PARAMPARÇA AYNALARDA

Paramparça aynalarda
Kan ter içindeyim.
Güllerin açmasını,
Kuzuların doğmasını bekliyorum.
Ama şehir yabancı. Güllerse yerli.
Göz bebeklerimde bir yaşam büyütüyorum.
Benden içre bir çocuk büyütüyorum
Ruhumda yeni bir aşk ezanı
Kusturduğun nefesleri aldım.
Kapattığın kafeste bir açtım.
Omuzumdaki beşikte ihanet büyüttün.
Sevda sarayı mı, kurt düşürüp çürüttün.
Sen, hayallerimin sökülmüş perdesi
Ben, sahipsiz acının sonsuz nöbetçisi.
Aklın ortasından, Bir gökkuşağı geçer.
Çocuk şu düşlerimdense, bir Samanyolu.
Aç,tenimi kemiren bu Sabah soğuğu.
Bir kurban kokan, gümüş tabakam.
Bir de sen, anlamalısın sen vefasızsın.




Paramparça aynalarda
Kan ter içindeyim.
Ölüm, bir vahşi köpek sokakta
Duvar diblerinde akrep kokusu
Bu gölgeler, düşler ülkesinde,
Tufan'dan kalmış bir gece.
Gecede de sabahın doğum sancısı
Bir bela tünelinde ışık avcısı
Bir de sen ah !sen
Umudun derisini yüzen
Kahpe bir ok gibi delip de geçen
Sen, kuyular çektin üzerime
Bense, ışığı kapattım gözlerimi.
Senki beni rezil ettin yedi cihanda
Çıkmaz ellerindeki bu kir
Bir depremde yıkılsın gövden
Yıldırımlar eksilmesin tependen
Ateş yağsın, gök denen devden
Ne elimde bir asa kaldı
Ne önümde bir Musa kaldı
Yalnızca kutlu bir kervanın,
Uzak gölge sesleri ve
Saçlarımda bir akşam üstü.





Paramparça aylarda
Kan ter içindeyim
Gökte yıldırımların Savaş dansı
Yerde, yağmur içen vampir Toprak
Ve ruhlara sürülen bir Ya sin
Ey aşk, şimdi hangi kadehlerdesin?
Eski senaryoda o aynı plak
Ama aşk kokan şarkılar sustu
Çığlar düştü ellerimden
Alem dürüldü, sanki ta derinden.
Ne varsa kustu, ezelden yuttuğu
Kırıldı dalları, güvenip tuttuğu
Seni sevmek yar
Sonsuzluğun sonuymuş
Seni sevmek yar
Mecnunluğun yoluymuş.



Paramparça aynalarda
Kan ter içindeyim
İçimde ağaçlar soyunuyor.
Seraplaşan kervan'dan ayak sesleri
Sütun'da bir aşkın Hasret izleri
İçimde Dicle -Fırat- Nil
Dışımda sina çölleri.
Tam ortasından çatlarken hayat
Ölüsüz mezara dönüşüyor şehirler.
Tufan ülkesinden gelen Yiğitler
Kutsal bir dünya kurma telaşında.
Suçum affından da büyükmüş meğer.
Nefes bile almazdım, bilseydim eğer.
Çağrın olsa gerek, bu ezan sesi.
Gökler açılırken perde perde
Açıverdim ten denen kafesi
Veriverdim son nefesi.




Paramparça aynalarda
Kan ter içindeyim
Pençenle, dişlerinin arasında yaşamak.
Ve unutmak ve unutmak
Seni. Her şeyi.
Öyle kolay, kolay mı?
Paramparça aynalarda
Kan ter içindeyim
Saçlarımda bir akşam üstü...