7. Bölüm

Keyifli okumalar ♤

"Aşk en büyük yalansa ben en büyük yalancı..." Son zamanlarda aklıma takılan şarkıyla kapının önünde ayakkabımı giyimeye çalışıyorum. Çalışıyordum çünkü lanet ayakkabı girmemeye kararlıydı. Son bir kez daha zorladığımda nihayet girmesiyle şükür duası ettim. "Güldürmesin varsın seninleyken anlamsız" diye kaldığım yerden devam ederken bir yerden de asansöre doğru yürüyordum. Asansör yukarkı kattan gelirken ben de yansımadan saçımda ki gözülüğümü düzetlmeye başladım. Asansörün kapısı açıldığında içinde gördüğüm Çınar ve Alp ile istemsizce heycanlandım.

"Günaydın." dedi Çınar beni gördüğünde ve hemen kolunu omuzuma attı.

"Günaydin Çınar." dedim bende gülerek.

"Sana da günaydın Alp." dedim bakışlarını bana çevirmeyen şahısa. Kısa bir süreliğine bana baktığında sadece başını salladı ve tekrar önüne döndü. Çınar ile göz göze geldiğimizde boş ver dercesine bir bakış attı ve omuzumda ki elinle omuzumu sıvazladı. Asansör durduğunda Çınar abisinle vedalaştı ve yanıma geldi.

"Ödü kopuyor bir gün benimle göz göze gelip iki kelime konuşacak diye." dedim sitemle.

"Ben seni de anlamıyorum ya." dedi Çınar, "Sen gel ögrenci dolu bir binada, ki bunların yüzde 50'si erkek, abime aşık ol. Şaka gibi."

"Çok konuşma İzmarit yürü." dedim onu öne iterek.

"Okul çıkışı Ali ve Sera ile buluşacağız gelmek istermisin?" diye sordu.

"İsterdim." dedim yüzüm düşerek, "Ama yetiştirmem gerek bir ödev var bir haftadır üzerinde çalışıyorum. İnanırmısın abine bile yazamıyorum."

Bana göz devirdiğinde otobüs durağına varmıştık saatima baktığımda otobüsün gelmesine az bir süre olduğunu gördüm.

"Abin şiir mi yazıyor?" diye sordum bir anda. Çınar ağır ağır başını bana çevirdi gözlerini kırpıştırarak bana baktığında bende aynı şekilde ona baktım. Birden kahkahalara boğulduğunda yerimde şıçarayarak ona baktım.

"Seni..." dedi kahkahalarının arasında, "Baya kandırmışlar kanka." Gülmeye devam ettiği sıralarda otobüs gelmişti yan yana ona bakarak ötobuse bindim. "Abim mi dedi sana bunu?" dedi akbilini okuturken. Onu onayladığında yerime oturmuştum o da karşımda ki koltuğa oturmuştu.

"Abim kamyon arkası sözlerden başka bir şey bilmez onları da şiir zanneder çevresinde kilere de öyle söyler." dedğinde bende gülmeye başladım. Bir çok kişinin bakısları bize dönse de bunu umursamadık.

Çınar ile lisede 11 sınıftayken tanıştık ve iyi bir arkadaşlık kurduk kendiside psikoloji okuduğu için puanlarımız yettiği için aynı üniversiteyi seçtik. Alp ile de böyle tanıştık sürekli Çınar ile olunca Alple de sık sık karşılaşıyorduk ama kendi evime geçtiğimde onunla komşu olmayı gerçekten beklemiyordum. Normalde Çınar abisiyle yaşamasa da arada bir uğrar ve abisinde kalır. Kaldığı zamanlar da beni ve bir kaç arkadaşını da çağırıp güzel vakir geçiririz. Alple, Çınar sayesinde daha da çok karşılaştığım için ister istemez etkilenmiştim ondan.

Otobüs okula yakın bir durakta durduğunda inip yürümeye başladık. Bahçede bizi karşılyan Meloyala, yani Melisayla, "Senin ki geliyor." dedi Çınar. "Sinirinden nasibimi almak istemem bay." diyip beklemeden gitti. Melo kesin ona daha önce alnatmadım diye sinirlidir ve daha da önemlisi yüzüme bilr bakmayan şahsiyet için bu kadar çabaladığım için kızgındır.

Yanıma geldiğinde ilk önce tepeden bir süzdü beni. Sonra ise, "Şu güzelliğe bak, elini sallasan ellisi ama sen gittin varlığınla yokluğun bir olan adama aşık ol! Hemde öğrenci dolu bir binada!" dediğinde gerçekleri böyle lap diye yüzüme vurması ne yalan söyleyeyim biraz canımı yakmıştı.

"Ama Melo," dedim melül melül, "öyle deme lütfen." dedim. Üzüldüğümü anladığında grlip bana sarıldı.

"Tamam özür dilerim ama seni düşündüğümden söylüyorum bunları çiceğim. Doğruları duymaya ihtiyacın var."

Melisayla, Çınarın aksine bayağı eskiden tanışıyoruz eskiden aynı mahallede otururduk. Yani babam ikinci kez evlenip biz İstanbulunun bir diğer yakasına taşınana kadar. Arkadaşlığımız devam etse de sık görüşemiyorduk aynı üniversiteyi kazanana kadar.

Melo çok geçmeden dersi başlayacağı için yanımadan ayrıldığında bende bir yere oturup Alpe yazmaya karar verdim.

Asya: Selammmmmm

Asya: Ben geldimmmm

Hemen çevrim içi olması ile gülümsedim.

Alp: Senin dersin falan yok mu ya?

Alp: Nasıl öğrencisin sen her gün yazıyorsun?

Asya: Aşk olsun Alp ben sana yazabilmek için an kolayayım sende benden şikayet et.

Asya: 

Alp: Tamam lan özür dilerim gel.

Asya: 

Alp: 

Asya: 

Alp: 

Alp: Hayatım boyunca bu kadar boş bir yaşamamıştım.

Asya: Yiiaaaa ilkinmiyim 😍

Alp: Ne alaka!?

Asya: Çınar sende kalıyor galiba yine sabah çıkarken gördüm onu.

Alp: Konu değiştirme hızin> ışık hızı

Alp: Evet komuşusunda bir hafta tadilat olacakmış uyuyamıyorun diyip bana geldi.

Alp: İki oldu sana açıklama yapıyorum bu benim sinirlerimi bozmaya başladı!

Asya: Aşıksın işte oğlum kabul et artık 😍