BARTU VE ALAZ: İKİ KARDEŞİN YÜZLEŞMESİ

Zümra, babasının cansız bedeninin başından kalkıp Bartu’nun yanına gitti. Bartu, elinde silahla donmuş bir şekilde duruyordu.

Zümra: "Sen benim abimsin Bartu. Babam sana borcunu canıyla ödedi. Şimdi bu savaşı bitir. Eğer intikam istiyorsan, gel beni de vur. Ama eğer kardeş olmak istiyorsan, o silahı bırak."

Bartu’nun gözlerinden ilk kez bir yaş süzüldü. Silahını yavaşça yere bıraktı. Zümra ona sarıldı. Ardından Alaz’a döndü. Alaz, kimliği olmayan, köksüz kalmış bir adam gibi bakıyordu.

Zümra: "Alaz, sen de bizim bir parçamızsın. Kara ailesi seni büyütmüş olabilir ama senin gerçek ailen biziz. Efsun’u al ve git. Kendi kaderini kendin yaz artık."