"Bir krallığı yönetmek asalet ister, bir prensesi deliye döndürmek ise bir soytarının tebessümünde." Costascura Sarayı’nın mermer koridorlarında iki şey asla gizli kalmazdı: düklerin kılıç bileme sesleri ve tahtın arkasına gizlenmiş günahkar arzular. Veliaht Prenses Vespera, omuzlarında koca bir krallığın ağır yükünü taşıyan, zekasıyla generalleri dize getiren bir veliaht prensesti. Ren ise yüzündeki sahte boyaların ardında tehlikeli bir geçmişi, zümrüt yeşili gözlerinde ise krallığı ateşe verecek bir aşkı gizleyen çıngıraklı bir saray soytarısı. Aralarındaki çizgi kanla çizilmişti. Bir prensesin, sarayın maskaralığını yapan bir adama bakması en büyük ihanetti, cezası ise ölümdü. Ancak gururla örülen o aşılmaz saray duvarları, çıplak bir tenin dokunuşu ile sarsılmaya başladığında, Costascura için geri sayım başlamıştı. Sarayın en gizli sırlarını, dilsiz itiraflarını ve karanlık koridorlarda yankılanan o tekinsiz fısıltıları dinlemeye hazır mısınız? Toplanın öyleyse ve kalbinizin gizli günahlarına sımsıkı sahip çıkın. Çünkü Costascura’nın koridorlarında fısıltılar yükselmeye başladığında, o yaralı ruhların bu krallığı nasıl yakacağını anlatmak için Lady Blackthorn sizinle olacak.

Kesinlikle artı on sekiz kitaptır hassasiyeti olan okumasın Mihriban Arslan doğdu kır kalemi Barut Tunalı dünyaya geldi kır kalemi. Kalem yazmaz Silgi enkaz bırakır olmuş. Bıraktığı kalıntılar arasında kalır. "Beni mi unuttun sadece barut?" Gözlerini yumdu, sesini sanki uzaktan duyuyordum. "Zağlimin kızı ben seni unutmak için sevmedim, unutmamamak için sevdim" derken ölümün izbe kokusunu içime çekmek istedim. Ses tonunun ölümünü duymamam için ne feda etmezdim ki. Arkadaşlar; Siyaset ile ilgili konuların tümü. Aslında kitabın her bir noktası her bir virgülüne kasar kurgudan oluşuyor. Örgütler, siyaset, askeri, her bir unsur kurgudan oluşuyor. Okurken sizi rahatsız edecek çok fazla unsur vardır. Bunun bilincinde okuyunuz. Bu kurgu bir kaç yıl önce yazdığım bir kurgudur. O yüzden zaman kavramlarını olabildiğince düzeltmeye çalıştım. Yine de gözden kaçan yerler olabilir. Lütfen okurken iyi veya kötü yorumlarınız yapınız. Sevgilerle kalın....

Bazılarımız için hayat, çıplak ayaklarımız altına diken koyup öyle yaşamamızı isterken bazılarımız içinde gül yaprakları serer... Peki hiç düşündünüz mü? Hiç dikenlerin üstünden koşan biri ile gül yaprakları ile büyüyen biri ile aşk yaşaya bilir mi? "Ben senin yüreğindeki gülleri gördüm Ay Prensesi... Ve o gülleri yaşatmak istiyorum...Sence de çok bir şey mi istiyorum?" -Leon Larson Not; Bu hikâyede şiddet ve küfür bulunmaktadır. Hassas okuyucuların dikkatine. İYİ OKUMALAR DİLELİM :)

Öyle biriydim ki ben var olsam da yok gibiydim. Bir hiç gibi... Ve öyle biri vardı ki olmasa da var oluyordu. O, her şeydi...

Yanılsamalarla dolu bu dünyada, kendi zihninin parmaklıkları ardına sıkışmış bir ruh: Nil Ürnez. Haftalardır yakasını bırakmayan kabuslar, uykusuz geceler ve geçmişin gölgelerinden kaçarken kendi sanrılarıyla savaşan genç bir ressam. Gerçeklikle hayal arasındaki çizginin inceldiği bir dönemde, kapısının eşiğinde bulduğu gizemli kırmızı bir zarf tüm dengelerini altüst eder.

Kraliyet şenliğinin olduğu o gün Diana sıradan bir gün gibi geçeceğini sanmaktaydi. Ancak şunu bilmiyordu o gün şatoya gelen soytarıya kapılacaktı, fakat 1 hafta sonra kraliyetin en soylu ailelerinden gelen bir prensle düğün merasimi olacaktı.

Deli dolu bir karaktere sahip olan Buket Yıldız kuzeni Defne ile ortak hoşlandıkları çocuğa karşı adım atma kararı alır ve çocuğun ismini sorar. Ama kendisini deli olarak değerlendiren çocuk ona sahte bir isim soy isim verir: Deniz Batın... Buket buna inanıp ona Instagram`dan yazmaya karar verir ama bilmediği şey yazdığı kişinin aslında okula yeni gelecek, müdürün yeğeni olduğudur. İşin içinden bir şekilde sıyrılmayı başarsada aşktan pek sıyrıldığı söylenemez.

Semalon Kraliyeti`nde küçük bir kız vardı, Afelya Akmel. Onun ailesi bu büyük kraliyetin sahibiydi. Afelya`nın çok arkadaşı yoktu, hatta hiç yoktu. Sadece tek bir arkadaşı vardı, karşı krallıktan bir oğlan. Onunla çok anlaşamasalar da tek gördüğü çocuk oydu. Fakat zamanla karşı krallık yani Ralesya Krallığı, Semalon Krallığı`yla bir konuda anlaşamayıp yollarını kesti. Ve Ralesya Krallığı, yani Kraliçe Zareli Soykırım ve Kral Taros Soykırım Afelya`dan çok büyük bir şey aldı... Yıllar sonra, 20 yaşına gelince başa geçen Afelya, Ralesya`dan nefret eden bir kraliçe oldu. Krallığı bu genç kadının güzelliğini ve zekasını büyüleyici buluyordu. Afelya`nın bir amacı vardı; Ralesya Krallığı`ndan intikamını almak. Kısasa kısas yapacaktı, ölüme ölüm. Onları değil, biricik oğullarını öldürecekti. Afelya kraliçe olunca, istemese de en yakın arkadaşı aynı zamanda hizmetçisi olan Miral`in tavsiyesiyle onu eğlendirecek bir erkek soytarıyı krallığına aldı. Miral, bunun Afelya`nın kafasını rahatlatacağını düşünüyordu. Afelya o soytarının geçmişini, nereden geldiğini, kim olduğunu veya amacını bilmiyordu...