“Bazı şehirler, insanın kalbine mezar olur.” Savcı İlayda Yücel, yıllar sonra adım atmamaya yemin ettiği o şehre geri döner: Hakkâri’ye. Bir çocuk dosyası — sekiz yaşındaki Elvan Karakuş — geçmişin kapılarını ardına kadar aralar. Ayakkabısız bir çocuk… Elinde kanlı bir oyuncak ayı… Ve İlayda’nın unuttuğunu sandığı bir gece. Her belge, bir anıya dokunur. Her tanık, eski bir yüzü hatırlatır. Ve İlayda, adalet ararken kendi karanlığıyla yüzleşmek zorunda kalır. Çünkü bu kez dosyada yalnızca bir çocuğun değil, Kendisinin de hikâyesi vardır. Bazı gerçekler, unutulmak için değil — Yeniden kanamak için saklanır.

Şüphe, herşeyi başlatan tek dürtü tek bir ışık hüzmesi saniyeler içinde beynini ele geçiren o muazzam düzenek gerçek derinlik,yanılmış olabilir miyim? başka şekilde olsa daha iyi olur muydu herşey? ya farklı yapsaydım belki de ilk düşündüğüm doğru ya da son. Nasıl ilerlemem gerek,dürüst olmam gerekirse bu konuda şüpheliyim.