93.Bölüm

Gece, Tozluyaka’nın üstüne çökerken Muhammed Ağa’nın evinde ağır bir sessizlik vardı. Berk’in yokluğu herkesin omzuna çökmüş, kimse yüksek sesle konuşmaya cesaret edemiyordu.

Ali dışarıda, avluda volta atıyordu. İçinde tarif edemediği bir huzursuzluk vardı ama nedenini bilmiyordu.

Evin içinde ise sadece iki adam kalmıştı:
Kenan ve Muhammed Ağa.

Kapı kapandı.

Kenan derin bir nefes aldı.
“Bu iş buraya kadar geldi,” dedi. “Şehmus sınırı aştı.”

Muhammed Ağa tespihini bıraktı. Gözleri karardı.
“Berk bahane,” dedi. “Asıl hedef… çocuklar.”

Kenan başını salladı.
“Yıllar önce bu ihtimali konuşmuştuk.”

Sessizlik çöktü. Sonra Muhammed Ağa kısık sesle konuştu:
“Ali doğduğunda… düşman kapıdaydı.”

Kenan’ın eli titredi.
“Cemre daha beşikteydi,” dedi. “Eğer yanımızda kalsalardı… yaşatmazlardı.”

İki adam göz göze geldi. Yılların yükü aralarındaydı.

“Bu yüzden,” dedi Muhammed Ağa,
“birbirimizin evladını emanet aldık.”

Kenan gözlerini yere indirdi.
“Ali’yi ben büyüttüm… kendi oğlum bildim.”
Sonra başını kaldırdı.
“Cemre’yi sen.”

Muhammed Ağa derin bir iç çekti.
“Onlar bilmiyor,” dedi. “Ve bilmemeliler… en azından şimdi değil.”

Kenan sertleşti.
“Şehmus öğrenirse—”

“Savaş çıkar,” diye kesti Muhammed Ağa.
“Çünkü o zaman mesele mahalle olmaz.”
Bir an durdu.
“Kan meselesi olur.”

Dışarıda Ali avluya bakıyordu. İçini sıkan şeyin ne olduğunu bilmiyordu ama kalbi daralıyordu. Aynı saatlerde Cemre evinde huzursuzca yatakta dönüyordu.

İkisi de gerçeği bilmiyordu.

Ama kader, yavaş yavaş ipleri geriyordu.

Muhammed Ağa ayağa kalktı. Kenan’a yaklaştı.
“Berk’i bulacağız,” dedi. “Ama çocukları gözümüzden ayırmayacağız.”

Sonra Mardin Arapçasıyla dua etti, sesi derindi:

“Yâ Allah…
Emaneti bize verdin,
canımızdan koruduk.
Şimdi de şerrin eline düşürme.”

Kenan başını salladı.
“Bu sır… mezara kadar bizimle gidebilir.”

Muhammed Ağa sertçe cevap verdi:
“Gerekirse gider.”

Ama ikisi de biliyordu:
Bazı sırlar,
mezara gitmez.

Ve Tozluyaka’da fırtına yaklaşırken,
emanet edilen evlatlar
hiç bilmedikleri bir savaşın
tam ortasındaydı.

93.BÖLÜM SONU