Bazı borçlar parayla değil, bir ömürle ödenir." Gece, bir kumar masasında babasının hırsına kurban gittiğinde, karşısında Türkiye’nin en köklü ve karanlık ismi Ezel Korhan’ı buldu. Ezel için o, sadece kazanılmış bir mülk değil; mühürlenmiş bir kaderdi.Benden nefret et Zerd, yeter ki benden başkasına bakma." Gece için Ezel Korhan; özgürlüğünü çalan bir gardiyan, babasının borcuna karşılık onu mühürleyen bir cellattı. Ondan nefret etmek, Gece’nin hayatta kalma biçimiydi. Ancak bilmediği bir şey vardı: Ezel onu o masadan bir mülk gibi değil, bir emanet gibi çekip almıştı. Ezel Korhan; Türkiye`nin en köklü mafyası, yeraltının buzdan kralı... .. İhanetlerin gölgesinde, nefretin ateşiyle kavrulan iki ruh... Gece, nefret ettiği bu adamın aslında tek sığınağı olduğunu anladığında, Ezel için çoktan her şeyi yakmaya hazır olacak mıydı? "Sen beni celladın sandın ... Oysa ben senin için dünyayı ateşe veren o ateist ellerin duasıydım." Ezel Korhan’ın elinden kaçmak imkansızdı, çünkü o zaten Gece’nin kaçtığı her yolun sonundaydı