"Kızın başını yakıyorsun yani." "Öyle de demeyelim be reis. Benim de ne kadar nazik, centilmen bir bey olduğumu biliyorsun." Dedi. "Uzatma Cevdet. Benden ne istiyorsun?" Diye sordum. "Akşama nikah şahidim ol. Vallahi senden başka düzgün insan tanımıyorum." Dedi. "Hayatta olmaz. Ben oraya adım atmam." Dedim. "Olur olur, benim için ya!" ------- "Ömer nerede, dışarı mı çıktı?" Diye sordu Emir ekmeğini ısırırken. Ben de ısırık alırken "o ne alaka?" Diye sordum. "E evlenmişsin, abim öyle dedi." Dedi. "Abin ne düşündüğünü bilmiyorum ama okyanusun ortasında bir gemide nikah kıyamayacağıma göre hala bekarım. Yine de bırak o öyle bilsin. Haddini fazla aştı dün akşam." Dedim. ------- "Eğer düşersek paraşütümü açmaya yardım eder misin?" Diye sordum. "Paraşütünü bile ben giydireceğim. Şimdi gözlerini açar mısın?" Yavaşça gözlerimi açarken hafifçe bana eğilmiş yüzünde gezdirdim gözlerimi. Yüz ifadem komik olmalıydı ki gülümsemeden 1 saniye bile geçirmiyordu. Gözlerinin içine bakarken "söz mü?" Diye sordum. "Söz." Dedi. "Kendini Anadolu`nun bağrında bir paraşütle süzülürken hayal edebiliyor musun? Şahsen ben edemiyorum. Çünkü bende öyle bir şans var ki iç Anadolu`da olmayan martı bile gelir beni bulup çarpar. Ve ben yine düşerim." "Düşme esnasında paraşütünü benim giydireceğime inanıyorsun ama ölmeyeceğine mi inanmıyorsun?" Dedi şaşkınca. ------- "Sorun çözüldüğüne göre ben kalkayım." Dedi Ömer. "Bir şey yemedin." Dedim. "Olsun, çok uykusuzum. Şu an daha ağır basıyor." Dedi Ömer. "Araba süremezsin böyle. Bütün gece de uyumadın zaten. Biraz burada dinlen öyle gidersin." Dedim. "Bütün geceyi nereden biliyorsun lan sen!" Dedi abim bağırarak. "Bütün gece birlikte olduğumuzdan abi!" Dedim ben de sinirle. Gerçekten artık ben de sinirleniyordum. "Oww." Dedi Emir. "İşte şimdi yandık." ------- Kesişim adlı kitabımın devamıdır, bağımsız da okunabilir.

Senden büyüğüm kızım! Abin sayılırım ben senin!" demişti küçük çocuk sinirle. "Değilsin lan! Değilsin işte?" diye cırladı küçük kız. "Lan mı?" gözlerini kocaman açarak şaşkınlıkla kıza bakıyordu çocuk. Ne kadar değişik bir kızdı bu böyle! Daha sonra kaşları hızla çatıldı. Boyundan büyük lafları vardı bu bücürün. Tam konuşacakken; "Kızım ayıp! Lan denir mi?" diye çıkıştı annesi, karşısındaki çocuğun annesine mahcubiyet dolu bir bakış fırlatırken. Emre abisi "Anne bir de kızına yarmagül diyoruz diye kızıyorsun" deyip bir kahkaha savurdu. Bunu duyan küçük çocuk da gülmeye başlamıştı! Küçük kız kaşlarını çattı usulca, sinirlenmişti onlara. Hemen bir şeyler düşündü ve basit planını o an uygulamaya koydu: hem abisi hem de o gıcık çocuk alınlarına birer taş yemiş ve kahkahaları, yerini tüm mahalleye yayılan, acı bir feryada bırakmıştı... 🖤Leyla Gül & Ömer 🖤 Yarmagül adında yayınlanan ilk ve tek kitappad kitabıdır... Tamamen şahsıma aittir!

Pusulanın dört yönünün tam merkezinde onlar vardı. Geceleri sokaklarda gezinen, kendileri gibileri bulup onlara güçlerini kullanmayı öğretmek üzere gruplarına götüren onlardı. Kamer hayatının çıkmaza girdiğini bildiği bir anda kaderinin kollarında hiç bilmediği bir yere doğru sürüklenir. Gözlerini açtığında kendini bir efsanenin içinde bulur. Onlar Ay’ın Çocukları… Ay’ın Çocukları yıldız yapabilme gücüne sahip kimsesizlerdi.

Kül Kapanı, dar sokakların görünmeyen duvarlarında sıkışmış bir genç kızın, kendi kaderine hükmetme mücadelesini anlatıyor. Tuğba, evinin içinde babasının öfkesine, mahallesinde geleneklerin ağırlığına mahkûm edilmiştir. Kara Ömer ise sessizliğiyle bile gölge düşüren, herkesin çekindiği ama kimsenin tam çözemediği bir adamdır. Birbirine değmemesi gereken iki hayat, bir gecenin karanlığında aynı yangının içine düşer. Tuğba’nın özgürlük isteği büyüdükçe, onu susturmaya çalışan sesler de yükselir. Aile, mahalle… Ve aralarında saklı bir gerçek: Küllerin altında bekleyen bir isyan. Bu hikâye, susanların sesini, görünmeyenlerin gölgesini ve özgürlüğün bedelini anlatıyor.

Sen benim en güzel çaresizliğimsin Meyra.

`Genç adam karşısında hissettiği kıza bir adım yaklaşıp "ben körüm ama sen kalpsizsin" dedi. Genç kızın gözlerinden art ardına yaşlar süzüldü. Tek kelime etmedi, ağladığını bilsin istemedi. Yüzünü yere indiren adama baktı, uzun uzun haklı söze ne hacetti. O adam kendisine hep yumuşak davranmış, itse bile ondan vazgeçmemişti ama artık sabrı taşmıştı sanırım diye düşündü. Bu zamana kadar ağzından tek kötü kelime, cümle duymamıştı ama o da insandı. Onu yeterince zorladığını düşündü. Sesinin titremesine engel olmaya çalışarak "ö-özür dilerim" dedi. Zaten hali hazırda olan çantasını ve ceketini alıp çıktı. Genç adam olduğu yerde olup bitene anlam vermeye çalıştı. Hani o korkardı, bir kalbi kırmak Kabe yıkmak gibiydi, şimdi ne olmuştu bildiğini neden uygulamamıştı? Arkasında duran koltuğa çöktü ve başını ellerinin arasına alıp titrek bir nefes verdi.` Bu hikaye bakan ama göremeyen Ömer ile gören ama bakmasını bilmeyen Zehra`nın hikayesidir.

"Yalnızsın"dedi genç oğlan. Arkasını döndü genç kız ve "yanlız falan değilim etrafımda bir sürü kişi var onları göremiyorsan sorun bende değil" dedi.Sevdiği kızın yalan söylediğini anlamıştı genç oğlan. "İnsanların arasındada yalnızdır insan"...

Bir öğretmen ile öğrenci ilişkisi olur mu ? Yada öğretmen öğrenciyi sevmezse

ve sonra... "Sen bundan sonra benim gecemsin,Gece" dedi adımı bastırarak. Nefesini dudaklarımda hissedebiliyordum. Eğer kafasını milim hareket ettirirse, birbiri için yanan dudaklarımız birleşicekti. O anda onun hiç beklemeyeceği,doğrusunu söylemek gerekirse benim de kendimden beklemediğim o hareketi yaptım. Birbiri için yanan dudaklarımızı birleştirmiştim. Kasıldığını hissedebiliyordum. Ne yaptığımı anladığında öpüşü sertleşmişti. Ama bir sorunumuz vardı, az önce birbiri için yanan dudaklarımız, bu sefer bizimle birlikte yanıyordu...

Dildade: Gönül vermiş, aşık

Hayatı darbeler,ağlayışlar ve çığlıklar üzerine kurulan iki kadın, geçmişinin gölgesinde yaşayan iki adam, mutluluğu görücü usulü bulan bir adam, hırsına yenik düşen her zaman sevdiği kadını tehdit ile elde etmeye çalışan bir adam. Sırf bir yalan uğruna karısına kötü davrandı adam, bilmeden dökmüştü incilerini güzel kadının...

O sadece bir çocuk

Bu şehir, bizim sessiz haykırışımıza şahit. Biz, Sevdalılar Kervanı’nın en talihsiz yolcularıyız. Sevip de kavuşamayan, sessiz âşıklarız. Kimi severken yaşlanır, kimi özlerken… Biz hem sevip hem özlerken yaşlandık. Söz yürekten gelir, dilden çıkar. Eğer bu sevdayı duymak istersen, dikkat et! Dokunursan yanar, dinlersen ağlarsın. Mısralarımız, taş bağlamış kalbini bir ok gibi delip geçecek. Sevdanın en güzeline şahit olacaksın. Belki sen de, yitip gitmiş bir sevdanın küllerinden yeniden doğmasına vesile olacaksın. Biz, aciz gökyüzünün büyük aşkı, siyahın beyaza esiri bir Anka kuşuyduk. Ve biçare sevdalı yüreğimiz toprağa kavuştuğunda, “Bir Asi ve bir Ömer vardı” desinler… 5846 Sayılı Kanun gereğince hikayelerim koruma altındadır. İznim olmadan çalındığında veya kopyalandığında, yapanlar hakkında yasal işlem başlatılacaktır!

5. Bölüm: Soğuk Hava Deposu Temmuz, 2020

bir mahalle hikayesi Deniz ve Ömer Asaf Bölümler kısa ve sizi sıkmayacak bir mahalle hikayesi:)

Bir mahalle üç karakteri yalı farklı ama sırt sırta verip herşeyin üstesinden gelebilcek güçteler. Mahalle bakkalının kızı, mahallenin atanamayan öğretmeni Günce ve mahallenin ağır abisi Faruk arasındaki sürtüşme Mahallenin haylaz kızı başına buyruk olgunlaşmamış kız Mahpeyker ve teyzesinin buz dolabı gibi olan Ömerin geri dönüşüyle gelişen tuhaf olaylar. Mahallenin gözde gelin adayı Günce ve Mahpeykerle neden birlikte olduğu bilinmeyen hanım hanımcık kızı Şeyda ve Mahpeykerin teyzesinin küçük oğlu ve Mahpeykerle birlikte her işe giren bir sürü mahallenin yaramaz çocuğu Ali.....

Bazı vedalar can yakar. Bizim vedamız hiç beklemedik bir anda olmuştu fakat kalbi birbiri için atan herkes mutlaka bir gün kavuşur.

Bir kadının başlangıç hikayesi... Bu aşk mı? yoksa bir yanılsama mı ?

O sadece bir çocuk

Aşkın metmatği farklıdır lavinia,sana gitme demeyeceğim ama gitme lavinia...