DERKEN

Kayboldu gençliğim soldu çok erken
Mutluluk umduğum aşka kul oldum
Ağladım belki de gülerim derken
Öksüz Kullar gibi, Sabra yar oldum.


Ne hale düşürdün beni sonunda
Hayatım derbeder oldu yolunda
Şimdi mutlu musun elin kolunda
Seni de aldılar kavuştum derken



Her yeni güne ümitle bakardık
Coşkun bir sevinçle aşka koşarken
Aşkı başımızın tâcı yapardık
Nasıl da kaybettik, tam bulduk derken....