GEÇMİŞİN GÜNAHI: BÜYÜK İHANET

Zümra, babasına doğru bir adım attı. Elindeki fotoğrafı havaya kaldırdı, gözyaşları yanaklarından süzülüyordu.

Zümra: "Baba! Bu fotoğraf ne? Bartu’nun annesi Leyla ve kucağındaki bebekle senin ne işin var? Neden bu kadınla bir ailen varmış gibi duruyorsun?"

Kazım Bey, karşısında duran Kara ailesine ve kendi kızına baktı. Kaçacak yeri kalmamıştı.

Kazım Bey: "Zümra... Leyla benim gençlik aşkımdı. Ama ailelerimiz bizi ayırdı. Ben senin annenle evlendirildim, o ise Kara ailesinden biriyle mecburi bir evlilik yaptı. Ama biz... Biz bağımızı hiç koparamadık."

Bartu: (Karanlığın içinden çıkarak) "Eksik anlatıyorsun Kazım Bey! Devamını ben söyleyeyim... Leyla, Kara ailesine gelin gittiğinde aslında benden hamileydi. Senin oğluna hamileydi!"

Vadide bir ölüm sessizliği oldu. Güney, Alaz ve Zümra donup kalmıştı.