İki masum can... Birbirlerine karşı hissettikleri duygular, onların temelini asıl atanlardı. Müziğe ve çiceklere olan tutkusuyla kendini daha çok geliştiren Aras`ın Sümeyye`si... Bu sevdanın sonu hep en güzelini hak ediyordu. Öyle de oldu. Karakterlerin mizahıyla, derin duyguları bir hizada ilerlerken geçmişin sırları çözülmemek üzere kapatılmıştı. Aynı hayatı farklı şekillerle yaşayan bu iki can, sonunda birbirlerini bulduklarında karşı konulmaz bir sevda ile birlikteydiler. Bazen dram, bazen romantizim ama genellikle mizah anlayışıyla sürüklenen bu kitapta genel olarak beşinci bölüm ve sonrasında asıl mizahı konu alır. Sümeyye`nin Aras`a olan sevdası dillere destandı. Kızıl saçlarıyla ve yeşil gözleriyle muazzam bir güzelliğe sahipken, Aras`ın kumral saçları ve kestane balı gözleriyle bileman yakışıklılığıyla boyuyla posuyla...

SAHNE Yolda hızla giderken düşündüğüm şey bir tek annem ve onunla olan anılarımdı. Kırmızı ışıkta bile durmak istemiyordum ama kurallar ve cezalar... Hemen yanımda olan motorcu bana seslendi. "Pardon hanımefendi kaskınız yok. Benim yedek kaskımı vereyim mi?" dediğinde dediklerini bile zor algıladım. Başımı yavaşça ona çevirdiğimde boş boş baktım yüzüne. O da bana sorar gözlerle karşılık verdi. En sonunda kelimelerini algıladığımda konuştum. "Kusura bakmayın... Kafam biraz dağınıkta. Kask mı demiştiniz? Takmamış mıyım? Olur, lütfen." Sessizce konuşmama rağmen anlamıştı dediklerimi. Motorunun selesinden diğer kaskını çıkardığında yeşil ışık yandı. Uzanacaktım fakat aramızdaki arabaların kornasından ötürü kaskı alamadan gazladım. O ise köşeye çekmiş bana bakıyordu. Ona doğru yönelecek iken araba kornasıyla karşılaştım. Ben donakalmış bakarken ise çevik bir hareketle arabanın önünden alındım fakat motorum... Arabayla beraber sürüklendi, gitti.