Gözyaşıyla yazılmış, günahlarla mühürlenmiş bu piyeste başrol yoktu. Menfaat lehine işleyen bir düzen ve bu düzene kurban edilen insanlar vardı. Gökçe Alkan onlardan yalnızca biriydi. 16 Aralık 1997. Ankara`nın üstüne karanlık çökmüşken hayata gözlerini açtı Gökçe Alkan. Ve 17 Aralık 2011. Ankara`ya güneş doğarken oyuna gözlerini açtı Sedef Sargın. Oyuncular belliydi: gerçeğe bir nefes kadar yakın bir ölüm kadar uzak olanlar, geçmişini arayanlar, gerçeğine toprağı kendi elleriyle atanlar ve birbirlerinin içinde ukde kalanlar. "Bey Oğlu ve Firavunun Kızı. Çiz üstünü, onlara bu oyunda yer yok. Savcı Akın Karan ve Komiser Sedef Sargın. Çizme üstünü, bu oyunun onlarsız anlamı yok." *** "Beşerdik şaşardık. Biz bir kez şaştık, bir daha doğruyu bulamadık. Korkaktık, günahkârdık. Vuslat haram kılınmış iki insandık."