Biri aşka aşık, biri aşka kırgın iki ruhun öyküsü "Ya aynı acıları yaşarsam?" "Ya bir gün geldiğinde gitmiş olursam?" Mümkün müydü ateşin, buz dağını eritmesi? Peki ateş sönerse?

Aden, hayatının aşkını bulduğunu düşündüğü günlerde bunun bir son değil, bir başlangıç olduğunu bilmiyordu. Sevmenin her zaman yetmediğini, bazı vedaların cevapsız kaldığını ve en büyük savaşın bir başkasını kaybetmek değil, kendini kaybetmemek olduğunu yaşayarak öğrendi. Küllerinden Doğan Kadın; aşkın, hayal kırıklıklarının ve yeniden ayağa kalkmanın hikâyesi… Bu kitap, yıkıldığını sanırken aslında yeniden doğan bir kadının hikâyesidir.

Her aşk mutlu mu biter? Her kalp sevilince mi hızlı atmaya başlar? Kızdığında, korktuğunda yada heyecanlandığında da atmaz mı hızlı? Ben size herkesin gösterdiğini değil, aşkın görünmeyen yüzünü göstereceğim. Her şiirde belki kendinizden bir yansıma bulursunuz.

-Asya, bir saniye durur musun?, diye seslendi, sesi alçak ve gergindi. Duraksadım . -Efendim Can? -Şey... yani Kimya dersi için..., Eliyle ensesini kaşıdı. -Biliyorum bu saçma. Sen bu dersin en iyisisin. Ders notlarını alabilir miyim? Belki de... -Ders notum yok maalesef ama önerebileceğim kitaplar var, dedim. Ve kitabın ismini söyledim. Sessizce telefonu not etti. -Peki özel ders veriyor musun? Tabbii ki hayır dedim içimden. Ama bana bir yavru kedi gibi bakıyordu. Aklıma çizmeli kedi nin bakışları geldi. -Bilmiyorum daha önce hiç özel ders vermedim. Ama bunu düşünebilirim. yavru kedi bakışı devam etti. "Tamam aslında düşündüm de deneyebiliriz yarın kütüphanede okul çıkışı ders çalışalım. Geç kalma." Can`ın yüzü aydınlandı. -Anlaştık, Asya. Teşekkür ederim. Gerçekten, çok teşekkür ederim. sadece özel ders verecektim en fazla ne olabilirdi ki #gençkurgu

"Derler ki, Okyanusun kalbinde boğulduğunuzda, İki kişi çok üzülür. Birisi okyanusun kalbinde boğulmayı hak etmediğini düşünen kişi, Diğeriyse onu tam kalbinde boğan okyanus. Ama sorsanız, Kendinden en çok nefret kişiyi, Okyanus olurdu, Her zaman."

Okyanusun Kalbinde Boğulduk kitabının baş karakteri olan Asır`ın günce defteridir, bölüme başlanmadan önce okunması gerekir♡ "Bir mezar kaz, kalbimin ağrısı. Oraya beni göm, Sonra bırakıp git olur mu? Ama merak etme, Bana gelmeni beklerim, Ya da, Ben seni bulurum."

Tusem onu reddeden ve aşağılayan Karan `a deliler gibi aşıktı ama onun gibi biri daha vardı Buğra o ise Tusem`i seviyordu... Karan Tusemi gerçekten sevmiyor mu? Buğra Tuseme aşıkmıydı? hayranmıydı? Peki ya Tusem ? O sadece masum bir aşıktı habersiz masum bir kızdı ama en çok acı çekende o idi bu hikayede yandı , kül oldu ama zaman geçtikçe küllerinden tekrar doğmasını kim sağlayacaktı*

"Relicta, anlamı ne?" "Terk edilen." "İnsanlar terkedilir kiraz çiçeğim" "İnsanlar terk eder Arel"

Çınar... Kendi hâlinde yaşayan genç bir delikanlı. Onu tanıyan herkes için sakin, güvenilir ve sevilen biridir. İyi arkadaşları, sıcacık bir ailesi ve başarılı bir okul hayatı vardır. Peki gerçekten her şey göründüğü kadar kusursuz mudur? Derler ya, "İnsanın kalbini açıp baktın mı?" Çünkü herkesin gözlerden uzak sakladığı bir yanı vardır. Kimi zaman karanlık, kimi zaman aydınlık... Kimi zamansa sessizce büyüyen bir sevda. Çınar`ın da kimseye anlatamadığı, içinde yıllardır taşıdığı bir aşk vardır. Belki de ruhunun en kayıp tarafı... Bazen en büyük kayboluş, bir insanı sevmekle başlar. Not: Kayıp Prens, Aşk mı? Bu Dünyada? serisinin üçüncü kitabıdır. İlk kitaba dair küçük ayrıntılar içerse de, farklı bir karakterin hikâyesini anlattığı için bağımsız olarak da okunabilir.

Gitme be gidersen yaşayamam! Yaşamanı isteyen kim?...

Güneşin kalbi defalarca kırılmıştı. Aslında hiç sevilmediğini anlamak onu berbat hissetmişti tâki. O yaz sahilde baranla tanışır hemde gerçek sevgiyle

Sevmek nedir? Sevmek sadece onu görünce kalbinin hızlanması mı yoksa her gün görsen bile özlemek mi, Onun bir tebessümü için kendinden vazgeçebilecek olmak mı, Saç teline bile kıyamamak mı? Sevmek acıtır bazen kalbine öyle bir kıymık batar ki mutluluktan havaya uçtuğun zamanları bazen gözyaşları ile hatırlarsın anıların göz yaşında gizli kalır...

Mehir Parlak ve Aren Yiğit Çavlı kalpleri kırık iki farklı kişi, karakter ve ve dünyadır. Aynı zamanda birbirlerinin tek çaresi.... Bu heyecanlı hikayemize ortak olun ve kırılan kalpleri birlikte iyileştirelim.

Bazen insanın kalbi kırılır ama öyle kırılır ki dünyadan silinmek ister. Ne var ki genelde bunu yapamaz, onun yerine yaşadığı hayatı ve başına gelen olayları kabullenmek zorunda kalır. Hasretin Haritası romanında ise ana karakterimiz Tamerlan bunu kabul etmez ve yaşadığı coğrafyayı arkasında bırakarak yepyeni bir serüvene atılır. Peki, yaşadığı coğrafyadan fiziken çıkmış olsa da acaba eski hayatı onun peşini bırakacak mıdır?

Yıllar sonra hiç beklemedikleri şekilde karşılaşan Nilüfer ve Sancak… Kalplerindeki yerlerini tekrardan fark edebilecek mi?

Boşanmasının üstünden bir gün bile geçmeden hamile olduğunu öğrenen leyla Bu haberi bir mesaj ile öğrenen mert Hadi bakalım leyla, mert ve zamansız gelen bebeğin hikayesine alalım sizlerı

Seren Sönmez 19 yaşındadır ve bir yayın evinde getir-götür elemanı olarak işe girmiştir, başına geleceklerden habersizce çalışmaktadır. Kendi ayakları üzerinde durmak için girdiği iş, ona belki de hayatının en büyük hatasını yaptıracaktı.

Hayır bu bir aşk acısı hikayesi bir kızın babasına çektiği özlem ve çevresinin ona yaşattığı acı...

Ben Alin. Hayalim olan avukat mesleğini yapıyorum. Kaderine yazılan şeyin seni her türlü beni bulacağına inanırdım, onun kaderim olduğunu düşünmezdim.Yıllar sonra karşılaşacağımızı da...

"Adımdan belli değilmi kaderim?"

"Arkadaşlarımla çıktığım bu tatil bana tek birşey öğretti. O da, her ne olursa olsun, kimseye güvenmemem gerektiğiydi. Ve ben bunu en acı şekilde öğrenmiştim."

"Kimse Ahsen olmak istemezdi." "Ahsen bir gece de iki şeyini yitirmişti." Ahsen geçirdiği kazadan sonra hayatını, düzene sokmaya çalışıyordu. Geçici bir hafıza kaybına uğramıştı. En yakın arkadaşı Işık ona her anlamda destek oluyordu. Ancak geçmiş peşini bırakmaya niyetli değildi.

Acı çekiyorduk ama dayanıyorduk.Hayallerimizle yarı yolda kaldığımız oldu,dayandık.Dostlarımız sırtımızdan vurdu,dayandık.Oysa defalarca sormuşlardı büyüyünce ne olacaksın diye;``Mutlu``diyemedik çünkü çocuktuk;akıl edemedik...

Hatırlamanın yasak olduğu bu şehirde, ne var benim geçmişimde? Hatırladıkça tükendiğim. Zihnimdeki boşluklar neyin nesi? Anılarımı benden kim çaldı?