Kimsesiz Serra, hem yetim hem öksüz Serra, alay edilen Serra, kendi yaralarını kendi saran Serra, herkesin acıyarak baktığı ama hiç kimsenin merhamet etmediği Serra... Ama hayır hayır. O kız büyüdü. Daha doğrusu kendi kendini büyüttü ama insanlar nasıl olduğuyla değil ne olduğuyla ilgilenir. Bu yüzden sadece büyüdü diyelim. Kobra lakabıyla merhamet edilmeyen değil merhamet etmeyen olarak anılmaya başlandı. Peki ondan saklanan şeyleri öğrense ne olur? İki tane kardeşinin olduğunu mesela? Ya da kardeşinin istemediği bir evliliğe zorlandığını? Demek ki Kobra`yı herkese tanıtma zamanı geldi. Alınması gereken çok intikam var... “Ayıp ediyorsunuz, Kobrasız düğün mi olurmuş?” Yayında olan ikinci kitabımız hayırlı olsun efenim 🌺💕 (Kitap kapağı kendi tasarımımdır ve kitabın telif hakları bende çalınma gibi durumlarda gerekli işlemler başlatılacaktır.)

“Görmüyor musun halimi,” diye bağırdı öfkeyle ve bana doğru atıldı yeniden. Poyraz onu engelleyeceği sırada onu durdurdum ve Batuhan’ın rahatça öfkesini kusmasına izin verdim. Sonuçta o bana zarar vermezdi. “Sensizlikten ölüyorum Alin!” Dudaklarımı araladım ama bana doğru bir adım daha atarak susturdu beni. “Sİktir git o zaman,” diye haykırdı gözlerinden yaşlar düşmeye başlarken. “Gidecektin git işte amına koyayım!”

Aden Kaya, çocukluğunu yaşayamayan insanlardan biriydi. Şiddetler, silahlar, bıçaklar artık onun yaşam sebebi gibiydi. Ve bunu yapan ise, yıllarca babası sandığı adamdı. Şimdi herkes, yaşadıklarının boşa olduğunu ve gerçek ailesinin onlar olmadığını söylüyorlardı. Aden, neye inanacaktı? Dünya`nın korktuğu kendisiydi. Ama biri vardı, Aden ile eşit değerdi, Demir Kanlıoğlu, kadınların hayran, erkeklerin hem düşman hem dost olduğu biriydi. Demir, ne kadar korkulu rüyaysa, Aden`de o kadar kâbustu. Bu ikisi arasında neler yaşanacaktı? Aden, gerçek ailesi ile neler yaşayacaktı?