Toprağın haykırışları oldu pusulam. Benliğimi bıraktığım kanatlarım ölümün habercisiyle buluştu.
Sarmaşıklarına sarılı bedenler onun varlığında vücut bulurken, hayat verdiği topaktan can alacaktım.
O kefene sarılmamış ruhları benim için süslerken, kasvetli havasını mavi kanatlarımla dağıtacaktım.
Ruhu arşa çıkmış bu insanların, cellatlarının son tanıklarıydık biz.

Varlığım yok oluşun miladı.

Yaşamı var oluşun yok oluşu.