Düğününde kocası yerine kocasının gönderdiği figüranla evlenen ama hiç bir şey onların istediği,beklediği gibi gitmeyen bir hikaye. Kocasınınbir kadına aşık olup ondan boşanmak istemesi onu zora sokar ve engellemeye çalışır,ama beklediği gibi olmaz…

Bazı hikâyeler bitmez,sadece yarım kalır.. Peki onların yarım hikâyesi devam edebilecek mi yoksa yarım mı kalacak?

Her hikâye bir suskunluktan doğar; söylenmeyen, saklanan ya da ertelenen şeylerden… Benim hikâyem de işte orada başladı: küçük bir kızın kalbinde, dile gelmeyen kelimelerin gölgesinde. Bazen bir bakış ömür boyu hatırlanır, bazen de bir kayıtsızlık… Benim payıma düşen, hiç fark edilmeyen bakışlar ve sessizce atıp duran kalp çarpıntılarıydı. O, başkasının hayatına koşarken ben sustum. Sustukça içimde büyüyen yangını kimse bilmedi. Ve ben, o yangınla büyüdüm.”

"Evlendin..." dedi. "En büyük pişmanlığım." dedim. "Çocuğun var." dedi. "Beni hayata bağlayan son dal." dedim. Sabrının sonuna gelmişti. "Neden bana böyle umursamazca davranıyorsun? Ne hale geldiğimi görmüyor musun? Yeşim neden bana bunu yapıyorsun? Kurbanın olayım yapma."  "Bu hayatta herkes yaptığı şeyin karşılığını verir Savaş Özdemir. Tekrardan uyarıyorum bu saatten sonra benim adım senin diline senin adın benim dilime yasaklı. Beni hayata bağlayan tek şey kızım ve bu hep böyle olacak. Son konuşmamız son hesaplaşmamızdı."  Bitmişti, bitirmiştim ve o da farkındaydı. Hiç başlamayan bir şeyi nasıl bitirebilirsin ki? "Yeşim biliyor musun kalbimin kapısında ki kilit kırıldı." dediğinde kalbim hızla çarpmaya başladı. Dudaklarımda acı bir tebessüm oluştu. "Savaş biliyor musun kilidi kırmaya çalışırken anahtar da kırıldı." ** Yeşim Vural artık saf duygularla Savaş Özdemir`e aşık olan bir kız değildi. Büyümüştü... Artık bekar bir anneydi ve onu hayatta tutan tek şey küçük kızıydı. Savaş Özdemir ise... Siz onu okuyun daha iyi anlarsınız.

Arda… Bir askerdi. Savaşmayı biliyordu… ama ihaneti değil. Sevdiği kadının onu aldattığını öğrendiği gün, hayatındaki her şeyi tek kalemde sildi. Elif artık yoktu. Ama bilmediği bir şey vardı… Dokuz aylık bir çocuk. Kendi oğlu. Şimdi Arda, geçmişiyle yüzleşmek zorunda. Sevmediği bir kadından… Vazgeçemediği bir bağa. Çünkü bazı mucizeler… İstemesen de hayatına girer.

Bir çocuk kaybolduğunda sadece bir ev sessizliğe gömülmez; bir evlilik, bir kadın, bir adam ve geride kalan bütün ihtimaller de o kaybın içinde parçalanır. Saye Karakuş, altı yıl önce Ankara`nın Çubuk ilçesindeki bir mesire alanında bir yaşındaki kızı Hazal`ı kaybetti. O günden sonra hayatı, kapanmayan bir dosyaya, cevaplanmayan sorulara ve aynı evin içinde yavaş yavaş yabancılaştığı kocası Dağhan Karakuş`a dönüştü. Dağhan, yeraltı dünyasında adı fısıltıyla anılan, gücüyle korkutan, sevgisiyle yaralayan bir adamdır. Saye`yi hâlâ sevdiğini söyler; ama yıllar boyunca onu korumakla hapsetmek arasındaki çizgiyi çoktan kaybetmiştir. Çekişmeli bir boşanma davasının ardından aynı eve döndükleri gece, şiddetli bir kavganın ortasında cama atılan bir taş her şeyi değiştirir. Taşa sarılı kâğıdın içinden çıkan fotoğrafta, Hazal`ın bugünkü hâline benzeyen küçük bir kız vardır. Ve arkasında tek bir cümle: "Kızınız yaşıyor. Polise giderseniz onu bir daha göremezsiniz." Artık Saye için tek bir gerçek vardır: Kızı hayatta olabilir. Ama bu umut, en az kayıp kadar tehlikelidir. Geçmişin suskunlukları, Dağhan`ın karanlık sırları ve yıllardır gömülü kalan ihanetler bir bir açığa çıkarken Saye, hem kızını bulmak hem de kendini Dağhan`ın gölgesinden kurtarmak zorundadır. Çünkü bazı aşklar insanı hayatta tutar. Bazılarıysa yavaş yavaş yok eder. Kapak için atesemiliter `in ellerine sağlık💓💓

BOŞANMIŞ, ÇOCUKLU BİR KADIN YENİ BİR MAHALLEYE TAŞINIR... KARŞI KOMŞUSUNUN OĞLUYLA DAHA İLK TANIŞDIKLARI AN ONUN AKLINI BAŞINDAN ALIR... MAHALLE KARIŞIR... "Sen içimde bir ateş yaktın... Ben yaktığın ateşin mavisine bile âşık oldum, Mübrem..." Dudaklarından usulca dökülen sözcükler, yüreğimde şiddetli zelzelelere sebep oldu. Onun sevgisi ruhumu, kalbimi doyuruyordu. Böyle sevmek olduğunu hiç bilmezdim... Nefesim kesildi. Hayranlıkla, aşkla, sevdayla bakakaldım yüzüne. Bu itiraf beni dört bir yandan kuşattı. Böylesine güzel sevilmek de yazılmış meğer benim kaderime. "Benim gecemin sessizliği boğmaz mı seni, Yüzbaşım?" diye sorarken heyecandan kekeledim. Saçımı okşayan eli usulca yanağımda dolaşıp ardından çenemi nazikçe kavradı. Bakışlarımızı birbirine sabitlediğinde dünya bizim için dönmeyi bıraktı. "Bundan gayrı benim yuvam senin gecenin sessizliğindedir, Mübrem..." 04.01.2024 ™©Tüm hakları tarafımca saklıdır. Hiçbir şekilde başka amaçlar için kullanılamaz, çoğaltılamaz ya da ticari amaç güdülerek iznim dışında basılamaz ve başka ortamlarda paylaşılamaz.

Yıllar önce birbirine bağlanmış iki yürek yanlış bir anlaşılmanın kurbanı olmuştu. Birbirini dinlemeyen iki insan kendini yılların yalnızlığına mahkum etmişti. Yalnış anlaşılmalar zamanla yerini pişmanlığa bırakır. Gerçekler bir bir gün yüzüne çıkar. Bir yanda buruk bir kalp bir yanda hayal kırıklığı. -Üstümüze kar yağıyordu. Omzuma kartopu yiyince karın etkisinden çıkıp kar topunun geldiği yöne baktım. Görüntü hiç şaşırtmıyordu. Elinde kartopuyla bana gülerek bakan bir adet Barış duruyordu karşımda."Öyle mi?"dedim. "Öyle." Sen görürsün bakışı atıp yere eğildiğim gibi elime biraz kar aldım ve ona şekil verme gereği bile duymadan kafasına attım. Daha doğrusu fırlattım. Attığım kartopundan son anda kurtulmuştu. "Bakıyorum da geçen seneye göre paslanmışsınız Melis Komutanım!"bu dediğine güldüm. "Orası hiç belli olmaz Barış Komutanım."dediğimde güldü.

"Senin burada ne işin var?" "Asıl senin burada ne işin var, eski günlerdeki gibi beni mi takip ediyorsun?" "Ben değil seni takip etmek, seninle aynı ortamda bulunmaya bile katlanamıyorum." "Öyle olsun." "Öyle zaten."

Navel oldukça başarılı bir askerdir. Yine bir gün askeriyedeyken yeni bir operasyon bilgisi alır. Bir tim tutsak düşmüştür. Navel tek başına timi kurtarmaya gider. Timi başarı ile tutsak oldukları yerden kurtarır. Ama bilmediği şey , kurtardığı timin abisinin timi olmasıdır. Ulu timi. Ve sonrasında olaylar iyice karışır…

Kocası Uygar`ı istihbarata ihanet ettiği için tutuklatan Yakut, yıllar sonra tekrar karşılaştıklarında ondan nefret etmenin ve onu sevmenin arasında, farklı duygular yaşamaya başlar.

Güzel giden evliliğinde eşinin baskılarına dayanamayan ve boşanmaya karar veren Asya, boşandıktan iki hafta sonra onu çok mutlu edecek ama bir yandan da çıkmaza sürükleyecek bir sürpriz ile burun buruna gelir. Bu dönüm noktasında Asya herşeyi bir kenara atmak istese de pek başarılı olamaz. Hadi gelin hep beraber Asya`nın hikayesini okuyalım🌸 ⭐hikaye tamamen şahsıma aittir hiçbir yerde kullanamaz. ⭐ hikayede kadına/hayvana şiddet olayları kesinlikle barınmıyordur!

Bir kadının bir adama duyduğu aşk nasıl biter?Oysa Gaye Yavuz`a kadar ne aşka.ne evliliğe inandı.Belki inanmayarak kalmayı yeğlerdi.Yavuz Gaye ınandırdığı herşeyden vazgeçtirdi.Gaye o gün ışığını kaybetti yıllar önce Yavuz`un kaybettiği gibi aradaki fark Yavuz karanlıktan çıkaran bir Gayesi olmasıydı.Gayeyi ise o karanlığa Yavuz itmişti.Yıllar önce "Güneşini Kaybetmiş İki Ay`a"ışık olmuştu Gaye bir Ayı onun için dönmeyi bıraktı.Diğer Ay ise onun için dönmeye devam ediyordu.Diğer Ay Yavuz`un babası Şinasi. Bu bağdan ne Yavuz`un nede başka birinin haberi yoktu.Ama sohbet arası "Kaç çocuğun vardı senin Şinasi abi denilince ?" ŞİNASİ AMCA "Bir...Bir Kızım var "derdi Yavuz onun yok hükmündeydi.

Hayaller hiçbir zaman kurulduğu günkü gibi kalmıyormuş. Oysa onu ilk gördüğümde, koyu mavi gözleri gözlerime ilk hapsolduğunda onunla kurduğum hayaller çok güzeldi. Ben o zamanlar heyecanla kurduğum hayallerin şimdiki hâline dönüşmesini hiç istemezdim.

|Üç yıl önce boşanan Ceren ve Aras, 6 yaşındaki kızları Ada’nın hastalığıyla yeniden bir araya gelir. Ada, en zor günlerinde anne ve babasının yan yana olmasını ister; onlar da geçmişin gölgesine rağmen birbirlerine katlanarak aynı evi paylaşır. Geçmişe dair unutulmuş anılar, yılların ardında kalan duyguları sinsice yeniden alevlendirir ve saklı kalan yaralarını yeniden ortaya çıkarır.|

"Karanlık mı ışığı tüketir, yoksa ışık mı karanlığa diz çöktürür ?" Bir adam, ondan çalınan hayatın hesabını sessizce biriktirdi; karanlığını büyüttü, öfkesini bekletti. Geri döndüğünde ise en zayıf noktayı hedef aldı: Bir babanın dünyasını... bir kızın kaderini. Işığın içinden çekilip gölgelerin kucağına bırakılan genç kadın, bir anda korkunun, çaresizliğin ve tutkuya dönüşen bir esaretin ortasında kaldı. Babası, yıllar sonra fark ettiği hatalarının ağırlığıyla kızını geri almak için kirli oyunlara başvururken; adam, kalbine sinsice sızan o ışıltının, planlarını yakıp kül etmeye başladığını anlayacaktı. Karanlıkla aydınlığın birbirine karıştığı o yerde, ihanetin, öfkenin ve yasak duyguların hükmettiği bir savaş başladı. Ve hiçbiri şunu hesaplayamadı. Bazen en büyük tehdit, tutulmaması gereken bir kalptir.

Islak Mürekkep Bazı defterler kapanır. Bazıları ise yıllar sonra bile açılmayı bekler. Boşandığı hayatın ardından, genç bir kadın sığındığı aile evinde geçmişiyle yeniden karşılaşır. Çekmecenin dibinde saklanan günlükler; unutulduğu sanılan duyguları, yarım kalmış cümleleri ve yanlış hatırlanan bir aşkı gün yüzüne çıkarır.

Herşey O Akşam Babamın İçtiği Viski İle Başladı…Hayatımın Aşkını Böyle Bulacağım Aklımın Ucundan Geçmezdi….🦋

Ailesiyle birlikte çok mutlu olan Lillian ailesinin ihanetine uğar ve marcus diye bir adamla zorla evlendirilir aradan yıllar geçer adam ilk başka kıza takıntılı aşık olsada artık Lillian onu istemez ve Marcus vazgeçer hergün kızı aldatır ama kızın karşısına birgün Darven diye bir adam çıkar ve Lillianın tüm yaralarını sarar ona boşanmasında yardım eder. Bu sürede Lillian, Darven’e karşı karışık hisler besler. Zamanla aralarında yasak bir ilişki olur ve ikiside birbirine bağlanır. “Darven, bu çok yanlış” “Yasakları her zaman sevmişimdir” Lillianla dudakları birbirine kenetlenir sanki bir daha ayrılmayacakmış gibi, ta ki Marcus’un adım sesleri gelene kadar. Darven, sanki Marcus’un görmesini ister gibi Lillan’ı belinden kavrar ve ayrılmış olan dudaklarını hırsla tekrar birleştirir ama tek sorun Marcus’un adım sesleri çok yaklaşıyordu…

Bu roman, birnirine aşık olarak evlenen fakat zamanla evlilikleri sarsıntıya uğrayan yirmili yaşlarda bir çifti anlatıyor.Genç kız çok sevdiği eşi tarafından sevgisizliğe ve ilgisizliğe maruz kalır.Eşinin bu hallerine anlam veremez hatta onu artık sevmediğini düşünür çünkü ikiside birbirini tanımayan aynı evin yabancıları olmuşlardır.Genç kız, içine düştüğü yalnızlık kuyusunda çırpınıp durur.Eşiyle bu durumu konuşmaya çalışır fakat eşi kendini işine o kadar odaklamıştır ki genç kızla aralarına koyduğu uçurumu farketmez.Genç kızın yalnızlığını bastırdığı tek yer kendine ait olan çiçek serasıdır.Bitkilerini asla ihmal etmez ve gününü serasında geçirir. "Yükledin tüm yalnızlığı omuzlarıma!Bu dört duvar arasında bir başıma yalnız bıraktın beni.Sen hiç gözlerinin bana nasıl bu kadar yabancı baktığını gördün mü?Görsen dayanamazdın zaten çünkü ben sana hiç öyle bakmadım, tüm sevgimle baktım gözünün içine.Benim annem de babam da sendin, senden başkasını aile bilmedim ben!Biliyor musun bence biz iki evli insan değiliz, biz aynı evin yabancılarıyız." Genç adam tiryakisi olduğu gözlere baktı, ilk günki gibi güzeldi eşinin gözleri.Yaptığı yanlışın farkındaydı.Oysa her şeyi eşini korumak için yapmıştı kendince fakat onu yanında tutamamıştı.Eşi elinde valiziyle evi terk ediyordu.Bu evliliği kurtarabilecek miydi?

Gözden ırak olunca gönülden de ırak olur sanıyorsun ya, aslında öyle de oluyor. "O çok eski bi` sevdaydı bitti" diyorsun, "Varla yok arası hatırlamıyorum bile" diyorsun. Unuttum sanıyorsun ama biri yanından geçerken onun gibi yürüyor, onun gibi bakıyor, onun gibi gülüyor bütün unuttukların boşa gidiyor... Demiş Cemil Meriç. Kadının hislerine en güzel açıklamayı bu sözler getiriyordu belki de ...... Adamsa , onun açılmamış kapıları vardı henüz, yıkılması gereken duvarları.......

Anne babası ayrılan Nisan, velayetinin babasına verilmesi ile Japonya`ya taşınır. Arkadaşlarından ayrıldığı için üzülen Nisan; Büyük ailesi, yeni bir kültür, yeni arkadaşlar ve aşk ile tanışınca o kadar da kötü olmadığını ve daha iyi olduğuny fark eder.

İlkokulda başlayan "Mendil Var Kimde?" oyunu, yıllar sonra nerelere varacaktı?

Dört kere evlenmiş Duru Hanım`ın dramatik hikayesi...

Babası onu terk ettiğinde küçük bir kız çocuğuydu, annesi öldüğündeyse henüz büyüyememişti.