Lucía Álvarez’in hayatı bir gecede paramparça olduğunda geriye tek bir şey kalmıştı: intikam.Onu bu karanlık yola sürükleyen adamın adıysa, Madrid’in en tehlikeli fısıltılarında saklıydı:Mateo Delgado. Gücün, korkunun ve kanın içinden yükselen bu adam… kimseye ait olmayan, kimseyi sevmeyen, kimseye güvenmeyen bir mafya lideriydi. Ta ki Lucía, onun dünyasına kendi isteğiyle girene kadar.Lucía’nın planı basitti: Mateo’ya yaklaşmak, güvenini kazanmak… ve onu kendi karanlığıyla yok etmek. Ama hesaplamadığı bir şey vardı. Mateo Delgado, bir düşman gibi yaklaşılmazdı… bir bağımlılık gibi içine işlerdi. Her bakışta biraz daha derine çekildi, her dokunuşta biraz daha yandı, ve fark etmeden… intikam ile arzu arasındaki çizgiyi kaybetti. Mateo ise Lucía’yı ilk gördüğü anda bir tehdit olarak değerlendirdi. Ama zamanla onu uzak tutmak yerine… sahiplenmeye başladı. Çünkü Lucía, onun kontrol edemediği tek şeydi. Ve Mateo Delgado kontrol edemediği şeyleri ya yok ederdi… ya da kendine ait kılardı.İhanetler açığa çıktığında, geçmiş kanla geri döndüğünde ve düşmanlar harekete geçtiğinde; Lucía ve Mateo kendilerini tek bir sorunun ortasında bulacaklar: Aşk… onları kurtaracak mı, yoksa tamamen yok mu edecek? Çünkü bazı aşklar vardır— dokunduğu her şeyi yakar. Ve bazı dudaklar… sadece öpmez. Yakar.