Bembeyaz zambakların önüme serildiği, yemyeşil çimlerle kaplı bir bahçede yürüyorum. Arkama bakmıyorum, önümü görmüyorum. Sadece yürüyorum. Çünkü o an ihtiyacım olan şey o. Geçmişime sığınmıyorum, geleceğimin umuduna kapılmıyorum. Bütünüyle ana odaklıyım. Ve o an benden sana yardım etmemi istiyor. Bütün yaşanmışlıklarımızı, anılarımızı çöpe atmamı; sadece basit bir yara bandı olarak kullanılmamı. Peki ya ben? Ben ne istiyorum? Sana gerçekten yardım etmeyi mi? Yoksa hissettiğim günahkar duyguları bu kılıfa uydurup yanında kalabilmeyi mi? K-Pop dünyasının parlak idolü, PRDX grubunun yıldızı Park Seo-jin diğer adıyla Sylus. Ve onun on dokuz yıllık arkadaşı, bir su kadar güzel ve berrak Kim Ha-eun. Yaşanmışlığın üzerlerine bindirdikleri yük, kalplerindeki kor alevi bastıracak mı? Ya da anıların feryadı, ikisini de yakıp küle mi çevirecek? Uyarı! Bu kitap eser miktarda şiddet/cinayet ve çeşitli istismar öğeleri içermektedir. Bu konuda herhangi bir travmanız varsa lütfen es geçiniz. Kitabın tüm hakları, şahsım Judgement Lane`e aittir. Herhangi bir çalıntı durumunda yasal işlem başlatılacaktır.

Afel büyük bir intikam arzusuyla hayatının en kritik kararını vermiş, çocukluğunu paylaştığı ve derinden gelen bir bağla tutunduğu kızı geride bırakırken zorlanmıştı. Kızın on sekizinci yaş gününde tekrar karşısına çıktığında paylaştıkları anılar boyunca zamanla değişen duygularına bir cevap bulmuştu. Afel , Eflin`i öptükten sonra tekrar kaybolduğunda Eflin için hayat bir öncekinden daha da zor olmuştu. Kendisini bırakıp giden arkadaşı için içinde hissettiği boşluk daha da büyümüştü. Çünkü giden arkadaşı değildi artık. Kader onları tehlikeli bir bölgede tekrar karşılaştırdı. Bir muhabir ve bir askerin hikâyesi. Tehlikeli, tutkulu ama imkânsızlarla dolu. - "Dağılan mürekkepler gibiydik biz, aynı satırda başlayıp farklı cümlede biten."

"Nazlı ." Ne diye sürekli Nazlı diye sesleniyordu bu adam bana . Zaten sinirli olan bedenimi iyice geriyordu . "Naz , benim adım Naz . Nazlı diye seslenip durma sinirlerimi bozuyorsun ." "Nazlı ." Ya beni beni dinlemiyordu . Ya da anlamaya beyni yetmiyordu. Zaten okuldayken de hiç beyni basmıyordu derslere . "Ne var ? " "Evlenelim mi ?" Ne saçmalıyordu bu adam . "Gülşah Hanım`la konuşmalarınızı duydum.Evlenelim mi ?" "Annemle konuşmalarımızı mı dinledin ? Gerçi okuldayken de hep insanların konuşmalarını dinlerdin , gıcıklığından hiç ödün vermemişsin ." "Sorumun cevabı bu değil .Evlenelim mi ? " "Senin çıkarın ne olacak bu evlilikten ? " "Senin gibi somurtkan bir karım olacak yetmez mi ?" ... Genç kadın yıllardır hastalıkla mücadele eden babasını biraz olsun mutlu edebilmek için kabul etmişti bu evliliği.Genç adam ise annesinin baskısından kurtulmak için kabul etmişti . Bir anlaşma yapmışlardı . Sadece bir süre evli kalıp sonra boşanacaklardı . Ama bilmiyorlardı ki ilkokulda birbirinden hiç haz etmeyen iki çocuktan birbirlerine iyi gelecek iki yürek olacaklarını ... Bir Nazlı kız ve Deli bir Rüzgar`ın hikayesi ...

Lavinyanın annesi ve babasının trajik bir ölümünden sonra anneannesinin önersiyle kasabaya taşınır tek amacı atanmak olan kızın anneannesin zoru ile arkadaşının torunu doktor Ayazla tanışır.

Mizgin Kalyoncu, şımarık ve prenses gibi yetiştirilmiş bir ressamdır. Gümüşhane`nin bir köyünde yaşamaktadır. Sıcak bir yaz gününde, festivalde horon teperken yanında oynamaya başlayıp kavga ettiği askerin, aslında küçükken evlenip Almanya`ya gitme sözü verdiği çocukluk arkadaşı olduğunu bilmemektedir. Ağır başlı Yüzbaşı Sadi Ilgaz ile patavatsız Mizgin`in atışmalı aşk hikayesini okumaya ne dersiniz?

Mera sokağında çocukluğunu geçiren Irmak ve Güney uzun yıllar sonra karşılaşır

Şanlıurfa`ya ataması çıkan Sarah İpek Kaya, kızı Helen ile birlikte hayatta kalma mücadelesi vermektedir; ancak öğretmenliğinde ilk günü onun hayatını değiştirecektir. Kitaptaki karakterler ve olaylar gerçek değildir; tamamen hayal ürünüdür.

Yıllar önce ardına bile bakmadan Kara Liman`dan kaçıp giden Alya Ala Alsancak yıllar sonra geri döndüğünde Kara Liman`ın artık sadece bir mahalle olmadığının farkına varmıştı. Geçmişiyle bugününü aynı limanda karşı karşıya gören Alya geleceğinin ona uzanan elleriyle geçmişinin onu kendine çeken kolları arasında sıkışıp kalmıştı. --- "Eğer o gün her şeyi fazlasıyla yapsaydım şimdi her şey daha farklı olurdu."

Babası şehit olan Umay annesi ve üvey babası tarafından sevilmezdi.Kardeşi olması üzere annesinin onu evden atmasından sonra yolda Alp ile tanışan Umay`ın hikayesi o an başlar.Alp`in taşınması ile ayrılan bu ikili yıllar sonra Umay`ın öğretmen Alp`in polis özel harekat olarak tanışırlar. Doğu`ya atanan Umay`ın terörisler tarafından kaçırılmasıyla tekrar tanışırlar.Peki bundan sonra ne olacak?

​"Bazen geçmiş, kaçtığın her uçuşta seninle birlikte gelir." ​Elfida, hayatını bir enkaz gibi geride bırakıp İstanbul`dan New York’a giden o uçağa bindiğinde, geçmişin tozlu sayfalarını tamamen kapattığına inanıyordu. Ta ki yanındaki koltuğa, yıllar önce kalbini ve hayallerini tek bir hamleyle parçalayan o adam, Sıraç oturana kadar. ​Gökyüzünün binlerce metre üzerinde, kaçacak hiçbir yerleri yoktu. ​İki yabancı, ortak bir geçmişin ağırlığı ve buz gibi bir sessizlikle baş başa kaldıkları on iki saatlik bu uçuşta; ya yılların biriktirdiği nefreti kusacaklar ya da uçak yere indiğinde hiçbir şey eskisi gibi olmayacak. ​Bazı yaralar kapanmaz, sadece rotasını değiştirir.

"Al sana deniz kabuğu" "Neden?" "Beni unutma diye!" "Vermesen de unutmam ki seni." "Unutursun! Herkes unutur,al şunu!!" "Peki."

Baba… Bazıları için iki hecelik basit bir sözcük, bazılarının korkulu rüyası, bazılarının olmazsa olmazı, bazılarının yaşama sevinci. Benimse eksikliğini duyduğum, özlediğim, yerinin asla dolmayacağı insan, babam... Benim bu yarama ilaç olan kişiler benim en değerlilerim. Üstelik iki kişi hariç hepimiz aynı yaraya sahibiz. Farklı aileler, aynı yara. Annem de o çok sevdiği kocası ölünce ardında kalan üç yavrusunu da umursamadan bizi terk edip gitti. Hakkımı helal eder miyim, orası meçhul. Peki, siz bu zor yolculuğumda bana eşlik edecek misiniz? Mutlu anıma, hüzünlü anıma, kızgın anıma kısacası olan her şeye tanıklık etmek ister misiniz? Eğer beni merak ediyorsanız ben Gece, Gece Karayel.

Solmuş bir gelinciğin yıllar ardından doğuş hikayesi. Yazar notu: Yaz mevsimi karanlıktan uzaklaşıp daha çıtır yazlık kitaplar okunması için mükemmeldir.🌊🐚 Bu klasik bir klişe gibi görünen hikayeyi umarım sevebilirsiniz. :) (Kitabın tün hakları benim üzerimedir, çalınması veya kopyalanması durumunda tüm yasal işlemler başlatılacaktır.)

Çocukluk arkadaşı olan Küçük Balca ve Küçük Emir yavaş yavaş büyürken birbirinden kopar. Çocuklukları boyunca birbirlerine yakın olan bu ikili Balca`nın ailesinin ölümü üzerine seneler sonra tekrar karşılaşırlar.

Arkadaşların sana taktıkları lakabı fazla ileri kullanmaya başlamıştır.. (Kitap baş erkek karakterin anlatımı) Soner: Arkadaşlar ben erkeğim?? ★ Süveyda & Soner Gülsüm & Alper Not: Kitle kazanıp asıl kitabım olan Işıkları Söndürseler Bile`ye okur kazanmak için bu kitabı yazıyorum. Bölümlerin çoğu mesajlaşmadır, sadece robot gibi durmasın diye bazı mesajlarda Soner`in düşüncelerini de yazacağım♡

Genç bir kızın İnternet`e tanıştığı bir yabancı gelecekteki hayatında karşılaşacağını ne o biliyordu ne de tanıştığı yabancı.... " Kimsiniz ve ne hakla benim yemeğe çıkmama karışabiliyorsunuz?" Dedim elini belime koymuş olan adama diklenerek. " Karışırım hanımefendi" Dedi adam kulağıma doğru yaklaşarak bunu fısıltı ile söylemişti. Neden poyraz duymasın diye mi ? Hiç bi bok anlamıyordum. " Hayır efendim karışamazsınız!!!" Dedim hiddetlenerek bu sefer onun gibi sesiz değil bağırarak söylemiştim bu dediğimi. Restorandaki gözler yavaş yavaş bize dönmeye başlamıştı. Poyraz yerinden kalkıp bana doğru atılmıştıki " Çek elini nişanlımın üzerinden!!!" Diye öyle bir bağırdı ki yanımdaki adamdan ben bile korkup yerime sinmişken Poyraz çok sinirlenmiş ama o da korkmuş gibiydi. Bu adam kimdi? Nerden çıkmıştı? Bana niye böyle davranıyordu? Hiç bir şey anlamıyordum biri bana bir şey anlatmalıydı yoksa gerçekten kafayı yicektim!!!! ***

Özgür dirseklerin mutfak masasına yaslayıp öne doğru eğildi. "Seninle koşup oynamayı özledim." dedi Özgür. Burnunun ucuna doğru düşmüş olan gözlüğünü işaret parmağıyla eski yerine iterken. "Bende özledim" dedi Mutfak tezgahında uğraşırken. Başını yana çevirip kendisini izleyen Özgür`e bakarak. Özgür hafifçe tebessüm edip önünde ki bisküvili pastadan bir çatal aldı. Her zaman ki gibi bu tatlı da genç kızın yanındayken lezzetliydi. Yoksa, genç kız yanında yoksa bal, baklava olsa dahi tadını alamıyordu. "Şimdi de oyun oynayabiliriz" dedi Özgür hafif muzip sesiyle. Her zaman ki gibi, bir kaşını kaldırmış yüzünde hafif tebessümü vardı. "Ne?" Nükte`nin yüzünden şaşkınlık ve bir o kadar da anlayamamazlık okunuyordu. "Diyorum ki, eskisi gibi oyun oynaya biliriz. " "Ne oynayacakmışız? Nasıl olacak o?" Nükte`nin sesi alay doluydu. "Evcilik oynayabilriz. Sen anne olursun, ben baba." [Nükte: dikkat edince anlaşılabilen ince mâna. ] [Kapak tasarımı kendi şahsıma aittir. ]

-Bu şarkıyı hatırlıyor musun? -Yoo, hatırlamıyorum.. -Hatırlatırız o zaman. Birbirini tamamlayan ve birbiri için yaratılmış iki ruh. Ruhunda büyük bir boşluk hisseden Alara, ve o boşluğu tamamlayan çocukluk arkadaşı Atlas.

23 yaşında ki Lavinya Çevik, ansızın öğrendiği sır ile ailesinin derin sırlarını öğrenmeye çalışır. Bununla beraber 8 yıl önce öldü bildiği çocukluk arkadaşı Egemen`in yaşadığı haberini almıştır. Fakat Egemen bilmediği bir sebepten dolayı ona soğuk ve mesafelidir. Bu yolda bize eşlik etmek ister misiniz¿

"Bu arada siz beni kaçırmadınız ben hazırlandım ve kendi isteğimle geldim. Ayrıca bu patronunuz ne zaman gelecek yine kimi öldürmüşüm merak ettim. Ay ben çok fazla sisteme girdim hatırlamıyorum da sizin adınız nedir" ses yok. Bir anda içeri bir adam girdi. "Demek Ahu Kaya sensin?" evet. "Çok tanıdık bir isim" bana yaklaştı "Ben de Bora Çelik yani Girdap" bu sefer büyüğümü bulduğumu hissediyorum ama umarım sen değilsindir.

Eslem`in yıllardır hayalini kurduğu şirkette staja başlarken başına gelen talihsiz bir olayla hayatına ansızın giren ve hayatının neredeyse her alanında karşılaştığı o fazla tanıdık ama bir o kadar da yabancı adam tüm planlarını alt üst eder. Eslem için Çınar demek sadece nazik, kibar ve şirketin yeni yönetici olan bir yabancı demekti. Oysa Çınar için Eslem`in tanımı çok farklıydı... Karayel Şirketi`nin tek varisi olan Çınar, yıllar sonra kaderin ince hesaplarıyla karşısına çıkan Eslem`i ; çocukluğunun en parlak döneminden, o yağmurlu anda ona boncuk boncuk bakan gözlerden ve verilen bir sözden hatırlıyordu. Aslında hiç unutmamıştı ki hatırlasın... Eslem ise ne o sözü ne de sözü veren kişiyi hatırlıyordu. Ama Çınar her gün hatırladı. Hergün unutamadığı o maviş gözlerin bakışını, o gülüşü zihninin ve kalbinin en derin yerine saklamıştı. Zamanla atışmalar kaçamak bakışlara, öfke meraka, mesafe ise içten içe büyüyen yakınlığa dönüştüğünde kalplerde tek bir soru olacaktı. " Biri unutmuşsa herşeyi diğeri hiçbir şeyi unutmamaya ne kadar dayanabilir? "

Rizede yaşayan Mahperi, normal bir hayat sürmektedir. Ailesi ile güzel bir hayat sürerken, olay dedesinin mardinli arkadaşının ziyarete gelmesi ile başlar. Mardinli ağanın torunu Demir Karahanlı, Mahperi`ye verdiği sözü tutmaya, onu almaya gelmiştir. ARAF YARASI; KARAHANLI

Okul çıkışı beş arkadaş okulda ders çalışmaya karar verirler ama karşılaşmayı beklemedikleri olay onları buluyor. Bu olay ne yazık ki o beş arkadaşın peşini bırakmaz."̳S̳o̳n̳r̳a̳k̳i̳ ̳g̳ü̳n̳l̳e̳r̳ ̳g̳ö̳r̳ü̳ş̳ü̳r̳ü̳z̳.̳"̳

Annesi ve babasının ayrılması üzerine annesi ve kardeşi ile yeni bir hayata başlayan Güneş yeni hayatının ve yeni okulunun ona katıcağı şeylerden habersizdi... Yeni okulunda tanıştığı kişilerin hayatının bir parçası olucağından henüz haberi yoktu..

Ben asena yılar önce annemi kaybetim gözlerimin önünde öldürdüler benim annemi o gün bir daha ülkeme adım atamadım ben annemin yasını sevdiklerimle tutamadım ben asena 16 yaşıma kadar peri kızı 16 yaşımdan sonra babamın deli kızı oldum ben 16 yaşımdan sonra bir daha asla gülmedim