
10 Sene Önce
Gözümden artık neredeyse akamayan göz yaşlarını sildi nene. Onunda da ağladığı belli oluyordu.
Manevi annem olan Hatice annenin uzun süredir bir hastalığı zaten vardı ama ansızın bir gece yarısı hayata gözlerini yumdu.
Cenazenin üzerinden tam tamına 4 ay geçmişti ama ben hala aglayip üzülüyor onu istiyordum.
Son bir sene içinde çok fazla şey yaşanmıştı.
Awir abinin babası Şiwan Zemeheroğlu yoğun stres nedeniyle iki kere kalp krizi geçirerek ölümden dönmüştü. Şiwan amca ağalığını (ilk çocuk olduğu için) 21 yaşında olan oğlu Awir Zemheroğlu'na bıraktı. Zemheroğlu aşiretinin yeni ağası Awir Zemheroğlu'ydu.
Nene zaten yaşından dolayı bir sürü hastaligi vardı ama oğlu iki kere ölümle burun buruna gelince sağlık durumu daha da kötüleşmişti doktor ondan stresten uzak durmasını hatta artık bir doğa hayatı yaşaması gerektiğini söyledi.
Hewal nene kocası Ciwan Zemheroğlu öldükten sonra bile hanımağa olmaya devam etti.(Şiwan Zemeheroğlu iki karısı vardı ilki "Ciwan,Behram ve Bawer Zemheroğlu'nun anası" Bejna Zemheroğlu ama o son çocuğunun doğumundan 3 ay sonra öldü.
Ölümünda bir kaç yıl sonra Şiwan amca tekrardan evlendi "Roni ve Roza Zemheroğlu'nun anası" Jiyan Zemeheroğlu.
Ama Jiyan yenge ikinci karısı olduğu için hanımağalığı alamadı.
Nene buradan gideceği için Jiyan Awir evlenene kadar hanımağa olacaktı. Gün gelip o evlenince Awir'in karısı gelecekteki hanımağa olacaktı.
Nene Urfa'daki çiftliğe gidecekti ama yanlız değil beni de kendiyle götürecekti.
Gitmeden once Awir abi, Şiwan amca ve nene çok önemli bir konuda bir odada tek başına konustular ve nene ve Şiwan amca bir konuda Awir're söz verdiler ve günü gelicek bu sözlerini tutacaklardı.
Awir abiye uzaktan son kez baktım beni görünce gülümseyerek yanıma geldi saçlarımı okşadı ve öptü cebinden bir kutu çıkardi ve elime verdi "al hediye aldım sana kedicik" dedi buruk bir şekilde gülümsedim "niye aldın ki" dedim "hediyeye niye denmez kızım al işte ama Urfa'ya gidince aç tamammı ufaklık" dedi kafamı salladım "söz o zaman açıçam" dedi o günden sonra son kez birbirmize gülümsedik.
2 Gün sonra Urfa
Çiftliğe yerleşmiştik yeni odam eskiye göre çok daha güzeldi gerçi eskiden bir odam yoktu Hatice annenin odasından onun yatagindan onunla uyurdum.
Eşyalarımı yerleştirirken gözüme Awir abinin verdiği hediye denk geldi hediye paketini açtım kırmızı kadife ince uzun bir kutu ve mektup çıktı önce kutuyu açtım içinden çok güzel bir kolye çıktı.

Uzun bir sürenin sonunda yüzümde gerçek ve mutlu bir gülümseme oluşmuştu.Mektubu açıp okumaya başladım.
18 yaşına girene kadar seni bekleyeceğim ama ondan sonra ömrümün sonuna kadar benimsin kedicik o kolyeyi sakın çıkarma ve aşık olma. Senin kalbinin sahibi sadece benim küçüğüm.
Şaşkınlıkla mektuba baktım şuan tam olarak bir şey anlamasamda gün geçip büyüdükçe anlayacaktım.
| Okur Yorumları | Yorum Ekle |