukluğundan beri Vatan aşkı ile tutuşmuş; Korku adı ile anılan, düşmanın aldığı nefesteki nefret, içtiği sudaki hissizlik olmuştur. Fakat tek bir karar, o hissizliği yok edip yeniden duygularını çıkabilecek midir? KURGU, TAMAMEN HAYAL ÜRÜNÜDÜR. GERÇEKLİKLE HERHANGİ BİR ALAKASI YOKTUR, BİRÇOK HATA VE YANLIŞLIK BULUNABİLİR

*Bu kitap ne olursa yolundan dönmemiş, pusulası puslansa bile mücadelesine devam etmiş; anahtarının doğru kapıyı açacağına inananlara ithaf edilmiştir. Saatinizin durmaması dileğiyle. "O ne?" Kaşları çatıldı, işaret ettiğim zincire baktı. Yüzünde saniyeler içinde ufak bir gülümseme oluşurken elini cebine daldırdı. Kızına öğretmeye çalışan bir baba misali yüzüme dikkatlice baktı. Vereceğim her tepkiyi, yüzümün alacağı halleri kaçırmak istemiyor gibi bir hali vardı. "Pusula," Kendime engel olamayarak araya girdim. "Ormanda değiliz, biliyorsun değil mi?" Başını sallayıp güldü. Başı kahkahasının etkisiyle hafif arkaya düşerken ademelması gözler önüne serilmişti. "Senin olmayan hiçbir şeye güvenemezsin. Güvenemediğin her şey seni kaybeder." Yalnızlığında kaybolmamak için pusulayı yanında taşıyordu. "Senin olan bir şey güvenini boşa çıkarırsa?" Yüzündeki gülümseme silinirken ellerinin arasındaki pusulaya baktı. "Pusulan puslanır. Yine kaybolursun." - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - Yasef ve Poyraz`ın anne ve babası, onlar daha çok küçükken kaybolur. Yasef, onları bulmak için yola çıkarken Poyraz`ı da yanına almayı ihmal etmez. Cebinde babasının pusulası, kalbinde kimsesizliğin ağırlığını taşıyan bir adam koca bir oyunun içine düşerse ne olur? Üstelik, hiçbir kuralın olmadığı bir oyuna. Yasef ve Poyraz`ın pusulaları şaşmak üzere, hangi saat onların zamanını ifade edebilir? Hangi anahtar onlar için doğru kapıyı açabilir? - - - - - - - - - -- HERHANGİ BİR ÇALINTI- KOPYALAMA DURUMUNDA YASAL YOLLARA BAŞVURULACAKTIR.

Eminim ki daha önce asker- avukat ilişkisi okumuşsunuzdur... Peki, askerin kadın, avukatın erkek olduğu bir kitabı daha önce okudunuz mu? Tahmin edeyim, okumadınız. ↈ "Ben aşkı kendime yasaklamışken, sen neden kalbinin kapılarını bana sonuna kadar açtın?" ↈ "Ben sadece normal bir avukatım, sen ise benim yüreğim..." ★NOT: Kitap sadece benim değil, aynı zamanda @ayseselinduran ile ortak yazdığımız bir kitaptır.

Kötü bir şey olacak hissi hiç peşini bırakmıyordu. Hayat, kendi geçmişinin gölgesinde yaşamaya alışmıştı. Güven, onun için erişilmez bir lükstü. Ta ki hiç düşünmediği bir senaryo gerçekleşene dek: hayatının orta yerine pat diye düşen aşk. • {4Temmuz2017 ▪ 21.22}

Aşk mı? Yoksa esaret mi? Hayatın en çetin sınavı burada başlıyor. Senin hikayen sona mı yoksa yeni bir başlangıca mı yazıldı? Aşk mı? Yoksa esaret mi? Hayatın en çetin sınavı burada başlıyor. Senin hikayen sona mı yoksa yeni bir başlangıca mı yazıldı? @inislerimcikislarım: senin bir sona layık mı hikayen Lâl? @inislerimcikislarım: seni sana mahkum etmek en büyük işkence, @inislerimcikislarım: sana daha kötü bir haberim var. Seni sana mahkum etmeyeceğim. Seni bana aşık bir sen`e mahkum edeceğim @inislerimcikislarim: belki o zaman anlarsın, sevgi ne demek.

İnci, sıradan bir günün sıkıcılığını kırmak için sosyal medyada bir grup kurar. Tanımadığı insanlarla tanışır, kısa sürede içlerinden biri olan Boran’la yakın arkadaş olur. Ancak Boran’ın gruba eklediği Alperen, bütün dengeleri altüst eder. İlk başta Sena`ya karşı bir ilgisi olan Alperen, reddedilince yönünü İnci’ye çevirir. Ama İnci`nin de ona karşılık vermemesi, Alperen’in karanlık tarafını ortaya çıkarır. Hackerlık bilgilerini ve sistem erişimini kullanarak İnci’nin özel hayatına sızmaya başlar. Artık bu sadece bir grup sohbeti değildir. Bu, izlenilen, sorgulanan, tehdit edilen ve sonunda… sevilen bir hikâyeye dönüşür. Güven sarsılır, sırlar ortaya çıkar ve duygular sınanır.

Bir gece birlikte olan , hemşire ve bir askerin aylar sonra aynı karargahta karşılaşma serüveni... TAMAMLANDI- Düzenlenecektir. `Arkanda, bir ölü bırakıp gittin ama katil değilsin. Sen sevgilim, olsan olsan yeni tomurcuklanan bir çiçeği ezip geçen birisin sadece.`

Asel Merthan Aras özgür ->Arkadaşlar kitap çok uzun bir kitap değil ve basit yazılmıştır. Çerezlik bir kitaptır. İyi okumalar.

Sevdasına geç kalan ve geçmişinden kaçan bir genç adam vardı. Sevdiği kadın kayıptı. Onu bulmaya çalışırken hayatın ve kendi içindeki sırların da kapıları kendisine aralanıyordu.

Sevgilim, bana senin beni unuttuğunu ve artık yoluma bakmamı söylüyorlar. Söyle bana, uğruna kendimi bu denli kaybetmişken senden nasıl vazgeçeyim? Sarılışını, öpücüklerini, geçirdiğimiz şehvetli geceleri, sabahları yanımda uyandığında yüzünde oluşan o sevimli gülüşlerini... Söyle bana ben nasıl unutacağım seni? Sen sevgilim, kalbimden böylesine dolup taşmışken ben nasıl vazgeçeyim? Yol göster bana birtanem, ben sensizlikle sınanmaktan çok yoruldum. Eğer bir gün bu günlük sana ulaşırsa ve bu satırları okuyorsan aç o şarkıyı, bizim şarkımızı. Hatırlamadığın için şarkıyı yazıyorum, biliyorum ki unutmak hiç istemezdin sevgilim. Tak kablolu kulaklıklarını, aç sevdanın son vuruşunu. Bu sana yazdığım son satırlar, çünkü sanırım artık hatırlayacağına dair olan umutlarımı yitirmek üzereyim. Umarım şarkıyı dinlediğinde bizim için tekrar sende bir ışık yanar. Çünkü seni karanlıklara bırakmak istemezdim. 19.09.2025 Seni çok seven, V.