NASIL ŞEYDİ YAŞAMAK?

Arada bir gözlerini dikip bakarsın tavana.
Kulağın çınlar, sanırsın ki bir anar.
Oysa, çoktan unutulmuşsundur.
Adın sanın, silinmiştir hafızalardan.
Bin yıllık bir mezar taşı kadar.



Bir film gibi kopar hayat
En güzel yerinde, sonra
Ya bir kuyudasındır,
Ya da daha derinde, ve şimdi
Uzak bir hayalin,
Küflü manzarasıdır özgürlük.
Adı esarettir, anlatamaz bunu,
Ne bir lisan, ne de bir sözlük.
(SON) Yazan bir film miydi,
O devasa hayat.
Hep burada, ayaklar altında,
Bir kuyunun dibinde miydik yoksa.
Sahi nasıl şeydi yaşamak?





Erirsin, kirpik uçlarından damlarsın.
Sessizlik konuştukça, beni anlarsın.
Düşünceler beynini kemirir.
İnsan kendi içinde can verir.
Hep sorarsın ya kendine
Sahi nasıl şeydi yaşamak?



Zaman değirmeninde, öğütülen kulum.
Boşadım gülmeyi, sevinçlere dulum.
Başımda mengeneler
Harap olmuş beş duyum
Kendimi bulmaya mecalim bile yok.
Sahi, nasıl şeydi yaşamak?
Gardiyan aç kapıyı,
Biraz yaşamak canım çekti...