Alıntı

"Kenara çek arabayı!" Sesim bu kez kontrolsüzce yükseldi.

"Ne?"

"Sana kenara çek dedim!"

Arabayı çekmedi. Sürmeye devam etti. Gözüm onu görmüyor, kulaklarım onu duymuyordu. İçimde bir şey yanıyordu. Düşünmeden, refleksle elimi kapıya götürüp kolu çektim.

Kapı aralandığı anda Asaf refleksle bana uzandı. Kolumdan sertçe tutup beni kendine doğru çekti. Aynı anda frene bastı ve arabayı hızla kenara aldı.

"Ne yapıyorsun sen?!" diye bağırdı. O da artık sakin değildi. Bu yaptığım onu korkutmuştu.

Nefesim düzensizdi. Göğsüm inip kalkıyordu. "Ben mi ne yapıyorum?" dedim titreyen bir sesle. "Asıl sen ne yapıyorsun Asaf?"