CENAZE DEĞİL, BİR DEVRİN SONU

Ancak beklenen olmadı. Mardin halkı, Kara ailesi ve Zümra’nın akrabaları bu kez birbirlerine silah çekmek yerine, hep bir ağızdan Baran’ın olduğu tepeye doğru bağırdılar. Bartu ve Güney, yan yana omuz omuza vererek Baran’ın saklandığı yere doğru ilerlediler.

Güney: "Bitti Baran! Bu topraklar artık kan istemiyor! Silahını bırak!"

Baran, etrafının sarıldığını ve artık kimsenin bu düşmanlığa hizmet etmediğini görünce pes etti. O an anlaşıldı ki; ölen Kazım Bey’le birlikte o eski, karanlık zihniyet de toprağa gömülmüştü. Büyük bir cenaze kalkmadı; ama düşmanlık sonsuza dek gömüldü.