birden bire gelen bir ilhamla yazmaya başladım. Güncelliycem

"your eyes, don`t lie. you know it." "shut up."

SANMA SANA DÖNER?M
?“Bazen bir kad?n, en çok kendi küllerinden do?arken yakar etraf?n?. Ve bazen bir adam, en çok teslim olmak istemedi?i kad?n?n kar??s?nda diz çöker.”
?Nefes, kurumsal dünyan?n zirvesindeki o parlak unvan?n?, sahte tebessümleri ve kapitalist köleli?i tek bir kartvizitle masaya b?rak?p ç?kt???nda; hayat?nda ilk kez sadece kendi olarak var olmaya karar vermi?ti. Ne deccal gelinlerin gösteri?li dünyas?na e?ilecek bir boynu vard?, ne de toplumun ona biçti?i "uslu k?z" z?rh?n? ta??maya niyeti...
?Fakat kader, hesaplar? bozan bir oyundu.
?Karada? Holding’in karanl?k ihale krizinde hedef haline geldi?inde, kar??s?na hayat?n ve üniforman?n sertle?tirdi?i bir adam ç?kt?: Y?rt?c? Binba?? Do?an.
?Pandeminin ?ehri sessizli?e gömdü?ü o üç ay boyunca, ayn? çat?n?n alt?nda bir mola verdi zaman. Biri geçmi?in kabuslar?yla bo?u?an bir avc?, di?eri yara almaktan kaçan bir granit... Sava? yoktu, savunma gereksizdi. Sadece sabun kokulu bir oda ve içten içe yanan bir yang?n vard?.
?Ve o tek gecelik kaza, ikisinin de koydu?u tüm s?n?rlar? yerle bir etti.
?“O gece bir kazayd? Do?an. Unutsak, hiç ya?anmam?? gibi davransak olmaz m??”
?Do?an masaya otoriterce aband?. Ye?il gözleri tehlikeli bir karanl?kla koyula??rken sesi kesindi:
?“Olmaz! Ne demek ya?anmad?? Ya?and?... 'O geceyi unutal?m efendim' konusu bitti Nefes. Art?k yaln?z de?ilsin.”
?“Diyorum sana... Ben sana bir gelecek veremem. Beklentilerini kar??layamam.”
?Do?an aralar?ndaki mesafeyi s?f?rlay?p kad?n?n aln?na mühür gibi bir öpücük kondurdu:
?“Ben ö?retirim sana... Nas?lsa art?k hep beraberiz.”
?S. KURT’un kaleminden; etiketlerin ötesinde kendi benli?ini arayan bir kad?nla, disiplin ve tutku aras?nda s?k??m?? bir adam?n sars?c?, sansürsüz ve unutulmaz hikâyesi...

Ekim ayında doğduğundan annesi ona bu ismi vermişti, Ekim...babasının ikinci evliliğinden meydana gelmiş ve sonra boşanmalarıyla annesiyle kalmıştır...fakat bir gün o eve dönmek zorunda olacağından haberi yoktur.

Han ve Felix Ajan olup Suçlu olan Minho`yu ve Hyunjin`i yakalama görevini ustlenmislerdir bakalım suçları ortaya çıkacak mı.....

İnsan, tutunduğu yerde mi kök salar, yoksa orada yavaş yavaş kendini mi kaybeder? Bazı şeyler hayatta kalmak için tutunur. Bazılarıysa tutundukları şeyin bir gün kendilerini de yok edebileceğini bilmeden büyür. Fulya`nın da hikayesi bu ikisinin arasında kaldı, tıpkı onun hayatla arada kalması gibi. Küsküt, başkasına ihtiyaç duymakla kendi varlığını korumak arasındaki ince çizgide filizlenen bir hikâye. Aidiyetin, yalnızlığın, bağların ve insanın kendine ait bir yer arayışının hikâyesi. Peki ya insan, var olabilmek için bir başkasına tutunmak zorundaysa? Kendi köklerini bulmak için önce kendisini bağlayan şeyden ayrılması mı gerekir? Belki de asıl mesele, kime tutunduğumuz değil; tutunurken kendimizden geriye ne bıraktığımızdır. Çünkü bazı bağlar yaşatır. Bazılarıysa yaşadığımızı unutturur. Bu kitap kaybettiklerimizin ardından sonra denilen bir geçmiş olsun gibi ciğerimize oturacak. Her bir ``geçmiş olsun`` acının basamak basamak eklenmesi gibidir. Merdivenleri tek tek çıktığında arkada bıraktığın basamaklara derin bir oh çekerken, aslında ne kadar yorulduğundur. Bir, iki, üç, dört...Kaç geçmiş olsun demek gerek geçmesi için? Fulya da öyle yaptı. Sade, kısa, oturaklı bir geçmiş olsun dedi. Kaybettiklerimize geçmiş olsun.