Gözlerin sessiz bir şiirdi çığlıklar kopartan

Mafya Ruhunun içindeki çocuk ruhunu cikartirsan ne mi olur?

Kendi şiirlerimdir...

Uzun zamandır yazmak için gün saydığım şiir kitabıma bugün başlıyorum

Şiirler bir açıklamadan daha fazlasıdır.

Bir kızın dugularını şiirlerle anlatması. Bu kitap bütün duygularını sevdiklerine anlatamayanlar için.❤️

şiir aşk tanımıdıır

Sevdiğim adam için yürekten dökülenler

Bu kitap tamamı kendime aittir herhangi bir yerde yasal olarak izin alınmadan kullanılamaz

Bu kitap kendime ait olup yasal olmadığı sürece hiçbir şekilde kullanılmasına izin verilmeyecektir.

Bazı şehirler vardır, insanın içine işler ezelinde n beri oraya aitmişsin gibi hissettirir Zonguldak`ta o şehirlerden birisi Bu şehri daha önce duymumuş muydunuz? Belki orada doğdunuz, belki de sadece adın duydunuz... Ama okuyacaklarınızla birlikte bu şehri hem yaşayack hem de kalpten tanıyacasınız. Zonguldak`a aşkla bakmaya emeğin,umudun direnişim kentini benimle yürümeye davetlisiniz...

Gelişime açık bir ilk deneme kitabı...

Bilmiyorum nerdeyim?

Seçme şiirler. --- Kitabın dijitale aktarılmış halidir. Hiçbir ekleme ya da çıkarma yapılmamıştır.

bazen ruhun daraldığında ya da kendini yalnız ve terkedilmiş hissedersen slow şarkılar eşliğinde şiir oku ,kendini o satırlarda kaybedip başka dünyalarda gezintiye çıkacaksın (kendi şiirlerimdir )sevgilerle .

“Sükûtun Kalbi”, Ezgi Tekin’in içsel dünyasına açılan kapıyı aralayan lirik bir şiir yolculuğudur. Kitabın kapağında yer alan kalp ve çiçek illüstrasyonu, sessizliğin içinde filizlenen duyguları ve kalbin en derin köşelerinde büyüyen kırılgan güzellikleri simgeler. Sepya tonlardaki nostaljik tasarım, hem geçmişe bir özlemi hem de duyguların zamanla şekillenen izlerini yansıtır. Sadelik ve derinliğin buluştuğu bu kapak, okuyucuyu şiirlerin kalbindeki sessiz ama güçlü yankılarla buluşturur.

Kaybolmuş benliğimde seni aradı arsız kalbim...

Sadece anlayabilecekler okuyabilir...

Kendi yüreğimden geçip kalemime dökülen şiirlerimi paylaşıyorum. Burada sadece içtenlik var…

Önemli bir kitap değil, daha çok içsel çöküşü özlemi ve duyguları anlatıyor.

Bilmiyorum cidden

Aslında burası bir delinin aşk mektupları çünkü Afran ve Zeynep`in birbirine yazdıkları şiirleri... Güzel seven karekter yazarını şair edermiş. Afran ve Zeynep beni şair yaptı.

Şiir için kelime verin şiir yazayım

HAYAT MI YORAR? Bizi hayat mı yorar , Yoksa biz mi hayatı? Bizi çaresiz kılan hayat mı, Yoksa insan mı seçer çaresizliği? Hayat bir aşk, Tek bir Tokata bakar. Ya kalkarız ya da eziliriz. Hayat Hayat bazen yorgunluk, Bazen kader, bazen sevinçtir. Heyecandır hayat, Küçük bir çocuğun bayram sabahı coşkusudur. Ama bazen de, Yaşlı bir teyzenin sessiz yalnızlığıdır. Bir gülüşle başlar, Bir hüzünle durulur… Ve yine de, Her haliyle yaşamaktır hayat. Aynı Hayat, Farklı İnsanlar Aynı hayat, farklı insanlar… Bir çocuk, seksek oynamanın sevinciyle; Bir dede, hayatın sınavı ve üzüntüleriyle. Aynı gökyüzünün altında, Farklı hikâyeler yaşanır. Bir insan tanıdım, Uzaklarda — kalpsizliğiyle, vicdansızlığıyla. Bir insan tanıdım, Uzaklarda — hüznüyle karışık bir gülümseyişiyle. Kim bilir… Belki dede, seksek oynadığı günlere döndü, Gözleri doldu. Belki çocuk, uzaktan dedeyi gördü, Yaşanmışlığını merak etti, büyümek istedi. Kim bilir… Belki kötü, iyi olmak isterken kötü oldu; Belki iyi, kötü olmak isterken iyi kaldı. Dünya Tutunsak, tutar mı ellerimizi dünya? Salar mı uçurum kenarından? Dünyanın içi mi yakar canlı varlığı, Yoksa insanın içi mi yakar dünyayı? Hangisiydi sorunun cevabı? Belki de içimizdedir anahtarı. Açabilir miyiz kilidi, Çabalarsak bulur muyuz sırrı? Adaletin Sorgusu Dünya adaleti barındırır mı? İnsan teraziyi eşit tutar mı? Adalet sorgulanır mı; Masumlar hüzünlerinin karşılığını alır mı? Suçlu, masumun peşini bırakır mı? Hakim yeter mi doğru kararı vermeye? Hüzünlü kalplerin içleri soğur mu, Gözyaşları dinler mi birini? Bir çiçeğin dalından koparılması mı suç sayılmazsa, Çiçeğin kırılmasında bir hırsızlık yok mu? Dalında dururken güzel değil midir o? İnsanın adaletini sağlayamadığımız bu dünyada, Kim düşünür çiçeği? Bir hayvana vurulur da kimse sormazsa, Kim durdurur o elini? Ağaçların, çiçeklerin, hayvanın — Adaletinin sorgulanmadığı bir dünyada İnsanın adaleti nasıl sorgulanır? Aşk Aşk neye benzer? Bir bakışa mı, bir gülüşe mi? Yoksa bir dokunuşa mı? Ya da hiçbir şey yapmadan, Sadece seyretmek midir aşk? Belki vakit geçirmektir, Belki küçük bir hediyeye gülümsemek… Ama aşkın ucu bucağı yoktur. Aşk bazen hüzündür, Bazen küçük bir kalp kırıklığı… Ama en güzeli şudur: Dokunmadan da sevebilmek, Hissetmeden de, O olmadığında bile özleyip, Sadece onu düşünürken Küçük bir gülümseme olmaktır aşk. Aşk Deliliktir Aşk deliliktir, Deliler ise aşıktır. Deliler, aşık oldukları için delidir. Kim bilir, Bir delinin aşkını kim anlar? Belki bir hayalin peşinde delirmiştir, Belki bir gülüşte kaybolmuştur. Kaç deliyle konuştuk, “Neden delirdin?” diye sorduk mu hiç? Sormadığımız için bilemedik belki. Oysa biz, Delinin hâlinden anladık, Çünkü aşık olunca Biz de delirdik. Şair Olmak Gerekmez Şiir yazarız belki, Ama şair değiliz deriz. Oysa duyguları dökmek, Dile gelenleri söylemek için Şair olmaya gerek yoktur. Eğer kalemden kâğıda Yüreğini akıtıyorsan, Sen zaten bir şairsin. Ben de şairim — ama tek değilim. Herkesin içinde bir şair gizlidir; Yeter ki susturmasın duygularını, Yeter ki hissetsin, Ve dile geleni yazsın. En büyük şairlik budur: Yüreğini saklamadan konuşmak. Şiir İnsanın Yüreğini Isıtır Şiir insanın yüreğini ısıtır. Bazen Sabahattin Ali’nin bir dizesi, Bazen Mehmet Akif’in bir satırı İyi gelir insana. Şiir yazmak rahatlatır — Utanmadan, sıkılmadan, çekinmeden. Ünlü olmak gerekmez, Tarihe adını yazmak da. Yeter ki susma, Yeter ki yaz, Defalarca yaz, oku, yeniden yaz… Kendi yazdığını da sev, Bir büyük şairinkini de. Çünkü o zaman rahatlar kalpler, O zaman gülümser yüzler — Al yanaklar, ahu dudaklar gibi Hayat yeniden renklenir şiirle. Kalp Kalpler yorgun, kırgın… Oysa hiç düşünmez insan, Bunca kırgınlığa, Bunca yorgunluğa rağmen Nasıl çalışır kalp inatla? Kalp bu kadar mücadeleciyken, Nasıl pes eder insan? Olmaz mı o zaman kalbe bencillik? İnsan, yaşlanınca anlar belki… Kalbin hakkını vermezsek, Hayatın çizgileri bile Güldürmez kalbi.

Sessiz düşler kitabımın 4-5 parçadan oluşmaktadır