Bu krallıkta gölgeler sessizdir. Ama asla masum değildir. Nocthera’da güç, bir armağan değil; hatırlamanın bedelidir. Büyü kullananlar anılarını bırakır, duygularını unutur, insan olmaktan vazgeçer. Ben gölgelerle yürümeyi öğrendiğimde ilk kaybettiğim şey adım oldu. Sonra yüzler… sonra sesler… en son da kendim. Herkes kehanetin beni kurtarıcı ilan ettiğini söylüyor. Ama kimse kurtuluşun neye mal olacağını anlatmıyor. Eğer bu sayfaları açıyorsan, bil ki artık sen de bu evrendesin. Ve burada tek bir gerçek var: Gölgeler hatırlamaz. Ama bedelini mutlaka alır.