Ben hiçbir zaman ailem tarafından onların çocuğu olarak görülmedim. Ben bir süs bebeğiydim. Beni istedikleri gibi giydirdikleri, istedikleri gibi hareket ettirdikleri bir süs bebeği. Ağzımı açmamıştım tüm bu yapılanlara. Çünkü ağzımdaki dikişler konuşup karşı gelmeme izin vermiyordu. Ancak bir gün artık bir şeylerin farkına vardığım zaman, herşey değişmişti. Kendi hayatımı zor da olsa kurmaya başlamıştım. Baskılara ve şiddette maruz kalsam bile hayallerimi gerçekleştirmem herşeyin bedeline değerdi. Ben Umay Taşkın yani artık Eraslan, 21 yıllık hayatımın, yaşadığım zorlukların çöp olduğunu öğrendikten sonra gerçek ailemle yaşamaya başlamıştım. İki aylık deneme sürecim ne kadar uzayacaktı ki? Hadi gelin hep beraber benim hayatımı okuyalım.

Buz pistinin o sessiz, bembeyaz ve pürüzsüz dünyası benim en güvenli limanımdı. Patenlerimin buza değdiği o ilk andan itibaren kendimi dış dünyadan soyutlar, spot ışıklarının altında sadece zarafete odaklanırdım. eğitmenim her provanın sonunda yanıma gelip saçlarımı okşayarak aynı övgü dolu sözleri fısıldıyordu: "Kusursuzsun Arya... Buzun üzerinde bir kuğu gibi süzülüyorsun. Bu yarışmanın birincisi şimdiden belli." Başarıma olan inancım tamdı, kendi dünyamda mutlu ve pürüzsüz bir hayatım vardı... 🤍⛸️🦢 Duman altı, eski deponun kapısından içeri adımımı attığım an nefesim kesildi. Burası buz pistinin tam zıttıydı; çürük, ter, ucuz alkol ve çiğ bir vahşet kokuyordu. Etraftaki bağrışan, paraları havaya savuran kalabalığın arasından sıyrılıp en öne, o demir kafesin tellerine kadar ilerledim. Üzerimdeki narin montumla buraya o kadar yabancıydım ki, kalbimin göğsümü yırtacak gibi çarptığını hissedebiliyordum. Ve sonra kafesteki o devasa gölgeyi gördüm. Karan... Onu ilk kez bu kadar yakından görüyordum ve gördüğüm şey nefesimi kesti. ❤️‍🔥🔥🥊

İçinde beslediğin,yeniden ve yeniden inşa ettiğin cehennemde gün gelecek kapılarını kıracak bir canavar. Göğüs kafesinin içinde ki herkese atılacak. Acıyacak,kanayacak,kanayacak.. canavar diyeceksin ama kim canavar? Kim can alan? O kafeste mezar yaptıklarını bile hortlatacak ve en çok yaralanan,en büyük hasarı yine kendi kendine veren sen olacaksın. "Canavarlar her zaman yatağının altında olmaz kızım. Bazen bir nefes yanında olabilir" Küçük Akçalı babasıyla arasında ki mesafeye baktı. "Sen canavar değilsin ki." Yüzünde ki gülüş hiçbir şeyden henüz anlamayan bir çocuğun gülüşüydü. "Ben canavarım Balca. Neredeyse herkesin içinde ki cehennemin sebebi benim. Cehenneme sebebiyet olan bir adam... Canavardan başka hiçbir şey olamaz." Balca Akçalı 17 yaşında doğum gününü kutlamak için çıktığı Trabzon yolunda ailesini bir trafik kazasında kaybeder. Bunun bir suikast olduğundan emin olan Balca bunun nedenlerini araştırmak için babasının kurduğu örgüte geri dönmek ister. Daha tüm bunları sindiremeyen Balca Akçalı bir yıl geçmeden de abisinin bir suçtan hapis cezasına çarptırıldığını öğrenir. Bütün bunların gerisinde annesiyle yalnız kalan Balca,intikamı bir kenara bırakmak ve annesinin yanında olmak zorundadır. Abisinin izinden giderek askeriyeyi kazanır. Teğmen olarak okulundan ikincilikle mezun olur fakat mesleğini yerine getirmez. Abisi 4 yılın sonunda hapishaneden çıkıyordur ve intikam kapıyı çalmıştır... Abisiyle beraber örgüte dönen genç kız örgütte ki sınavlara tabi tutulup kendini ispatlamaya çalışır. Aynı zamanda çocukluk aşkı,abisinin arkadaşı olan Barlas Ediz Başaran, burada soyadıyla beraber önemli bir role sahiptir. Peki KOR`a göre birbirinden uzak durması gereken iki kişi yanyana gelirse ne olur? Bütün saklılıklara,ihanetlere rağmen bu ikili yanyana durup katilleri bulmayı başarabilecek mi?

Kum Torbası – Kimi Aşklar Yumruk İzi Gibi Kalır Alya Nur... Ringlerde “Kara Gamze”, pistlerde “Kelebek”. Yasak dövüşlerin ortasında, tek kişilik bir savaşa tutuşmuş genç bir kız. Kalbi dosya gibi; tıbbi raporlarla, kırıklarla, sırlarla dolu. Ama hâlâ dimdik. Hâlâ savaşıyor. Berke... Ringin sert çocuğu, dışa karşı duvar gibi. Ama Alya’yı gördüğünde o duvar çatlıyor. Söze gerek yok, bakışları yetiyor. Onun için bir yumruk değil, bir adım öne atmak bile savaş. Sertliğiyle tanınan bu çocuk, Alya’ya dokunmaya bile korkuyor. Ama söz konusu Alya’nın güvenliği olduğunda… Savunmasını hiç indirmiyor. Okulun sessiz koridorlarında başlayan hikâye, ringin kan kokan zeminine kadar uzanıyor. Alya geçmişinden kaçarken, Berke onun geleceğinde yer edinmeye çalışıyor. Ve her şey... bir kalp atışı kadar hızlı değişebiliyor. Bu bir aşk hikâyesi değil. Bu, bir kızın hayatta kalma hikâyesi. Ve onun yanında, gözünü bile kırpmadan duran bir çocuğun...

Yeraltının karanlık sokaklarında, güç ve ihanetin gölgesinde iki ruh çatışıyor. Aşk, kan ve intikamla yazılmış bir savaş. Yeraltının en güçlü adamı, en büyük düşmanının kızına dört yıldır takıntılıydı. Sahra Karakum… naif görünen ama içinde yırtıcı bir kadın saklayan gizem. İskender Polat’ın istediğini almaktan vazgeçmeye niyeti yoktu. Bu evlilik bir seçim değil… Ya aşkın ya da savaşın başlangıcıydı.

Yasa dışı kafes dövüşü??

Kafes dövüşçüsü olan Yasu, çıktığı bir kafes dövüşünde rakibinin koçlarından birisi ilgisini çeker. İlgisini çeken koçta aynı şekilde Yasu`ya bakmaktadır. Aslında rakibinin koçu yani, Anastasia Petrov babasının yeraltı dünyasındaki düşmanı çıkar. Böylelikle hem tanışma hikâyeleri, hemde ikisinin hikâyesi başlar.

Kaçtığı kafes dövüşünü abisinin adına hayatına alan Asena kılıçdar onsekizinci yaş gününde abisinin maçını izlemeye gelir ama onun acımasız rakibi onu öldürür ve maçı kaybeder bunun üzerine Asena kafes dövüşüne girer ve takma adı Mytru`nun peşine düşer ondan intikam alacaktır. Aynı zamanda çok iyi bir suikastçı ve kiralık katil olan Asena daha önce ona ihanet eden bir mafyanın yeraltı dünyasının başının dosyası gelir ve hiç umadığı gerçeklerle süprizlerle karşılaşır hayıtın ona olan oyunları bitmemiştir ama Asena oyunu kendi çizgisine sokmaya kararlıdır. "BEN ASENA KILIÇDAR SADECE KAZANMAK İÇİN OYNARIM!!

Gecelerin en büyük canavarı, gündüzlerin en masum oyuncusu… Kapitolina Aleda Çevik, tüm ülkenin sabah manşetlerine “çapkın, şımarık, mafyanın zengin kızı” olarak yansıyan ama yeraltının en korkulan dövüşçüsü olan Zver’di. Kimliği bir sır, gücü ise bir efsaneydi. Ancak babası Erdinç Çevik, onun dışarıda bir korumaya ihtiyaç duyduğunu düşündü ve karşısına Ayaz Okan Demirkan’ı koydu. Ayaz, en iyi özel korumalardan biriydi. Kapitolina gibi birine korumak zorunda kalmak, onun için yalnızca bir görevdi. Ama Kapitolina için bu, onu bezdirmek ve sınırlarını zorlamak için bir oyundu. Ancak bu oyun, zamanla bir meydan okumaya dönüştü. İkiside meydan okumayı severdi, ama kazanan yalnızca biri olabilirdi… Kan, maskeler ve oyunlarla dolu bir hikâyeye hazır olun.

Hayat satranç tahtasının en acımasız ustasıdır. Önüne sürdüğü piyonlara seçim hakkı veriyormuş gibi yapar; oysa her hamle çoktan hesaplanmıştır. Kimi bir adım ilerlediğini sanırken aslında sona biraz daha yaklaşır, kimi kendini korunduğunu zannederken ilk feda edilen olur. Ve en acısı şu ki, piyonlar oyunun sonunda vezire dönüşeceği umuduyla yürür; bilmezler ki bazı tahtalarda terfi diye bir şey yoktur. Orada sadece kullanılıp devrilmek vardır. Çünkü hayat kazanmanı istemez; seni, yenilmeyi öğrenene kadar aynı karede sürükler durur. Gece acılarıyla baş ederken bir de bir kan davası, hislerini yüzüne tokat gibi çarpar. Yeraltında dövüşürken aynı zamanda yeraltının efsanelerinden biri olan Sarp Alaz ile anlaşmalı bir evlilik yapmak zorunda kalacaktır. Aileler birbirinin düşmanıyken kurulan bu bağ, Gece`nin sınırlarını zorlayacak ve onu hiç istemediği bir oyunun merkezine sürükleyecektir. Bu hikâyede avcının avına nasıl bakmadığını, kuralların nasıl yıkıldığını ve bazen en büyük savaşın kalpte verildiğini göreceksiniz. İyi okumalar! 🏍️📷💄🎥🥊♟️🎬

"Yaşamak, çok nadir rastlanan bir şeydir. Çoğu insan sadece var olur." Üç renkten birini seçmek sorunda kalsaydınız, ne seçerdiniz? Siyah mı? Beyaz mı? Yoksa başka bir şey mi?

"Bu kafeste kaybetmek ya da kazanmak diye bir şey yok." Turan, purosundan çektiği zehirli nefesi dudaklarının arasından ağır ağır salarken sesi keskin ve toktu. Duman, rahatsız edici sarı ve sönük ışığının altında kıvrılıp dağıldı. "Bu kafeste.." Diye devam etti sonra. "Yalnızca hayatta kalanlar ve ölenler var." İzan başını istemsizce sağa çevirdi. Bahsi geçen kafes olduğu yerde duruyordu. Demir telleri zamanla kararmış, darbelerden olsa gerek eğilmiş, yer yer paslanmıştı ama asıl izler soğuk mermer zemindeydi. Silinmişti, temizlenmişti ama tamamen yok olmamıştı. Bir anlığına düşündü. Kaç adam bu tellerin içinde yere düşmüştü? Kaçı kalkamamıştı? Kaçının adı bile anılmamış, sadece bahis kağıtlarında bir sayı olarak kalmıştı? Birkaç züppenin cebine para girecek diye kaç hayat burada yarım bırakılmıştı? Hayatta kalanlar ve ölenler. İzan yutkundu. Burada kazanmak, galip gelmek değildi. Burada kazanmak, alkış almak değildi. Burada kazanmak bir sonraki nefesi alabilmekti. 🔗🔗🔗 ❗️Olaylar tamamen hayal ürünüdür. Tetikleyici unsurlar bulunabilir. Geçen kişi ve kurumların gerçekle bir alakası yoktur. Tetikleyici unsurlar bulunabilir. ***TÜM HAKLARI BANA AİTTİR.