Bölüm 9 Kalp Çarpıntısı

Sabah yüzüme vuran güneş ışığıyla uyandım.Abim bana kollarını sarmış ve yine göğsünde uyutmuştu.Yanağına uzanıp öptüm ve "Abiii,hadi uyan okula geç kalıcaz" dedim.Dün gece hiç ağlamamış,üzülmemiş gibi davranıyordum...her zaman olduğu gibi.Abim burun kıvırarak "Off Asel,bugün gitmeyiveririz olur biter" dedi."Hadi abii lütfen kalkar mısın?" diye sordum.Derin bir nefes alıp verdi ve "Asel sende iyi değilsin,lütfen sadece bugünlük" dedi ısrar ederek.

Okulun ilk haftası olduğuna dua et abi."Peki abicim ama sadece bugünlük.." dedim ve "Ben kahvaltıyı hazırlamaya iniyorum yarım saat sonra aşağı iniyorsun ona göre" diye ekledim.O da "Hı-hıııı" diye mırıldandı.Abimin odasından çıkıp elimi yüzümü yıkadım ve kahvaltıyı hazırlamak için aşağıya indim.Hazır olan börek ve simitleri fırına sürdüm ve çay suyu koydum.Buzdolabındaki kahvaltılıkları alıp masaya yerleştirdim ve sandalyeye oturup fırındaki simit ve böreğin pişmesini bekledim.Ben beklerken mutfağa abim şık bir şekilde girdi daha ben aşağı ineli 10 dakika olmuştu,şaşırtıyor beni...

"Abi hayırdır?" dedim.Abim de tam karşıma oturup "Ya az önce Se- yani Arel'leri aradım okula gitmeyeceğimizi söyledim,onlar da bugün gitmiyorlarmış öyle dedi Arel bende kahvavltıya çağırdım" dedi.Ney ney ney...

Abin vurdu ve gooool hhahahaaha

İç sess!!!

Sende hep bana kız!!

"Tamam abi" dedim ve "Ne zaman burda olurlar?" diye sordum.Abim de "10 dakikaya burda olurlar" dedi.Tamam anlamında kafamı salladım.Simit ve börek pişince kahvaltı masasına yerleştirdim.Abime dönüp "Bana bak sofraya hep beraber oturana kadar hiçbirşeye dokunmak yok" dedim o da sırıtarak "Tamam anne" dedi.Ona burukça gülümsedim ve üst kata odama çıktım.

Abim odasını toplamıştı,ev temizdi.Bende odamı topladıktan sonra üstümü giyindim.Beyaz askılı bir crop onun üstüne sarı,üstünde beyaz papatya işlemeli kısa hırkamı giydim ve altıma mavi bir kot giydim.Saçlarıma hafif dalga verdikten sonra dudağıma hafif renk veren bir nemlendirici sürdüm.

Telefonumu alıp tam kapıdan çıkmıştım ki,kapı çaldı.Birkaç saniye sonra kapının açılma sesini duydum.Abim "Hoşgeldiniz,hadi gelin içeri" dedi.Sera "Hoşbulduk" dedi.Ve sadece ayak sesleri duydum.Sanırım salona geçmişlerdi.

Sakin ol Asel sadece bir kahvaltı...

Bende daha fazla kapının önünde beklemeden derin bir nefes alıp merdivenlere yöneldim ve alt kata indim.Abimlerin oturduğu salona doğru gittim ve içeri girdim.Arel tam karşıda oturuyordu.Siyah bir gömlek ve siyah bir kot pantolon giymişti.O kadar yakışıklı olmuştu ki..

Ne diyorsun Asel?

Ne diyorum lan ben!!

Gözlerim fazla Arel de oyalanmadı.Sanırım konuşacağımız konuyu konuşana kadar ondan kaçacak yüzüne bile bakamayacaktım çünkü dün dedikleri şeyler yüzünden utanıyordum.

Sera'ya baktığımda saçlarının uçları dalgalıydı.Beyaz bol paça kot pantolon,üstüne beyaz kısa kollu crop,crobun üstüne kahverengi gömlek tarzı uzun kollu bir ceket giymişti.Çok tatlı ve güzel olmuştu.

Daha fazla dikilmeden,gülümseyip Sera'ya bakarak "Hoşgeldiniz" dedim ve Sera'nın yanına oturdum.Sera bana gülümseyerek "Hoşbuldukk,naber Asel?" diye sordu.Bende "İyi Sera sen?" diye sordum."İyiii" dedi.Sera'yla sohbet etmeye başlamıştık.

Abim,Arelle sohbet ediyordu fakat Arel'in gözü durmadan üstümdeydi.Bense dikkatimi Sera da tutmaya çalışıyordum.Biz sohbet ederken abim "Asel,Pamiri de mi çağırsaydık?" diye sordu.Bende "Ben şimdi yazıyım ona" dedim ve telefonu alıp Pamir'e yazdım.Pis Çocuk diye kaydetmiştim onu telefona.

Siz:Pamiiiiiirrrrrr,uyandın mııııı???

Yazdım ve beklemeye başladım.İki dakika sonra Pamir'den mesaj geldi.

Pis Çocuk:Uyandımm çiçeğimm

Siz:Biz Sera'lar ile kahvaltı yapıcaz bizim evde,sende gelseneeee

Pis Çocuk:Çiçeğim çok isterdim ama biraz işlerim var

Siz:Peki velet görüşürüz,dikkat et kendineee.

Pis Çocuk:Tamam çiçeğim görüşürüz,sende dikkat et kendine..

Yazdı,bende mesajını beğenip sohbetten çıktım ve abime dönüp "Abii,Pamirin işleri varmış" dedim.Abim de kafasını sallayıp "Tamam" dedi.Birden "E abi Batuşu unuttuk,ona da sen sor" dedim.

Asel aptalsın diye haykırmak istiyorum!!

Ya yemin ederim bilerek söylemedim!!!

Pişmanlıkla gözlerimi Arel'e çevirdiğimde gözlerinde yarı öfke yarı kırgınlık vardı.Biliyordum kıskanıyordu ama Batuş benim abim gibiydi.

Asel,sence Batuşun abin gibi olduğunu Arel biliyor mu?

Hayır...

Arel gözlerindeki kırgınlığı silip burukça gülümsedi.Gözlerimi kaçırdım.Sera anlamış gibi "Eee madem kimse gelmiyor,hadi sofraya geçelim valla kurt gibi açım" dedi.Abim de "Hadi o zaman beni takip edin" dedi ve Sera'yla birlikte önden çıktılar.Kafamı Arel'e çevirdiğimde o da ayaklandı e haliyle onunla birlikte bende.Suratıma bile bakmadan yanımdan geçip gidecekken bi cesaretle kolundan tuttum.

"Arel ben" demiştim ki sözümü yarıda kesip "Boşver Asel" dedi ve kolunu çekip abimlerin yanına gitti.Bende oflayıp kahvaltı masasına oturduğumda kahvaltı etmeye başladık.

Abim ile Sera ortaya konu atıp konuşuyorlardı fakat Arelin de benim de ağzımı bıçak açmıyordu.

Abi "Prensesim neyin var" dediğini duydum,abime bakıp birşey yok dercesine kafamı salladım.Kahvaltı bittikten sonra Sera her ne kadar yardım etmek istese de izin vermeden kahvaltı masasındakileri mutfağa taşıdım ve sudan geçirmeye başladım.

Son kalan tabağı da sudan geçirirken karnımın üstünden doğru bir kol beni sardı ve hızla arkama döndürdü.Tam bağıracaktım ki gördüğüm kişiyle durksadım.Arel'di.Aramızda mesafe denen şeyden eser yoktu.Kollarını iyice belime sardı ve bana biraz daha yaklaştı.Alnını alnıma yasladı.Gözleri kapalıydı.Benim gözlerimde kapanmıştı.İtmedim onu,itemedim.Nefes alamıyordum sanki.Konuşan ilk o oldu ve "Özür dilerim" dedi.

Kanma,yine seni anlamadan dinlemeden kötü davrandı!

İç ses bi dediğin bi dediğini tutmuyor!!

Hemen affedemezdim bende pişmandım evet ama beni dinlemeden hareket etmişti yine.Bende zorlukla da olsa konuşmaya başlayabilmiştim "Arel uzaklaş biraz".Fakat beni dinlemedi ve "Beni istersen öldür hiçbirşey demem ama bana küs kalma.Yine aynı şeyi yaptım farkındayım ve deli gibi de pişmanım.Affet beni lütfen" dedi.Birkaç saniye bekledikten sonra dayanamadım ve "Tamam...tamam affettim" dedim.Öylece duruyordu.Sanki bana ihtiyacı varmış gibi davranıyordu.

Birden fısıldayarak "Asel,çok yorgunum" dedi.Sonra derin bir nefes alıp verdi ve "Uyumaya ihtiyacım var fakat uyumaya korkuyorum" diye ekledi.Uyumaktan korkulur muydu ki?

"Neden?" diye sordum.Hiç beklemediğim birşey yaptı o an.Yanağıma derin ve yumuşak bir öpücük bıraktı."Anlatıcam..." dedi.Benden uzaklaştığını hissettiğimde gözlerimi açtım.Gülümsüyordu.Göz kırptı ve mutfaktan çıktı.

Elimi kalbime koydum deli gibi atıyordu.Az önce ne yaşamıştım ben.Kalbim ilk defa böyle çarpıyordu.Aşk kavramıyla daha önce hiç tanışmamıştım.Önceki okulumda da bana aşık bir çocuk vardı,fakat onu gördüğümde kalbim böyle atmıyordu...

Mutfaktaki işimi bitirdikten sonra salona doğru gidiyordum fakat abimleri ayakkabılarını giyerken görünce duraksadım."Abi nereye?" diye sordum.Sera ile birlikte gidiyorlardı.Abim "Eeee Sera dışarı çıkmak istemiş Arel de benden rica etti,biraz dolaşıp döneceğiz" dedi.

Abin yalan söyleyemiyor hahhahaha

Söyleyebilse ne olacak iç ses,yer mi karadeniz kızı..

"Tamam abimm" dedim ve "Dikkat edin" diye ekleyip evden çıkmalarını bekledim.Abimler çıktıktan sonra salona geçtim ve Arel'in oturduğu üçlü koltuğun çaprazındaki ikili koltuğa oturdum.

Tam Arel'e uyku problemi hakkında birşey soracaktım ki çalan telefonum buna engel oldu.Telefonumu cebimden çıkarıp ekrana baktığımda kuzenim Alaz'ın aradığını gördüm.Açsam mı açmasam mı diye düşünüyordum.Açsam konuşup duracaktı,açmasam başımın etini yiyecekti.O yüzden daha fazla bekletmeden açtım telefonumu.

"Alo,Asel" dedi.Bende "Efendim başımın belası" dedim.Gerçekten tam bi baş belasıydı ama çok seviyordum."Aşk olsun,baş belası he" dedi.Birşey isteyeceği belliydi."Dökül Alaz" dedim.O da hemen "Bu sefer birşey istemeyeceğim,söylücem..." dedi ve biraz bekledikten sonra "Ben bı kız gördüm vuruldum kuzen,yardım et" dedi.

Vah-Vah kıza acıdım he

Bende iç ses,bende...

"Alaz başka kapıya naş,ben anlamam bu işlerden" dedim."Her zaman böyle yapaysın ha!!" diye bağırdı.Sanırım aşık olunca ek sinir yükleniyordu.Beni de sinirlendirmişti,bağırınca."Anlamayım dedum bitti...he ayruca o ses tonuna dikkat edesun!!" diye bağırıp suratına kapatmıştım.Bir insan hiç mi değişmezdi?!...

Kafamı kaldırdığımda Arel saf saf bana bakıyordu.Ona masum bir gülüş atıp "Hadi anlat,neden korkuyorsun uyumaktan?" dedim.Derince bir nefes alıp verdi ve "Annem...Bulut doğarken ölmüştü" dedi.Duyduklarımla başımdan aşağı kaynar suların döküldüğünü hissettim.

"Kabuslarım oldu" dedi.

"Bende annemi küçük yaşta kaybettim,onu ne kadar özlediğini anlayabiliyorum" dedim.Bu dediğime gülmüştü.Anlamaz gözlerle ona bakıyordum "Beni sevmeyen birini neden özleyeyim ki?" dedi.Nasıl yani,annesi onu sevmemiş miydi?!...

"Benim kabuslarımda onun bana söylediği şeyler var,nefreti var,öldürdüğü çocukluğum var" dedi.Sol gözümden bir damla yaşın düştüğünü hissettim.

Bu ağırdı,çok ağırdı.Bir anne evladını nasıl sevmezdi?.Bir anne evladından nasıl nefret edebilirdi?..Aklım almıyordu,öldürdüğü çocukluğum demişti,olamazdı-olmamalıydı.Kendi canına,kanına zarar veremezdi bir anne...

Arel,ölü ama ayakta durmak zorunda gibiydi.Gözleri yorgun bakıyordu.

Oturduğum yerden kalkıp Arel'in önünde dizlerimin üstüne çöktüm ve boynuna sarıldım.Vücudu kasılmıştı,benden böyle birşey beklemediğini biliyordum.Birkaç saniye sonra o da kollarını belime sarmıştı.

"Uyumak ister misin?" diye sordum.daha sonra sarılmaya son verip ayrıldık."Olmaz Asel,uyuyamam.." dedi.Arel'in oturduğu koltuğun en başına geçip oturdum ve dizlerimi göztererek "Hadi,lütfenn benim için" dedim.Birkaç saniye düşündükte sonra "Tamam" dedi ve uzanıp başını dizlerime koydu.Gözlerini gözlerime kenetleyip "Senin için Laz Kızı..." dedi.Onun dediğine karşılık kocaman gülümsemiştim.

Arel gözlerini kapatıp bi 3 dakika kadar sonra uykuya dalmıştı.Yanında olduğumu bilmesi adına saçlarını okşuyordum.Yavaş yavaş benim de uykum gelmeye başlamıştı.Bir süre sonra bende gözlerimi kapadım ve kendimi uykuya bıraktım......

................................................................................

Sellaaaaammm Balllarımmm

Nasılsınız,umarım iyisinizidir..

Bana yazmak isterseniz uygulamadan mesaj atabilirsiniz,ne konuşmak isterseniz sohbet edebiliriz<3

Bu bölüm de kızımız biraz cesaretliydi...

Kitaba destek olursanız sevinirim Balcanlarımmmm

Hepinizi çok seviyorum,kendinize iyi bakınnn

Oy ve Yorum atmayı unutmayın