Herhangi bir açıklama yapacağım sadece oku kısmına baş ve oku eminim beğeneceksin ama okurken oy atmayı ve düşüncelerini yazmayı unutma şimdide iyi okumalar.

Tozpembe eteğim kırmızı renge bulanınca, siyah renk vazgeçilmezim oldu. Sadece dünyam değil, hayallerimde artık siyah ve griydi.

Bu kitabı yazmaya bir gecede karar verdim. Belki de yıllardır içimde biriktirdiğim şeylerin artık kelimelere dönüşmesi gerekiyordu. İnsan kendi hayatını anlatırken nereden başlayacağını bilemeyebiliyor. Çünkü bazı anılar vardır; üzerinden yıllar geçse bile insanın içinde yaşamaya devam eder. Ben hikâyemin en başına dönmek istedim. Henüz hiçbir şeyin farkında olmadığım, ama her şeyi hissettiğim çocukluk yıllarıma… Ailemi, çocukluğumu, büyürken yaşadıklarımı, kırıldığım yerleri, sustuğum zamanları ve kendimle yüzleştiğim anları anlatmak istedim. Bunu yaparken ne kendimi haklı çıkarmaya ne de yaşadıklarımı olduğundan daha güzel göstermeye çalıştım. Sadece olduğum kişi olarak anlatmak istedim kendimi. Belki bu kitabın bazı sayfalarında kendinizden bir parça bulacaksınız. Belki hiç tanımadığınız bir insanın hayatına şahit olacaksınız. Belki de bazı cümleler size kendi geçmişinizi hatırlatacak. Ben bu kitabı sadece yaşadıklarımı anlatmak için değil, içimde yıllardır taşıdığım hikâyeyi artık özgür bırakmak için yazıyorum. Çünkü bazen insanın iyileşmeye başlaması, önce kendi hikâyesini kendine itiraf etmesiyle olur. Bu benim hikâyem. Eksikleriyle, yanlışlarıyla, güzellikleriyle ve yaralarıyla… Ve şimdi ilk kez, onu sizinle paylaşmaya hazırım.