Bazı ayrılıklar sessiz olur. Ama izi uzun sürer. Aslı, sevildiğini sandığı bir ilişkiden, kendini eksik hissederek çıkmıştır. Kerem ise terk edilişin ardından duygularını içine gömmeyi öğrenmiştir. İkisi de başka başka yerlerden kırılmış, aynı yalnızlıkta durmuşlardır. Bir gün, kalabalığın içinde yolları kesişir. Bu bir tesadüf değildir. Ama bir mucize de değildir. Aslı ve Kerem, birbirlerini iyileştirmeye çalışmaz. Sadece kalırlar. Konuşurlar. Susarlar. Ve ilk kez, acının sevgiyle yan yana durabileceğini görürler. İki Yara Bir Yuva, aşkın her şeyi unutturduğu değil, güvenin her şeyi mümkün kıldığı bir hikâye. Çünkü bazen mutluluk, yaralar geçince değil… birlikte iyileşmeye cesaret edince başlar.

Aslı Karaca bir sır öğrendi. Kimsenin bilmemesi gereken, kapatıldığı sanılan bir gerçek. O günden sonra hayatı yavaş yavaş değil, ani bir hızla değişti. Adresler, yüzler, sesler… Ve en tehlikelisi: güven. Kerem Yalçın, düzenin içinden gelen bir adamdı. Takip etmeyi bilen, kaçmamayı öğrenmiş biri. Aslı’yla yolları kesiştiğinde bunun geçici bir temas olduğunu sandı. Ama bazı karşılaşmalar plan dışıdır. Bazı aşklar, tam da kaçarken başlar. Şehir daraldıkça bağları sıkılaştı. Tehlike yaklaştıkça hisler derinleşti. Evlilik bir sığınak değil, bir taraf seçimi oldu. Ve hayat, geri dönülmez bir eşikte durdu. Kaçarken Sevdik; aşkın bir lüks değil, bir risk olduğu, tutkunun korunmak değil meydan okumak anlamına geldiği, bir kadının, bir adamın ve doğmamış bir geleceğin hikâyesi. Bazı insanlar birbirini sakin zamanlarda sever. Bazıları ise hayatta kalmaya çalışırken.