Ben bir günahkârdım. Günahkârlığımın sebebi, kardeşim bildiğim Orhan'ın Evleneceği kıza Asel'e olan imkansız , yasak olan duygularımdandı. Hayat, öyle şaşırtıcı ve imtihanlarla örtülü bir yerdi ki , aklımın ve hayâlimin almayacağı şeyin içerisinde sıkışmış , nefes alamıyormuş gibi hissediyordum. Dünya' da hiç kız yok muş gibi ona kapılmıştım.
O mavi gözleri benim bu dünyada ki cennetimdi. Onu ilk kez gördüğümde , daha Orhan' ın evleneceği kız olduğundan bile habersizdim .Benim sevdam yasaktı, imkansızdı. Bir tarafımda can dostum,Orhan. Diğer tarafımda ise sevdiğim kadın vardı. Sahi şimdi ne yapmalıydım ben ? Can dostuma ihanet edip sevdiğim kadına mı kavuşmalıydım? Yoksa sevdiğim kadının başkasının kollarında olmasına göz yumup, olanlara seyirci mi kalmalıydım ? İki seçenek de canımı yakıyordu , İki seçenek de kalbimi parçalıyordu. O İki seçenek benim sonumu yaklaştırıyorken, bense ağır bir vicdan azabının pençesinde yoluma yalpalayarak devam ediyordum. Düşecektim. Bu düşüşün canımı fazlasıyla yakacağını bilsemde engel olamıyordum. Yaşamış olduğum şeyler benim kaderimdi. Ve asla kaderden kaçamazdım. Ben kaçsamda, o beni kovalamaya devam edecekti. İşte bu durum da benim inandığım sarsılmaz bir gerçekti. |
Bunları da beğenebilirsiniz
|
0% |