Aynı denizin iki yakasıyız biz, aynı fırtınanın iki ayrı yarası...

Asya Saygıner, hayatını cerrahlığa adamış bir kadındır. Ancak Mardin’de arkadaşının düğününde, sevdiği adamın aslında evli ve çocuklu olduğunu öğrenir. Tam bu sırada, Mardin’in acımasız ağalarından Alparslan Bozan’ın kalbini fetheden bakışlarıyla tanışır. Tutku, sırlar ve tehlike arasında, Asya kalbini mi yoksa gerçekleri mi seçecektir? Kitabım YETİŞKİN KİSİLERE UYGUN BUNU DİKKATE ALARAK OKUYUN

Genç kız gözlerini aralamaya çalıştı, ancak parlak bir ışık onu engelledi. Kısık gözleriyle ışığın kaynağına baktığında, bir spot ışığının üzerine odaklandığını fark etti. Durumu kavrayamadan etrafını incelemeye başladı ve karşısındaki kırmızı koltuklarda binlerce seyircinin kendisini izlediğini gördü. Şaşkınlıkla çırpınmak, bağırmak istedi. Ama nafileydi. Ne bir parmağını oynatabiliyordu ne de sesi çıkıyordu. O an, ayak bileklerine ve el bileklerine sıkıca dolanmış ipleri fark etti. Hemen ardından, bir kukla gösterisinde olduğunu anlaması uzun sürmedi. Başını sağa çevirdiğinde, gözleri bağlı ve ağzı açık iki genci gördü. Sol tarafına baktığında ise, gözleri açık ama ağızları bağlı bir erkek ve bir kızla göz göze geldi. Hepsi, tıpkı kendisi gibi gençti. İçini derin bir korku kaplarken, sağındaki gözleri bağlı ve ağzı açık olan genç dikkatini çekti. İpler onun ellerindeydi. Kuklacı oydu. Kuklacı, içlerinden biriydi. Genç kız dehşet içinde bağırmaya çalıştı, fakat kimsenin onu duymadığını düşünüyordu. Ta ki uzun kahküllü, sofistike bir giyim tarzına sahip, şık ve güzel bir kız ayağa kalkana kadar. Genç kız, onun sesini duyduğunu sanarak daha da hiddetle bağırdı, ona doğru yürümeye çalıştı. Ancak fark etti ki o genç kız ona değil, kuklacıya doğru ilerliyordu. Kız, kuklacıya yaklaştı, onun elinden ipleri aldı ve diğerlerini serbest bıraktı. Genç kız şaşkınlık içinde serbest kalmanın sevincini yaşıyordu, fakat yine de olduğu yerden kıpırdamadı. Diğerleri gibi kaçmak yerine beklemeyi seçti. Çünkü merak ediyordu. O kızın, kuklacıya ne yapacağını görmek istedi. Genç kız, kuklacının elinden tutup onu birkaç adım öne sürüklediğinde, yukarıya doğru çıkan bir ip fark etti. O ip, kuklacıya bağlıydı. "Anlatsana, Kuklacı" dedi. "Bu kuklaların ipleri parmaklarına değil de, kalbine mi dolandı?"

Taşacak bu deniz eleni ve oruç fan fiction dur. Annesini aramak için gelen Eleni`nin sağlık ocağındaki meslektaşı oruç ile olan aşkını anlatır...

*** Abimi bulmak amaçlı Hakkari’ye yazmıştım tercihi mi… *** “Binbaşı bey” diye seslendim arkasından “bakar mısınız acep bir şey diyecektim” dediğimde Binbaşı bey yanıma geldi “bir şey mi oldu doktor hanım” dediğinde “şey yöneliminiz nedir acaba” utana çekine bu soruyu sormuştum ama ne yapabilirim arkadaşım ondan hoşlanmıştı aslında hoşlanmamıştıda her önüne gelene bakıyordu ayran gönülüydü de, Binbaşı bey bu söylediğimi şaşırmış gibiydi “ne diyorsun sen doktor hanım” dediğinde ah dedim ben çavuşu yedim “şey yani şey dedim hiç bir şey” dedim ve gülümseyerek ordan uzaklaştım “hoşça kal Binbaşı bey” dedim gitmeden öncede. Ben kaşınmıştım sanırım bir askere gay mısın demiştim ya of rezilik kaçıncı boyut ama her şey arkadaşım içindi. *** “Beni öptün Binbaşı bey” dedim cesaretimi topladığımda o ise bu dediğime şaşırmış bir vaziyete bakıyordu, bir süre konuşmadan kala kaldı “istemeden oldu doktor hanım” dediğinde kalbim kırılmıştı ne demek istemeden oldu ne saçmalıyordu “ne saçmlayorsun sen ya ne demek istemeden oldu” dedim içimdekileri dışa vurarak o ise yine umursamaz bir cevap verdi “ne anladıysan o doktor hanım” dediğinde cinlerim tepeme atı ve bende Yamanı tutup kendime çektim ve dudağına yapıştım ardından hemen dudaklarımı çekip ondan ayrıldım. *** Açıklamayı okuduysan kitabıma beklerim💝