81.Sahte Kimlik

Oy sınırı;30*

Merhabaaaa

Size bölüm getirdim.Biliyorum normal bir zamanda değiliz ama bir nebze olsun kafanız dağılsın istedim.

Bu bölümde ters köşe olacaksınız.Sizi fazla meraklandırmadan bölümle baş başa bırakıyorum.

Oylarınızı ve yorumlarınızı esirgemeyin lütfen.Hepinizden bekliyorum.

Keyifli okumalar))))

*******

Gece benim için uykusuz geçmişti.Parça parça uyumuş ama gördüğüm kabuslarla uyanıp durmuştum.Şimdi gün doğmak üzereydi ve ben öylece salonda oturuyordum.İçeride abim uyuyordu.Birazdan hazırlanacaktım ve erkenden askeriyeye geçecektim.Gevşek davranabileceğim bir durum da değildik.

Arazın uyuyup uyumadığını merak ediyordum.Ama açık konuşmak gerekirse uyuduğunu düşünmüyordum.Aynı kötü his onun içinde de vardı çünkü.Uyuyamama sebeplerimden birisi de onun ne halde olduğunu düşünmekti.

Mutfağa geçip kahve yapmaya başladım.Makineyi çalıştırıp öylece dışarıyı izledim.Bugün hava kasvetliydi,sanki içimizde ki huzursuzluğu göstermek ister gibi.Hazır olan kahvemi bir kupaya doldurup elime aldım ve tekrar salona geçtim.

Sessizliğimle yalnız kalmamak için de televizyonu açtım ama izlemiyordum.Sadece gürültü olsun istemiştim.Belki kafamın içinde ki sesler susardı.Ne kadar işe yaradığı muammaydı.Kahvemi içene kadar kapatmadım.Gün doğduğunda ben yeni kalkmıştım koltuktan.

İlk önce ılık bir duş alıp üzerimedeki bitkinlikten kurtulmaya çalıştım.Bugün en dik durmam gereken günlerden birisiydi.İçimde ki hüzne inat savaşacaktım.Duştan çıkıp üniformalarımı giydim.Her zaman mutlulukla giydiğim formayı şimdi hüzünle giyiyor oluşum da bir gerçekti.

Saçlarımı topuz yaptım,telefonumu ve cüzdanımı alıp kapıya ilerledim.Zaten iştahım yoktu.Ayakkabılarımı giyerken gözlerini ovarak odasından çıkan abimi gördüm.Benim sesime uyanmış olmalıydı.

”Nereye gidiyorsun abicim ?Saat çok erken.”

”Ben erken gitsem daha iyi olur.Bugün önemli bir gün.”Sözlü bir girişimde bulunmadı fakat gözleriyle veriyordu teselliyi.Yanıma gelip sarılınca sıcak kollarına sığındım.

”Bende olacağım yanınızda.Sonuç her ne olursa olsun üzülmek yok tamam mı abicim ?”Şimdiden dolmuştu gözlerim.Nasıl mümkün olacaktı bilmiyordum.

”Tamam abi,teşekkür ederim.”Son bir sarılmadan sonra ayrıldık.O benden daha sonra gelirdi askeriyeye.Kapıyı açıp çıktım.Merdivenlere yönelirken arazın kapısı da açıldı.Onun bu kadar erken çıkmasını beklemiyordum.Ve o da beni beklemiyordu.

”Günaydın.”dedim kuru bir sesle.Ne onda ne de bende neşenin zerresi yoktu.O da uyumamış olmalı ki göz altlarında halkalar oluşmuştu.Ayakkabılarını giyip yanıma geldi.Herhangi bir şey söylemedi ama alnıma sıcak bir Buse kondurdu.

Bin cümleye bedeldi öpücüğü.

El ele tutuşarak indik aşağıya.İkimiz de onun arabasına yönelmiştik.Günlük rutinimizde ki gibi ilerliyorduk ama o bana bulaşmıyordu bende ona naz yapmıyordum.Yapamıyordum.

Yolumuz yine sessiz geçti.Ama benim aklıma takılan bir kaç soru vardı ve sormazsam çatlardım.

“Sence sorguya bugün alırlar mı ?”

”Muhtemelen evet.”

”Uzun sürer değil mi ?”

”Özellikle seninki.”dedi bastırarak.”Çünkü tanık olan sensin ve sana iftira atılıyor birde kanıtın yok.Komutan olarak benimki de uzun sürecektir.”

”Ya bana inanmazlarsa ?”diye sordum tereddütle.”Kanıtımın olmadığını düşünüyorlar.”

”Bir asker yalan söylemez.”

”Ama o söyledi.”

”Çünkü Türk askeri değildi,”gözlerine yine aynı nefret yerleşti.”Askerlik söz değil gönül işidir.Kalpsiz bir itten farkı yok onun.”Sinirlerinin gerildiğini fark ettiğimde elimi uzatarak elini tuttum.Daha fazla konuşmamıştık,konu kapanmıştı.

Askeriyeye gittiğimizde Araz beklemem için beni kendi odasına yönlendirdi.O yoğun olduğu için yanımda değildi.Ama karargah da bir kargaşa hakimdi.Burada beklerken içim içimi kemiriyordu.Timdekiler yanıma geldiğinde bir nebze rahatlamıştım.

Parla çok üzgündü.Kızarık gözleri aralıksız ağladığını gösteriyordu.Ona sarıldığımda sessizce ağlamaya devam etmişti.Bir süre sonra göktunç ona teselli vermek için yanına gelmişti ben geri çekilmiştim.Onlara üzülüyordum çünkü düğünlerine 3-4 hafta gibi bir süre vardı.Düğün hazırlıklarını yapacaklarına yaşadıkları şey çok ağırdı.

Kimsenin neşesi yoktu.Başta Sinan olmak üzere erkekler çok öfkeliydi.Öfkesi en net belli olan sinandı.Zaten onu tanıdığım andan beri sinirine en hakim olamayan kişiydi.

”Ne zaman başlar sorgu ?”Hiçbirimizin hiçbir şeye dair bilgisi yoktu.Ama bu soru bana yönelikti.Bilmediğimi belli edercesine dudaklarımı büzdüm.”Herhangi bir bilgim yok.Sadece bugün olacağını biliyorum.”

”Tim dağılacak mı ?”ağır bir soruydu.Bu ağır sorunun sahibi ise Anıldı.En sessiz olanımız en içine atanımızdı.Gözlerine derin bir keder çökmüştü.

”Kimse dağıtamaz lan bizi!”Öfkeyle ayaklanmıştı Sinan.Ayağa kalkıp onu durduran kişi Kaandı.”Sakin ol!”

”Nasıl olayım ?”Ellerini sertçe saçlarına geçirdi.”Nasıl olayım lan nasıl ?Ayrılacağız resmen.”

”Yok öyle bir şey .”dedim titreyen sesimle.”Sonuç belli mi ?Hayır değil.En küçük umuda bile tutunacağız tamam mı ?”Dönüp tek tek hepsine baktım.

”Umutsuz konuşan,tüm ümidini kesen varsa şimdi konuşsun bakalım.Gelin yüzüme söyleyin ya!Az mı savaştık biz sizinle ?Dört yıldır aileyiz biz aile!Yeri geldiğinde ben kadın komutan olduğum için bana mobbing uygulanmadı mı ?Görevimi tehlikeye atmadılar mı ?Siz destek çıktınız bana ya,bir tek siz!Halbuki komutanlığımın gitmesi an meselesiydi.Sizden destek aldım ben.Ne bu haliniz ya ?Toparlanın dik tutacaksınız başınızı.Zamanında benim yanımda nasıl durduysanız şimdi de Arazın yanında öyle duracaksınız,duracağız!Anlaşıldı mı ?”

”Anlaşıldı,”dedi Göktunç.Diğerlerinden bir cevap alana kadar bekledim.Hepsinden aynı cevabı aldığımda buruk bir şekilde tebessüm ettim.

Bir süre sonra Araz geldi yanımıza.Hala ifadesiz ve duygusuz bakıyordu.Sorgunun başladığını söylediğinde kalbime bir ağrı girmişti.

Hainleri sorgulamak için girdiğim odaya sorgulanmak için gidiyordum.

Sorgusu yapılacak ilk kişi bendim.Bunun sebebi olay yerinde ki tanık olmamdı.En son tim komutanı olarak arazı alacaklardı.Sorgu odasının kapısına geldiğimde kolumu tutan asker kapıyı açarak içeri girmemi sağladı.Odada bir cumhuriyet savcısı bir de binbaşı vardı.

”Hoş geldiniz üsteğmenim.”dedi Binbaşı.Kendisine hürmetim sonsuzdu.Babamla yaşıt bir adamdı.Az emir almamıştım ondan.

Geçip sandalyeye oturduğumda vücudumun titrememesi için kendimi sıkıyordum.Ellerimi birleştirerek titremelerini engelledim.

”Tanık sizmişsiniz.”diyen kişi savcıydı.Kendisini daha önce görmemiştim.Başımı olumlu anlamda salladım.”Bize olayın tam halini anlatır mısınız ?”

”Dosyalar için arşive inmiştim.Orada başladı her şey.Arenin birisiyle yaptığı telefon görüşmesine şahit oldum.Time ve komutanımıza zarar vereceğinden bahsetti.Konuşması sonlanana kadar herhangi bir harekette bulunmadım.Arkasına döndüğünde beni gördü ve çok şaşırdı.Ama nasıl desem,üzerinde yine bir rahatlık var gibiydi.İlk yaptığım şey silahı ona doğrultmak oldu.Emin olmak için sordum ama hiçbirini reddetmedi.Hatta üste çıkmaya çalıştı komutanıma karşı aşağılayıcı sözler kullandı.Sonrasında zaten komutanımın beni araması üzerine onu Araz yüzbaşının odasına götürdüm.Fakat komutanım ona sorduğunda yalan söyledi ve bana iftira atmaya başladı.Oysa ki odada her şeyi kabul etmişti.Kanıtım olmadığını düşündüğü için de beni yenebileceğini sandı.Bundan dolayı yüzbaşıya ve sizlere masumu oynadı.”

“Şimdi üsteğmenim şöyle bir durum var ki kanıtınız olmadığı için net bir yargıda bulunamayız.Çünkü bahsettiğimiz zanlı da Türk askeri olarak biliniyordu.”

”Ben size kanıtım olmadığını söylemedim.”dediğim an sürat ifadelerine anbean şahit oldum.”Siz kanıtımın olmadığına kanaat getirdiniz ama kimse bana açıkça sormadı.O hainin sözüne göre hareket etmemeliydiniz,zira ben bir kanıtım olduğunu haine belli edecek değilim.”

Ve cebimden çıkardığım kalem şeklinde ki kayıt cihazını masaya bıraktım.İddialı ve kendimden emindim artık.

”Ben bir Türk askeriyim.Ve bir Türk askeri hangi anda olursa olsun elinde kanıt olmadan hareket etmez.Bir tuşa basmayı akıl etmek benim gibi bir asker için zor olmasa gerek ?Yanılıyor muyum ?”Binbaşının yüzünde gururlu bir ifade oluştu.Bende gülümsedim karşılık olarak.Savcı uzanıp kalemin tuşuna tıkladığında arenle olan konuşmamızı dinledik.Gayet yeterli bir kanıt olmuştu onlar için.

”Teşekkür ederiz üsteğmenim.Bu kanıtınızı kayıda alacağız.Sorgumuzu burada sonlandırabiliriz.”Ayağa kalkıp selam verdim ve çıktım odadan.Kapının önünde beni bekleyen arazla karşılaştım.Yanıma geldiğinde iyi olduğumu anlamak istercesine dikkatli bakıyordu.

”Nasıl geçti ?İyisin değil mi ?Neden bu kadar kısa sürdü ?”

”Araz benim kanıtım vardı.”dedim sakladığım gerçeği açığa çıkararak.”En başından beri elimde kanıt vardı.Sadece doğru zamanı bekledim.”

Kaşları çatıldı.”Ne kanıtı ?”

”Ses kaydı.Arenin hain olduğunu reddetmediği kayıtlar.”

”Sen…nasıl oldu bu ?”

”Anlatacağım her şeyi.Ama öncesinde şu sorguyu bir atlatalım olur mu ?”Fazla kurcalama gereği duymadı.Beraber ayrıldık kapının önünden.Benden sonra herkesi tek tek sorguya aldılar.

Kanıtım işe yarayacağı için onların sorgusunun çok uzun süreceğini düşünmemiştim.Tahmin ettiğim gibi de olmuştu.Hepsi yarım saat içeri de durup çıkmışlardı.Sanırım kanıt olduğundan haberleri yoktu çünkü suratları beş karıştı.

Benim kanıt bulmuş olmam sadece arenin gerçek hain olduğunu ortaya çıkarırdı.Timin dağılmaması için önlem olacak bir şey değildi.Çok yüksek bir ihtimalle dağılacaktık.

En son araz sorguya girdiğinde bende onu kapıda bekledim.Yarım saat oldu,çıkmadı,bir saat oldu yine çıkmadı.İki saati devirmek üzereyken odadan çıktığında derin bir nefes verebilmiştim.Bende tıpkı onun gibi yanına gittim.

”Nasıl geçti ?Neden bu kadar uzun sürdü ?”

”Daha derinlemesine bir sorgu oldu.”dedi sadece.”Eski görevlerim falan da dahil oldu da.”

”Onlar ne alaka ?”

”Anlatacağım güzelim,bekle biraz olur mu ?”İkimizin de birbirimize anlatacaklarımız vardı.Önce sonuç belli olacaktı sonra cevaplar açıklanacaktı.Ya da tam tersi olacaktı.

”Şimdi ne yapacağız ?”Bir yandan da yürümeye başlamıştık.

”Kurul karar verene kadar bekleyeceğiz.Acıktın mı ?”Yaşadığım stresten dolayı yemek yeme ihtiyacı hissetmemiştim.Ama araz bunu sorunca acıkmış gibi hissetmiştim.

”Yani pek değil.”

”Sabah bir şey yedin mi ?”

”Hayır.”

”Güzel.O zaman ben yemek ayarlıyorum seninle yemek yerken şu mevzuları konuşalım.”Anlaşılan ikinci seçenek gerçekleşecekti.Ona itiraz etmedim.Tekrar onun odasına gittik.O da bizim için yemek söylemişti.Sorgudan çıktıktan sonra daha rahatlamış gibiydi.

Yemeklerimiz geldiğinde önce sessizce yemeğe başladık.İkimizin de aklında deli sorular vardı ama açlığımız ön plandaydı.Yemeğimin yarısına geldiğimde konuştu.

”Şu kanıt mevzusunu anlatacak mısın ?”Lokmamı yuttuktan sonra konuşmaya başladım.

”Benim kanıtım aslında en başından beri vardı.Bilerek biraz beklettim.Hem onu bozguna uğratmak istedim hemde..”bu noktada sustum çünkü söyleyeceğim şey mantıklı değildi.

“Hemde ?”

“Sizin bana inanıp inanmayacağınızı merak ettim.Ama asıl amacım onu bozguna uğratmaktı.Öyle de olmuştur.O beni yeneceğini sanarken yenildi.”

”Bana söyleyebilirdin aslında.”derken çok az alınmış gibiydi.Ama pek belli olmuyordu.Fakat benim anlamam zor olmamıştı.

”Kızdın sanki ?”

”Kızmaktan değil de,hani haberim olsa kimseye söylemezdim zaten.”Oturduğum koltuktan kalkıp onun yanına oturdum.Başımı omzuna yaslayıp alttan alttan tatlı bakışlarımı yolladım.

”Kimseye söylemeyeceğini zaten biliyorum.Ama sadece beklemek istedim.Hata mı yapmışım ?”

”Yok neden hata olsun ki ?”

”Bakacak mısın gözlerime ?”Dönüp bana baktığında sonunda göz göze gelmiştik.Elimi uzatarak yanağını okşadım.

”Senin sorgun nasıl geçti ?Neden uzun sürdü ?”

”Dediğim gibi eski olayların da etkisi var.”Anlatmasını beklediğimi belirten bir bakış attı.Kolunu omzuma atarken anlatmaya başlamıştı.

”Bundan önce bir timim vardı.Biliyorsun gizli görevdeydim.İşte o görevde ki timimden bahsediyorum.Saha içerisinde üç kişi çalışırdık kalan kişiler uzaktan bizi yöneltirdi.Yalan yok hepsi çok sevdiğim iş arkadaşlarımdı.Tabi sizin kadar samimi değildim onlarla.Sonra bir gün kardeşim diye sahiplendiğim adam bizim yerimizi ifşa ederek tuzağa düşmemizi sağladı.Ailesi vardı onun.İkizleri ve çok değer verdiği bir eşi vardı.Ailesiyle tehdit etmişlerdi onu.Ailesini tercih ettiği için bizi tuzağa düşürmüştü.Öğrendiğimde çok yıkıldım.Öfkeden ziyade keder ağır basıyordu o zamanlar.Şimdi bu olay tekrar yaşanınca aklım geçmişe gitti.Sorgularken o konuya da değindiler de.O yüzden biraz uzadı.”

”Kötü bir şey yok değil mi ?”

”Gittiğim iki timden de hain çıkması beni şüpheli konumuna sürükledi.”Sonunda ağzında ki baklavayı çıkarmıştı.”Görevimden atılma ihtimalim var.”

”Nasıl ?Senin bir suçun yok ki!”

”Üst üste olması beni masum göstermiyor.Sonucu hep beraber göreceğiz.”

”Araz ben ayrılmak istemiyorum,görevini kaybetmeni de istemiyorum.”Endişeli çıkan sesim titremişti.Sonucu öğrenene kadar böyle olacak gibiydi.

”Bazı şeyler bizim elimizde değil güzelim,beraber göreceğiz.”

Evet beraber görecektik.Belki de başka şeyler öğrenecektik.

******
Dün sorgudan sonra yine evlere geçmiştik.Sonuç bugün çıkacaktı.Dün gece yine uyuyamamıştım.Bugün sonuç ne olursa olsun bu belirsizlikten kurtulacağım için mutluydum.Evden yine erken bir saate çıkmıştım.Ve yine arazla beraber gitmiştik.

Askeriyeye geldiğimizde bizimkilerin yanına geçtik.Çağırılana kadar bekleyecektik işte.Bu sefer araz da bizimleydi.

Bir kaç saat kadar beraber oturarak vakit geçirdik.Yanımıza gelen asker bizi beklediklerini söylediklerinde ise kalp atışlarım hızlandı.Hepimiz gerginlik içerisinde ilerledik toplantı odasına doğru.Herkes tek tek içeri girerken araz ve ben en arkada kalmıştık.Odaya gireceğim sırada kolumu tutarak beni durdurdu.

”Minela sana çok hızlı bir şey söyleyeceğim.Olur da bizi dağıtırlarsa beni çok uzağa gönderirler.Ve biz ayrılmak zorunda kalırız.Sana bir şey sormam lazım.İki gündür bunu düşünüyorum.Biz dağılırsak benimle gelmek ister misin ?Benim karım olur musun ?Kabul edersen hemen nikahımızı kıyarız seni de yanımda götürürüm.Kabul etmezsen de yanında olmak için savaşırım.”Afalladım duyduğum sözler karşısında.Resmen araz ona evlilik sözü vermemi istiyordu.

Belki de o an düşünmem ve ona göre davranmam gerekiyordu ama öyle yapmak istemedim.Kalbimin cümleleri dilimden döküldü.

”Gelirim.Karın da olurum.Dağılırsak ben o nikah masasına da otururum.Ayrılmam senden.”Gülümsedi kocaman.Fazla vakit kaybettiğimiz için hemen içeri girdik.Kurul toplanmıştı.Hepimiz yan yana dizildik.Az önce yaşadığım anın verdiği şaşkınlık yavaş yavaş dank ediyordu.

Ben arazdan ayrılmak istemiyordum.Düğünsüz,gelinliksiz hazırlıksız otururdum o masaya.Yeter ki biz yan yana olalım.

Masanın başında oturan adamı tanımıyordum ama kıdem ve rütbe olarak üst düzey birisine benziyordu.Hazır ol pozisyonunda bekliyorduk konuşmalarını.

Odanın kapısını çaldığında merakla baktım oraya.Masada bir tane boş sandalye vardı.Kimin geleceğini merak etmiştim.Kapı açıldığında içeriye siyah bir takım elbise ile Arenin girmesi hepimizi şüphesiz büyük bir şoka uğratmıştı.

Araz öne doğru bir adım atacak gibi olduğunda hemen koluna dokundum.İki gün önce tutuklanan adamın takım elbise ile karşımıza çıkması bu işin içerisinde başka bir iş olduğunun göstergesiydi.Aren gözümüzün içine baka baka gidip boş sandalyeye oturdu.

O sandalyeyi onun kafasına geçirmek istediğimi söylememe gerek var mı ?

Şimdi ortamda ki hava tamamen değişmişti.Nefret daha baskındı.Arenin yüzü çok ifadesizdi sadece bakıyordu.Oyunculuğu iyiydi malum.

”Öncelikle hepinizin aklında deli sorular olduğunu biliyorum.Ama her şeyden önce sonucu belirtmek istiyorum.Size durumu açıklayacak kişi ben değilim.”Kimin olduğunun önemi yoktu.Bize bir açıklama lazımdı.Yine tanımadığım adam konuşmaya devam etti.

”Şimdi timinizden birisi hain çıktı.Ve sizin askeriniz üsteğmen Minela çevik elinde ki kanıtı bize sunarak tanıklığını yaptı.Normal şartlarda sonucun ne olacağını az çok tahmin ediyorsunuzdur.Timiniz dağılacaktı.Ama…”dedikten sonra duraksadı ve gülümseyerek devam etti.

”Ama aren gerçekten hain olsaydı dağılacaktı.”

Anlamadım ?

Zihnimle oyun mu oynuyorlardı yoksa başka bir şey mi dönüyordu anlamıyordum.Adam arene dönüp baktığında aren ayağa kalkıp konuştu.

”Sizinle tekrardan tanışalım Sancak timi.Ben Aren Kara Borhan.Teğmen değil Mit ajanı olan Aren Kara Borhan.İstihabrat tarafından görevlendirildim.Ve siz size oynanan sadakat testini başarıyla geçtiniz.Hepinizi tebrik ederim.Sayenizde bende görevimi başarıyla tamamladım.Ve merak etmeyin.Timinize hiçbir zarar gelmeyecek.”

Anlamakta koca bir zorluk çekiyordum.Daha bir saat öncesine kadar bu adam haindi hain!Şimdi karşımıza geçmiş özel bir mit ajanı olduğunu söylüyordu.Olaya bak ya ?!

”Sanırım bir süre bu şoku atlatamayacaklar.”diye ekledi Aren gülerek.Şimdi gözüme çok daha farklı bir insan olarak geliyordu.

”Sen hain değil misin yani ?”diye sordum kendimi durduramayarak.Şimdi daha çok dövmek istiyordum onu!Bizi ne kadar üzdüğünden haberi var mıydı ?

”Değilim.Yüzüme yüzüme hain dediğiniz için size ne kadar kırıldığımı belirtmeden geçemeyeceğim.Üzüldüm yani.”Biraz laubali bir kişilikti sanırım.Başından beri ilk defa bu denli rahat ve doğal duruyordu.

”Bu testi başarıyla geçmenizin elbette ki bir mükafatı olacaktır sancak timi.Hepinizi tebrik ederim.”Haberimizin dahi olmadığı bir testi geçtiğimiz için ağlasam mı üzülsem mi bilememiştim.Tek tek herkes dışarı çıktı.Biz ve aren kalmıştık şimdi odada.Herkes ona hala kötü kötü bakıyordu.Bakışlarımızı görünce ellerini kaldırdı.

”Tamam bana olan sinirinizi anlıyorum ama ben emirler üzerine çalışan bir mit ajanıyım.Öldürecek gibi bakmasanız mı acaba ?”

”Şuan saçlarını yolmak istiyorum!”dedim rahatlıkla.Gerçekten bunu istiyordum.Bu sefer Araz konuştu.

”Sana eşlik ederim hayatım.”

”Teşekkürler hayatım.”

”Sizde isterseniz baştan tanışalım mı ?Malum eski aren basit bir kimlikten ibaretti.Bence yenisini seveceksiniz.”

Ve mit ajanı aren tam olarak o an hayatımıza giriş yaptı.Tekrardan bir dost kazandığımızdan henüz habersizdik.

*******
Bittiiiiii

Doğruyu söyleyin hepimiz ters köşe oldunuz dimi ehehehhehe

Ya ben hiç timimi dağıtır mıyım ya ?Başından beri areni çok seviyordum ama kötü gibi göstermeye çalışıyordum.Sonunda gerçek arenle sizde tanıştınız.

Sizce aren bu hikaye de kalmalı mı gitmeli mi ????

Bölüm yorumlarını alayımmm

Son günlerde yaşanan olaylar hepimizi derinden etkiledi.Umarım bir nebze mutlu olmuşsunuzdur.

Sırada ki bölümde neler olacak ?

Hepinizi whatsap kanalıma bekliyorum bu aradaaaa.

Sizi seviyorum.

Haftaya bölümde görüşelimmm

Yıldıza basmayı unutmayın ✨💕