74.Zihine Kazınan Acı

Oy sınırı:50*

Merhabaaaallllaaarrrrr

İki günlük aradan sonra ben geldim.Bölümün bir gün geciktiğinin farkındayım ama işlerim vardı.

Alsancağı düzenlemeye aldım.Kitap halinde düzenliyorum yani kitappad üzerinde değil de word dosyası şeklinde düzenliyorum.İlk 100 sayfası bitmiş durumda şuanlık.

Onun dışında bölüm bitince lütfen son kısmı okuyun olur mı ?

Birde bu oy konusunda bir kaç bir şey söylemek istiyorum.Bölüm atıyorum ama sadece 15 kişi oy veriyor????Ve hani 50 kişi okuyor kalan 35 okurum siz neden oy vermiyorsunuz acabaaaa

Şu oyları da bir düzene sokalım lütfen.Çok zor değil ya bir tuşa basacaksınız.Oy sınırını her bölüme ekliyorum siz de bir oy verim bari canlarım ya..

Neyse sizi çok tutmuyorum ve bölümle baş başa bırakıyorum.

Keyifli okumalar..

******
Gözlerimi açtığım zamandan bu yana bir kaç saat geçmişti.Bu süreçte yanıma babam ve abim gelmişti.Araz zaten yanımdan hiçbir şekilde gitmemişti.Ama ben öyle içime kapanmıştım ki ona bile bakmıyordum.Sadece öylece boşluğa bakıyordum yada çarşafın altına girip dış dünya ile iletişimimi kesiyordum.

Araza bakamıyordum çünkü baktıkça izlediğim videolar gözümün önüne geliyordu.Gerçi ona bakmadığım zamanlarda da düşünmeden duramıyordum.Yine de kimseyle konuşmak istemiyordum.Sadece ve sadece dinlenmek istiyordum.

”Güzelim artık bir şeyler yemen lazım,”doktor gelip kontrolümü yaptığında iyi olduğumu ama dinlenmeye ihtiyacım olduğunu söylemişti.Zaman ilerledikçe boğazımda ki sızı daha katlanılabilir bir hale almıştı ve artık konuşabiliyordum.

Arazın elini omzumda hissedince yavaşça o tarafa döndüm.Yaklaşık yarım saattir aynı pozisyonda boşluğu izliyordum.Araz benim ona döndüğümü görünce şefkatle baktı.

Ama ona kimse şefkatle bakmamıştı.O odada tüm acıyı tek başına sırtlanmıştı.

Gözlerim dolacak gibi olduğunda hemen yüzümü çevirdim.Ona anlatacaktım ama şuan değildi.Henüz gördüklerimi anlatacak güçte değildim.İki saniyede kendimi toparlayıp tekrar ona döndüm.Bende ki garipliği fark etmişti ama üzerime gelmemeye çalışıyordu.Bunun için ona minnettardım.

”Hadi bak sana en sevdiğin çorbayı getirdim.Henüz tam anlamıyla iyileşmediğin için sıvı şeyler tüketmen daha iyi olacak.”Bana açıklama yapınca ben sadece kafa salladım.Benim için tarhana çorbası getirmişti.Bu garip hallerime rağmen benimle ilgileniyordu çünkü aşk buydu.

Kaşıkla çorbayı karıştırdıktan sonra bir kaşık alıp bana uzattı.İştahım tamamen yok olmuştu ama onu kırmamak adına zorda olsa bir kaşık içtim.

”Aferin benim güzelime.”dedi araz beni güldürmek için ama ben sadece sertçe yutkundum.Araz benim her anımda yanımdaydı ama ben onun yanında olamamıştım.Çorbadan bir kaşık daha verdiğinde itiraz etmeden içtim.Fakat kasenin yarısına geldiğimde midem yeterince zorlanmıştı.Bana bir kaşık daha uzatacaktı ki ona engel oldum.

”Daha fazla yiyemeyeceğim Araz bu kadar yeterli.”dediğimde beni zorlamadı ve tabağı bir kenara bıraktı.Su bardağını dudaklarıma yaklaştırınca bir kaç yudum da ondan içtim.Tekrar başımı yastığa koyup sessizliğe gömülme derdindeydim ki bu sefer Araz müsaade etmedi.

”Minelam sen neden böyle yapıyorsun canımın içi ?Bir yerin mi ağrıyor bana mı söylemiyorsun ?Benimle konuşmak istemiyorsan Sumru gelsin mi yanına ?”

”Hayır hayır hayır,”diye reddettim hemen.O yanımdan giderse daha kötü hissederdim.”Seninle bir alakası yok.Sadece kendimi ruhsal olarak iyi hissetmiyorum.”

”Anlat o zaman güzelim.Neden susuyorsun neden bu yükü tek başına üstleniyorsun ?”Senin sırtına yeterince yük yüklemişlerdi çünkü.

“Hadi anlat ne yaptılar sana ?Ne yaşattılar da böyle içine kapandın ?Söyle ki bende onları doğduklarına pişman edeyim.”Ona olup biteni anlatacaktım ki kapının açılıp abimin içeri girmesiyle konuşmaktan vazgeçtim.Araza bile anlatmakta zorlanırken herkese söyleyeceğimi sanmıyordum.Abim elinde bir pasta kutusuyla gülümseyerek bana bakıyordu.

”Merhaba sevgili kardeşim ve yanında ki gereksiz.Nasılsın abisi ?”

”İyiyim abi.”dedim gülümsemeye çalışarak.Elindeki pasta kutusunu havaya kaldırdı.

”Ben geldim ve gelirken de sana en sevdiğin pastadan aldım.”

”Teşekkür ederim abi ama canım istemiyor.”

”İstese bile yiyemez.”dedi araz.”Doktorun ne dediğini unuttun mu demir ?Sıvı şeyler tüketecek.”Abim bir şey demeden kutuyu odada ki dolabın içerisine yerleştirdi.

“Olsun bir şey olmaz.Yiyebildiği zaman yer.”

Yatağın etrafında dolanıp arazın başında dikilmeye başlayınca bende abimin ne yaptığına bakmaya başladım.Öylece durup araza bakıyordu.

”Hayırdır demir ne bakıyorsun ?”Abim hafifçe arazın omzuna vurdu.

”Saatlerdir kardeşimin başında sen bekliyorsun.Yetti artık sıra bende git biraz dinlen.”

”Ben dinleniyorum zaten.Karışma biz böyle iyiyiz.”

”Oğlum bak benim sinirimi bozma lan!Biraz ben kalacağım kardeşimin başında.”Araz bakışlarımı abimden çekip bana döndü.

”Sen söyle güzelim,hangimiz gitsin hangimiz kalsın ?”Normal bir ruh halinde olsam ikisinin de gönlünü kırmayacak bir cevap verirdim ama şimdilik bunu yapma isteğim yoktu.Yavaşça konuşurken aynı zamanda onlara sırtımı döndüm.

”İsteyen gitsin isteyen kalsın.Ben uyuyacağım.”İkisinden de çıt çıkmadığında bu tepkime şaşırdıklarına emindim.Cenin pozisyonunu alarak iyice küçülürken gözümden akan bir damla yaşa mani olamamıştım.Onlara böyle davranmak istemiyordum ama normal olmak gelmiyordu içimden.

Uykum yoktu ama uyumak için kendimi zorladıkça zorladım.Düşüncelerden kaçmaya çalışıyordum ve bunun için uyumam lazımdı.Bir yerden sonra kendimi zorlamama gerek kalmamıştı gözlerim kendiliğinden kapanıp gitmişti.

*******

Abisinin odasının kapısını sessizce kapatarak oradan çıktı Sumru.Son bir kaç saattir hastanede abisinin yanındaydı.Şimdi ise abisi aldığı ilaçların etkisiyle uykuya dalmışken biraz hava almak istemişti Sumru.Eğer uyanıksa Minelayı da ziyaret etmek istiyordu.

Koridorda ilerlerken hemen yan tarafta ki odadan duyduğu sesle durmak zorunda kaldı.Başlarda durmaya niyetli değildi ama duyduğu bu ses ona çok tanıdık gelmişti.Yavaşça kapıya yaklaştı.

“Hadi oğlum biraz daha dayan yaparsın bu işi.Son bir güç daha.”Sumru dayanamayıp kapısı hafif aralık olan odaya girdiğinde zar zor ayakta duran Anılı gördü.Kaşlarını çatarak seri adımlarla ona doğru yürüdü.

”Senin ne işin var ayakta ?Doktor sana dinlenmen gerektiğini söylemedi mi ?”Anılın kolundan tuttuğu gibi yatağa geri oturttu.Anıl ise üzerindeki şoku henüz atmamıştı.

”Senin ne işin var burada ?”diye sordu kendisini toparlayarak.Karşısında ki kadın onun beklediği bir kişi değildi.

”Ne işim olabilir acaba ?Geçiyordum kapıdan sonra sesini duydum.Bir bakayım dedim ki iyi ki de bakmışım.Çocuk oyuncağımı sanıyorsun sen bu işi ?Yahu sen en üst seviyede zehirlendin.Daha kaç saat oldu ameliyattan çıkalı ?Saçma hareketler yapıp kendine zarar verme!”bunları söylerken anılı omuzlarından iterek yatırmış ve üzerine de pikeyi üzerine örtmüştü.

”Benim işim var ama işim bittiğinde buraya uğrayacağım.Eğer ki seni yatağında görmezsem çok fena çekeceğin var.”Anıl bir şey demeden kafasını salladı.Reddedeceği bir şey yoktu aksine hoşuna gitmişti.

”Var mı canının istediği bir şey ?”diye sormadan edemedi Sumru.

”Çay istiyorum.”dedi Anıl biraz çekinerek.Yatağa bağlı olduğu şu dakikalarda istediği tek şey çaydı.

”Şuan içebilir misin bilmiyoruz.O yüzden bu isteğini yerine getiremem.”

”O zaman sözün olsun.”

”Olsun,”dedi Sumru itiraz etmeden.”Buradan sapasağlam çıktığında bugünün hatırına seni çay içmeye götüreceğim.”

”Benim için bir ilk olacak.”

”Nasıl yani ?”

”Bir kızla çay içeceğim.”

”Daha önce hiç mi olmadı ?”Anıl kafasını iki yana salladığında şaşırmadan edemedi Sumru.Yakışıklı bir çocuktu ve şimdiye kadar kimseyle görüşmemesi garipti onun için.

”Olabilir,”dedi yine de.”Bir kızla arkadaşça çay içme konusunda ilkin olabilirim.”Bunları söyleyip odadan çıkacaktı ki anılın sözleri buna engel olmuştu.

”İlkim olacaksın Sumru.Sadece arkadaş anlamında değil her anlamda.”

*******

Burnuma gelen yoğun koku ve hissettiğim soğukluk dayanılabilecek cinsten değildi.Bedenim titriyor gözlerim ağırlık çökmüş gibi açılmıyordu.Kendimi zorlayarak gözlerimi araladığımda iki adamın beni kolumdan tutarak ilerlettiğini gördüm.

Bağırarak ellerinden kurtulmaya çalışsam da bırakmamışlardı.Bir odaya girdiğimizde ben hala durmaksızın çırpınıyordum.

Adamlar durunca bende durdum.Kafamı kaldırıp onların baktığı yere bakınca tavana asılmış Arazı gördüm ve şiddetli bir çığlık attım.Çırpınmalarım artık daha şiddetli bir hal almıştı ve dur durak bilmiyordu.

Odanın içine bir adam daha girdiğinde bu adam bana hiç yabancı gelmemişti.Gözlerimle bakıp gülerek arkasında sakladığı kırbacı çıkardı.Sert bir şekilde savurduğu kırbaç arazın göğsü ile temas ettiğinde çıkan ses odada yankılandı.

Daha çok çırpındım ama bir işe yaramadı.

Ben yine olanlara sadece seyirci kaldım.

Canının yanmasına engel olamadım.

Olamadım.

”Olamadım…ben engel olamadım.Yapmayın durun!”Hiddetle yattığım yerden doğruluğumda kan ter içinde kalmıştım.Elimi boğazıma götürerek nefes almaya çalıştım ama sanki birisi beni boğuyordu.Saçlarım yüzüme yapışmıştı ve beni boğuyor gibi hissetmiştim.Ellerimle onları geriye atmaya çalıştım.Sonra saçlarımda farklı bir el gezindi.Diğer eli de yavaş yavaş sırtımı okşuyordu.

Saçlarımı ne kadar geriye itersem iteyim terlediğim için yüzüme yapışıp duruyordu.

”Güzelim benim sen iyi misin ?”Arazın sesini duyunca direkt ona döndüm.Gördüğüm şey bir kabus olsa da onun kanlı canlı karşımda olması bana en iyi gelen şeylerdi.

”Saçlarım,”dedikten sonra hıçkırdım.”Boğuyorlar beni gitsinler.Nefes almak istiyorum.”Elinden geldiğince yüzümde ki saçları geriye iterek beni ferahlatmaya çalıştı.Ama ben hala kendimi sıkışmış hissediyorum.

”Keselim,”dedim bu yüzden.”Bunlar beni boğuyor keselim mi ?”Araz gözlerini yumarak kendisini toparladıktan sonra beni tek hamlede kucağına alıp ayaklandı.Bir şey demeye gücüm olmadığı için sadece kafamı göğsüne yasladım.Banyoya girdiğimizde beni yavaşça yere bıraktı ama elini belimden çekmeden kendisine yaslanmamı sağladı.

Uzanıp musluğu açtı ve benim kafamı aşağı doğru eğdi.Avucuna aldığı soğuk suyla yüzümü yıkadığında kendimi bir çocuk gibi hissetmiştim.Yüzümü iyice yıkadıktan sonra kenarda ki havluyla yüzümü kuruttu.Sonra da arkama geçti.Ne yaptığını bilmiyordum ama hiçbir şekilde konuşmuyordu.Belki de benim anlatmamı bekliyordu.

Saçlarımı alıp beni rahatsız etmeyecek şekilde topuz yaptığında bir rahatlama gelmişti.Omuzlarımı tutarak beni kendisine çevirdi.Gözlerine bakınca gördüğüm ilk şey çaresizlik olmuştu.

”Çok mu kötüydü kabusun ?”Hatırlayınca dudaklarımı büzerek kafamı salladım.Kollarını bana sararak beni kendisine çekince sadece ona sığındım.

”Çok kötüydü sanki gerçek gibi.”Bir şey demeden beni tekrar kucağına aldı ve odaya götürüp yatağa yatırdı.Kendisi ayağa kalkıp camın önüne geçmişti.Ona anlatmadığım için sinirli gibi duruyordu.

“Yanıma gelmeyecek misin ?”diye sordum sessiz kalamayarak.Bakışlarını pencereden çekmedi.

”Sen kendini anlatmaya hazır hissettiğin zaman geleceğim.”Anlatmayı deli gibi istiyordum ama zordu işte.Onun beni bu noktada anlaması gerekmez miydi ?

Odanın kapısı açıldığında içeriye yine abim girmişti.Gözleri yeni uykudan uyandığını belli ediyordu.Benim de uyanık olduğumu görünce gelip elimi tuttu ve yanıma çöktü.

”Daha iyi misin abicim ?”

”İyi olmaya çalışıyorum abi.Arkadaşlarım nasıl ?Onların yanına gidemedim.”

”Merak etme onlar da iyiler.Hatta Parla ve Göktuncun yoğun istekleri üzerine odalarını birleştirdiler.Anıl da toparlamaya başladı.Hepiniz iyi olacaksınız inşallah.”

”Demir bizi biraz yalnız bırakır mısın ?”Arazın kurduğu cümle ile ikimizde dönüp ona baktık.Abim kaşlarını çatmıştı ben ise gerilmiştim.Neden gerildiğimi bile doğru düzgün bilmiyordum.

“Hayırdır niye yalnız kalıyorsunuz ?Minela iyi gözükmüyor çıkamam şuan.”

”Demir biraz müsaade edeceksin zaten.Bu kadar zorlama!”Abim yine itiraz edecek gibi olduğunda araya ben girdim.

”Bir şey olmaz abi hadi sen gidip biraz hava al.”Emin olmak için gözlerime bakınca kafamı salladım evet anlamında.Odadan çıkarken sinirli bakışları arazın üzerindeydi.Yalnız kaldığımızda parmaklarımla oynamaya başladım.

Araz kenarda ki sandalyeyi çekerek yanıma oturdu ve ellerimi avuçları arasına aldı.Sonra ellerime bir kaç öpücük bıraktı.

“Bak canım ben seni zorlamak istemiyorum ama…böyle de olmuyor işte.Sana ulaşamıyorum uzak kalıyorum elim kolum bağlı gibi hissediyorum.Ne zaman anlatacaksın bana ne olduğunu ?Bilmek hakkım değil mi ?”

”Anlatacağım.”diyebildim sadece.Gerçekten anlatmak ve bu boğucu düşüncelerden kurtulmak istiyordum.

”Dinliyorum seni,”diye beni destekledi.”Gerileceğin bir şey yok ki İzmir Güzeli.Sana deli divane aşık olan adam var karşında.”

”Hani bizi esir aldılar ya ?”diye başladım konuşmaya.Beni bölmedi sadece kafasını salladı.Bende devam ettim.”İşte esir aldıklarında hepimizi bir odaya kapattılar.Leş gibi bir odaydı.Sonra o adam gelip hepimizi hassas noktalarından vurmaya başladı.Benim cebimde hani senin bana verdiğim fotoğraf var ya işte o vardı onu da almışlar.O adam fotoğrafı görünce anladı senin sevgilin olduğumu.Sonra bana yaklaşıp künyemi kopardı ve aldı.Senin canını yakacağını zırvalayarak odadan çıktı.”

”Bana gönderdi künyeyi.”dedi Araz.”Künyen kan olmuştu ve o it çıldırmam için bana göndermişti.Senin künyeni gördüğüm an delirmiş gibi hissettim.”

”Sonra bu adam odaya geri geldi.Tabi zehirden dolayı biz hepimiz perişan haldeydik.Karşımıza bilgisayar yerleştirdi ve bir video açtı.”

”Ne videosu ?”

”Şey videosu.Senin videon yani senin işkence çektiğin videoyu.”Bunu dediğim an gözümden bir damla yaş firar etti.Araz bir şey demiyor öylece bakıyordu.Ama elleri yumruk olmuştu ve alnında ki bir damar belirginleşmişti.

“Hepsini mi izlettiler ?”

”Hepsini izlettiler.Defalarca kez izledim o videoları.Araz ben…ben burada acı çektiğimi sanarken sen aslında orada canın için mücadele veriyormuşsun.Ve ben seni oradan kurtaramadım bunu yapmalarına engel olamadım.Kendimi o kadar suçlu hissediyorum ki tüm yaralarını silmek istiyorum.”

”Sen suçlu falan değilsin o düşünceyi aklından çıkar çünkü böyle bir şey mümkün olamaz.Gözlerime bak Minela.”Çenemi kaldırıp yaşlı gözlerimle ona bakmamı sağladı.

”Suçlu falan yok anlıyor musun beni ?Sen elinden geleni yaptın beni kurtardın.Sakın kendini suçlamaya kalkma böyle bir şey mümkün olamaz.O düşünceyi aklından çıkar.”

”Ama daha fazla çabalayabilirdim.Bir şekilde seni daha erken bulabilirdim.”

”Bulamazdın.”diye karşılık verdi.”Konumumuz sürekli değişirken sen beni bulamazdın.Tam vaktinde buldun beni ve suçlu falanda değilsin!”

”Peki bir şeye bakabilir miyim ?”diye sordum.Belki göreceğim şey canımı çok yakacaktı ama görmek istiyordum.Onun canı yanmıştı o zaman benimki de yansındı.

Tedirgin bir şekilde onaylayınca o engel olamadan giydiğini kazağın ucunu kavradım ve yukarı sıyırdım.Gövdesinin yan tarafına baktığımda derin bıçak yarasını görünce kendimi tutamadan hüngür hüngür ağlamaya başladım.Araz hızlıca yarasını kapatıp bana sarıldı.

”En çok,”dedim hıçkırıklarımın arasından.”En çok o yara canını acıttı dimi ?En çok orada bağırdın çünkü.”

”Unut tüm gördüklerini güzelim,her şeyi unut ne olur unut yalvarırım unut.”İnatla kafamı iki yana salladım.

”Unutmayacağım.Hatta tüm yaralarını görmek istiyorum.”Dedim ondan ayrılarak.Neden yaptığımı bilmiyordum ama yapıyordum.Yaralarının belli bir kısmını hastane zamanlarında görmüş olsam da zihnimde kalmamıştı.

”Göremezsin izin vermiyorum!”

”Araz bakacağım dedim!”

”Canını mı yakmak istiyorsun ?”

”O odada o videoları izlerken canım yandı zaten!Bırak biraz daha yansın ne olacak ?”

”Yapma Minela ne olur yapma!Sana yaptıkları bu şey için onların ağızlarından getireceğim ama bari sen zorluk çıkarma.”

”Neden izin vermiyorsun yaralarını görmeme ?”

”Henüz evlenmedik bakamazsın.”İşi muzırlığa vurduğunu fark edince durgunlaştım.Ağlamaktan yüzümün şiştiğini hissediyordum.Ama araz hala bana bakıyordu.Durgunlaştığımı fark edince tekrar sarıldı bana.

”Bak sen hala o videoların etkisinde olduğun için beni anlamıyorsun ama o yaraları görmek sana daha fazla acı vermekten başka bir şey yapmayacak.Evet gördüklerimi kolay şeyler değil biliyorum çünkü bizzat kendim yaşadım.Ama ben nasıl düzeldim sanıyorsun ?Sana sığındım Minela.Sadece sana sığındım ve sen fark etmesende ben toparlanmayı seninle öğrendim.Şimdi sen benimle toparlanacaksın ve gerekirse o gördüklerini unutacaksın.Ama benim sana o acıyı daha fazla yaşatmaya niyetim yok.Anlaştık mı ?”

”Çok zor.”diyebildim sadece.”Unutmak zor bir eylem Araz.Bir kalbine kazınanı unutamazsın bir de zihnine kazınanı.O görüntüler benim zihnime işledi.Unutmak mümkün mü bilmiyorum ?Ama ben seninle her şeyi denerim.Ama seni iyileştirmek de istiyorum.”

”Fark etmeden bunu yapıyorsun zaten merak etme.Benim ayakta durmamın tek sebebi senin yanında oluşun.”

”O zaman sende benim yanımda ol.Belki bende toparlarım..”

”Belkisi fazla İzmir güzeli.Toparlayacaksın,toparlayacağız.”

Toparlayacaktık.

******
Biiittttiiiiiiiiiii

Bugün ki biraz kısa bir bölüm oldu farkındayım ama daha fazla geç bir saate kalmasını istemedim.

Bundan sonra bölümler cuma günü gelecek yani haftalık düzene geçiş yaptık çünkü tatilin yarısı bitti.

Bölüm yorumlarınızı buraya alayımmmm

Sizce sırada ki bölümde neler olacak ???

Peki Balım ve Demir sahnelerini seviyor musunuz ?Şahsen ben bayılıyorum da.

Peki favori çiftiniz kimmm????

Sorular bu kadardı kdlxlsş.Eğer yeni bölümlerden veya kitabın düzenli halinden alıntılar okumak isterseniz whatsap kanalıma gelmenizi öneririm çünkü orada aktif oluyorum ve bölüm yazarken alıntı atıyorum.Onun karekodunu bölümler arasında bulabilirsiniz.

O zammannnn cuma günü görüşelim.

Sizi seviyorum)))

Yıldıza basmayı unutmayın ✨💕