17. Bölüm

Keyifli okumalar ♤

Hadi Asya yapabilirsin! Alt tarafı sana yardım ettiği için teşekür edip elinde ki keki verip gideceksin. Evet bu kadar zor olmamalı. Yaptığım cesaret konuşması boşa gitmesin diye yarım saatir önünde dikildiğim kapıyı en sonunda çaldım.

Çok geçmeden Alp tarafından açıldı.

"Asya?" dedi gülerek. "Hoş geldin, girsene içeriye."

Planlarımın arasında bu yoktu ama ne yapalım artık.

Canıma minnetti.

"İyi olmana sevindim." dedi içeriye girdiğimizde.

"Evet sayende daha iyiyim. Bende zaten o yüzden gelmiştim sana teşekkür etmek için ve teşekkür hediyesi için de sana kek yaptım."

Elimde ki keki havaya kaldırdığımda yarım bir tebessümle keke baktı ve elimden aldı, "Gerek yoktu teşekkür ederim." demişti. "Gel hadi okadar uğraşmışsın yemezsen olmaz." Gülerek peşine takıldım ve mutfağa gittik.

"Ne içersin?" diye sordu buz dolabını açarken.

"Kahve." dedim kısaca. Ordan ayrılıp kahve makinesinin yanına gitti ve düğmeye bastı.

Diğer yandan da bize kek kesiyordu.

Paşama bak eli ne kadar mağarifetli ve çabuk.

"Bu gün okuldamıydın?" diye sordu aramızda ki sessizliği bozmak adına.

"Evet, sonra da staj yerime gittim. Uzun ve yorucu bir gündü." dedim sandalyeye daha rahat oturarak.

"Hm anladım. Yorgunken bir de kek mi yaptın?" Kahve makinesinden kahveleri almıştı. Sonra eline keki aldı ve ada tezgahın diğer tarafına yaslanarak bana uzattı. "Etkilendim." göz kırpıp uzaklaştığında kalbim yerinden çıkmak istercesine atıyordu.

"Sorun değildi." dedim kekelememeye özen göstererek. "Sende spor salonundan yorgun bir şekilde gelmiştin ama beninle ilgilenmiştin değil mi?" Oda çoktan benim karşıma oturmuştu. Bende aynı onun gibi eğili, "Etkilendim." dedim ve geri çekildim.

Gülerek başını iki yana salladı ve kekten bir çatal alıp yedi. "Tadı güzelmiş, bayıldım."

dedi.

"Alp kalk bir gören olacak."

Gülmeye başladığında bende ona eşlik ettim. Beraber kek iyip kahve içmiştik ve sohbet de etmiştik. Şakalar yapmıştı; sorular sormuştu ve hatta benimle flört bile etmişti.

Sonunda kalktığımda, "Gideyim ben." demiştim, "Gelirken bu kadar oturmak aklımda yoktu." dedim. Beninle beraber kapıya geldi oda.

"Bazen hayat planlarımızın dışında gerçekleşir." dedi bana daha da yaklaşarak. Kapıyı açmış ve dışarı çıkmıştım o ise kapının diğer tarafındaydı. Okadar yakınıma gelmişti ki bir an beni öpecek sanmıştım.

"Ne oluyor lan?" diyen bir ses ise her şeyi bozmuştu.