SİYAH İNCİ -TÖRE- Bazı günahların bedelini onları işleyenler ödemezdi. O bedeli günahkar değil, masumlar öderdi. Azel Leyan, ağabeyinin verdiği bir karar yüzünden kendini Şahmaranların dünyasında bulduğunda, hayatının artık eskisi gibi olmayacağını biliyordu. Bilmediği şey ise karşısındaki adamın gözlerinde kendisine değil, geçmişe baktığıydı. Berzan Şahmaran… Doğunun en güçlü aşiretinin ağası, Öfkesiyle anılan, adı korkuyla fısıldanan, kimsenin gücünün yetmediği, adı deli ağaya çıkmış adam. Ve geçmişi affetmeyen biri. Yıllar önce yaşanan bir ihanetin, bir suçun ve bir yıkımın izleri hâlâ onunla birlikte yaşıyordu. Şimdi ise o geçmişin gölgesi, Azel Leyan’ın yüzünde karşısına çıkmıştı. Hem de onları bir araya getiren bir berdelle… Birileri mutlu olacaklar diye, onlar bunun cefasını çekeceklerdi. Bir tarafta töre. Bir tarafta intikam. Bir tarafta hiç işlemediği suçların yükünü omuzlarında taşıyan genç bir kadın. Diğer tarafta yaralarını öfkesinin ardına saklayan bir adam. Kader onları aynı yola sürükledi. Ama bazı yolların sonu sevda değil, Berdel, nefret ve kibirin bir araya geldiği savaştı. Ve bazen insanın en büyük sınavı, nefret etmesi gereken kişiye karşı kalbinin sessiz kalmamasıdır. TÜM HAKLARI SAKLIDIR VE BANA AİTTİR. ÇALINTI SÖZ KONUSU OLDUĞUN DA YASAL İŞLEM BAŞLATILACAKTIR.

Eyşan ile Mahir... bir bilinmezliğin buluşması. yara iken derman olmak, kara iken ak...

``Rüyamın sonunda sen gidiyordun.`` Dedim beklemeden. ``Ben senden bir adım öteye gidemem.`` ``Ya beni sevmekten vazgeçersen?`` ``Ölmek için fazla gencim elzem. Fazla genç.`` “Ben aklıma gelenlerin başıma gelmesiyle lanetlenmiştim. Hissettiğim şeylerin altında ezilmekle. Ve bir kez daha emin oldum. İsteklerim dünyaya çok ağır geliyordu. Hayal kurmak, kursağıma takılan nefesimden başka hiçbir şey etmiyordu.”

Karadeniz`in dalgaları insanı iki şekilde büyütür: Ya içine çeker, ya da taş gibi sert yapar. Trabzon`un dar sokaklarında, yağmur kokan taş merdivenlerinde büyüdüler onlar. Aynı mahallede, aynı rüzgârın savurduğu çocuklukta. Tufan Çavdıranoğlu... Adı gibi. Gür, sert, yıkıcı. 28 yaşında, gözlerinde fırtına taşıyan bir başkomiser. Üniformasının altında kanun kadar katı bir adam. Mafyanın kirli dünyasına savaş açmış, adaletle nefes alan biri. Ama her güçlü adamın kalbinde kimsenin bilmediği bir çatlak olur. Sadem Atarca... 24 yaşında. İsmi sade ama kaderi değil. Gözleri Karadeniz sabahı gibi; puslu ama derin. Almanya`ya taşınan ailesiyle birlikte çocukluğunu yarım bırakmış bir kız. Gidişi bir vedaydı, dönüşü bir mecburiyet. Yıllar sonra yolları yeniden kesiştiğinde, ortada ne masum mahalle günleri kalmıştı ne de çocukça umutlar. Ortada sadece iki aile, iki tehdit ve tek bir çözüm vardı: anlaşmalı evlilik. Bir çift alyans... Birbirlerine zincir gibi takılan iki halka.

Sessizce direnen iki kişinin aşkı.

Genç kız anne babasının yasını tutarken yanına sığındığı aile üyelerinin onu bir sığıntıya dönüştürmesini kabullenmek zorunda kalır. Ancak kaderin onun için başka planları vardır. Bir anda hayatına giren yeni akrabalar ona daha önce tatmadığı bir hayatın kapılarını açacaktır.

Ünye’ye sığınan genç bir kadın. Geçmişinden kaçan bir anne. Ve onu yalnızca tesadüfen değil, kaderin kendisiyle karşılaştıran bir adam. Başak, her şeye rağmen ayakta kalmaya çalışan bir anne. Jacob, sırlarla dolu bir geçmişin gölgesinde yaşayan bir yabancı. İkisinin yolları kesiştiğinde, kader sadece bir hikâye yazmaz… Bazı hikâyeler, okunmak için değil; yaşanmak için yazılır...